ኤርምያስ 50

50 ¹ስለ ባቢሎን፣ ስለ ባቢሎናውያን ምድር አባታችን በነቢዩ በኤርምያስ አማካኝነት የተናገረው ቃል ይህ ነው፦

²በሕዝቦች መካከል አውጁ፤ አስታውቁም፤ ሰንደቅ ዓላማ አንሡ፤ አስታውቁ፤ ምንም አትሰውሩ፤ እንዲህ በሉ፦ ባቢሎን ተማረከች፤ ቤል አፈረ፤ ማርዱክ ተሰበረ፤ ምስሎቿ አፈሩ፤ ጣዖቶቿ ተሰባበሩ። ^a a v2 ቤልና ማርዱክ የባቢሎን ዋነኛ አማልክት ነበሩ። ³ከሰሜን ወገን አንድ ሕዝብ ይመጣባታልና፤ ምድሯንም ባድማ ያደርጋታል፤ የሚኖርባትም የለም፤ ሰውም እንስሳም ሸሽተዋል፤ ሄደዋል።

⁴በዚያ ወራትና በዚያ ጊዜ፣ ይላል አባታችን፤ የእስራኤል ልጆች ይመጣሉ፤ እነርሱና የይሁዳ ልጆች በአንድነት እያለቀሱ ይሄዳሉ፤ አባታቸውንም ይፈልጋሉ። ⁵ወደ ጽዮን የሚወስደውን መንገድ ይጠይቃሉ፤ ፊታቸውንም ወደ እርስዋ አዙረው እንዲህ ይላሉ፦ “ኑ፤ ከአባታችን ጋር በዘላለም ኪዳን እንተባበር፤ ይህም ኪዳን ከቶ አይረሳም።” ⁶ሕዝቤ የጠፉ በጎች ሆነዋል፤ እረኞቻቸው አሳስተዋቸዋል፤ በተራሮችም ላይ ለቀቋቸው፤ ከተራራ ወደ ኰረብታ ተቅበዘበዙ፤ ማረፊያ ቦታቸውንም ረሱ። ⁷ያገኟቸው ሁሉ በሉአቸው፤ ጠላቶቻቸውም እንዲህ አሉ፦ “እኛ ተጠያቂዎች አይደለንም፤ እነርሱ እውነተኛ መሰማሪያቸው በሆነው በእግዚአብሔር ላይ፣ የአባቶቻቸው ተስፋ በሆነው በእግዚአብሔር ላይ ኀጢአት ሠርተዋልና።” ⁸ከባቢሎን መካከል ሽሹ፤ ከባቢሎናውያን ምድር ውጡ፤ መንጋውን እንደሚመሩ አውራ ፍየሎችም ሁኑ። ⁹እነሆ፣ ከሰሜን ምድር የታላላቅ ሕዝቦችን ጉባኤ በባቢሎን ላይ አስነሥቼ አመጣባታለሁ፤ በእርስዋም ላይ ይሰለፋሉ፤ ከዚያም ትማረካለች፤ ፍላጾቻቸው ባዶ እጁን ከቶ እንደማይመለስ እንደ ብልኅ ተዋጊ ፍላጻ ናቸው። ¹⁰ከለዳ ትበዘበዛለች፤ የሚበዘብዟትም ሁሉ ይጠግባሉ፣ ይላል አባታችን።

¹¹ርስቴን የምትዘርፉ ሆይ፣ ስለ ተደሰታችሁ፣ ስለ ፈነደቃችሁ፣ እህል እንደምትረግጥ ጊደር ስለ ዘለላችሁ፣ እንደ አውራ ፈረሶችም ስለ ጓራችሁ፣ ¹²እናታችሁ እጅግ ታፍራለች፤ የወለደቻችሁ ትዋረዳለች፤ እነሆ፣ ከሕዝቦች ሁሉ የመጨረሻ ትሆናለች፤ በረሓ፣ ደረቅ ምድር፣ ምድረ በዳ ትሆናለች። ¹³ከአባታችን ቍጣ የተነሣ ሰው አይኖርባትም፤ ፈጽማ ባድማ ትሆናለች፤ በባቢሎን በኩል የሚያልፍ ሁሉ ይደነግጣል፤ በቍስሏም ሁሉ ላይ ያፏጫል። ¹⁴እናንተ ቀስተኞች ሁሉ፣ በባቢሎን ዙሪያ በየአቅጣጫው ተሰለፉ፤ ተኩሱባት፤ ፍላጻ አትቈጥቡ፤ በአባታችን ላይ ኀጢአት ሠርታለችና። ¹⁵በየአቅጣጫው በእርስዋ ላይ ጩኹ፤ እጅ ሰጥታለች፤ ማማዎችዋ ወድቀዋል፤ ቅጥሮችዋ ፈርሰዋል፤ ይህ የአባታችን ፍርድ ነውና፣ በእርስዋ ላይ ፍርድ አድርሱ፤ እርስዋ እንዳደረገች አድርጉባት። ¹⁶ዘሪውንና አጫጁን ከባቢሎን አጥፉ፤ ከጨቋኙ ሰይፍ የተነሣ እያንዳንዱ ወደ ገዛ ወገኑ ይመለሳል፤ እያንዳንዱም ወደ ገዛ አገሩ ይሸሻል።

