Yeremiyo 49 FHB Father's Heart Bible™

49 ¹Ammonliklar haqida. Otamiz shunday demoqda: Isroilning oʻgʻillari yoʻqmi, merosxoʻri yoʻqmi? Nega Milkom Gadni egallab oldi, uning xalqi Gad shaharlariga joylashdi? ²Shu sababli shunday kunlar kelmoqdaki, — deb aytmoqda Otamiz, — Men Ammonliklar shahri Rabbaga qarshi jang naʼrasini yangrataman; u huvillagan tepalikka aylanadi, qishloqlari olov bilan yondiriladi. Shunda Isroil oʻzini mulkidan mahrum qilganlarni mulkidan mahrum qiladi, — deydi Otamiz. ³“Dod sol, ey Xeshbon, chunki Ay vayron qilindi! Faryod qiling, ey Rabba qizlari! Motam liboslarini kiyib, nola qiling; devorlar orasida u yoqdan bu yoqqa yuguringlar, chunki Milkom oʻz kohinlari va amaldorlari bilan birga surgunga ketadi. ⁴Nega vodiylaring bilan, serhosil vodiying bilan maqtanasan, ey bevafo qiz — sen oʻz xazinalaringga ishonib, «Kim menga qarshi kelishga jurʼat qiladi?» deganing uchun?” ⁵Men ustingga dahshat keltirmoqchiman, — deb aytmoqda osmon qoʻshinlarining Otasi, — atrofingdagi barcha tomonlardan. Har biringiz boshi oqqan tomonga quvib chiqarilasiz, qochoqlarni toʻplaydigan hech kim boʻlmaydi. ⁶Lekin shundan keyin Men Ammonliklarning farovonligini tiklayman, — deb aytmoqda Otamiz.

Otamiz Edomning gʻururini sindiradi

⁷Edom haqida. Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Temanda endi hikmat qolmaganmi? Aql-idroklilardan maslahat yoʻqolganmi? Ularning donoligi chirib ketganmi? ⁸“Qochinglar, orqaga qaytinglar, chuqurliklarda yashirininglar, ey Dedanda yashovchilar, chunki Men Esovning ustiga falokat keltiraman, uni jazolaydigan vaqtda. ⁹Agar uzum teruvchilar oldingga kelsa, ozgina terim qoldirmasmidilar? Agar oʻgʻrilar kechasi kelsa, faqat oʻzlariga kerakligini oʻgʻirlamasmidilar? ¹⁰Lekin Men Oʻzim Esovni yalangʻochlab tashladim; uning yashirin joylarini ochib qoʻydim, u endi yashirina olmaydi. Uning nasli halok boʻldi, aka-ukalari va qoʻshnilari ham, endi u yoʻqdir. ¹¹Yetimlaringni qoldir; Men ularni tirik saqlayman. Bevalaring Menga ishonsin.”

¹²Otamiz shunday demoqda: Kosani ichishga hukm qilinmaganlar ham uni ichadilar — sen jazosiz qolasanmi? Yoʻq, sen albatta ichasan. ¹³Chunki Men Oʻzim bilan qasam ichdim, — deb aytmoqda Otamiz, — Bozra dahshat, sharmandalik, vayrona va laʼnatga aylanadi, uning barcha shaharlari abadiy xarobazorga aylanadi. ¹⁴Men Otamizdan bir xabar eshitdim: xalqlar orasiga bir elchi yuborildi, u shunday deydi: “Toʻplaninglar va unga qarshi yuringlar! Jangga otlaninglar!” ¹⁵Endi Men seni xalqlar orasida kichik qilaman, odamlar orasida xor etaman. ¹⁶Sen soladigan dahshat va yuragingning gʻururi seni aldadi, ey qoya yoriqlarida yashovchi, tepalik choʻqqisini egallagan. Garchi uyangni burgutnikidek baland qilib qursang ham, Men seni oʻsha yerdan tushiraman, — deb aytmoqda Otamiz. ¹⁷Edom dahshat timsoliga aylanadi; yonidan oʻtganlarning hammasi dahshatga tushadi, uning barcha yaralarini koʻrib istehzo qiladi. ¹⁸Sodom va Gomorra oʻzlarining qoʻshni shaharlari bilan birga agʻdarilgani kabi, — deydi Otamiz, — oʻsha yerda hech kim yashamaydi, hech bir inson unda makon qurmaydi. ¹⁹“Iordan chakalakzoridan serob, yam-yashil yaylovga chiqadigan sher kabi, Men Edomni toʻsatdan oʻz yurtidan quvib chiqaraman. Men uning ustidan tayinlaydigan tanlangan kishi kim? Axir kim Menga tengdir, kim Meni javobga chaqira oladi? Qaysi choʻpon Menga qarshi tura oladi? ²⁰Shu sababli Otamiz Edomga qarshi tuzgan rejasini va Temanda yashovchilarga qarshi belgilagan niyatlarini eshitinglar: hatto suruvning kichiklari ham sudrab olib ketiladi; albatta, ularning yaylovi ularning taqdiridan dahshatga tushadi. ²¹Ularning qulashi sadosidan yer titraydi; ularning faryodi sadosi Qizil dengizgacha eshitiladi. ²²Mana! Burgut koʻkka koʻtarilib, Bozra ustida qanotlarini yoyib, pastga shoʻngʻiydi. Oʻsha kuni Edom jangchilarining yuragi toʻlgʻoq tutgan ayolning yuragiday boʻladi.”

