Yeremia 49 FHB Father's Heart Bible™

49 ¹Mungguh bab bangsa Amon: mangkene pangandikane Rama kita: Apa Israel ora duwe anak lanang, ora duwe ahli waris? Yagene Milkom ndarbeni tanah Gad, lan bangsane manggon ing kutha-kuthane? ²Mulane bakal tumeka ing titi mangsane, mangkono pangandikane Rama kita, nalika Aku bakal ngumandhangake surak perang nglawan Raba, kuthane bangsa Amon; kutha mau bakal dadi gumuk kang suwung, lan desa-desane bakal diobong ing geni. Banjur Israel bakal ngrebut tanahe para kang wis ngrebut tanahe, mangkono pangandikane Rama kita. ³“He Hesbon, nangisa, awit Ai wis diremuk! He para putri Raba, padha bengoka! Nyandhanga sandhangan prihatin lan padha nangisa; padha mlayu mrana-mrene ing sajroning tembok, awit Milkom bakal digawa menyang pambuwangan, bebarengan karo para imame lan para pangerehe. ⁴Yagene kowe gumunggung ngalembana lebak-lebakmu, lebakmu kang subur, he putri kang ora setya—kowe kang ngendelake raja-branamu, sarta ngucap, ‘Sapa kang wani nglawan aku?’” ⁵Aku bakal nekakake pagiris marang kowe, mangkono pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga, saka sakehe kang ana ing sakiwa-tengenmu. Kowe bakal padha kablesur, siji-sijine mlayu tanpa noleh, lan ora ana kang nglumpukake wong-wong kang keplayu. ⁶Nanging sawise iku Aku bakal mulihake kahanane bangsa Amon, mangkono pangandikane Rama kita.

Rama kita Ngasorake Kumalungkunge Edom

⁷Mungguh bab Edom: mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga: Apa ing Teman wis ora ana kawicaksanan maneh? Apa pirembug wis ilang saka para wong kang wicaksana? Apa kawicaksanane wis bosok? ⁸“Padha mlayua, balia, padha ndhelika ing jeroning guwa, he kowe kang manggon ing Dedan, awit Aku bakal nekakake bilai marang Esap ing waktu Aku ngukum dheweke. ⁹Saupama ana wong ngundhuh anggur teka marang kowe, apa ora bakal ninggal sakeri-kerine? Saupama ana maling teka ing wayah bengi, apa ora mung njupuk sabutuhe? ¹⁰Nanging Aku dhewe wis ngutuhi Esap nganti kewudan; Aku wis mbukak papan pandhelikane, satemah dheweke ora bisa ndhelikake awake. Turune wis sirna, para sadulure lan para tanggane, satemah dheweke wis ora ana. ¹¹Tinggalen bocah-bocah yatimmu; Aku kang bakal nguripi. Para randhamu kareben padha kumandel marang Aku.”

¹²Mangkene pangandikane Rama kita: Sanadyan wong kang ora kaukum ngombe isining tuwung iku wae iya kudu ngombe—mangka apa kowe bakal bisa luput? Ora, kowe mesthi kudu ngombe. ¹³Amarga Aku wis sumpah demi awakKu dhewe, mangkono pangandikane Rama kita: Bozra bakal dadi pagiris, wirang, jugrugan, lan ipat-ipat, lan sakehe kuthane bakal dadi reruntuhan ing salawas-lawase. ¹⁴Aku wis krungu pawarta saka Rama kita: ana utusan kang wis diutus menyang satengahe para bangsa, kang ngucap, ‘Padha nglumpuka lan majua nglawan dheweke! Padha tangia perang!’ ¹⁵Saiki Aku bakal gawe kowe asor ing antarane para bangsa, diremehake ing antarane manungsa. ¹⁶Pagiris kang koktuwuhake lan kumalungkunging atimu wis nasarake kowe, he kowe kang manggon ing lengkeh-lengkehing gunung parang, kang ngenggoni pucaking tengger. Sanadyan kowe gawe susuhmu dhuwur kaya susuhing manuk garudha, saka kono Aku bakal nurunake kowe, mangkono pangandikane Rama kita. ¹⁷Edom bakal dadi tontonan kang nggegirisi; saben wong kang liwat bakal padha kaget lan bakal nyemoni marang sakehe tatune. ¹⁸Kaya nalika Sodom lan Gomora kagulingake, bebarengan karo kutha-kutha tangga-tanggane, mangkono pangandikane Rama kita, mangkono uga ora bakal ana wong kang manggon ing kono, ora ana manungsa kang bakal dedunung ing kana. ¹⁹“Kaya singa kang mentas saka grumbul-grumbuling Kali Yarden menyang pangonan kang ijo lan subur, mangkono Aku bakal dadakan ngoyak Edom lunga saka tanahe. Sapa wong pilihan kang bakal Dakangkat mrentah ing kono? Amarga sapa kang kaya Aku, lan sapa kang bisa nimbali Aku supaya ngadhep? Pangon ngendi kang bisa ngadhepi Aku? ²⁰Mulane rungokna rancangan kang wis karsakake dening Rama kita tumrap Edom, lan kekarepan kang wis karantam tumrap para kang manggon ing Teman: Malah bocah-bocah cilik ing pepanthan bakal kasered lunga; sanyata pangonane bakal kaget ndeleng kadadeane. ²¹Ing swarane pantoge, bumi bakal horeg; swaraning panjerite bakal keprungu nganti tekan Segara Abang. ²²Delengen! Ana manuk garudha kang bakal mabur mumbul lan nyamber, njereng swiwine ing sadhuwure Bozra. Ing dina iku ati para prajurit Edom bakal kaya atine wong wadon kang lagi nglarani.”