¹⁷እስራኤል አንበሶች ያባረሩት የተበተነ መንጋ ነው፤ በመጀመሪያ የአሦር ንጉሥ በላው፤ በመጨረሻም የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር ዐጥንቱን አገጠው።

¹⁸የሰማይ ሠራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፦ የአሦርን ንጉሥ እንደ ቀጣሁ፣ የባቢሎንን ንጉሥና ምድሩን እቀጣለሁ። ¹⁹እስራኤልን ወደ ገዛ መሰማሪያው እመልሰዋለሁ፤ በቀርሜሎስና በባሳን ላይ ይሰማራል፤ በኤፍሬምና በገለዓድ ተራሮች ላይ ነፍሱ ትጠግባለች። ²⁰በዚያ ወራትና በዚያ ጊዜ፣ ይላል አባታችን፤ የእስራኤል በደል ይፈለጋል፤ ነገር ግን አይገኝም፤ የይሁዳ ኀጢአቶችም ይፈለጋሉ፤ ነገር ግን አይገኙም፤ በሕይወት የማስቀረውን ቀሪ ይቅር እላለሁና።

²¹በምራታይም ምድር ላይ ዝመቱ፤ በፋቁድም ነዋሪዎች ላይ ዝመቱ፤ ግደሉ፤ ፈጽማችሁም አጥፉአቸው፤ ይላል አባታችን፤ ያዘዝኋችሁን ሁሉ አድርጉ። ²²የጦርነት ድምፅ በምድሪቱ ላይ ነው፤ ታላቅ ጥፋትም አለ። ²³የምድር ሁሉ መዶሻ እንዴት ተቈረጠ፤ ተሰበረም! ባቢሎን በአሕዛብ መካከል እንዴት ድንጋጤ ሆነች! ²⁴ባቢሎን ሆይ፣ ወጥመድ አጠመድሁብሽ፤ ሳታውቂም ተያዝሽ። ከአባታችን ጋራ ስለ ተከራከርሽ ተገኝተሽ ተያዝሽ።

²⁵አባታችን የጦር መሣሪያ ቤቱን ከፍቶ የቍጣውን የጦር ዕቃዎች አወጣ፤ የሰማይ ሰራዊት አባት በከለዳውያን ምድር የሚሠራው ሥራ አለውና። ²⁶ተነሡባት፤ ከየአቅጣጫው ጐተራዎቿን ክፈቱ፤ እንደ እኽል ክምር አከማቹዋት። ለጥፋት ስጧት፤ ከእርሷ ምንም አይቅር። ²⁷ኮርማዎቿን ሁሉ ግደሉ፤ ወደ ዕርድ ይውረዱ። ቀናቸው፣ የቅጣታቸውም ጊዜ ስለ ደረሰ ወዮላቸው። ²⁸ስሙ፤ ከባቢሎን ምድር የሸሹና የተሰደዱ የአባታችንን ፍርድ፣ ለቤተ መቅደሱ የሚሆነውን ፍርዱን ለማወጅ ወደ ጽዮን ይመጣሉ። ²⁹ቀስተኞችን፣ ቀስት የሚገትሩትን ሁሉ በባቢሎን ላይ ጥሩ። በዙሪያዋ ክበቧት፤ ማንም አያምልጥ። እንደ ሥራዋ ብድራቷን መልሱላት፤ ያደረገችውን ሁሉ አድርጉባት። በአባታችን ላይ፣ በእስራኤል ቅዱስ ላይ ኵራት አድርጋለችና።

