يرمياه 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹هغه کلام چې زمونږ پلار د بابل، د بابليانو د ملک په حقله، د يرمياه نبى په وسيله وفرمائيلو:

²په قومونو کښې اعلان وکړئ او خبر يې کړئ؛ بيرغ پورته کړئ او اعلان يې کړئ؛ هيڅ مۀ پټوئ. ووايئ: بابل ونيوے شو؛ بيل شرمنده شو، مردوک مات شو. د هغې مجسمې شرمنده شوې، د هغې بتان مات شول. ^a a v2 بيل او مردوک د بابل مشر بتان وو. ³ځکه چې د شمال نه به يو قوم د هغې په خلاف راپورته شى؛ هغه به د هغې ملک ويجاړ کړى، او هيڅوک به پکښې ژوند ونۀ کړى. انسانان او ځناور دواړه وتښتېدل؛ لاړل.

⁴په هغو ورځو کښې او په هغه وخت کښې، زمونږ پلار فرمائى، د اِسرائيل اولاد به راشى، هغوئ او د يهوداه اولاد يو ځائ؛ هغوئ به ژاړى او روان به وى، او خپل پلار به لټوى. ⁵هغوئ به د صيون لار پوښتى، د هغوئ مخونه به دې خوا ته وى: ”راځئ، چې زمونږ پلار سره په يو ابدى لوظ کښې يو شو چې هيڅکله به هېر نۀ شى.“ ⁶زما قوم ورکې ګډې شوى دى؛ د هغوئ شپونو هغوئ لار ورکى کړل، په غرونو کښې يې خوشې کړل. هغوئ د غرۀ نه غونډۍ ته ګرځېدل؛ د خپل آرام ځائ يې هېر کړو. ⁷هر چا چې هغوئ وموندل، هغوئ يې وخوړل، او د هغوئ دښمنانو ووئيل، ”مونږ ګناهګار نۀ يُو، ځکه چې هغوئ د مالِک خُدائ په خلاف ګناه وکړه، چې د هغوئ حقيقى څرځائ وو، مالِک خُدائ، د هغوئ د پلرونو اُميد.“ ⁸د بابل د منځ نه وتښتئ؛ د بابليانو د ملک نه ووځئ، او د هغو نرو چېلو په شان شئ چې د رمې مخکښې ځى. ⁹ځکه وګورئ، زۀ د بابل په خلاف د شمال د ملک نه د لويو قومونو يوه ډله راپاروم او راولم. هغوئ به د هغې په خلاف صف ونيسى، او له هغه ځايه به هغه ونيولے شى. د هغوئ غشى د هغه ماهر جنګيالى په شان الوزى چې هيڅکله خالى لاس نۀ راستنيږى. ¹⁰بابل به لوټ شى؛ هر څوک چې هغه لوټوى هغه به مړه شى، زمونږ پلار فرمائى.

¹¹ځکه چې تاسو خوشحالى کوئ، ځکه چې تاسو جشن نيسئ، اے زما د ميراث لوټماره، ځکه چې تاسو د غنمو ګاهونکې غوايى په شان ټوپونه وهئ او د آسونو په شان شيهې وهئ، ¹²ستاسو مور به ډېره شرمنده شى؛ هغه چې تاسو زېږولى يئ، بې عزته به شى. وګورئ، هغه به د قومونو نه آخرى وى—يو بيابان، يوه وچه زمکه، يو صحرا. ¹³د زمونږ پلار د غضب په سبب به پکښې هيڅوک ونۀ اوسيږى؛ هغه به پوره ويجاړه شى. هر څوک چې د بابل نه تېريږى حېران به شى او د هغې په ټولو زخمونو به سيټې ووهى. ¹⁴د بابل په خلاف خپل ځايونه ونيسئ، هر طرف ته، اے ټولو غشى ويشتونکو. په هغې ويشت وکړئ؛ په غشو کنجوسى مۀ کوئ، ځکه چې هغې د زمونږ پلار په خلاف ګناه کړې ده. ¹⁵د هر طرف نه د هغې په خلاف چغې ووهئ؛ هغې ځان تسليم کړو. د هغې برجونه راپرېوتل؛ د هغې ديوالونه راوغورځولے شول. ځکه چې دا د زمونږ پلار اِنصاف دے، نو د هغې په خلاف اِنصاف وکړئ؛ لکه څنګه چې هغې کړى دى، هغه شان ورسره وکړئ. ¹⁶د بابل نه بوونکے او رېبونکے جلا کړئ. د ظالم د تُورې نه مخکښې به هر يو خپل قوم ته بيرته ستنيږى، او هر يو به خپل وطن ته وتښتى.

