يرمياه 51 FHB Father's Heart Bible™

51 ¹زمونږ پلار داسې فرمائى چې، زۀ د بابل په خلاف او د هغه خلقو په خلاف چې په لب‌قمائى کښې اوسېږى، د يو تباه کوونکى روح راپاروم. ^a a v1 لب‌قمائى د کلدانيانو (بابل) دپاره يو پټ رمزى نوم دے چې د هغې د تورو په اُلټولو سره جوړ شوے دے — د هغه سلطنت چې د عدالت لاندې دے، د نومولو يوه پټه طريقه. ²زۀ به بابل ته بادوونکى ولېږم، او هغوئ به دا وبادوى او د دې مُلک به تش کړى، ځکه چې هغوئ به د تباهۍ په ورځ د هرې خوا نه د دې په خلاف راشى. ³غشى ويشتونکے دې خپل کمان ونۀ کږوى، او نۀ دې خپل زغره واغوندى. د دې ځوانان مۀ بخښئ، د دې ټول لښکر بالکل تباه کړئ. ⁴هغوئ به د بابليانو په مُلک کښې وژل شوى راپرېوځى، او د دې په کوڅو کښې به سوري سوري وى.

⁵ځکه چې اِسرائيل او يهوداه د آسمان د لښکرو پلار له خوا نۀ دى پرېښوولى شوى، اګرچې د هغوئ مُلک د اِسرائيل د پاک ذات په خلاف د ګناه نه ډک دے. ⁶د بابل د مينځ نه وتښتئ، هر څوک دې خپل ځان بچ کړى! د دې په ګناه کښې تباه مۀ کېږئ، ځکه چې دا د زمونږ پلار د عدالت وخت دے، هغه دې له د هغې د کړو بدله ورکوى. ⁷بابل د زمونږ پلار په لاس کښې يو سروزرو جام وو، چې ټوله زمکه يې مسته کوله. قومونو د دې شراب وڅکل، نو ځکه قومونه لېونى شول. ⁸ناڅاپه بابل راوغورځېدو او ماتَ شو. په دې باندې ژاړئ! د دې د درد دپاره مرهم راوړئ، کېدے شى چې دا روغه شى. ⁹مونږ کوشش وکړو چې بابل روغ کړو، خو دا روغ نۀ شو. دا پرېږدئ، او راځئ چې هر څوک خپل مُلک ته لاړ شُو، ځکه چې د دې عدالت آسمان ته رسېږى او تر بروجو پورته کېږى. ¹⁰زمونږ پلار زمونږ حقانيت ثابت کړو، راځئ چې په صيون کښې د زمونږ پلار کار بيان کړُو. ¹¹غشى تېره کړئ! تيردانونه ډک کړئ! زمونږ پلار د مادى بادشاهانو روح راپاراوو، ځکه چې د هغۀ اراده د بابل په خلاف دا ده چې هغه تباه کړى، ځکه چې دا د زمونږ پلار عدالت دے — د هغۀ د هيکل دپاره عدالت. ¹²د بابل د ديوالونو په خلاف جنډه پورته کړئ، پهره مضبوطه کړئ، څوکيداران ودروئ، کمينونه جوړ کړئ — ځکه چې زمونږ پلار هغه څۀ چې د بابل د خلقو په خلاف يې اعلان کړى وو، هم اراده کړى او هم پوره کړى دى. ¹³اے تۀ چې د ډېرو اوبو په غاړه اوسېږې، د خزانو نه مالامال، ستا انجام راغلو، ستا د ژوند تار پرې شو.

¹⁴د آسمان د لښکرو پلار په خپل ذات قسم خوړلے دے چې، ”يقيناً زۀ به تا د ملخانو په شان د ډېرو خلقو نه ډکه کړم، او هغوئ به په تا باندې د جنګ نعره پورته کړى.“

