ኤርምያስ 49

49 ¹ስለ አሞናውያን፤ አባታችን እንዲህ ይላል፦ እስራኤል ወንዶች ልጆች የሉትምን? ወራሽስ የለውምን? ታዲያ ሚልኮም ጋድን የወረሰው፣ ሕዝቡም በከተሞችዋ የሰፈረው ለምንድን ነው? ²ስለዚህ እነሆ፣ የአሞናውያንን ረባት ላይ የጦርን ድምፅ የማሰማበት ዘመን ይመጣል፣ ይላል አባታችን፤ ባድማ ፍርስራሽም ትሆናለች፣ መንደሮችዋም በእሳት ይቃጠላሉ። ያን ጊዜ እስራኤል ያወረሱትን ይወርሳል፣ ይላል አባታችን። ³“ሐሴቦን ሆይ፣ ጋይ ስለ ጠፋ ዋይ ዋይ በዪ! የረባት ሴቶች ልጆች ሆይ፣ ጩኹ! የሐዘን ልብስ ለብሳችሁ አልቅሱ፤ በቅጥሮች መካከል ወዲያ ወዲህ ሩጡ፤ ሚልኮም ከካህናቱና ከሹማምቱ ጋራ ተማርኮ ይሄዳልና። ⁴ከዳተኛ ልጅ ሆይ፣ ስለ ሸለቆዎችሽ፣ ፍሬያማ ስለ ሆነው ሸለቆሽ ለምን ትመኪያለሽ? አንቺ በሀብትሽ የታመንሽ፣ ‘በእኔ ላይ ሊመጣ የሚደፍር ማን ነው?’ የምትዪ።” ⁵እነሆ፣ በዙሪያሽ ካሉት ሁሉ በአንቺ ላይ ድንጋጤ አመጣለሁ፣ ይላል የሰማይ ሠራዊት አባት። እያንዳንዱ ቀጥ ብሎ ይባረራል፣ ሸሺዎቹንም የሚሰበስብ የለም። ⁶ከዚያ በኋላ ግን የአሞናውያንን ዕድል እመልሳለሁ፣ ይላል አባታችን።

አባታችን የኤዶምን ትዕቢት ያዋርዳል

⁷ስለ ኤዶም፤ የሰማይ ሠራዊት አባት እንዲህ ይላል፦ ከእንግዲህ በቴማን ጥበብ የለምን? ከአስተዋዮች ምክር ጠፋን? ጥበባቸውስ በስብሶአልን? ⁸“ድዳን የምትኖሩ ሆይ፣ ሽሹ፣ ተመለሱ፣ ጥልቅ ስፍራ ተሸሸጉ፤ ዔሳውን በምቀጣበት ጊዜ መዓት አመጣበታለሁና። ⁹ወይን ለቃሚዎች ወደ አንተ ቢመጡ፣ ጥቂት የተረፈ ፍሬ አይተዉልህም? ሌቦች በሌሊት ቢመጡ፣ የሚፈልጉትን ያህል ብቻ አይሰርቁም? ¹⁰እኔ ራሴ ግን ዔሳውን ገፈፍሁት፤ የመሸሸጊያ ስፍራዎቹን ገለጥሁ፣ ራሱንም መደበቅ አይችልም። ዘሩ ጠፍቷል፣ ወንድሞቹና ጎረቤቶቹ፣ እርሱም የለም። ¹¹ድኀ አደጎችህን ተወው፤ በሕይወት አኖራቸዋለሁ። መበለቶችህም በእኔ ይታመኑ።”

