Τώρα και σε έντυπη μορφή

Ιερεμίας 51 FHB Father's Heart Bible™

ΠατέραςΙησούςΠνεύμα
15% έκπτωση στην πρώτη σου παραγγελία →
Βιβλίο

Το λίχνισμα της Βαβυλώνας

Η Βαβυλώνα ήταν χρυσό ποτήρι που μέθυσε τη γη· τώρα λιχνίζεται, τα περάσματα του ποταμού της έχουν καταληφθεί, οι πολεμιστές της κοιμούνται. Ο Πατέρας μας καλεί τα δικά του παιδιά να βγουν από αυτήν πριν πέσει η οργή. Ο Σεραΐας διαβάζει δυνατά το βιβλίο και ύστερα το βυθίζει στον Ευφράτη.

Κεφάλαιο 51.

Να τι λέει ο Πατέρας μας: Ξεσηκώνω το πνεύμα ενός καταστροφέα ενάντια στη Βαβυλώνα και ενάντια στον λαό που κατοικεί στη Λεβ-καμαΐ. a a v1 Η Λεβ-καμαΐ είναι ένα κρυφό κωδικό όνομα για τη Χαλδαία (τη Βαβυλώνα), που σχηματίζεται αντιστρέφοντας τα γράμματά της — ένας συγκαλυμμένος τρόπος να ονομαστεί η αυτοκρατορία που βρίσκεται υπό κρίση. Θα στείλω λιχνιστές στη Βαβυλώνα, και θα τη λιχνίσουν και θα αδειάσουν τη γη της, γιατί θα έρθουν εναντίον της από κάθε μεριά την ημέρα της συμφοράς. Ας μην τεντώσει ο τοξότης το τόξο του ούτε ας φορέσει την πανοπλία του. Μη λυπηθείτε τους νέους της· παραδώστε ολόκληρο τον στρατό της στην καταστροφή. Θα πέσουν σκοτωμένοι στη γη των Βαβυλωνίων, διαπερασμένοι στους δρόμους της.

Γιατί ο Ισραήλ και ο Ιούδας δεν έχουν εγκαταλειφθεί από τον Πατέρα των ουράνιων στρατευμάτων — αν και η γη τους είναι γεμάτη ενοχή απέναντι στον Άγιο του Ισραήλ. Φύγετε μέσα από τη Βαβυλώνα· ας σώσει ο καθένας τη ζωή του! Μη χαθείτε μέσα στην ενοχή της, γιατί αυτός είναι ο καιρός της δικαιοσύνης του Πατέρα μας· της ανταποδίδει αυτό που έκανε. Η Βαβυλώνα ήταν ένα χρυσό ποτήρι στο χέρι του Πατέρα μας, που μεθούσε όλη τη γη. Τα έθνη ήπιαν το κρασί της· γι’ αυτό τα έθνη τρελάθηκαν. Ξαφνικά η Βαβυλώνα έπεσε και συντρίφτηκε. Θρηνήστε γι’ αυτήν! Φέρτε βάλσαμο για τον πόνο της· ίσως γιατρευτεί. Προσπαθήσαμε να γιατρέψουμε τη Βαβυλώνα, αλλά δεν μπόρεσε να γιατρευτεί. Εγκαταλείψτε την, και ας πάμε ο καθένας στη δική του γη, γιατί η κρίση της φτάνει ως τους ουρανούς και υψώνεται ως τα ουράνια. Ο Πατέρας μας μάς δικαίωσε· ελάτε, ας διακηρύξουμε στη Σιών το έργο του Πατέρα μας. Ακονίστε τα βέλη! Γεμίστε τις φαρέτρες! Ο Πατέρας μας ξεσήκωσε το πνεύμα των βασιλιάδων των Μήδων, επειδή ο σκοπός του ενάντια στη Βαβυλώνα είναι να την καταστρέψει, γιατί αυτή είναι η δικαιοσύνη του Πατέρα μας — δικαιοσύνη για τον ναό του. Υψώστε σημαία ενάντια στα τείχη της Βαβυλώνας· ενισχύστε τη φρουρά, τοποθετήστε τους σκοπούς, στήστε τις ενέδρες — γιατί ο Πατέρας μας και σχεδίασε και εκτέλεσε αυτό που διακήρυξε ενάντια στον λαό της Βαβυλώνας. Εσύ που κατοικείς δίπλα σε πολλά νερά, πλούσια σε θησαυρούς, το τέλος σου ήρθε, το νήμα της ζωής σου κόπηκε.