¹⁵هغۀ په خپل قوت زمکه پېدا کړه، هغۀ په خپل حکمت دُنيا قائمه کړه، او په خپل فهم يې آسمانونه وغزول. ¹⁶کله چې هغه ګړزار کوى، په آسمان کښې اوبه غوړنګى کوى، هغه د زمکې له کنارو نه لوخړې راپورته کوى. هغه د باران دپاره بريښنا پېدا کوى او د خپلو ذخيرو نه باد راباسى. ¹⁷هر څوک بې‌عقله او بې‌علمه دے، هر زرګر د خپل بُت نه شرمنده دے، ځکه چې د هغۀ ډاليزې بُتان دروغ دى — په هغوئ کښې ساه نشته. ¹⁸هغوئ بې‌قدره دى، د ټوقو شے دى، د خپل حساب په وخت کښې به هلاک شى. ¹⁹د يعقوب حصه د دې په شان نۀ ده، ځکه چې هغه د هر څيز جوړوونکے دے، او اِسرائيل د هغۀ د ميراث قبيله ده؛ د آسمان د لښکرو پلار د هغۀ نوم دے.

²⁰”تۀ زما ګرز يې، زما د جنګ دپاره وسله يې: په تا سره زۀ قومونه ټوټه ټوټه کوم، په تا سره زۀ بادشاهۍ برباد کوم، ²¹په تا سره زۀ آس او سپور ټوټه ټوټه کوم، په تا سره زۀ رته او چلوونکے ټوټه ټوټه کوم، ²²په تا سره زۀ سړے او ښځه ټوټه ټوټه کوم، په تا سره زۀ بوډا او ځوان ټوټه ټوټه کوم، په تا سره زۀ ځلمے او پېغله ټوټه ټوټه کوم، ²³په تا سره زۀ شپون او رمه ټوټه ټوټه کوم، په تا سره زۀ بزګر او د قلبې جوړه ټوټه ټوټه کوم، په تا سره زۀ حاکمان او عملدار ټوټه ټوټه کوم.

²⁴”خو زۀ به بابل او د بابل ټولو اوسېدونکو ته، ستاسو د سترګو په وړاندې، د هغه ټولو بدو بدله ورکوم چې هغوئ په صيون کښې کړي وُو،“ زمونږ پلار فرمائى. ²⁵”وګوره، زۀ ستا خلاف يم، اے تباه کوونکے غره،“ زمونږ پلار فرمائى، ”اے هغه چې ټوله زمکه تباه کوې. زۀ به خپل لاس ستا خلاف اوږد کړم، تا به د چټانونو نه راوغورځوم، او تا به سوزېدلے غر جوړ کړم. ²⁶ستا نه به د کونج دپاره هيڅ ډبره وانۀ خستے شى، او نۀ هيڅ ډبره د بنياد دپاره، ځکه چې تۀ به د تل دپاره ويجاړ وې،“ زمونږ پلار فرمائى.

²⁷په ملک کښې جنډه اوچته کړئ! د قومونو په مينځ کښې بيګل وغږوئ! قومونه د هغې خلاف تيار کړئ؛ د هغې خلاف د اراراط، منى او اشکناز بادشاهۍ راوبلئ. د هغې خلاف يو سپه سالار مقرر کړئ؛ آسونه د ملخانو د غونډ په شان راولئ. ²⁸قومونه د هغې خلاف تيار کړئ — د ماديانو بادشاهان، د هغوئ حاکمان او د هغوئ ټول عملدار، او هر هغه ملک چې د هغوئ تر حکومت لاندې وى. ²⁹زمکه رپيږى او په تکليف کښې ده، ځکه چې د زمونږ پلار اِرادې د بابل خلاف ټينګې ولاړې دى — چې د بابل ملک ويجاړ کړى، چرته چې هيڅوک اوسيږى نۀ. ³⁰د بابل جنګيالي د جنګ نه ودرېدل؛ هغوئ په خپلو قلاګانو کښې پټ ناست دى. د هغوئ طاقت ختم شو؛ هغوئ د ښځو په شان شول. د هغې کورونو ته اور واچولے شو؛ د هغې د دروازو تاړي مات شول. ³¹يو زغلونکے د بل زغلونکي سره د ملاقات دپاره منډه وهى، او قاصد د بل قاصد سره، چې د بابل بادشاه ته ووائى چې د هغۀ ښار د يوې خوا نه تر بلې خوا نيولے شوے دے، ³²د سيند ګودرونه نيولے شوي دى، نيزارونو ته اور واچولے شو، او سپاهيان ووېرېدل.