Rama kita Njatuhake Paukuman marang Damsyik

²³“Mungguh bab Damsyik. Hamat lan Arpad padha kwirangan, amarga padha krungu pawarta ala, nganti ajur atine marga wedi, susah kaya segara kang ora bisa tentrem. ²⁴Damsyik wis dadi ringkih; wis minger arep mlayu, lan pagiris wis nyekel dheweke. Rasa prihatin lan kelaran wis nyekeli dheweke, kaya larane wong wadon kang nglarani. ²⁵Yagene kutha kang kaalembana iku ora ditinggal, kutha kang dadi kesenenganKu? ²⁶Sanyata para nonomane bakal padha gugur ing lurung-lurunge; sakehe prajurite bakal padha dibungkem meneng ing dina iku, mangkono pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga. ²⁷Aku bakal ngobong tembok-temboke Damsyik; geni iku bakal mangan beteng-betenge Benhadad.”

Rama kita Ngadili Kedar lan Hazor

²⁸Mungguh bab Kedar lan karajan-karajan Hazor, kang digempur dening Nebukadnezar, raja ing Babil. Mangkene pangandikane Rama kita: Padha tangia, majua nglawan Kedar! Tumpesen bangsa ing wetan! ²⁹Tarub-tarube lan kewan-kewane bakal padha karebut—gelaring tarube lan sabarang darbeke. Unta-untane bakal padha kagiring lunga, lan wong-wong bakal padha nguwuh marang wong mau, ‘Pagiris ana ing sakubenge!’ ³⁰Padha mlayua enggal-enggal! Padha ndhelika ing jeroning guwa, he kowe kang manggon ing Hazor, mangkono pangandikane Rama kita, amarga Nebukadnezar, raja ing Babil, wis gawe rancangan nglawan kowe; dheweke wis ngrantam niyat nglawan kowe. ³¹Padha tangia, majua nglawan bangsa kang ayem, kang urip tentrem tanpa was-was, mangkono pangandikane Rama kita—bangsa kang ora duwe gapura lan ora duwe palang, kang manggon ijen. ³²Unta-untane bakal dadi jarahan, lan pepanthan kewane kang akeh bakal dadi rayahan. Para kang nyukur pinggiring rambute bakal Dakbuyarake menyang saben keblat, lan saka sakehe panggonan Aku bakal nekakake bilai marang wong-wong mau, mangkono pangandikane Rama kita. ^a a v32 Nyukur pinggiring rambut iku sawijining adat kang mligi tumrap suku-suku Arab ing ara-ara samun tartamtu. ³³Hazor bakal dadi padunungane asu ajag, suwung ing salawas-lawase. Ora ana wong kang bakal manggon ing kono, ora ana manungsa kang bakal dedunung ing kana.

Rama kita Mbuyarake lan Mulihake Elam

³⁴Pangandikane Rama kita marang Nabi Yeremia bab Elam, nalika Zedekia, raja ing Yehuda, wiwit jumeneng ratu:

³⁵Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine wadyabala ing swarga: Aku lagi nugel gandhewane Elam, sumbering kakuwatane. ³⁶Aku bakal nekakake marang Elam angin papat saka kiblat papat ing langit; wong-wong iku bakal Dakbuyarake menyang sakehe angin mau, lan ora bakal ana bangsa kang ora dileboni wong buwangan saka Elam. ³⁷Aku bakal ngremuk Elam ana ing ngarsane para mungsuhe, ing ngarepe para kang ngarah patine. Aku bakal nekakake bilai marang wong-wong mau, yaiku bebenduKu kang mulad-mulad, mangkono pangandikane Rama kita; Aku bakal ngoyak wong-wong mau nganggo pedhang nganti padha Daktumpes entek. ³⁸Aku bakal ngadegake dhampar kaprabonKu ing Elam lan numpes rajane sarta para pangerehe, mangkono pangandikane Rama kita. ³⁹Nanging ing dina-dina kang bakal teka, Aku bakal mulihake kahanane Elam, mangkono pangandikane Rama kita.