Otamizning Bobilga qarshi bashorati

Yahudoni surgun qilgan saltanatning oʻzi hukm qilinadi: Bel sharmanda boʻladi, devorlar qulatiladi, yurt chiyabo'rilarga qoldiriladi. Shu orada Isroil va Yahudo yigʻlab qaytadilar, Sionga va Otalariga yoʻl soʻraydilar; ularning aybi izlanadi, lekin topilmaydi, Xaloskorlari esa qudratlidir.

50-bob.

Otamizning Yeremyo paygʻambar orqali Bobil, yaʼni bobilliklar yurti haqida aytgan soʻzi:

Xalqlar orasida eʼlon qilinglar va jar solinglar; bayroq koʻtaringlar va buni bildiringlar; hech narsani yashirmanglar. Deng: Bobil qoʻlga olindi; Bel sharmanda boʻldi, Marduk parchalandi. Uning tasvirlari sharmanda boʻldi, butlari parchalandi. ^a Chunki shimoldan bir xalq unga qarshi koʻtarilib kelmoqda; u Bobil yurtini vayron qiladi, unda hech kim yashamaydi. Ham odamlar, ham hayvonlar qochib ketdi; ular yoʻq boʻldi.

Oʻsha kunlarda va oʻsha vaqtda, — deydi Otamiz, — Isroil xalqi keladi, ular Yahudo xalqi bilan birga keladi; ular yoʻl bosar ekan yigʻlaydi va Otasini izlaydi. Ular Sionga boradigan yoʻlni soʻraydi, yuzlarini oʻsha tomonga burib, deyishadi: “Kelinglar, abadiy ahd bilan Otamizga qoʻshilaylik, bu ahd hech qachon unutilmaydi”. Mening xalqim yoʻqolgan qoʻylar boʻlib qoldi; choʻponlari ularni adashtirdi, ularni togʻlarda boshi boʻsh qoʻyib yubordi. Ular togʻdan tepalikka sarson boʻlib yurdi; orom topar joyini unutdi. Ularni topganlarning hammasi ularni yeb bitirdi, dushmanlari esa dedi: “Biz aybdor emasmiz, chunki ular oʻzlarining haqiqiy yaylovi boʻlgan Egamizga, ota-bobolarining umidi boʻlgan Egamizga qarshi gunoh qildilar”. Bobil ichidan qochinglar; bobilliklar yurtidan chiqib ketinglar va podani boshlab yuradigan takalarga oʻxshanglar. Chunki mana, Men Bobilga qarshi qoʻzgʻatib keltiryapman — shimol yurtidan ulugʻ xalqlar toʻdasini. Ular unga qarshi saf tortadi va oʻsha yerdan Bobil qoʻlga olinadi. Ularning oʻqlari mohir jangchining oʻqidek uchadi, u hech qachon quruq qoʻl qaytmaydi. Bobil yurti talanadi; uni talaganlarning hammasi toʻyadi, — deydi Otamiz.

Sizlar shodlanayotganingiz uchun, bayram qilayotganingiz uchun, ey mening merosimni talovchilar, xirmon tepayotgan gʻunajindek oʻynaqlab, aygʻirlardek kishnayotganingiz uchun, onangiz butunlay sharmanda boʻladi; sizlarni tuqqan ayol uyatga qoladi. Mana, u xalqlarning eng oxirgisi boʻladi — sahro, qaqragan yer, biyobon boʻladi. Otamizning gʻazabi tufayli unda hech kim yashamaydi; u butunlay vayronaga aylanadi. Bobil yonidan oʻtgan har bir kishi dahshatga tushadi va uning barcha yaralarini koʻrib hushtak chaladi. Bobilga qarshi har tomondan saf tortinglar, ey barcha kamonchilar. Unga oʻq otinglar; oʻqlarni ayamanglar, chunki u Otamizga qarshi gunoh qildi. Har tomondan unga qarshi hayqiringlar; u taslim boʻldi. Minoralari quladi; devorlari buzib tashlandi. Bu Otamizning adolati boʻlgani uchun, unga nisbatan adolat oʻrnatinglar; u nima qilgan boʻlsa, unga ham shuni qilinglar. Bobildan ekuvchini ham, oʻroqchini ham qirib tashlanglar. Zolimning qilichi oldidan har kim oʻz xalqi tomon qaytadi, har kim oʻz yurtiga qochadi.

Isroil — sherlar quvib yuborgan tarqoq suruvdir. Avval Ossuriya podshosi uni yeb bitirdi, endi esa oxirida Bobil podshosi Navuxadnazar uning suyaklarini gʻajidi.

Osmon qoʻshinlarining Otasi, Isroilning Otamiz shunday demoqda: Ossuriya podshosini jazolaganimdek, Bobil podshosini va uning yurtini ham jazolayman. Men Isroilni oʻz yayloviga qaytaraman, u Karmel va Bashanda oʻtlaydi; Efrayim va Gilad togʻlarida uning joni qanoat topadi. Oʻsha kunlarda, oʻsha paytda, — deydi Otamiz, — Isroilning aybi qidiriladi, ammo topilmaydi; Yahudoning gunohlari qidiriladi, lekin biror ham topilmaydi, chunki tirik qoldiradigan qoldigʻimni kechiraman.