³³ځکه چې د آسمان د لښکرو پلار داسې فرمائى: د بابل لور د کوهاڼې په وخت کښې د درمند ځائ ده؛ ژر به د هغې د حاصل راټولولو وخت راشى.

³⁴”د بابل بادشاه نبوکدنضر زۀ خوړلے يم، هغۀ زۀ ميده کړے يم؛ هغۀ زۀ يو خالي لوښے پرېښودم. هغۀ زۀ د اژدها په شان تېر کړم، خپله ګېډه يې زما په قيمتي څيزونو ډکه کړه، بيا يې زۀ د خولې نه راوباسلم. ³⁵”هغه ظلم چې پر ما او زما پر غوښې شوے دے، هغه دې په بابل باندې وى،“ د صيون اوسېدونکے وائى. ”زما وينه دې په هغه کسانو باندې وى چې په بابل کښې اوسيږى،“ يروشلم وائى.

³⁶نو ځکه زمونږ پلار فرمائى: وګوره، زۀ به ستا د حق دپاره وکالت وکړم او ستا بدله واخلم. زۀ به د هغې بحر وچ کړم او د هغې چينه وچه کړم. ³⁷بابل به د کنډوالو ډېرے شى، د ګيدړانو استوګنځائ، د وحشت او ملنډو شے، چرته چې هيڅوک نۀ اوسيږى. ³⁸هغوئ ټول د ځوانو زمريانو په شان غړومبى، د زمرى د بچو په شان غړومبيږى. ³⁹کله چې هغوئ د شرابو نه تودۀ شى، زۀ به د هغوئ مخکښې ضيافت کېږدم او نشه به يې کړم، چې هغوئ خوشحالى وکړى — بيا به د تل خوب ويده شى او هيڅکله به رانۀ ويښ شى، پلار فرمائى.

⁴⁰”زۀ به هغوئ د حلالولو دپاره د ورګو په شان راکوز کړم، د ګډو او چېلو په شان. ⁴¹شيشک څنګه ونيوے شو، د ټولې زمکې ستائنه ونيوله شوه! بابل په قومونو کښې څومره د وحشت سبب جوړ شو! ^b b v41 شيشک د بابل دپاره يو پټ نوم دے، چې دا ښکاره کوى چې ولې دواړه نومونه په دې باب کښې راځى. ⁴²سمندر د بابل باندې پورته شوے دے؛ د هغۀ د غوړومبيدونکو څپو نه پټه شوې ده. ⁴³د هغې ښارونه د وحشت سبب شول، وچه او بيابانى زمکه، داسې زمکه چې هيڅوک پکښې نۀ اوسيږى او هيڅوک ترې نۀ تېريږى.

⁴⁴”زۀ به په بابل کښې بيل ته سزا ورکړم او څۀ چې هغۀ تېر کړى دى هغه به ترې قے کړوم. قومونه به نور هغۀ ته رانۀ روان شى، او د بابل ديوال به ونړيږى. ^c c v44 بيل د بابل مشر بت وو. زمونږ پلار له دې بت نه هر هغه څيز اخلى چې دعوىٰ يې کوله چې د هغۀ دے. ⁴⁵د هغې نه راووځئ، اے زما بچو! دې هر څوک خپل ژوند د زمونږ پلار د سخت قهر نه وژغورى! ⁴⁶زړۀ مۀ ماتوئ او مۀ يرېږئ په هغه اوازه چې په ملک کښې اورېدے شى — يوه اوازه په يو کال راځى، او بله په بل کال، چې په ملک کښې ظلم وى او حاکم د حاکم په خلاف وى. ⁴⁷نو ګوره، هغه ورځې راروانې دى کله چې زۀ به د بابل بتانو ته سزا ورکړم. د هغې ټوله زمکه به شرمنده شى، او د هغې ټول وژل شوى به د هغې په مينځ کښې مړۀ پراتۀ وى. ⁴⁸بيا به آسمان او زمکه او هر څۀ چې په هغوئ کښې دى د بابل په حال د خوشحالۍ چغې ووهى، ځکه چې تباه کوونکى به د شمال نه د هغې په خلاف راشى،“ پلار فرمائى.