¹²አባታችን እንዲህ ይላል፦ ጽዋውን እንዲጠጡ ያልተፈረደባቸው እንኳ ይጠጡታል፤ አንተ ያለ ቅጣት ታልፋለህን? አታልፍም፣ መጠጣት ይኖርብሃል። ¹³በራሴ ምያለሁና፣ ይላል አባታችን፤ ቦዝራ መደንገጫ፣ መሳለቂያ፣ ባድማና እርግማን ትሆናለች፣ ከተሞችዋም ሁሉ የዘላለም ባድማ ይሆናሉ። ¹⁴ከአባታችን ዘንድ መልእክት ሰማሁ፦ ‘ተሰብሰቡና በእርስዋ ላይ ዝመቱ! ለጦርነት ተነሡ!’ ለማለት መልእክተኛ ወደ አሕዛብ ተልኳል። ¹⁵እነሆ፣ በአሕዛብ መካከል አሳንስሃለሁ፣ በሰዎችም ዘንድ የተናቅህ አደርግሃለሁ። ¹⁶አንተ በዓለት ንቃቃት የምትኖር፣ የኮረብታውን ራስ የያዝህ ሆይ፣ የምታስፈራው ድንጋጤና የልብህ ትዕቢት አታለሉህ። ቤትህን እንደ ንስር ከፍ አድርገህ ብትሠራም፣ ከዚያ አወርድሃለሁ፣ ይላል አባታችን። ¹⁷ኤዶም መደንገጫ ትሆናለች፤ በአጠገብዋ የሚያልፍ ሁሉ ይደነግጣል፣ በቍስልዋም ሁሉ ላይ ይሳለቃል። ¹⁸ሰዶምና ገሞራ ከጎረቤት ከተሞቻቸው ጋራ እንደተገለበጡ፣ ይላል አባታችን፣ እንዲሁ ማንም በዚያ አይኖርም፣ ማንም ሰው በእርስዋ አይሰፍርም። ¹⁹“ከዮርዳኖስ ዱር ወደ ለምለም መስክ እንደሚወጣ አንበሳ፣ ኤዶምን ከምድሩ በድንገት አባርራለሁ። በእርሱ ላይ የምሾመው ምርጥ ሰው ማን ነው? እንደ እኔ ያለስ ማን ነው? የሚከሰኝስ ማን ነው? በእኔ ላይ ሊቆም የሚችል እረኛ ማን ነው? ²⁰ስለዚህ አባታችን በኤዶም ላይ ያሰበውን ምክር፣ በቴማን ነዋሪዎች ላይ የቀየሰውን አሳብ ስሙ፦ የመንጋው ታናናሾች እንኳ ይጎተታሉ፤ በእርግጥ ማሰማርያቸው ስለ እጣ ፈንታቸው ይደነግጣል። ²¹በውድቀታቸው ድምፅ ምድር ትናወጣለች፤ የጩኸታቸው ድምፅ በቀይ ባሕር ይሰማል። ²²እነሆ! ንስር ይወጣል፣ ይጠልቃል፣ ክንፎቹንም በቦዝራ ላይ ይዘረጋል። በዚያ ቀን የኤዶም ተዋጊዎች ልብ ምጥ እንደ ያዛት ሴት ልብ ይሆናል።”

አባታችን በደማስቆ ላይ ፍርድ ያመጣል

²³“ስለ ደማስቆ፤ ክፉ ወሬ ስለ ሰሙ ሐማትና አርጳድ አፈሩ፤ በፍርሃት ቀለጡ፣ እንደ ተናወጠ ባሕርም ተጨነቁ። ²⁴ደማስቆ ዛለች፤ ልትሸሽ ዞረች፣ ድንጋጤም ያዛት። እንደ ምጥ ላይ እንዳለች ሴት ጭንቀትና ሥቃይ ያዛት። ²⁵የተመሰገነችው ከተማ፣ ደስ የምሰኝባት ከተማ እንዴት አልተተወችም? ²⁶በእርግጥ ጎልማሶችዋ በአደባባዮችዋ ይወድቃሉ፤ ተዋጊዎችዋም ሁሉ በዚያ ቀን ጸጥ ይላሉ፣ ይላል የሰማይ ሠራዊት አባት። ²⁷በደማስቆ ቅጥር ላይ እሳት አነድዳለሁ፤ የቤንሃዳድንም ምሽጎች ይበላል።”