Ο Πατέρας των ουράνιων στρατευμάτων ορκίστηκε στον εαυτό του: «Σίγουρα θα σε γεμίσω με ανθρώπους πολυάριθμους σαν ακρίδες, και θα υψώσουν την πολεμική κραυγή εναντίον σου».

Αυτός έφτιαξε τη γη με τη δύναμή του· στερέωσε τον κόσμο με τη σοφία του, και με τη σύνεσή του άπλωσε τους ουρανούς. Όταν βροντά, τα νερά στους ουρανούς μουγκρίζουν· κάνει τις ομίχλες να ανεβαίνουν από τα πέρατα της γης. Φτιάχνει αστραπές για τη βροχή και βγάζει τον άνεμο από τις αποθήκες του. Ο καθένας είναι ανόητος και χωρίς γνώση· κάθε χρυσοχόος ντροπιάζεται από το είδωλό του, γιατί τα χυτά του αγάλματα είναι ψέμα — δεν υπάρχει πνοή μέσα τους. Είναι ανάξια, ένα αντικείμενο χλεύης· τον καιρό της κρίσης τους θα χαθούν. Η μερίδα του Ιακώβ δεν είναι σαν αυτά, γιατί αυτός είναι ο δημιουργός των πάντων, και ο Ισραήλ είναι η φυλή της κληρονομιάς του· ο Πατέρας των ουράνιων δυνάμεων είναι το όνομά του.

«Εσύ είσαι το πολεμικό μου ρόπαλο, το όπλο μου για τη μάχη: μ' εσένα συντρίβω έθνη, μ' εσένα καταστρέφω βασίλεια, μ' εσένα συντρίβω άλογο και καβαλάρη, μ' εσένα συντρίβω άρμα και αρματηλάτη, μ' εσένα συντρίβω άντρα και γυναίκα, μ' εσένα συντρίβω γέρο και παιδί, μ' εσένα συντρίβω νέο και νέα, μ' εσένα συντρίβω βοσκό και κοπάδι, μ' εσένα συντρίβω γεωργό και ζευγάρι βοδιών, μ' εσένα συντρίβω κυβερνήτες και αξιωματούχους.

«Αλλά θα ανταποδώσω στη Βαβυλώνα και σε όλους όσοι κατοικούν στη Βαβυλωνία, μπροστά στα μάτια σας, για όλο το κακό που έκαναν στη Σιών», λέει ο Πατέρας μας. «Να, είμαι εναντίον σου, καταστροφικό βουνό», λέει ο Πατέρας μας, «εσύ που καταστρέφεις όλη τη γη. Θα απλώσω το χέρι μου εναντίον σου, θα σε κυλήσω κάτω από τους γκρεμούς, και θα σε κάνω καμένο βουνό. Δε θα παρθεί από σένα πέτρα για ακρογωνιαίο λίθο, ούτε πέτρα για θεμέλιο, γιατί θα γίνεις ερημιά για πάντα», λέει ο Πατέρας μας.

Υψώστε σημαία στη χώρα! Σαλπίστε ανάμεσα στα έθνη! Ξεσηκώστε τα έθνη εναντίον της· καλέστε εναντίον της τα βασίλεια του Αραράτ, του Μιννί και του Ασκενάζ. Διορίστε στρατηγό εναντίον της· ανεβάστε άλογα σαν σμήνος ακρίδων. Ξεσηκώστε τα έθνη εναντίον της— τους βασιλιάδες των Μήδων, τους κυβερνήτες τους και όλους τους αξιωματούχους τους, και κάθε χώρα κάτω από την εξουσία τους. Η γη τρέμει και σπαράζει, γιατί τα σχέδια του Πατέρα μας ενάντια στη Βαβυλώνα μένουν σταθερά—να κάνει τη γη της Βαβυλώνας ερημότοπο, χωρίς κανένα να κατοικεί εκεί. Οι πολεμιστές της Βαβυλώνας σταμάτησαν να πολεμούν· ζαρώνουν στα οχυρά τους. Η δύναμή τους χάθηκε· έγιναν σαν γυναίκες. Τα σπίτια της πυρπολούνται· τα αμπάρια των πυλών της έχουν σπάσει. Δρομέας τρέχει να συναντήσει δρομέα, αγγελιοφόρος να συναντήσει αγγελιοφόρο, για να αναγγείλουν στον βασιλιά της Βαβυλώνας ότι η πόλη του κυριεύτηκε από άκρη σε άκρη, τα περάσματα του ποταμού καταλήφθηκαν, οι βάλτοι πήραν φωτιά, και οι στρατιώτες είναι τρομοκρατημένοι.