Otamiz Damashq ustidan hukm chiqaradi

²³“Damashq haqida. Xomat va Arpad uyatga qoldi, chunki ular yomon xabar eshitdi, qoʻrquvdan erib ketdilar, notinch dengizday xavotirga tushdilar. ²⁴Damashq holdan toydi; qochishga yuz oʻgirdi, uni vahima chulgʻab oldi. Iztirob va ogʻriq uni qamradi, toʻlgʻoq tutgan ayolning ogʻrigʻiday. ²⁵Nega olqishlangan shahar, Men rohat topadigan shahar tashlab ketilmadi? ²⁶Albatta, uning yigitlari koʻchalarida halok boʻladi; oʻsha kuni uning barcha jangchilari jim boʻladi, — deb aytmoqda osmon qoʻshinlarining Otasi. ²⁷Men Damashq devorlariga oʻt qoʻyaman; u Benhadadning qasrlarini yondirib yuboradi.”

Otamiz Qedar va Xazorni hukm qiladi

²⁸Qedar va Bobil shohi Navuxadnazar magʻlub etgan Xazor shohliklari haqida. Otamiz shunday demoqda: Turinglar, Qedarga qarshi yuringlar! Sharq xalqini yoʻq qilinglar! ²⁹Ularning chodirlari va suruvlari olib ketiladi — chodir pardalari va bor mol-mulki. Tuyalari haydab ketiladi, odamlar ularga qarab: “Har tomonda dahshat!” deb baqiradi. ³⁰Tezda qochinglar! Chuqurliklarda yashirininglar, ey Xazorda yashovchilar, — deb aytmoqda Otamiz, — chunki Bobil shohi Navuxadnazar sizlarga qarshi reja tuzdi; u sizlarga qarshi tadbir oʻyladi. ³¹Turinglar, osoyishta yashayotgan xalqqa qarshi yuringlar, bexavotir yashayotgan xalqqa, — deb aytmoqda Otamiz, — na darvozasi, na zulfini bor xalqqa, yolgʻiz oʻzi yashaydigan. ³²Ularning tuyalari oʻljaga aylanadi, katta podalari gʻanimat boʻladi. Soch chekkalarini qirqadiganlarni Men har tomonga, har shamolga sochib yuboraman, har tarafdan ularning ustiga falokat keltiraman, — deb aytmoqda Otamiz. ^a a v32 Soch chekkalarini qirqish baʼzi arab choʻl qabilalarining oʻziga xos odati edi. ³³Xazor chiyaboʻrilar makoniga aylanadi, abadiy vayronaga aylanadi. Oʻsha yerda hech kim yashamaydi, hech bir inson unda makon qurmaydi.

Otamiz Elamni tarqatadi va tiklaydi

³⁴Yahudo shohi Zidqiyo hukmronligining boshida, Otamizning Elam haqida Yeremiyo paygʻambarga aytgan soʻzi:

³⁵Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Men Elamning yoyini, ularning kuch manbaini sindiryapman. ³⁶Men Elamga qarshi osmonning toʻrt burchagidan toʻrt shamolni keltiraman; ularni bu barcha shamollarga sochib yuboraman, Elam surgunlari borib yetmagan biror xalq boʻlmaydi. ³⁷Men Elamni dushmanlari oldida, ularning jonini olmoqchi boʻlganlar oldida parchalab tashlayman. Ularning ustiga falokatni, Oʻzimning qattiq gʻazabimni keltiraman, — deb aytmoqda Otamiz, — ularni butkul yoʻq qilgunimcha, qilich bilan quvaman. ³⁸Men taxtimni Elamda oʻrnataman va uning shohi hamda amaldorlarini yoʻq qilaman, — deb aytmoqda Otamiz. ³⁹Lekin kelajak kunlarda Men Elamning farovonligini tiklayman, — deb aytmoqda Otamiz.