Irmiya 49 FHB Father's Heart Bible™

49 ¹Game da Ammonawa: ga abin da Ubanmu ya ce: Isra'ila ba shi da 'ya'ya maza? Ba shi da magaji? Don me Milkom ya mallaki Gad, mutanensa kuma suka zauna a garuruwansa? ²Saboda haka ga shi kwanaki suna zuwa, in ji Ubanmu, sa'ad da zan tā da kirarin yaƙi a kan Rabba ta Ammonawa; za ta zama tudun kufai, za a kuma ƙone ƙauyukanta da wuta. Sa'an nan Isra'ila zai kori waɗanda suka kore shi, in ji Ubanmu. ³“Ki yi kuka, Heshbon, gama an hallaka Ai! Ku yi kururuwa, 'ya'yan Rabba mata! Ku sa tufafin makoki ku yi makoki; ku riƙa gudu kai-da-kawowa a tsakanin katanga, gama Milkom zai tafi zaman bauta, shi da firistocinsa da shugabanninsa. ⁴Don me kike fahariya da kwazazzabanki, kwarinki mai albarka, ke 'ya mai ridda—ke da kika dogara ga dukiyoyinki, kina cewa, ‘Wa zai yi karambanin yaƙe ni?’” ⁵Ga shi zan kawo razana a kan ke, in ji Uban rundunonin Sama, daga kowane gefenki. Za a kore ku, kowannenku kai tsaye, ba kuma mai tara gudun hijira. ⁶Amma daga baya zan mayar wa Ammonawa wadatarsu, in ji Ubanmu.

Uba Ya Ƙasƙantar da Girman Kan Edom

⁷Game da Edom: ga abin da Uban rundunonin Sama ya ce: Ashe, babu saurun hikima a Teman? Shawara ta ƙare daga wurin masu basira? Hikimarsu ta ruɓe? ⁸“Ku gudu, ku juya baya, ku ɓuya a zurfafa, ku da kuke zama a Dedan, gama zan kawo masifa a kan Isuwa a lokacin da zan hukunta shi. ⁹Da masu tsinkar inabi suka zo maki, ashe, ba za su bar ƙala kaɗan ba? Da ɓarayi suka zo da dare, ashe, ba za su yi sata iyakar abin da suke so kawai ba? ¹⁰Amma ni da kaina na tuɓe Isuwa tsirara; na tone wuraren ɓuyarsa, ba kuwa zai iya ɓoye kansa ba. An hallaka zuriyarsa, 'yan'uwansa da maƙwabtansa, shi kuwa ya ƙare. ¹¹Ku bar marayunku; ni zan kiyaye su da rai. Bari gwaurayenku su dogara gare ni.”

¹²Ga abin da Ubanmu ya ce: Waɗanda ba a yanke musu hukuncin shan ƙoƙon ba, duk da haka suna sha—ashe, ke za ki kuɓuta? A'a, dole ki sha. ¹³Gama na rantse da kaina, in ji Ubanmu: Bozra za ta zama abin razana, abin kunya, kufai, da kuma la'ana, dukan garuruwanta kuma za su zama kango har abada. ¹⁴Na ji saƙo daga wurin Ubanmu: an aiki ɗan saƙo a cikin al'ummai yă ce, ‘Ku taru ku yaƙe ta! Ku tashi zuwa yaƙi!’ ¹⁵Yanzu zan mai da ke ƙarama a cikin al'ummai, abar reni a cikin mutane. ¹⁶Razanar da kike sa da kuma girman kan zuciyarki sun ruɗe ke, ke da kike zama a tsagwaron dutse, da kika mamaye ƙwanƙolin tudu. Ko da za ki gina sheƙarki can sama kamar na gaggafa, daga can zan saukar da ke, in ji Ubanmu. ¹⁷Edom za ta zama abin razana; dukan masu wucewa za su firgita za su kuma yi tsaki saboda dukan raunukanta. ¹⁸Kamar yadda aka birkice Saduma da Gwamora, tare da garuruwan da suke kewaye da su, in ji Ubanmu, haka ba wanda zai zauna a can, ba kuma mutumin da zai yi zama a cikinta. ¹⁹“Kamar zaki mai haurowa daga jejin Urdun zuwa makiyaya mai ciyawa koriya, zan kori Edom nan da nan daga ƙasarta. Wane ne zaɓaɓɓen da zan naɗa a kanta? Gama wa yake kamar ni, wa kuma zai ƙalubalance ni? Wane makiyayi ne zai iya tsayawa gabana? ²⁰Saboda haka ku saurari shawarar da Ubanmu ya ƙulla a kan Edom, da nufe-nufen da ya shirya a kan waɗanda suke zama a Teman: Har ƙananan garke za a ja su a tafi da su; lalle makiyayarsu za ta firgita saboda ƙaddararsu. ²¹Da jin ƙarar faɗuwarsu ƙasa za ta girgiza; za a ji ƙarar kukansu har Jan Teku. ²²Ga shi! Gaggafa za ta yi firiya ta sauko, tana baza fukafukanta a kan Bozra. A ranar nan zukatan jarumawan Edom za su zama kamar zuciyar mace mai naƙuda.”

