ယေရမိ 48 FHB Father's Heart Bible™

48 ¹မောဘအကြောင်း။ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ငါတို့ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ နေဗောမြို့သည် အမင်္ဂလာရှိ၏၊ ပျက်စီးလေပြီ။ ကိရယသိမ်မြို့သည် အရှက်ကွဲ၍ သိမ်းပိုက်ခြင်းခံရ၏။ ခံတပ်သည်လည်း အရှက်ကွဲ၍ ကျိုးပျက်လေပြီ။ ²မောဘ၏ဂုဏ်သတင်းသည် ကုန်ဆုံးလေပြီ။ ဟေရှဘုန်မြို့၌ သူ့တစ်ဖက် ဘေးအန္တရာယ်ကို ကြံစည်ကြ၏။ “လာကြ၊ သူ့ကို လူမျိုးအဖြစ်မှ ဖြတ်တောက်ပစ်ကြစို့” ဟု ဆိုကြ၏။ အို မာဒမင်မြို့၊ သင်သည်လည်း တိတ်ဆိတ်စေခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ထားသည် သင့်ကို လိုက်လံဖမ်းဆီးလိမ့်မည်။ ^a a v2 ဟေရှဘုန်ဟူသောမြို့အမည်သည် “ကြံစည်ကြ၏” ဟူသောစကားနှင့် အသံတူ၏။ ဤသည်မှာ တမင်တကာ ပြုလုပ်ထားသော စကားလုံးကစားခြင်းဖြစ်၍၊ ထိုမြို့သည် မိမိအမည်တွင်ပါရှိသည့် ကြံစည်မှုပင် ဖြစ်ပေါ်ရာအရပ် ဖြစ်လာ၏။ ³အသံတစ်ခု။ ဟောရနိမ်မြို့မှ ငိုကြွေးသံ။ “ပျက်ပြုန်းခြင်းနှင့် ကြီးစွာသောဖျက်ဆီးခြင်း။” ⁴မောဘသည် ကျိုးပဲ့လေပြီ။ သူ၏သူငယ်များသည် ငိုကြွေးသံကို ပြုကြ၏။ ⁵လုဟိတ်မြို့သို့ တက်ရာလမ်း၌ သူတို့သည် ပြင်းစွာ ငိုကြွေးလျက် တက်သွားကြ၏။ ဟောရနိမ်မြို့သို့ ဆင်းရာလမ်း၌ ပျက်စီးခြင်း၏ စိတ်ပျက်ဖွယ်ငိုကြွေးသံကို ကြားကြ၏။ ⁶ထွက်ပြေးကြလော့။ သင်တို့၏အသက်ကို ကယ်ကြလော့။ တောကန္တာရ၌ရှိသော ချုံပုတ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလော့။ ⁷သင်သည် မိမိအလုပ်များနှင့် မိမိဘဏ္ဍာများကို ကိုးစားသောကြောင့် သင်သည်လည်း သိမ်းယူခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ခေမုရှဘုရားသည်လည်း မိမိ၏ယဇ်ပုရောဟိတ်များ၊ မိမိ၏မှူးမတ်များနှင့်အတူ သုံ့ပန်းအဖြစ် လိုက်ပါသွားရလိမ့်မည်။ ^b b v7 ခေမုရှသည် မောဘပြည်၏ အမျိုးသားဘုရားဖြစ်၏။ ဤဗျာဒိတ်တော်က မောဘ၏ဘုရားပင်လျှင် မိမိလူမျိုးကို မကယ်တင်နိုင်ဘဲ သုံ့ပန်းအဖြစ် ဆောင်ယူခြင်းခံရလိမ့်မည်ဟု ကြွေးကြော်၏။ ⁸ဖျက်ဆီးသောသူသည် မြို့တိုင်းကို တိုက်ခိုက်ရန် လာလိမ့်မည်။ မည်သည့်မြို့မျှ လွတ်မြောက်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ချိုင့်ဝှမ်းသည် ပျက်စီး၍ ကုန်းမြင့်ပြင်သည်လည်း ဖျက်ဆီးခြင်းခံရလိမ့်မည်။ ဤသည်ကား ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည့်အတိုင်းတည်း။ ⁹မောဘအား အတောင်များကို ပေးကြလော့။ သူသည် ပျံထွက်ရမည်ဖြစ်၏။ သူ၏မြို့များသည် လူနေကင်းမဲ့ရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ထိုမြို့များ၌ နေထိုင်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ ¹⁰ငါတို့၏ခမည်းတော်၏အမှုတော်ကို ပေါ့လျော့စွာ ဆောင်ရွက်သောသူသည် ကျိန်ခြင်းကိုခံစေ။ မိမိထားကို သွေးထွက်ခြင်းမှ ချုပ်တည်းထားသောသူသည်လည်း