Efa vita pirinty
Boky

Ny Ray no mitsara sy mitomany ny Moaba

Moaba, izay nipetraka ela tsy nisy nanahirana, toy ny divay mipetraka eo amin'ny fotony, dia alatsaka ary vaky toy ny siny tsy tiana, ny front'oha sy Kemosa andriamaniny dia torotoro niaraka. Lazaina tamin'ny ranomaso ny fitsarana, ny fon'i Raintsika mimenomenona toy ny sodina, ary mifarana amin'ny famerenana amin'ny laoniny.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–47

Toko 48.

Ny amin’ny Moaba. Izao no lazain’ny Ray, Komandin’ny tafika any an-danitra, Raintsika, Ray an’i Israely: Loza ho an’i Nebo, fa simba izy! Menatra sy voasambotra i Kiriataima; menatra sy rava ny fiarovana mafy. Tsy eo intsony ny voninahitry ny Moaba. Tany Hesbona no nandrafitra loza hamely azy ny olona: « Avia, andao hofongorantsika tsy ho firenena izy! » Ianao koa, ry Madmena, dia hangina; harahan’ny sabatra ianao. a a v2 Ny anaran’ny tanàna Hesbona dia mitovy feo amin’ny teny hoe « nandrafitra » — filalaovana teny natao a-dessein: ny toerana dia lasa fitrangan’ilay tetika izay nanomezana ny anarany. Feo! Fitarainana avy any Horonaima: « Fandravana sy fahasimbana lehibe! » Rava ny Moaba; nanangan-peo mitaraina ny zanany madinika. Fa amin’ny fiakarana mankany Luhita dia miakatra mitomany mafy izy; fa amin’ny fidinana any Horonaima dia henony ny fitarainana mampalahelo noho ny fandravana. Mandosira! Vonjeo ny ainareo, ka aoka ho tahaka ny jonipera any an-efitra ianareo! Satria matoky ny asanao sy ny rakitrao ianao, dia ho voasambotra koa ianao; ary i Kemosy dia handeha ho babo, mbamin’ny mpisorony sy ny lehibeny miaraka. b b v7 Kemosy no andriamanitry ny Moaba; ny faminaniana dia milaza fa na dia ny andriamanitry ny Moaba aza dia ho entina ho babo, ka tsy hahavonjy ny olony. Ho avy hamely ny tanàna rehetra ny mpandrava, ka tsy hisy tanàna ho afa-mandositra; ho levona ny lohasaha ary ho rava ny lemaka, araka ny efa nolazain’i Raintsika. Omeo elatra ny Moaba, fa tsy maintsy manidina izy; ho lasa tany foana ny tanànany, ka tsy hisy honina ao. Ho voaozona izay manao ny asan’i Raintsika amin’ny fahalemena, ary ho voaozona izay mamihina ny sabany tsy ho tonga amin’ny rà. Tony hatramin’ny fahatanorany ny Moaba, ary mipetraka eo amin’ny faharoroany; tsy novonoina avy amin’ny siny ho amin’ny siny izy, ary tsy nandeha ho babo. Noho izany dia mitoetra ao aminy ny tsirony, ary tsy niova ny fofony. Noho izany, indro, avy ny andro, hoy Raintsika, izay handefasako ho any aminy ny mpandraraka izay handatsaka azy; hamoaka ny fitaovany izy ireo ary handrava ny siny. Dia ho menatra an’i Kemosy ny Moaba, tahaka ny nahamenatra ny taranak’i Israely tamin’i Betela, izay nitokiany. Ahoana no fiteninareo hoe: « Mpiady izahay, lehilahy mahery amin’ny ady »? Rava ny Moaba; voavoaka ny tanànany, ary nidina ho amin’ny famonoana ny tanora tsara indrindra aminy, hoy ny Mpanjaka— ny Ray, Komandin’ny tafika any an-danitra no anarany. Efa akaiky ny loza hanjo ny Moaba, ary mandeha faingana mafy ny loza hahatra azy. Mitomania azy, ianareo rehetra manodidina azy, ianareo rehetra mahalala ny anarany; ataovy hoe: « Endrey ny tehim-panjakana mahery, ny tehina be voninahitra, efa simba! » Midinika avy amin’ny voninahitrao ary mipetraha amin’ny tany ritra, ry mponina any Dibona! Fa nisondrotra hamely anao ny mpandrava ny Moaba; efa nandrava ny batery mafinao izy. Mitsangàna eo amin’ny lalana ka mijereo, ry mponina any Aroera! Anontanio ilay mandositra sy ilay afa-mandositra; ataovy hoe: « Inona no nitranga? » Menatra ny Moaba, fa simba izy. Mitoera sy mitaraina! Ambarao eo amin’ny Arnona fa rava ny Moaba. Efa tonga ny fitsarana