Jeremias 51

51 ¹Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Nagapukaw ako ug espiritu sa maglaglag batok sa Babilonia ug batok sa katawhan nga nagpuyo sa Leb-kamai. ^a a v1 Ang Leb-kamai usa ka tinago nga ngalan-kodigo alang sa Caldea (Babilonia), hinimo pinaagi sa pagbaliktad sa mga letra niini — usa ka tinabonan nga paagi sa pagnganlan sa imperyo nga ubos sa paghukom. ²Magpadala ako ug mga maghahop sa Babilonia, ug tahopon nila siya ug haw-ason ang iyang yuta, kay moabot sila batok kaniya gikan sa matag kilid sa adlaw sa katalagman. ³Ayaw tugoti ang magpapana nga mobinat sa iyang pana o magsul-ob sa iyang hinagiban. Ayaw kaloy-i ang iyang mga batan-ong lalaki; itugyan sa kalaglagan ang iyang tibuok kasundalohan. ⁴Mangatumba sila nga patay sa yuta sa mga Babilonianhon, nangatuhog diha sa iyang kadalanan.

⁵Kay ang Israel ug ang Juda wala biyai sa Amahan sa kasundalohan sa langit—bisan ang ilang yuta puno sa sala batok sa Balaan sa Israel. ⁶Kalagiw gikan sa taliwala sa Babilonia; luwason sa matag usa ang iyang kinabuhi! Ayaw palaglag diha sa iyang sala, kay mao na kini ang panahon sa hustisya sa atong Amahan; gibayran niya siya sa iyang gibuhat. ⁷Ang Babilonia usa ka bulawang kopa diha sa kamot sa atong Amahan, nga naghubog sa tibuok kalibotan. Ang mga nasod miinom sa iyang bino; busa ang mga nasod nangabuang. ⁸Sa kalit natumba ang Babilonia ug nadugmok. Pagminatay tungod kaniya! Pagdala ug tambal alang sa iyang kasakit; tingali mamaayo pa siya. ⁹Gisulayan namo pag-ayo ang Babilonia, apan dili na siya mamaayo. Biyai siya, ug manglakaw kita, ang matag usa ngadto sa iyang kaugalingong yuta, kay ang iyang paghukom moabot ngadto sa kalangitan ug mosaka ngadto sa kahitas-an. ¹⁰Gipakamatarong kita sa atong Amahan; dali, imantala nato sa Zion ang buhat sa atong Amahan. ¹¹Baira ang mga pana! Pun-a ang mga baslayan! Gipukaw sa atong Amahan ang espiritu sa mga hari sa Media, kay ang iyang tuyo batok sa Babilonia mao ang paglaglag kaniya, kay mao kini ang hustisya sa atong Amahan—hustisya alang sa iyang templo. ¹²Ipataas ang bandera batok sa mga paril sa Babilonia; palig-ona ang pagbantay, ipahimutang ang mga magbalantay, iandam ang mga banhig—kay ang atong Amahan nagplano ug nagtuman sa iyang gipahayag batok sa katawhan sa Babilonia. ¹³Ikaw nga nagpuyo daplin sa daghang katubigan, dato sa mga bahandi, miabot na ang imong kataposan, naputol na ang hilo sa imong kinabuhi.

¹⁴Ang Amahan sa kasundalohan sa langit nanumpa pinaagi sa iyang kaugalingon: “Sa pagkatinuod pun-on ko ikaw sa mga tawo nga sama kadaghan sa mga dulon, ug ipatugbaw nila ang singgit sa gubat batok kanimo.”

