Çapkirî

Yêremya 48 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Bav Moabê Dadbar Dike û Jê re Şîn Dike

Moab, demeke dirêj di rehetiyê de û wek şeraba li ser dirûşkên xwe rûniştî, tê rijandin û wek firaxekî ku kes naxwaze tê şikandin, qurebûna wê û xwedayê wê Kemoş bi hev re tên şikandin. Ceza bi girî tê gotin, dilê Bavê me wek bilûran dikale, û bi vegerandina bext diqede.

Bavê me di ayetan de dipeyive 1–47

Beş 48.

Derbarê Moabê de. Bavê leşkerên ezmanan, Bavê me yê Îsraêl, wiha dibêje: Wey li Nebo—ew hilweşiyaye! Kîryataîm rûreş û dîl bûye; kela rûreş û şikestî ye. Navdariya Moabê êdî nemaye. Li Heşbonê li dijî wê plana felaketê danîn: “Werin, em wê ji neteweyetiyê birrin!” Tu jî, Ya Madmen, wê bêdeng bikî; şûr wê te bide dû. a a v2 Navê bajêr Heşbon dişibe “wan plan danîn”—lîstikeke bi mebest: cih dibe dîmena wê dek û dolabê ku bi navê wê hatiye binavkirin. Deng! Qîrîneke ji Horonaîmê: “Wêranî û hilweşîneke mezin!” Moab şikestî ye; biçûkên wê qîrîn rakirine. Çimkî li hilkêşana Lûhîtê bi girîneke tal hildikişin; çimkî li daketina Horonaîmê qîrîna xemgîn a hilweşînê bihîstine. Birevin! Canên xwe xilas bikin, û wek bûxûrekê li çolê bibin! Ji ber ku tu pişta xwe bi kirin û xezîneyên xwe girê dayî, tu jî wê bêyî dîlkirin; û Kemoş wê bi kahînên xwe û rayedarên xwe re pêkve here sirgûnê. b b v7 Kemoş xwedayê neteweyî yê Moabê bû; pêxembertî diyar dike ku tewra xwedayê Moabê jî wê bête sirgûnkirin, bêyî ku bikaribe gelê xwe xilas bike. Hilweşîner wê li dijî her bajarî bê, û tu bajar wê xilas nebe; newal wê helak bibe û deşt wê bê hilweşandin, wek ku Bavê me gotiye. Bask bidin Moabê, çimkî divê ew bifirre; bajarên wê wê bibin wêranî, bêyî ku kesek tê de rûne. Nifir li kesê ku karê Bavê me bi sistî dike, û nifir li kesê ku şûrê xwe ji xwînê paşve digire. Moab ji ciwaniya xwe ve di rehetiyê de bûye, li ser dirûşkên xwe rûniştî; ew ji firaxekê neçû firaxeke din, û neçûye sirgûnê. Loma tama wî di wî de maye, û bêhna wî neguheriye. Loma, roj tên, Bavê me dibêje, dema ezê rêjeran bişînim ser wî, yên ku wê wî birêjin; firaxên wî wê vala bikin û cerên wî wê bişkînin. Hingê Moab wê ji Kemoş şerm bike, wek ku mala Îsraêl ji Beytêl, ya ku pişta xwe pê girê dabû, şerm kir. Hûn çawa dikarin bibêjin: “Em şervan in, mêrên bi wêrek di şer de”? Moab wêran bûye; bajarên wî dagîr bûne, û xortên wî yên herî baş bo serjêkirinê daketine, Padîşah dibêje—navê wî Bavê leşkerên ezmanan e. Bela ya Moabê nêzîk e, û felaketa wî bi lez digihîje. Jê re şîn bikin, hûn hemû yên ku li dora wî ne, hûn hemû yên ku navê wî nas dikin; bibêjin: “Çawa gopalê hêzdar şikestî ye, şiva birûmet!” Ji rûmeta xwe dakeve û li ser axa zuwa rûne, Ya niştecihê Dîbonê! Çimkî hilweşînerê Moabê li dijî te hilkişiyaye; wî keleyên te xera kirine. Li ber rê bisekine û binêre, Ya niştecihê Aroêrê! Ji wî yê ku direve û ji wê ya ku xilas dibe bipirse; bibêje: “Çi qewimî?” Moab şermezar bûye, çimkî ew şikestî ye. Qîr bikin û hawar bikin! Li kêleka Arnonê bibêjin, ku Moab wêran bûye. Dadbarî li ser deştê