¹⁷اِسرائيل يوه خوارۀ رمه ده چې زمريانو شړلې ده. اول د اسُور بادشاه هغه وخوړو، او اوس په آخر کښې د بابل بادشاه نبوکدنضر د هغۀ هډوکى رېبلى دى.

¹⁸د آسمانى لښکرو پلار، زمونږ د اِسرائيل پلار داسې فرمائى: زۀ به د بابل بادشاه او د هغۀ وطن ته داسې سزا ورکوم لکه څنګه چې مې د اسُور بادشاه ته سزا ورکړه. ¹⁹زۀ به اِسرائيل بيرته خپل څرځائ ته راولم، او هغه به په کرمل او بسن کښې څري؛ د اِفرائيم او جِلعاد په غرونو باندې به د هغۀ روح موړ شى. ²⁰په هغه ورځو کښې او په هغه وخت کښې، زمونږ پلار فرمائى، د اِسرائيل ګناه به لټولے شى او هيڅ به نۀ وى؛ د يهوداه ګناهونه به لټولے شى او هيڅ به ونۀ موندلے شى، ځکه چې زۀ به هغه پاتې خلق چې زندئ پرېږدم معاف کړم.

²¹د مِراتائيم په وطن باندې او په هغه خلقو باندې چې په فِقوداه کښې اوسيږى، حمله وکړئ. ووژنئ يې او په تباهۍ يې وقف کړئ، زمونږ پلار فرمائى؛ هر څۀ چې ما درته حُکم کړے دے هغه وکړئ. ²²د جنګ شور په وطن کښې دے، او لويه تباهى ده. ²³د ټولې زمکې څټک څنګه ماتېدلے او ټوټې ټوټې شوے دے! بابل څنګه د قومونو په مينځ کښې د وحشت باعث شوے دے! ²⁴اے بابله، ما ستا دپاره لومه کېښوده، او تۀ ونيولے شوې مخکښې لدې چې تا پرې خبر شوے وې. تۀ وموندلے شوې او ونيولے شوې ځکه چې تا زمونږ د پلار سره مقابله کوله.

²⁵زمونږ پلار خپل د اسلحې ذخيره خلاصه کړه او د خپل غضب وسلې يې راووېستلې، ځکه چې د آسمانى لښکرو پلار د بابليانو په وطن کښې يو کار لرى چې وکړى يې. ²⁶د هرې خوا نه پرې راشئ؛ د هغې د غلې ګودامونه خلاص کړئ؛ د غلې د دېرو په شان يې راټوله کړئ. په تباهۍ يې وقف کړئ؛ د هغې نه دې هيڅ شے پاتې نۀ شى. ²⁷د هغې ټول زلمى غويان ووژنئ؛ پرېږدئ چې حلالتون ته ښکته شى. په هغوئ افسوس، ځکه چې د هغوئ ورځ راغلې ده، د هغوئ د سزا وخت. ²⁸واورئ — د بابل د وطن نه تښتېدونکى او پناه غوښتونکى، چې صيون ته راځى چې د زمونږ د پلار انصاف اعلان کړى، د هغۀ د مقدس کور دپاره د هغۀ انصاف. ²⁹د بابل په خلاف غشى ولونکى راوغواړئ، هغه ټول چې لينده راکاږى. د هغې نه چاپېره هرې خوا دېره شئ؛ هيڅوک دې خلاص نۀ شى. د هغې د کارونو مطابق بدله ورکړئ؛ هر څۀ چې هغې کړى دى هغه ورسره وکړئ. ځکه چې هغې زمونږ د پلار په خلاف، د اِسرائيل د پاک ذات په خلاف تکبر کړے دے.