¹⁵Gibuhat niya ang yuta pinaagi sa iyang gahom; gitukod niya ang kalibotan pinaagi sa iyang kaalam, ug pinaagi sa iyang pagsabot gibukhad niya ang kalangitan. ¹⁶Sa magdahunog siya, modaguok ang katubigan sa kalangitan; gipasaka niya ang mga gabon gikan sa kinatumyan sa yuta. Nagbuhat siya ug kilat alang sa ulan ug nagpagawas sa hangin gikan sa iyang mga tipiganan. ¹⁷Ang matag usa walay salabutan ug walay kahibalo; ang matag platero gipakaulawan sa iyang dios-dios, kay ang iyang mga tinunaw nga larawan usa ka bakak—walay gininhawa diha kanila. ¹⁸Walay pulos sila, usa ka talamayon; sa panahon sa ilang pag-ihap mangahanaw sila. ¹⁹Ang bahin ni Jacob dili sama niini, kay siya mao ang magbubuhat sa tanang butang, ug ang Israel mao ang tribo sa iyang panulondon; Amahan sa kasundalohan sa langit ang iyang ngalan.

²⁰“Ikaw mao ang akong pangbunal sa gubat, akong hinagiban alang sa panggubatan: pinaagi kanimo gidugmok ko ang mga nasod, pinaagi kanimo gilaglag ko ang mga gingharian, ²¹pinaagi kanimo gidugmok ko ang kabayo ug ang nagkabayo, pinaagi kanimo gidugmok ko ang karwahe ug ang nagmaneho niini, ²²pinaagi kanimo gidugmok ko ang lalaki ug ang babaye, pinaagi kanimo gidugmok ko ang tigulang ug ang batan-on, pinaagi kanimo gidugmok ko ang batan-ong lalaki ug ang batan-ong babaye, ²³pinaagi kanimo gidugmok ko ang magbalantay ug ang panon, pinaagi kanimo gidugmok ko ang mag-uuma ug ang iyang mga baka nga igdadaro, pinaagi kanimo gidugmok ko ang mga gobernador ug ang mga opisyal.

²⁴“Apan balusan ko ang Babilonia ug ang tanang nagpuyo sa Babilonia, sa atubangan sa inyong mga mata, tungod sa tanang daotan nga ilang gibuhat sa Zion,” nag-ingon ang atong Amahan. ²⁵“Tan-awa, batok ako kanimo, bukid nga tiglaglag,” nag-ingon ang atong Amahan, “ikaw nga naglaglag sa tibuok yuta. Ituy-od ko ang akong kamot batok kanimo, ipaligid ko ikaw gikan sa mga pangpang, ug himoon ko ikaw nga bukid nga sinunog. ²⁶Walay bato nga makuha gikan kanimo alang sa bato nga pamag-ang, walay bato alang sa patukoranan, kay mahimo kang biniyaan hangtod sa kahangtoran,” nag-ingon ang atong Amahan.

²⁷Ipataas ang bandera sa yuta! Patingoga ang trumpeta taliwala sa kanasoran! Tigoma ang kanasoran batok kaniya; tawga batok kaniya ang mga gingharian sa Ararat, Minni, ug Ashkenaz. Pagtudlo ug pangulo sa kasundalohan batok kaniya; dad-a ang mga kabayo nga sama sa panon sa mga dulon. ²⁸Tigoma ang kanasoran batok kaniya—ang mga hari sa Media, ang ilang mga gobernador ug ang tanan nilang mga opisyal, ug ang matag yuta nga ilang gidumalahan. ²⁹Nauyog ang yuta ug nagkiwot, kay ang mga katuyoan sa atong Amahan batok sa Babilonia nagabarog nga lig-on—sa paghimo sa yuta sa Babilonia nga awaaw, nga walay molupyo didto. ³⁰Ang mga manggugubat sa Babilonia miundang na sa pagpakig-away; nagpundok sila sa ilang mga kota. Nawala na ang ilang kusog; nahimo silang sama sa mga babaye. Gisunog ang iyang mga balay; nangabali ang mga trangka sa iyang mga ganghaan. ³¹Ang magdadagan midagan aron sugaton ang laing magdadagan, ang mensahero aron sugaton ang laing mensahero, aron sultihan ang hari sa Babilonia nga ang iyang siyudad nailog na gikan sa usa ka tumoy hangtod sa pikas, ³²nailog ang mga tabokanan sa suba, gisunog ang kalamakan, ug nangalisang ang mga sundalo.