hatiye—li ser Holonê, û Yahzayê, û Mefaatê, û Dîbonê, û Nebo, û Beytdîblataîmê, û Kîryataîmê, û Beytgamûlê, û Beytmeonê, û Keriyotê, û Bozrayê, û hemû bajarên welatê Moabê, yên dûr û nêzîk. Strûhê Moabê birrî ye, û milê wî şikestî ye, Bavê me dibêje. Wî serxweş bikin, çimkî wî li hember Bavê me serhildan kir; loma Moab wê di vereşiya xwe de bigevize, û ew jî wê bibe tiştekî henek pê têne kirin. Ma Îsraêl ji bo te ne tiştekî henek pê dihate kirin bû? Ma ew di nav diziyan de hate girtin, ku her gav ku te behsa wî kir, te serê xwe hejand? Bajaran bihêlin û di nav keviran de bijîn, Ya niştecihên Moabê! Wek kevotkê bibin, ya ku li devê newalekê hêlîn çêdike. Me behsa pozbilindiya Moabê bihîstiye—ew pirr pozbilind e—behsa bilindahiya wî, pozbilindiya wî, quretiya wî, û serberzahiya dilê wî. Ez quretiya wî dizanim, Bavê me dibêje; pesnên wî derew in, kirinên wî derew in. Loma ez li ser Moabê qîr dikim; ji bo hemû Moabê ez hawar dikim; ji bo mêrên Kîrherêsê ez dinalim. Zêdetir ji bo Yazerê ez ji bo te digirîm, Ya mêwa Sîbmayê! Çiqilên te di ser deryayê re digihîştin, heta deryaya Yazerê dirêj dibûn; li ser fêkiyê te yê havînê û tirşiya te ya tiriyan hilweşîner ketiye. Şahî û kêfxweşî ji welatê rezên Moabê hatine rakirin; min şerab ji binrezan birrî; kes bi qîrîneke bi coş pê nalêxe. Qîrîn êdî ne qîrîna şahiyê ye. Ji qîrîna Heşbonê heta Elealehê, heta Yahazê deng bilind dikin, ji Zoarê heta Horonaîmê û Eglatşelîşiyayê; çimkî tewra avên Nimrîmê jî wêran bûne. Ezê li Moabê bi dawî bînim, Bavê me dibêje, kesê ku li ser bilindahiyê qurban dike û ji xwedayê xwe re bûxûr dişewitîne. Loma dilê min ji bo Moabê wek bilûran dinale; dilê min wek bilûran ji bo mêrên Kîrherêsê dinale; loma dewlemendiya ku wan bi dest xistibû, helak bûye. Çimkî her serî kurkirî ye û her rih birrî ye; li ser hemû destan birîn hene, û li dora bêlê cilên şînê hene. Li ser hemû banên malên Moabê û di meydanên wê de ji şînê pê ve tiştek nîne, çimkî min Moab wek cerekê ku kes naxwaze şikand, Bavê me dibêje. Çawa ew şikestî ye! Çawa ew qîr dikin! Çawa Moab bi şermê pişta xwe zivirandiye! Loma Moab ji bo hemû yên ku li dora wî ne bûye tiştekî tinaz û tirsê. Çimkî Bavê me wiha dibêje: Binêrin, yek wê wek eyloyekê bifirre û baskên xwe li dijî Moabê veke. Bajar dîlkirî ne û kele girtî ne. Di wê rojê de dilê şervanên Moabê wê wek dilê jineke bi hawirê be. Moab wê wek gelekî bê hilweşandin, çimkî wî li hember Bavê me serhildan kir. Tirs, çal û dav li ser te ne, Ya niştecihê Moabê! Bavê me dibêje. Yê ku ji tirsê direve, wê bikeve çalê, û yê ku ji çalê derdikeve, wê di davê de bê girtin; çimkî ezê li ser Moabê sala hesabpirsîna wan bînim, Bavê me dibêje. Di sîha Heşbonê de revok radiwestin, bêhal; çimkî ji Heşbonê agir derketiye, pêtek ji mala Sîhonê. Wî eniya Moabê daqurtandiye, taca kurên serhildanê. Wey li te, Ya Moab! Gelê Kemoş mehv bûye, çimkî kurên te dîl hatine birin û keçên te sirgûnê. Lê belê ezê di rojên paşîn de bextê Moabê vegerînim, Bavê me dibêje. Li vir dadbariya li ser Moabê bi dawî dibe.