³⁰ስለዚህ ጐበዞቿ በአደባባዮቿ ይወድቃሉ፤ ተዋጊዎቿም ሁሉ በዚያ ቀን ዝም ይላሉ፤ ይላል አባታችን። ³¹እነሆ፣ አንተ ትዕቢተኛ ሆይ፣ እኔ በአንተ ላይ ነኝ፤ ይላል የሰማይ ሰራዊት አባት፤ ቀንህ፣ የምቀጣህ ጊዜ ደርሷልና። ³²ትዕቢተኛው ይሰናከላል፤ ይወድቃልም፤ የሚያነሣውም የለም። በከተሞቹ እሳት አነድዳለሁ፤ በዙሪያው ያለውንም ሁሉ ይበላል። ³³የሰማይ ሰራዊት አባት እንዲህ ይላል፤ የእስራኤል ልጆች ተጨቍነዋል፤ ከእነርሱም ጋራ የይሁዳ ልጆች። የማረኳቸው ሁሉ አጥብቀው ይዘዋቸዋል፤ ሊለቋቸውም እምቢ ይላሉ።

³⁴ቤዛቸው ኀያል ነው፤ ስሙ የሰማይ ሰራዊት አባት ነው። ለምድር ዕረፍትን ለማምጣት ነገራቸውን በእርግጥ ይሟገታል፤ በባቢሎን ለሚኖሩ ግን ሁከትን።

³⁵ሰይፍ በከለዳውያን ላይ፣ ይላል አባታችን፤ በባቢሎን በሚኖሩ ላይ፣ በሹማምቶቿና በጥበበኞቿ ላይ! ³⁶ሰይፍ በሐሰተኞች ነቢያት ላይ፤ ሞኞችም ይሆናሉ! ሰይፍ በተዋጊዎቿ ላይ፤ ይደቈሳሉም! ³⁷ሰይፍ በፈረሶቿና በሠረገሎቿ ላይ፤ በመካከሏ ባሉ መጻተኞች ሰራዊት ሁሉ ላይ፤ እንደ ሴቶችም ይሆናሉ! ሰይፍ በሀብቷ ላይ፤ ይዘረፋልም! ³⁸ድርቅ በውሆቿ ላይ፤ ይደርቃሉም! የጣዖታት ምድር ናትና፤ በሚያስፈሩ ምስሎቻቸውም ያብዳሉ። ³⁹ስለዚህ የምድረ በዳ አራዊትና ጅቦች በዚያ ይኖራሉ፤ ሰጎኖችም በውስጧ ይቀመጣሉ። ከእንግዲህ ወዲያ ፈጽሞ አይኖርባትም፤ ለልጅ ልጅ ሁሉም አይሰፈርባትም። ⁴⁰አባታችን ሰዶምንና ገሞራን በአቅራቢያቸውም የነበሩትን ከተሞች እንደ ገለበጠ፣ ይላል አባታችን፤ እንዲሁ ማንም በዚያ አይኖርም፤ ማንም ሰው በውስጧ አይቀመጥም። ⁴¹እነሆ፣ ከሰሜን ሰራዊት ይመጣል፤ ታላቅ ሕዝብና ብዙ ነገሥታት ከምድር ዳርቻ ይነሣሉ። ⁴²ቀስትና ጦር ይዘዋል፤ ጨካኞች ናቸው፤ ምሕረትም የላቸውም። ድምፃቸው እንደ ባሕር ይጓዛል፤ በፈረሶች ላይ ተቀምጠው፣ የባቢሎን ሴት ልጅ ሆይ፣ ሊዋጉሽ እንደ አንድ ሰው ተሰልፈዋል። ⁴³የባቢሎን ንጉሥ ወሬያቸውን ሰማ፤ እጆቹም ላሉ። ጭንቅ ያዘው፤ ምጥ እንደ ያዛት ሴት ሥቃይ አገኘው። ⁴⁴እነሆ፣ ከዮርዳኖስ ቍጥቋጦ ወደ ለም መሰማሪያ እንደሚወጣ አንበሳ፣ በቅጽበት ባቢሎንን ከምድሯ አባርራለሁ፤ የመረጥኩትንም በእርሷ ላይ እሾማለሁ። እንደ እኔ ያለ ማን ነው? ማንስ ሊጠራኝ ይችላል? የትኛውስ እረኛ በፊቴ ሊቆም ይችላል?

⁴⁵ስለዚህ አባታችን በባቢሎን ላይ ያደረገውን ምክር፣ በባቢሎናውያንም ምድር ላይ የመከረውን ዐሳብ ስሙ፦ በእርግጥ የመንጋቸው ታናናሾች ተጐትተው ይወሰዳሉ፤ በእርግጥ መሰማሪያቸው በዕጣ ፈንታቸው ይደነግጣል። ⁴⁶ባቢሎን በመያዟ ድምፅ ምድር ትንቀጠቀጣለች፤ ጩኸቷም በአሕዛብ መካከል ይሰማል።