³³Kay mao kini ang gisulti sa Amahan sa kasundalohan sa langit: Ang anak nga babaye sa Babilonia sama sa giokanan sa panahon sa pagyatak; sa dili madugay moabot ang iyang ting-ani.

³⁴“Si Nebucadnezar nga hari sa Babilonia milamoy kanako, gidugmok niya ako; gibiyaan niya ako nga usa ka sudlanan nga walay sulod. Gitulon niya ako sama sa usa ka mangtas, gipuno niya ang iyang tiyan sa akong mga bililhong butang, unya giluwa niya ako. ³⁵“Ang kapintasan nga gihimo kanako ug sa akong unod maania unta sa Babilonia,” nag-ingon ang molupyo sa Zion. “Ang akong dugo maania unta niadtong nanimuyo sa Babilonia,” nag-ingon ang Jerusalem.

³⁶Busa nag-ingon ang atong Amahan: Tan-awa, labanan ko ang imong kaso ug panimaslan ko ikaw. Pamalhon ko ang iyang dagat ug pahubson ko ang iyang tuboran. ³⁷Ang Babilonia mahimong tinapok nga guba, puloy-anan sa mga ihalas nga iro, usa ka talan-awon sa kalisang ug pagbiaybiay, nga walay molupyo didto. ³⁸Nagdungan sila sa pagngulob sama sa batan-ong mga liyon, nga nagngerob sama sa mga kuyabog sa liyon. ³⁹Samtang nag-init sila sa bino, mag-andam ako ug kombira sa ilang atubangan ug pahubgon ko sila, aron magsadya sila—unya matulog sa walay kataposang pagkatulog ug dili na gayod makamata, nag-ingon ang atong Amahan.

⁴⁰“Dad-on ko sila paubos sama sa mga nating karnero paingon sa ihawanan, sama sa mga laking karnero ug mga kanding. ⁴¹Giunsa man pagkaagaw ang Sesac, ang gidayeg sa tibuok yuta naagaw! Pagkamakalilisang sa nahimo sa Babilonia taliwala sa kanasoran! ^b b v41 Ang Sesac usa ka tinago nga ngalan sa Babilonia, nga nagpatin-aw kon nganong ang duha ka ngalan makita niini nga kapitulo. ⁴²Mitaob ang dagat ibabaw sa Babilonia; natabonan siya sa nagdahunog niini nga mga balod. ⁴³Ang iyang mga siyudad nahimong makalilisang, usa ka mala ug disyertong yuta, usa ka yuta nga walay namuyo ug walay molabay.

⁴⁴“Silotan ko si Bel sa Babilonia ug paluwaon ko kaniya ang iyang gitulon. Dili na modugok ang kanasoran ngadto kaniya, ug matumba ang paril sa Babilonia. ^c c v44 Si Bel mao ang pangulong dios sa Babilonia. Gikuhaan sa atong Amahan kini nga dios-dios sa tanang butang nga giangkon niini nga iyang gihuptan. ⁴⁵Gula kamo gikan kaniya, mga anak ko! Ang matag usa magluwas sa iyang kinabuhi gikan sa mabangis nga kasuko sa atong Amahan! ⁴⁶Ayaw kamo kaluya o kahadlok sa hungihong nga nadungog sa yuta— moabot ang usa ka hungihong sa usa ka tuig, ug lain na usab sa misunod, uban sa kapintasan sa yuta ug magmamando batok sa magmamando. ⁴⁷Busa, tan-awa, moabot ang mga adlaw nga silotan ko ang mga dios-dios sa Babilonia. Ang iyang tibuok yuta maulawan, ug ang tanan niyang mga gipamatay magbuy-od nga patay sa sulod niya. ⁴⁸Unya ang langit ug ang yuta ug ang tanan nga anaa kanila managsinggit sa kalipay tungod sa Babilonia, kay ang mga tiglaglag moabot batok kaniya gikan sa amihanan,” nag-ingon ang atong Amahan.