Γιατί να τι λέει ο Πατέρας των ουράνιων δυνάμεων: Η κόρη της Βαβυλώνας είναι αλώνι την ώρα του αλωνίσματος· σε λίγο έρχεται ο θερισμός της.

«Ο Ναβουχοδονόσορ ο βασιλιάς της Βαβυλώνας με καταβρόχθισε, με σύντριψε· με άφησε άδειο σκεύος. Με κατάπιε σαν τέρας, γέμισε την κοιλιά του με τα πολύτιμά μου, κι έπειτα με ξέρασε. «Η βία που έγινε σ' εμένα και στη σάρκα μου ας πέσει πάνω στη Βαβυλώνα», λέει η κάτοικος της Σιών. «Το αίμα μου ας πέσει πάνω σ' αυτούς που κατοικούν στη Βαβυλωνία», λέει η Ιερουσαλήμ.

Γι' αυτό ο Πατέρας μας λέει: Να, θα υπερασπιστώ την υπόθεσή σου και θα σε εκδικηθώ. Θα ξεράνω τη θάλασσά της και θα στερέψω την πηγή της. Η Βαβυλώνα θα γίνει ένας σωρός ερείπια, φωλιά για τσακάλια, θέαμα φρίκης και χλεύης, χωρίς να κατοικεί κανείς εκεί. Όλοι μαζί βρυχώνται σαν νεαρά λιοντάρια, γρυλίζουν σαν λιονταράκια. Ενώ είναι αναμμένοι από το κρασί, εγώ θα τους στρώσω τραπέζι και θα τους μεθύσω, για να γλεντήσουν — κι ύστερα να κοιμηθούν αιώνιο ύπνο και να μην ξυπνήσουν ποτέ, λέει ο Πατέρας μας.

«Θα τους κατεβάσω σαν αρνιά στη σφαγή, σαν κριάρια και τράγους. Πώς κυριεύτηκε η Σησάχ, πώς αρπάχτηκε το καμάρι όλης της γης! Τι φρίκη έγινε η Βαβυλώνα ανάμεσα στα έθνη! b b v41 Η Σησάχ είναι κρυπτογραφημένο όνομα της Βαβυλώνας, κι αυτό εξηγεί γιατί εμφανίζονται και τα δύο ονόματα σ’ αυτό το κεφάλαιο. Η θάλασσα σηκώθηκε πάνω από τη Βαβυλώνα· τη σκέπασαν τα βουερά της κύματα. Οι πόλεις της έγιναν φρίκη, γη κατάξερη κι έρημη, τόπος όπου δεν κατοικεί κανείς κι ούτε περνάει κανείς.

«Θα τιμωρήσω τον Βηλ στη Βαβυλώνα και θα τον κάνω να ξεράσει ό,τι έχει καταπιεί. Τα έθνη δεν θα συρρέουν πια σ’ αυτόν, και το τείχος της Βαβυλώνας θα πέσει. c c v44 Ο Βηλ ήταν ο κύριος θεός της Βαβυλώνας. Ο Πατέρας μας γυμνώνει αυτό το είδωλο από καθετί που ισχυριζόταν ότι κρατούσε. Βγείτε από μέσα της, παιδιά μου! Ο καθένας ας σώσει τη ζωή του από τη φοβερή οργή του Πατέρα μας! Μην αποκαρδιώνεστε κι ούτε να φοβάστε από τη φήμη που ακούγεται στη χώρα — μια φήμη έρχεται τη μια χρονιά, κι άλλη την επόμενη, με βία στη χώρα κι άρχοντας ενάντια σε άρχοντα. Γι’ αυτό, να, έρχονται οι μέρες που θα τιμωρήσω τα είδωλα της Βαβυλώνας. Όλη της η χώρα θα ντροπιαστεί, και όλοι οι σκοτωμένοι της θα κείτονται νεκροί μέσα της. Τότε ο ουρανός κι η γη κι όλα όσα βρίσκονται μέσα τους θα αλαλάξουν από χαρά για τη Βαβυλώνα, γιατί οι καταστροφείς θα έρθουν ενάντιά της από τον βορρά», λέει ο Πατέρας μας.

