Yeremia 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹Bab Moab. Mangkene pangandikane Rama kita Gustine wadyabalaning swarga, Ramane Israel: Bilai Nebo—wis karusak! Kiryataim kawirangan lan karebut; kutha beteng kawirangan lan diremuk. ²Kaluhurane Moab wis ora ana. Ing Hesbon wong padha ngrancang bilai marang dheweke: “Ayo, kita sirnakake supaya ora dadi bangsa maneh!” Kowe uga, he Madmen, bakal dibungkem; pedhang bakal ngoyak kowe. ^a a v2 Jeneng kutha Hesbon muni kaya tembung “padha ngrancang” — plesetan kang dijarag: panggonan iku dadi papan rerancangan ala kang dadi jenenge. ³Ana swara! Ana panjerit saka Horonaim: “Karusakan lan karusakan kang gedhe!” ⁴Moab wis remuk; bocah-bocahe cilik padha njerit. ⁵Awit ing tanjakan Luhit wong padha munggah karo nangis getir; awit ing mudhunan Horonaim wong padha krungu panjerit kang nggegirisi saka karusakan. ⁶Padha mlayua! Slametna nyawamu, lan dadia kaya grumbul ing ara-ara samun! ⁷Amarga kowe ngendelake marang pakaryanmu lan bandhamu, kowe uga bakal karebut; lan Kamos bakal digawa menyang pambuwangan bebarengan karo para imame lan para panggedhene. ^b b v7 Kamos iku allahe bangsa Moab; pangandika iki martakake yen malah allahe Moab bakal digawa menyang pambuwangan, ora bisa nylametake umate dhewe. ⁸Juru-ngrusak bakal nekani saben kutha, lan ora ana kutha kang bakal luput; lebak bakal sirna lan dhataran dhuwur bakal karusak, kaya kang wis dipangandikakake dening Rama kita. ⁹Wenehana swiwi marang Moab, awit dheweke kudu mabur lunga; kutha-kuthane bakal dadi sepi mamring, ora ana wong kang manggon ing kono. ¹⁰Kena ing laknat wong kang nindakake pakaryane Rama kita kanthi sembrana, lan kena ing laknat wong kang ngendhegake pedhange saka getih. ¹¹Moab wis ayem tentrem wiwit mudhane, mapan ing ampase; dheweke durung tau diesokake saka wadhah siji menyang wadhah liyane, lan uga durung tau menyang pambuwangan. Mulane rasane isih tetep ana ing dheweke, lan ambune ora owah. ¹²Mulane, bakal tumeka ing dinane, mangkono pangandikane Rama kita, nalika Aku bakal ngutus wong-wong kang bakal ngesokake dheweke; wong-wong mau bakal ngesoni wadhah-wadhahe lan ngremuk gucine. ¹³Ing kono Moab bakal isin marga saka Kamos, kaya dene turune Israel padha isin marga saka Betel, kang dadi pangandelane. ¹⁴Kepriye kowe bisa kandha, “Aku kabeh iki prajurit, wong-wong kang gagah prakosa ing paprangan”? ¹⁵Moab wis karusak; kutha-kuthane karebut, lan para nonomane kang pinunjul wis padha mudhun menyang pejagalan, mangkono pangandikane Sang Prabu— Rama kita Gustine wadyabalaning swarga iku asmane. ¹⁶Bilaine Moab wis cedhak, lan karusakane rerikatan tumeka. ¹⁷Padha nangisana dheweke, he kowe kabeh kang ana ing sakiwa-tengene, kabeh kang sumurup jenenge; padha kandhaa, “Kepriye dene teken kang santosa iku bisa tugel, teken kang mulya iku!” ¹⁸Mudhuna saka kamulyanmu lan lungguha ing lemah kang garing, he wong kang manggon ing Dibon! Awit juru-ngrusak Moab wis teka nglawan kowe; dheweke wis ngrusak beteng-betengmu. ¹⁹Ngadega ing pinggir dalan lan ngawasna, he wong kang manggon ing Aroer! Takonana marang wong lanang kang mlayu lan wong wadon kang oncat; kandhaa, “Apa kang wis kelakon?” ²⁰Moab kawirangan, amarga wis diremuk. Padha nangisa lan sesambata! Wartakna ing sapinggire Kali Arnon, yen Moab wis karusak. ²¹Paukuman wis tumeka ing dhataran dhuwur—ing Holon, lan Yahza, lan Mefaat, ²²lan Dibon, lan Nebo, lan Bet-Diblataim, ²³lan Kiryataim, lan Bet-Gamul, lan Bet-Meon, ²⁴lan Keriot, lan Bozra, lan sakabehe kutha