ကျိန်ခြင်းကိုခံစေ။ ¹¹မောဘသည် ငယ်စဉ်ကာလမှစ၍ ငြိမ်ဝပ်စွာနေခဲ့၏။ မိမိအနည်အဖတ်ပေါ်၌ တည်ငြိမ်လျက်နေ၏။ အိုးတစ်လုံးမှ အခြားတစ်လုံးသို့ သွန်းလောင်းခြင်းကို မခံခဲ့ရ၊ သုံ့ပန်းအဖြစ်လည်း မသွားခဲ့ရ။ သို့ဖြစ်၍ သူ၏အရသာသည် သူ၌တည်လျက်ရှိ၏။ သူ၏အနံ့သည်လည်း မပြောင်းလဲဘဲ ရှိ၏။ ¹²ထို့ကြောင့် နေ့ရက်များ ရောက်လာလိမ့်မည်။ သူ့ထံသို့ သွန်းချမည့်သူတို့ကို ငါစေလွှတ်မည့်အချိန် ဖြစ်သည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ထိုသူတို့သည် သူ၏အိုးများကို သွန်ချ၍ သူ၏အိုးကြီးများကိုလည်း ခွဲဖျက်ကြလိမ့်မည်။ ¹³ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးသည် မိမိတို့ကိုးစားရာ ဗေသလမြို့အတွက် ရှက်ကြောက်ခဲ့သကဲ့သို့ မောဘသည် ခေမုရှအတွက် ရှက်ကြောက်ရလိမ့်မည်။ ¹⁴“ငါတို့သည် စစ်သူရဲများ၊ စစ်ပွဲ၌ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသောသူများ ဖြစ်ကြ၏” ဟု သင်တို့သည် အဘယ်သို့ ဆိုနိုင်ကြသနည်း။ ¹⁵မောဘသည် ပျက်စီး၍ သူ၏မြို့များသည် တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ခြင်းခံရ၏။ သူ၏အမြတ်ဆုံး လူငယ်လူရွယ်များသည်လည်း သတ်ဖြတ်ရာသို့ ဆင်းသက်သွားကြပြီဟု ရှင်ဘုရင်— ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်ဟူ၍ နာမတော်ရှိသောအရှင် မိန့်တော်မူ၏။ ¹⁶မောဘ၏ဘေးဒုက္ခသည် နီးကပ်လျက်ရှိ၏။ သူ၏ပျက်စီးခြင်းသည်လည်း အလျင်အမြန် ချဉ်းကပ်လာ၏။ ¹⁷သူ့ပတ်လည်၌ရှိသော သူအပေါင်းတို့၊ သူ၏နာမည်ကို သိသောသူအပေါင်းတို့၊ သူ့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြလော့။ “တန်ခိုးကြီးသောရာဇလှံတံ၊ ဘုန်းကြီးသောတောင်ဝှေးသည် အဘယ်သို့ ကျိုးပဲ့လေပြီနည်း” ဟု ဆိုကြလော့။ ¹⁸အို ဒိဘုန်မြို့သား၊ သင်တို့၏ဘုန်းစည်းစိမ်မှ ဆင်း၍ ခြောက်သွေ့သောမြေပေါ်၌ ထိုင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား မောဘကိုဖျက်ဆီးသောသူသည် သင်တို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် တက်လာ၍ သင်တို့၏ခံတပ်များကို ဖျက်ဆီးလေပြီ။ ¹⁹အို အာရော်မြို့သား၊ လမ်းဘေး၌ ရပ်၍ စောင့်ကြည့်လော့။ ထွက်ပြေးသောယောက်ျား၊ လွတ်မြောက်သောမိန်းမကို မေးလော့။ “အဘယ်အမှု ဖြစ်ပျက်သနည်း” ဟု မေးကြလော့။ ²⁰မောဘသည် ကျိုးပျက်သောကြောင့် အရှက်ကွဲရ၏။ ငိုကြွေးမြည်တမ်း၍ အော်ဟစ်ကြလော့။ မောဘသည် ပျက်စီးပြီဟု အာနုန်မြစ်အနီး၌ ကြေညာကြလော့။ ²¹ကုန်းမြင့်ပြင်၊ ဟောလုန်မြို့၊ ယဟာဇမြို့၊ မေဖတ်မြို့အပေါ်သို့ တရားစီရင်ခြင်း ရောက်လာပြီ။ ²²ဒိဘုန်မြို့၊ နေဗောမြို့၊ ဗက်ဒိဗလသိမ်မြို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ²³ကိရယသိမ်မြို့၊ ဗက်ဂမုလမြို့၊ ဗက်မောင်မြို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ ²⁴ကေရိုက်မြို့၊ ဗောဇရမြို့နှင့် မောဘပြည်ရှိ ဝေးသည်ဖြစ်စေ၊ နီးသည်ဖြစ်စေ မြို့အပေါင်းတို့အပေါ်သို့လည်း ရောက်လာပြီ။ ²⁵မောဘ၏ဦးချိုသည် ဖြတ်တောက်ခြင်းခံရ၍ သူ၏လက်ရုံးသည်လည်း ကျိုးပဲ့လေပြီဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ²⁶သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ရန်ဘက်ပြုသောကြောင့် သူ့ကို မူးယစ်စေကြလော့။ သို့ဖြစ်၍ မောဘသည် မိမိအန်ဖတ်၌ လူးလှိမ့်လိမ့်မည်။ သူသည်လည်း ပြက်ရယ်ပြုခြင်းခံရသောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ²⁷ဣသရေလသည် သင့်အဖို့ ပြက်ရယ်ပြုစရာ မဖြစ်ခဲ့သလော။ သူ့အကြောင်းကို သင်ပြောဆိုတိုင်း သင်သည် ဦးခေါင်းကို ခါသည်တိုင်အောင် သူသည် သူခိုးများတွင် ဖမ်းမိခဲ့သလော။ ²⁸အို မောဘမြို့သားတို့၊ မြို့များကိုစွန့်၍ ကျောက်ဆောင်များကြား၌ နေကြလော့။ ချောက်ကမ်းပါး၏ဝ၌ အသိုက်လုပ်သော ချိုးငှက်ကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလော့။ ²⁹မောဘ၏မာနကို ငါတို့ကြားသိရပြီ—သူသည် အလွန်မာနကြီး၏— သူ၏မြင့်မြတ်ဟန်၊ သူ၏မာန၊ သူ၏ဝင့်ကြွားမှုနှင့် သူ၏စိတ်နှလုံး၏ မောက်မာမှုကို ကြားသိရပြီ။ ³⁰သူ၏မာန်မာန ထောင်လွှားမှုကို ငါသိ၏ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ သူ၏ဝါကြွားစကားများသည် မဟုတ်မမှန်၊ သူ၏အပြုအမူများသည်လည်း မဟုတ်မမှန်။ ³¹ထို့ကြောင့် ငါသည် မောဘအတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်း၏။ မောဘတစ်ပြည်လုံးအတွက် ငါအော်ဟစ်၏။ ကိရဟရက်မြို့သားတို့အတွက် ငါညည်းတွား၏။ ³²အို စိဗမာစပျစ်နွယ်၊ ယာဇာမြို့အတွက်ထက်ပင် သင့်အတွက် ငါပို၍ ငိုကြွေး၏။ သင်၏အခက်အလက်များသည် ပင်လယ်ကို ကျော်လွန်၍ ယာဇာအိုင်တိုင်အောင် ရောက်ခဲ့၏။ သင်၏နွေသီးနှံနှင့် သင်၏စပျစ်သီးရိတ်သိမ်းရာအပေါ်သို့ ဖျက်ဆီးသောသူသည် ကျရောက်လာပြီ။ ³³မောဘပြည်၏ ဥယျာဉ်မြေမှ ဝမ်းမြောက်ခြင်းနှင့် ရွှင်လန်းခြင်းကို ရုပ်သိမ်းခြင်းခံရ၏။ စပျစ်သီးနယ်ရာကျင်းများမှ စပျစ်ရည်ကို ငါဖြတ်တောက်လိုက်ပြီ။ ကြွေးကြော်သံဖြင့် နယ်နင်းသောသူ တစ်ဦးမျှမရှိ။ ကြွေးကြော်သံသည် ဝမ်းမြောက်ခြင်း၏ ကြွေးကြော်သံ မဟုတ်။ ³⁴ဟေရှဘုန်မြို့၏ ငိုကြွေးသံမှစ၍ ဧလာလေမြို့တိုင်အောင်၊ ယာဟတ်မြို့တိုင်အောင် သူတို့သည် အသံကို လွှင့်ကြ၏။ ဇောရမြို့မှ ဟောရနိမ်မြို့နှင့် ဧဂလတ်ရှလိရှိယမြို့တိုင်အောင် ကြားရ၏။ အကြောင်းမူကား နိမရိမ်ရေများပင်လျှင် ခန်းခြောက်လေပြီ။ ³⁵မြင့်သောအရပ်၌ ယဇ်ပူဇော်၍ မိမိဘုရားအား နံ့သာပေါင်းကို မီးရှို့သောသူကို မောဘပြည်၌ ငါဆုံးစေမည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ³⁶ထို့ကြောင့် ငါ၏နှလုံးသည် မောဘအတွက် ပုလွေသံကဲ့သို့ ညည်းတွား၏။ ကိရဟရက်မြို့သားတို့အတွက်လည်း ငါ၏နှလုံးသည် ပုလွေသံကဲ့သို့ ညည်းတွား၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ဆည်းပူးရရှိသော စည်းစိမ်ဥစ္စာသည် ပျောက်ပျက်လေပြီ။ ³⁷အကြောင်းမူကား ဦးခေါင်းတိုင်းကို ရိတ်ဖြတ်၍ မုတ်ဆိတ်တိုင်းကို ဖြတ်တောက်ထား၏။ လက်အားလုံးပေါ်၌ အနာများရှိ၍ ခါးပတ်လည်၌ လျှော်တေအဝတ်ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ ³⁸မောဘ၏အိမ်မိုးများအပေါ်နှင့် မြို့တွင်းကွက်လပ်များ၌ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းမှတစ်ပါး အခြားမရှိ။ အကြောင်းမူကား အဘယ်သူမျှ မလိုချင်သော အိုးကဲ့သို့ မောဘကို ငါခွဲဖျက်လိုက်ပြီဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ³⁹အဘယ်သို့ ကျိုးပျက်လေပြီနည်း။ သူတို့သည် အဘယ်သို့ ငိုကြွေးကြသနည်း။ မောဘသည် အရှက်ရ၍ ကျောခိုင်းသွားလေပြီ။ သို့ဖြစ်၍ မောဘသည် မိမိပတ်လည်၌ရှိသော သူအပေါင်းတို့အဖို့ ပြက်ရယ်ပြုစရာနှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လေပြီ။ ⁴⁰အကြောင်းမူကား ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့ မိန့်တော်မူ၏။ ကြည့်လော့၊ တစ်ဦးသောသူသည် ရွှေလင်းတကဲ့သို့ ထိုးဆင်း၍ မောဘကို အတောင်ဖြန့်လိမ့်မည်။ ⁴¹မြို့များသည် သိမ်းယူခြင်းခံရ၍ ခံတပ်များသည်လည်း ရန်သူလက်သို့ ကျရောက်ပြီ။ ထိုနေ့၌ မောဘစစ်သူရဲတို့၏ စိတ်နှလုံးသည် သားဖွားခြင်းဝေဒနာခံရသောမိန်းမ၏ စိတ်နှလုံးကဲ့သို့ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ⁴²သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ရန်ဘက်ပြုသောကြောင့် မောဘသည် လူမျိုးတစ်ခုအဖြစ် ပျက်စီးရလိမ့်မည်။ ⁴³အို မောဘမြို့သား၊ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ၊ တွင်းနှင့် ကျော့ကွင်းတို့သည် သင့်အပေါ်၌ ရောက်လျက်ရှိ၏ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ⁴⁴ကြောက်မက်ဖွယ်ရာမှ ထွက်ပြေးသောသူသည် တွင်းထဲသို့ ကျလိမ့်မည်။ တွင်းထဲမှ တက်လာသောသူသည်လည်း ကျော့ကွင်း၌ မိလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား မောဘ၏အပြစ်ဒဏ်စီရင်ရာနှစ်ကို ငါရောက်စေမည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ⁴⁵ဟေရှဘုန်မြို့၏အရိပ်၌ ထွက်ပြေးသောသူတို့သည် မောပန်းလျက် ရပ်နားကြ၏။ အကြောင်းမူကား ဟေရှဘုန်မြို့မှ မီးထွက်၍ ရှိဟုန်ဘုရင်၏အိမ်မှ မီးလျှံထွက်လေပြီ။ ထိုမီးသည် မောဘ၏နဖူးနှင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်သားတို့၏ ဦးထိပ်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီ။ ⁴⁶အို မောဘ၊ သင်သည် အမင်္ဂလာရှိ၏။ ခေမုရှ၏လူမျိုးသည် ပျက်စီးလေပြီ။ အကြောင်းမူကား သင်၏သားများကို သုံ့ပန်းအဖြစ် ဖမ်းဆီးသွား၍ သင်၏သမီးများကိုလည်း ဖမ်းယူသွားပြီ။ ⁴⁷သို့သော်လည်း နောင်လာမည့်နေ့ရက်များ၌ မောဘ၏ကံကြမ္မာကို ငါပြန်လည်ပြုပြင်ပေးမည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ မောဘအပေါ် တရားစီရင်ချက်သည် ဤတွင် ပြီးဆုံး၏။