³⁰نو د هغې زلمى به د هغې په کوڅو کښې پرېوځى، او د هغې ټول سپاهيان به په هغه ورځ چپ کړے شى، زمونږ پلار فرمائى. ³¹ګوره، زۀ ستا په خلاف يم، اے مغروره، د آسمانى لښکرو پلار فرمائى، ځکه چې ستا ورځ راغلې ده، هغه وخت چې زۀ به تا ته سزا درکوم. ³²مغرور به وښويېږى او پرېوځى، او هيڅوک به نۀ وى چې هغه پاڅوى. زۀ به د هغۀ په ښارونو کښې اور بل کړم، او هغه به هر څۀ چې د هغۀ چاپېره دى وسوځوى. ³³د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى چې، د اِسرائيل اولاد مظلوم دى، او د هغوئ سره د يهوداه اولاد هم. هر چا چې هغوئ بندى کړى دى، هغوئ ټينګ نيولى دى؛ هغوئ يې د خوشي کولو نه اِنکار کوى.

³⁴د هغوئ خلاصونکے طاقتور دے؛ د هغۀ نوم د آسمانى لښکرو پلار دے. هغه به خامخا د هغوئ طرفدارى وکړى، دې دپاره چې زمکې ته آرام ورکړى خو د بابل اوسېدونکو ته بې‌آرامى.

³⁵د بابليانو په خلاف تُوره، زمونږ پلار فرمائى، او د بابل د اوسېدونکو په خلاف، او د هغې د حاکمانو او د هغې د عقلمندانو په خلاف! ³⁶د دروغژنو نبيانو په خلاف تُوره، او هغوئ به احمق شى! د هغې د جنګيالو په خلاف تُوره، او هغوئ به ماتې وخورى! ³⁷د هغې د آسونو او د هغې د رتهونو په خلاف تُوره، او د هغې په مينځ کښې د ټولو پردو لښکرو په خلاف، او هغوئ به د ښځو په شان شى! د هغې د خزانو په خلاف تُوره، او لُوټ به شى! ³⁸د هغې د اوبو په خلاف وچکالى، او هغه به وچې شى! ځکه چې دا د بتانو ملک دے، او هغوئ په خپلو وېروونکو بُتانو باندې لېونى دى. ³⁹نو ځکه به هلته د بيديا ژوى او ګيدړان اوسيږى، او شترمرغان به په هغې کښې مېشته شى. هغه به بيا هيچرې آباده نۀ شى او نۀ به پکښې د نسل په نسل څوک اوسيږى. ⁴⁰لکه څنګه چې زمونږ پلار سدوم او عموره او د هغوئ ګاونډى ښارونه تباه کړل، زمونږ پلار فرمائى، همدغه شان به هلته هيڅوک نۀ اوسيږى؛ هيڅ اِنسان به پکښې نۀ پاتې کيږى. ⁴¹ګورئ، د شمال د طرف نه يو لښکر راځى؛ يو لوئ قوم او ډېر بادشاهان د زمکې له لرې کونجونو نه راپاڅيږى. ⁴²هغوئ لينده او نيزه ټينګه نيولې ده؛ هغوئ ظالمان دى او رحم نۀ کوى. د هغوئ آواز د سمندر په شان شور کوى، کله چې هغوئ په آسونو سپاره وى، اے د بابل لورې، ستا په خلاف د جنګ دپاره د يو سړى په شان صف تړلى دى. ⁴³د بابل بادشاه د هغوئ خبر واورېدو، او د هغۀ لاسونه سست شول. پرېشانى يې ونيولو، داسې درد لکه د زېږون په وخت کښې ښځې ته. ⁴⁴ګورئ، لکه يو زمرے چې د يردن د ځنګلونو نه آباد څرګاه ته راخيژى، همداسې به زۀ په يوه شېبه کښې بابل د خپل ملک نه وشړم، او څوک چې زۀ غوره کړم هغه به پرې مقرر کړم. ځکه چې زما په شان څوک دے؟ څوک ما را بللے شى؟ کوم شپون زما په مخکښې ودرېدے شى؟

⁴⁵نو ځکه هغه منصوبه واورئ چې زمونږ پلار د بابل په خلاف جوړه کړې ده او هغه اِرادې چې هغۀ د بابليانو د ملک په خلاف ټاکلې دى: خامخا به د هغوئ د رمې واړۀ راکش کړى شى؛ خامخا به د هغوئ څرګاه د هغوئ په حال باندې وارخطا شى. ⁴⁶د بابل د نيولو په آواز به زمکه ولړزيږى، او د هغې چغه به د قومونو په مينځ کښې واورېدے شى.