⁴⁹بابل بايد ونړيږى د اِسرائيل د وژل شويو دپاره، لکه څنګه چې د ټولې زمکې وژل شوى د بابل په سبب ونړيدل. ⁵⁰اے تاسو چې د تُورې نه بچ شوى يئ، لاړ شئ، ځنډ مۀ کوئ! د لرې نه زمونږ پلار ياد کړئ، او يروشلم دې ستاسو په زړونو کښې راياد شى. ⁵¹”مونږ شرمنده يُو، ځکه چې مونږ پېغور اورېدلے دے؛ رُسوائى زمونږ مخونه پټوى، ځکه چې پردى خلق د زمونږ پلار د کور پاکو ځايونو ته ننوتل.

⁵²نو ګوره، هغه ورځې راروانې دى،“ پلار فرمائى، ”کله چې زۀ به د هغې بتانو ته سزا ورکړم، او د هغې په ټوله زمکه کښې به ټپيان کوکارى کوى. ⁵³کۀ بابل آسمانونو ته هم وخيژى او خپله اوچته قلعه مضبوطه کړى، نو زما له طرفه به تباه کوونکى د هغې په خلاف راشى،“ پلار فرمائى.

⁵⁴واورئ — يوه چغه د بابل نه، د لويې تباهۍ اواز د بابليانو د ملک نه! ⁵⁵ځکه چې زمونږ پلار بابل تباه کوى او د هغې زورور اواز چوپوى. د هغوئ څپې د ډېرو اوبو په شان غړومبيږى؛ د هغوئ د اواز غوغا پورته کيږى. ⁵⁶ځکه چې يو تباه کوونکے د هغې په خلاف، د بابل په خلاف راغلے دے؛ د هغې جنګياله نيولے شوى دى، د هغوئ ليندې ماتې شوې دى، ځکه چې زمونږ پلار بدله اخلى—هغه به خامخا پوره بدله ورکوى.

⁵⁷”زۀ به د هغې مشران او عقلمند سړى نشه کوم، د هغې حاکمان، سپه سالاران او جنګياله؛ هغوئ به د تل دپاره ويده شى او بيا به هيچرې راويښ نۀ شى،“ هغه بادشاه فرمائى، چې نوم يې د آسمان د لښکرو پلار دے.

⁵⁸د آسمان د لښکرو پلار داسې فرمائى: د بابل پلن ديوال به زمکې سره برابر کړے شى او د هغې لوړ دروازې به په اور کښې وسوزولے شى. خلق بې فائدې محنت کوى، قومونه ځان يواځې د اور دپاره ستړى کوى.

⁵⁹يرمياه نبى دا پيغام سرايا ته ورکړو چې د نيرياه زوئ او د محسياه لمسے وو، کله چې هغه د يهوداه د بادشاه صِدقياه سره د هغۀ په څلورم کال کښې بابل ته لاړو. سرايا د سامان مشر وو. ⁶⁰يرمياه په يوه طومار باندې هغه ټوله مصيبت ليکلے وو چې په بابل باندې راتلونکے وو—دا ټول خبرې چې د بابل په حقله ليکلے شوى وې. ⁶¹يرمياه سرايا ته ووئيل چې، ”کله چې تۀ بابل ته ورسېږې، نو دا خيال وساته چې دا ټول خبرې په اوچت آواز سره ولولې، ⁶²او ووايه چې، ’اے زمونږ پلاره، تا د دې ځائ په حقله فرمائيلى دى—چې هغه به داسې له مينځه يوسې چې هيڅ شے به پکښې ژوندے پاتې نۀ شى، نۀ انسان او نۀ څاروے، بلکې د تل دپاره به اجاړ وى.‘ ⁶³کله چې تۀ د دې طومار لوستل خلاص کړې، نو يوه کاڼے پرې وتړه او د فرات په مينځ کښې يې وغورځوه، ⁶⁴او ووايه چې، ’همدا شان به بابل داسې ډوب شى چې بيا به هيچرې پورته نۀ شى، د هغه مصيبت په سبب چې زۀ يې پرې راولم؛ او د هغې خلق به ستړى شى.‘“ د يرمياه خبرې دلته ختميږى.