Η Βαβυλώνα πρέπει να πέσει για τους σκοτωμένους του Ισραήλ, όπως ακριβώς έπεσαν οι σκοτωμένοι όλης της γης για τη Βαβυλώνα. Εσείς που ξεφύγατε από το σπαθί, πηγαίνετε, μην αργοπορείτε! Θυμηθείτε τον Πατέρα μας από μακριά, κι ας ανέβει η Ιερουσαλήμ στις καρδιές σας. «Ντροπιαστήκαμε, γιατί ακούσαμε ονειδισμό· η ατίμωση σκεπάζει τα πρόσωπά μας, επειδή ξένοι μπήκαν στους άγιους τόπους του οίκου του Πατέρα μας.

Γι’ αυτό, να, έρχονται οι μέρες», λέει ο Πατέρας μας, «που θα τιμωρήσω τα είδωλά της, και σε όλη της τη χώρα οι πληγωμένοι θα βογκούν. Ακόμα κι αν η Βαβυλώνα ανέβει ως τους ουρανούς κι οχυρώσει το ψηλό της προπύργιο, καταστροφείς θα έρθουν από μένα ενάντιά της», λέει ο Πατέρας μας.

Ακούστε — κραυγή από τη Βαβυλώνα, ήχος μεγάλης καταστροφής από τη χώρα των Βαβυλωνίων! Γιατί ο Πατέρας μας ερημώνει τη Βαβυλώνα και σωπαίνει τη δυνατή της φωνή. Τα κύματά τους βρυχώνται σαν πολλά νερά· ο βρόντος της φωνής τους αντηχεί. Γιατί ήρθε καταστροφέας εναντίον της, εναντίον της Βαβυλώνας· οι πολεμιστές της συλλαμβάνονται, τα τόξα τους συντρίβονται, γιατί ο Πατέρας μας ανταποδίδει—σίγουρα θα ανταποδώσει πλήρως.

«Θα μεθύσω τους αξιωματούχους και τους σοφούς της, τους κυβερνήτες της, τους διοικητές και τους πολεμιστές της· θα κοιμηθούν αιώνιο ύπνο και δε θα ξυπνήσουν ποτέ», λέει ο Βασιλιάς, που το όνομά του είναι ο Πατέρας των στρατευμάτων του ουρανού.

Να τι λέει ο Πατέρας των στρατευμάτων του ουρανού: Το πλατύ τείχος της Βαβυλώνας θα ισοπεδωθεί και οι ψηλές πύλες της θα καούν με φωτιά. Οι λαοί μοχθούν για το τίποτα, τα έθνη εξαντλούνται μόνο για τη φωτιά.

Ο προφήτης Ιερεμίας έδωσε αυτό το μήνυμα στον Σεραΐα, γιο του Νηρία, γιου του Μαασία, όταν πήγε με τον Σεδεκία, τον βασιλιά του Ιούδα, στη Βαβυλώνα, στο τέταρτο έτος της βασιλείας του. Ο Σεραΐας ήταν αρχιεπιμελητής. Ο Ιερεμίας είχε γράψει σε έναν μόνο κύλινδρο όλη τη συμφορά που θα ερχόταν πάνω στη Βαβυλώνα—όλα αυτά τα λόγια που ήταν γραμμένα για τη Βαβυλώνα. Ο Ιερεμίας είπε στον Σεραΐα: «Όταν φτάσεις στη Βαβυλώνα, φρόντισε να διαβάσεις μεγαλόφωνα όλα αυτά τα λόγια, και πες: “Πατέρα μας, εσύ μίλησες γι’ αυτόν τον τόπο—να τον αφανίσεις, ώστε τίποτα να μη ζει σ’ αυτόν, ούτε άνθρωπος ούτε ζώο, αλλά να μείνει ερημιά για πάντα”. Όταν τελειώσεις το διάβασμα αυτού του κυλίνδρου, δέσε πάνω του μια πέτρα και ρίξε τον στη μέση του Ευφράτη, και πες: “Έτσι θα βυθιστεί η Βαβυλώνα και δε θα ξανασηκωθεί, εξαιτίας της συμφοράς που φέρνω πάνω της· και ο λαός της θα αποκάμει”». Εδώ τελειώνουν τα λόγια του Ιερεμία.