Uba Ya Kawo Hukunci a kan Dimashƙu

²³“Game da Dimashƙu. Hamat da Arfad sun sha kunya, gama sun ji mummunan labari, suka karai don tsoro, suna damuwa kamar teku mai hargowa. ²⁴Dimashƙu ta raunana; ta juya domin ta gudu, firgici kuma ya kama ta. Baƙin ciki da azaba sun kama ta, kamar azabar mace mai naƙuda. ²⁵Don me ba a yashe birnin yabo ba, garin da nake farin ciki da shi? ²⁶Lalle samarinta za su faɗi a titunanta; dukan sojojinta kuma za su yi shiru a ranar nan, in ji Uban rundunonin Sama. ²⁷Zan sa wuta a katangar Dimashƙu; za ta cinye kagarorin Ben-hadad.”

Uba Ya Hukunta Kedar da Hazor

²⁸Game da Kedar da masarautun Hazor, waɗanda Nebukadnezzar sarkin Babila ya kai wa hari. Ga abin da Ubanmu ya ce: Ku tashi, ku yaƙi Kedar! Ku hallaka mutanen gabas! ²⁹Tentunansu da garkunansu za a kwashe—labulen tentunansu da dukan kayansu. Za a tafi da raƙumansu, mutane kuma za su yi musu ihu, ‘Razana a kowane gefe!’ ³⁰Ku gudu da sauri! Ku ɓuya a zurfafa, ku da kuke zama a Hazor, in ji Ubanmu, gama Nebukadnezzar sarkin Babila ya ƙulla wata shawara a kanku; ya shata muku wata dabara. ³¹Ku tashi, ku yaƙi al'ummar da take zaman kwanciyar hankali, wadda take zama cikin kwarin gwiwa, in ji Ubanmu—al'ummar da ba ta da ƙofofi ko sanduna, wadda take zama ita kaɗai. ³²Raƙumansu za su zama ganima, manyan garkunansu kuma za su zama abin kwashe-kwashe. Zan watsar wa iska ta kowane gefe waɗanda suke aske gefen gashin kansu, daga kowane gefe kuma zan kawo musu masifa, in ji Ubanmu. ^a a v32 Aske gefen gashin kai wata al'ada ce ta musamman ta waɗansu ƙabilun Larabawan hamada. ³³Hazor za ta zama mazaunin diloli, kango har abada. Ba wanda zai zauna a can, ba kuma mutumin da zai yi zama a cikinta.

Uba Ya Watsar da Elam Ya Kuma Maido da Shi

³⁴Maganar Ubanmu da ta zo wa annabi Irmiya game da Elam, a farkon mulkin Zedekiya sarkin Yahuda:

³⁵Ga abin da Uban rundunonin Sama ya ce: Ga shi zan karye bakan Elam, tushen ƙarfinsu. ³⁶Zan kawo wa Elam iskoki huɗu daga kusurwoyi huɗu na sama; zan watsar da su zuwa dukan waɗannan iskoki, babu kuma wata al'umma da 'yan gudun hijirar Elam ba za su je mata ba. ³⁷Zan ragargaza Elam a gaban abokan gābansu, a gaban waɗanda suke neman kashe su. Zan kawo musu masifa, zafin fushina, in ji Ubanmu; zan runtume su da takobi har in kawo ƙarshensu. ³⁸Zan kafa kursiyina a Elam in kuma hallaka sarkinta da shugabanninta, in ji Ubanmu. ³⁹Amma a kwanaki masu zuwa zan mayar wa Elam wadatarsa, in ji Ubanmu.