⁴⁹Kinahanglan mapukan ang Babilonia tungod sa mga gipamatay sa Israel, maingon nga ang mga gipamatay sa tibuok yuta nangapukan tungod sa Babilonia. ⁵⁰Kamo nga nakaikyas sa espada, lakaw, ayaw paglangan! Hinumdomi ninyo ang atong Amahan gikan sa halayo, ug tugoti nga mobangon ang Jerusalem diha sa inyong mga kasingkasing. ⁵¹“Naulawan kami, kay nadungog namo ang pagbiaybiay; gitabonan sa kaulaw ang among mga nawong, tungod kay ang mga langyaw misulod sa balaang mga dapit sa balay sa atong Amahan.

⁵²“Busa, tan-awa, moabot ang mga adlaw,” nag-ingon ang atong Amahan, “nga silotan ko ang iyang mga dios-dios, ug sa tibuok niyang yuta mag-agulo ang mga samdan. ⁵³Bisan pa kon mosaka ang Babilonia sa kalangitan ug lig-onon niya ang iyang habog nga salipdanan, moabot gikan kanako ang mga tiglaglag batok kaniya,” nag-ingon ang atong Amahan.

⁵⁴Paminaw—usa ka pagtuaw gikan sa Babilonia, ang tingog sa dakong kalaglagan gikan sa yuta sa mga taga-Babilonia! ⁵⁵Kay gilaglag sa atong Amahan ang Babilonia ug gipahilom ang iyang gamhanang tingog. Modahunog ang ilang mga balod sama sa daghang katubigan; mosaba ang kagahob sa ilang tingog. ⁵⁶Kay miabot ang usa ka tiglaglag batok kaniya, batok sa Babilonia; nadakpan ang iyang mga manggugubat, nangabali ang ilang mga pana, kay ang atong Amahan nagabalos—sigurado gayod nga mobalos siya sa hingpit.

⁵⁷“Hubgon ko ang iyang mga opisyal ug mga maalamong tawo, ang iyang mga gobernador, mga komandante, ug mga manggugubat; matulog sila sa walay kataposang pagkatulog ug dili na gayod makamata,” nag-ingon ang Hari, kansang ngalan mao ang Amahan sa kasundalohan sa langit.

⁵⁸Mao kini ang giingon sa Amahan sa kasundalohan sa langit: Ang halapad nga paril sa Babilonia lumpagon hangtod sa yuta ug ang iyang habog nga mga ganghaan sunogon sa kalayo. Ang mga katawhan maghago sa walay kapuslanan, ug ang mga nasod makapoy sa ilang kaugalingon alang lamang sa kalayo.

⁵⁹Gihatag ni propeta Jeremias kini nga mensahe kang Seraias nga anak ni Nerias, nga anak ni Maasias, sa dihang miuban siya kang Zedekias nga hari sa Juda ngadto sa Babilonia sa ikaupat nga tuig sa iyang paghari. Si Seraias mao ang pangulong opisyal sa kampo. ⁶⁰Gisulat ni Jeremias sa usa ka linukot nga basahon ang tanang katalagman nga moabot sa Babilonia—kining tanang mga pulong nga nahisulat mahitungod sa Babilonia. ⁶¹Miingon si Jeremias kang Seraias, “Inigabot nimo sa Babilonia, siguroha nga imong basahon sa makusog kining tanang mga pulong, ⁶²ug moingon, ‘O among Amahan, ikaw nagsulti mahitungod niining dapita—nga laglagon kini aron walay mabuhi dinhi, bisan tawo o mananap, kondili mahimong awaaw nga biniyaan hangtod sa kahangtoran.’ ⁶³Inighuman nimo ug basa niini nga linukot nga basahon, hikti kini ug bato ug ilabay kini sa taliwala sa Eufrates, ⁶⁴ug moingon, ‘Sa ingon niini malunod ang Babilonia ug dili na mobangon pag-usab, tungod sa katalagman nga akong ipahamtang kaniya; ug makapoy ang iyang katawhan.’” Dinhi matapos ang mga pulong ni Jeremias.