ing tanah Moab, kang adoh lan kang cedhak. ²⁵Sungune Moab wis diketok, lan lengene patah, mangkono pangandikane Rama kita. ²⁶Padha gawenen mendem dheweke, amarga dheweke nglawan Rama kita; mulane Moab bakal glundhungan ing utahane dhewe, lan dheweke uga bakal dadi gegujengan. ²⁷Apa Israel iku dudu gegujengan tumrap kowe? Apa dheweke kecekel ing antarane maling, nganti saben kowe ngomongake dheweke kowe gedheg-gedheg? ²⁸Tinggalna kutha-kutha lan manggona ing antarane watu-watu karang, he para wong Moab! Dadia kaya manuk dara kang gawe susuh ing cangkeming jurang. ²⁹Kita wis krungu bab kumalungkunge Moab—dheweke banget gumedhene—yaiku gumunggunge, kumalungkunge, kumenthuse, lan angkuhe atine. ³⁰Aku sumurup kumawanine, mangkono pangandikane Rama kita; umuk-umukane iku goroh, pandamele iku tanpa guna. ³¹Mulane Aku nangisi Moab; kanggo Moab kabeh Aku sesambat; kanggo wong-wong Kir-Heres Aku sambat-sambat. ³²Ngluwihi kanggo Yazer anggonKu nangisi kowe, he wit anggur Sibma! Pang-pangmu tekan sabrang sagara, nganti tekan sagarane Yazer padha mulur; marang woh-wohan mangsa panasmu lan panenan anggurmu juru-ngrusak wis tiba. ³³Kabungahan lan kasenengan wis dipundhut saka pakebonan ing tanah Moab; Aku wis ngendhegake anggur saka pamipitan; ora ana wong kang ngidak karo surak. Surak-surak iku dudu surak kabungahan. ³⁴Saka panjerite Hesbon tekan Eleale, nganti tekan Yahas wong padha nywarakake panjerite, saka Zoar tekan Horonaim lan Eglat-Selisiya; awit malah banyune Nimrim wis dadi sepi mamring. ³⁵Aku bakal nyirnakake ing Moab, mangkono pangandikane Rama kita, wong kang nyaosake kurban ing papan dhuwur lan ngobong dupa marang allahe. ³⁶Mulane atiKu sesambat kanggo Moab kaya suling; atiKu sesambat kaya suling kanggo wong-wong Kir-Heres; mulane kasugihan kang wis diklumpukake iku wis sirna. ³⁷Awit saben sirah digundhuli lan saben jenggot dicukur; ing kabeh tangan ana tatu babakan, lan ing bangkekan ana sandhangan kasusahan. ³⁸Ing sakabehe payon omah ing Moab lan ing alun-alune ora ana apa-apa kajaba tangis, awit Aku wis ngremuk Moab kaya guci kang ora dikarepake sapa-sapa, mangkono pangandikane Rama kita. ³⁹Kaya ngapa anggone remuk! Kaya ngapa anggone padha nangis! Kaya ngapa Moab anggone mbalik geger marga saka wirang! Mula Moab wis dadi gegujengan lan barang kang nggegirisi tumrap kabeh kang ana ing sakiwa-tengene. ⁴⁰Awit mangkene pangandikane Rama kita: Delengen, ana kang bakal nyamber kaya manuk garudha lan mbeber swiwine marang Moab. ⁴¹Kutha-kutha wis karebut lan beteng-beteng wis kecekel. Ing dina iku atine para prajurite Moab bakal kaya atine wong wadon kang nglarani arep nglairake. ⁴²Moab bakal sirna, ora dadi bangsa maneh, amarga dheweke nglawan Rama kita. ⁴³Giris, luwangan, lan jiret ngancam kowe, he wong kang manggon ing Moab! mangkono pangandikane Rama kita. ⁴⁴Sing sapa mlayu saka giris bakal tiba ing luwangan, lan sing sapa menek metu saka luwangan bakal kena ing jiret; awit Aku bakal nekakake marang Moab taun paukumane, mangkono pangandikane Rama kita. ⁴⁵Ing wewayangane Hesbon para wong kang mlayu padha mandheg, kentekan tenaga; awit geni wis metu saka Hesbon, urube saka omahe Sihon. Geni iku wis mangan bathuke Moab, embun-embunane para anak-anake kang gawe geger. ⁴⁶Bilai kowe, he Moab! Umate Kamos wis sirna, awit anak-anakmu lanang padha digawa dadi tawanan lan anak-anakmu wadon menyang pambuwangan. ⁴⁷Ewadene Aku bakal mulihake kahanane Moab ing wektu kang bakal teka, mangkono pangandikane Rama kita. Semono paukuman tumrap Moab.