teo amin’ny tany lemaka—teo amin’i Holona, sy Jahaza, sy Mefata, sy Dibona, sy Nebo, sy Beti-diblataima, sy Kiriataima, sy Beti-gamola, sy Beti-meona, sy Keriota, sy Bozra, ary ny tanàna rehetra any amin’ny tanin’ny Moaba, na lavitra na akaiky. Tapaka ny tandroky ny Moaba, ary vaky ny sandriny, hoy Raintsika. Atoroy divay hamamo azy, satria nitsangana hanohitra an’i Raintsika izy; dia hitodika amin’ny loraka ny Moaba, ary ho lasa fihomehezana koa izy. Tsy fihomehezana ve ny Israely taminao? Hita teo amin’ny mpangalatra ve izy, no nitoloko loha ianao isaky ny miteny momba azy? Ario ny tanàna ka mitoera any amin’ny harambato, ry mponina any Moaba! Aoka ho tahaka ny voromailala izay manao akaniny eo am-bavan’ny hantsana. Efa henontsika ny reharehan’ny Moaba— be reharehana indrindra izy— ny fiandrianany, ny fireharehany, ny fiavonany ary ny fisandratan’ny fony. Fantatro ny fahasahiany, hoy Raintsika; sandoka ny fireharehany, sandoka ny asany. Koa mitaraina aho noho ny Moaba; mitoreo noho ny Moaba manontolo; mitaitaika noho ny olona any Kir-hareseta. Mihoatra noho ny nitomanian’i Jazera no itomaniako anao, ry voaloboka any Sibma! Nihoatra ny ranomasina ny sampanao, hatramin’ny ranomasin’i Jazera no nahatratra azy; nilatsaka tamin’ny voa fahavaratrao sy ny fijinjan-divainao ny mpandrava. Efa nesorina tamin’ny tany be voly an’ny Moaba ny fifaliana sy ny hafaliana; nampitsahariko ny divay tamin’ny famiazana divay; tsy misy mandoro amim-peo mifaly. Ny kiakiaka tsy kiakiaky ny fifaliana. Hatramin’ny fitarainan’i Hesbona ka hatrany Elalè, hatrany Jahaza no ampisandratany ny feony, hatrany Zoara ka hatrany Horonaima sy Eglata-selisia; fa na dia ny rano any Nimrima aza dia tonga lao. Hofaiko ho tapaka any Moaba, hoy Raintsika, izay manao sorona eny amin’ny fitoerana avo sy mandoro emboka ho an’ny andriamaniny. Koa mitoloko ho an’ny Moaba ny foko tahaka ny sodina; mitoloko tahaka ny sodina ny foko ho an’ny olona any Kir-hareseta; noho izany dia levona ny harena azony. Fa voasoka ny loha rehetra ary voaharatra ny volombava rehetra; amin’ny tanana rehetra dia misy vaky, ary eo am-paliny misy lamba fisaonana. Eny an-tampon-trano rehetra any Moaba sy eny an-kianjany dia tsy misy afa-tsy fitomaniana, fa nofaiko ho vaky tahaka ny siny tsy tian’iza na iza ny Moaba, hoy Raintsika. Endrey ny nahavaky azy! Endrey ny fitaraina ataony! Endrey ny nitodihan’ny Moaba nandositra noho ny henatra! Dia lasa ampihomehezana sy mampahatahotra ny Moaba amin’izay rehetra manodidina azy. Fa izao no lazain’i Raintsika: Indro, misy hidina mafy tahaka ny voromahery ka hamelatra ny elany hanohitra ny Moaba. Voasambotra ny tanàna ary voasambotra ny batery mafy. Amin’izany andro izany dia ho tahaka ny fon’ny vehivavy mivesatra ny fon’ny mpiady any Moaba. Ho simba ny Moaba tsy ho firenena intsony, satria nitsangana hanohitra an’i Raintsika izy. Tahotra sy lavaka ary tsilo no eo aminao, ry mponina any Moaba! hoy Raintsika. Izay mandositra ny tahotra dia hianjera amin’ny lavaka, ary izay miakatra avy amin’ny lavaka dia ho voasambotra amin’ny tsilo; fa hataoko ho tonga any Moaba ny taona fanisana azy, hoy Raintsika. Eo amin’ny aloky ny Hesbona no ijanonan’ny mpandositra, reraka; fa nisy afo nivoaka avy tany Hesbona, lelafo avy tao amin’ny tranon’i Sihona. Nandany ny handrin’ny Moaba izany, ny satro-boninahitry ny zanaky ny fikotrokotroka. Loza ho anao, ry Moaba! Simba ny olon’i Kemosy, fa ny zanakao lahy dia entina ho babo ary ny zanakao vavy ho any an-tsesitany. Kanefa hamerina ny hasambarana ny Moaba aho amin’ny andro farany, hoy Raintsika. Hatramin’eto ny fitsarana ny Moaba.