Merataym yurtiga qarshi hujum qil, Pekodda yashovchilarga qarshi chiq. Ularni qirib, butunlay yoʻq qil, — deydi Otamiz, — senga buyurganlarimning barchasini bajar. Yurtda jang shovqini va ulkan vayronagarchilik boʻlmoqda. Butun yer yuzining bolgʻasi qanday ham chopib tashlanib, sindirildi! Bobil xalqlar orasida qanday ham dahshatga aylandi! Men sen uchun tuzoq qoʻydim, ey Bobil, va sen oʻzing sezmay turib tutilding. Otamizga qarshi chiqqaning uchun topilding va qoʻlga olinding.

Otamiz Oʻz qurolxonasini ochdi va gʻazabining qurollarini chiqardi, chunki osmon qoʻshinlarining Otasining bobilliklar yurtida qiladigan ishi bor. Har tomondan unga qarshi chiqinglar; omborxonalarini ochinglar; uni gʻalla uyumlaridek uyib tashlanglar. Uni butunlay yoʻq qilinglar; undan hech narsa qolmasin. Uning barcha yosh buqalarini oʻldiringlar; ular boʻgʻizlanishga tushsin. Holiga voy, chunki ularning kuni, jazo vaqti keldi. Quloq soling — Bobil yurtidan qochganlar va panoh izlaganlar Sionga kelib, Otamizning adolatini, Oʻz maʼbadi uchun qilgan adolatini eʼlon qilmoqdalar. Bobilga qarshi kamonchilarni, yoy taranglovchilarning barchasini chaqiringlar. Uning atrofida har tomondan oʻrnashinglar; hech kim qutulib qolmasin. Qilmishlariga yarasha unga qaytaringlar; u qilgan barcha ishni oʻziga qilinglar. Chunki u Otamizga qarshi, Isroilning Muqaddas Zotiga qarshi manmanlik qildi.

Shuning uchun oʻsha kuni uning yigitlari koʻchalarida yiqiladi, barcha jangchilari esa jim boʻladi, — deydi Otamiz. Mana, Men senga qarshiman, ey manman, — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi, — chunki kuning keldi, Men seni jazolaydigan vaqt yetdi. Manman qoqilib yiqiladi, uni turgʻazadigan hech kim boʻlmaydi. Men uning shaharlarida olov yoqaman, u esa atrofidagi hamma narsani yutib yuboradi. Samoviy qoʻshinlar Otasi shunday demoqda: Isroil xalqi zulm ostida ezilmoqda, Yahudo xalqi ham ular bilan birga. Ularni asir qilganlarning barchasi mahkam ushlab turibdi; ularni qoʻyib yuborishdan bosh tortmoqda.

Ularning Najotkori qudratlidir; Uning nomi — Samoviy qoʻshinlar Otasi. U, albatta, ularning dodini olib beradi, toki yerga tinchlik, Bobilda yashovchilarga esa notinchlik keltirgay.

Bobilliklar ustiga qilich, deb aytmoqda Otamiz, Bobilda yashovchilar ustiga, uning amaldorlari va donishmandlari ustiga qilich! Soxta paygʻambarlar ustiga qilich, ular ahmoqqa aylanadi! Uning jangchilari ustiga qilich, ular parchalanib tashlanadi! Uning otlari va jang aravalari ustiga, uning oʻrtasidagi barcha begona qoʻshinlar ustiga qilich, ular xotinlarga oʻxshab qoladi! Uning xazinalari ustiga qilich, ular talon-taroj qilinadi! Uning suvlari ustiga qurgʻoqchilik, ular qurib qoladi! Chunki bu — butlar yurti, odamlar oʻzlarining dahshatli tasvirlaridan aqldan ozmoqda. Shuning uchun u yerda choʻl jonivorlari va sirtlonlar yashaydi, tuyaqushlar unda makon tutadi. U boshqa hech qachon, nasldan-naslga qadar aholili boʻlmaydi, unda hech kim yashamaydi. Otamiz Sadum va Gʻamoʻrani hamda ularning qoʻshni shaharlarini agʻdar-toʻntar qilgani kabi, deb aytmoqda Otamiz, u yerda ham hech kim yashamaydi; unda birorta inson bolasi qolmaydi. Mana, shimoldan bir qoʻshin kelmoqda; ulugʻ bir xalq va koʻplab podshohlar yerning eng chekka burchaklaridan qoʻzgʻalmoqda. Ular kamon va nayzani mahkam ushlagan; ular shafqatsiz boʻlib, rahm qilmaydi. Ular otlarini minib kelganda, ularning shovqini dengiz kabi gumburlaydi, ular senga qarshi, ey Bobil qizi, jangga bir kishidek saf tortgan. Bobil podshohi ular haqidagi xabarni eshitib, qoʻllari shalvirab tushdi. Toʻlgʻoq tutgan ayolning ogʻrigʻiday iztirob uni chulgʻab oldi. Mana, Iordan chakalakzorlaridan koʻm-koʻk yaylovga chiqib kelayotgan sherdek, Men bir lahzada Bobilni oʻz yurtidan quvib chiqaraman, uning ustiga Oʻzim tanlagan kishini tayinlayman. Zero, kim Menga tengdir? Kim Meni javobga torta oladi? Qaysi choʻpon Mening oldimda tura oladi?

Shuning uchun Otamiz Bobilga qarshi tuzgan rejasini va bobilliklar yurtiga qarshi qilgan niyatlarini eshitinglar: Albatta, ularning poda bolalari sudrab olib ketiladi; albatta, ularning yaylovi ularning qismatidan dahshatga tushadi. Bobilning qoʻlga olinishi tovushidan yer titraydi, uning faryodi xalqlar orasida eshitiladi.