አባታችን በቄዳርና በሐጾር ላይ ይፈርዳል

²⁸ስለ ቄዳርና የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር ስለ መታቸው የሐጾር መንግሥታት፤ አባታችን እንዲህ ይላል፦ ተነሡ፣ ቄዳርን ውጉ! የምሥራቅ ሰዎችን አጥፉ! ²⁹ድንኳኖቻቸውና መንጋዎቻቸው ይወሰዳሉ፤ የድንኳን መጋረጃዎቻቸውና ንብረታቸው ሁሉ። ግመሎቻቸው ይማረካሉ፣ ሰዎችም ‘ድንጋጤ በየአቅጣጫው!’ ብለው ይጮኹባቸዋል። ³⁰ፈጥናችሁ ሽሹ! የሐጾር ነዋሪዎች ሆይ፣ ጥልቅ ስፍራ ተሸሸጉ፣ ይላል አባታችን፤ የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር በእናንተ ላይ ምክር አውጥቷልና፤ በእናንተ ላይ ተንኰል አሢሯል። ³¹ተነሡ፣ በተዝናና ሕዝብ ላይ ዝመቱ፣ በእርጋታ በሚኖረው ላይ፣ ይላል አባታችን፤ በሮችም መወርወሪያዎችም በሌሉት ሕዝብ ላይ፣ ለብቻው በሚኖረው ላይ። ³²ግመሎቻቸው ብዝበዛ ይሆናሉ፣ የከብት መንጋዎቻቸውም ምርኮ ይሆናሉ። የጠጒራቸውን ዳር የሚከረክሙትን ወደ ነፋስ ሁሉ እበትናቸዋለሁ፣ ከየአቅጣጫውም መዓት አመጣባቸዋለሁ፣ ይላል አባታችን። ^a a v32 የጠጒርን ዳር መከርከም የአንዳንድ የዐረብ በረሃ ነገዶች የተለየ ልማድ ነበር። ³³ሐጾር የቀበሮዎች መኖሪያ ትሆናለች፣ ለዘላለምም ባድማ ትሆናለች። ማንም በዚያ አይኖርም፣ ማንም ሰው በእርስዋ አይሰፍርም።

አባታችን ዔላምን በትኖ መልሶ ያቋቍማል

³⁴የይሁዳ ንጉሥ ሴዴቅያስ መንገሥ በጀመረ ጊዜ፣ ስለ ዔላም ወደ ነቢዩ ኤርምያስ የመጣ የአባታችን ቃል ይህ ነው፦

³⁵የሰማይ ሠራዊት አባት እንዲህ ይላል፦ እነሆ፣ የዔላምን ቀስት፣ የኀይላቸውን ምንጭ እሰብራለሁ። ³⁶ከሰማይ አራት ማዕዘን አራቱን ነፋሳት በዔላም ላይ አመጣለሁ፤ ወደ እነዚህም ነፋሳት ሁሉ እበትናቸዋለሁ፣ የዔላም ምርኮኞች የማይሄዱበትም ሕዝብ አይኖርም። ³⁷ዔላምን በጠላቶቻቸው ፊት፣ ነፍሳቸውን በሚፈልጉት ፊት አደቅቃለሁ። በእነርሱ ላይ መዓትን፣ የጽኑ ቍጣዬን አመጣለሁ፣ ይላል አባታችን፤ ፈጽሜ እስካጠፋቸው ድረስ በሰይፍ አሳድዳቸዋለሁ። ³⁸ዙፋኔን በዔላም አኖራለሁ፣ ንጉሥዋንና ሹማምቷንም አጠፋለሁ፣ ይላል አባታችን። ³⁹ነገር ግን በሚመጣው ዘመን የዔላምን ዕድል እመልሳለሁ፣ ይላል አባታችን።