Nubuwate Sang Rama Nglawan Babil

Karajan kang mboyong Yehuda saiki kaukum: Bel kawirangake, tembok-temboke dirubuhake, tanahe ditinggal kanggo asu ajag. Sauntara iku Israel lan Yehuda padha bali karo nangis, takon dalan menyang Sion lan marang Ramane, kaluputane digoleki lan ora ketemu, Juru Panebuse santosa.

Pasal 50.

Pangandika kang kadhawuhake Rama kita bab Babil, yaiku tanahe wong Babil, lumantar Nabi Yeremia:

Wartakna ing antarane para bangsa lan undhangna; ngedegna gendera lan undhangna iku; aja ndhelikake apa-apa. Kandhakna: Babil wis karebut; Bel kawirangan, Marduk remuk. Reca-recane kawirangan, brahala-brahalane remuk. ^a Awit saka lor ana sawijining bangsa kang nempuh marang dheweke; bangsa iku bakal ndadekake tanahe dadi sepi mamring, lan ora bakal ana wong kang manggon ing kono. Wong lan kewan wis padha keplayu; wis padha lunga.

Ing dina-dina iku lan ing waktu iku, mangkono pangandikane Rama kita, bakal padha teka wong Israel, dalah wong Yehuda bebarengan; wong-wong mau bakal padha lumaku karo nangis, lan bakal padha ngupaya Ramane. Wong-wong mau bakal padha takon dalan menyang Sion, raine padha madhep marang kutha iku: “Ayo, kita padha nunggil karo Rama kita ing sajroning prajanjian langgeng kang ora bakal dilalekake.” UmatKu wis padha dadi wedhus kang ilang; para pangone wis padha nasarake wong-wong mau, diumbar ana ing pagunungan. Wong-wong mau padha nglambrang saka gunung menyang puthuk; nganti padha lali papan paleremane. Kabeh kang nemu wong-wong mau padha nguntal wong-wong iku, lan mungsuhe padha ngucap, “Aku kabeh ora salah, amarga wong-wong iku wis padha gawe dosa marang Sang Yehuwah, pangonane kang sejati, yaiku Sang Yehuwah, pangarep-arepe para leluhure.” Padha mlayua saka ing satengahe Babil; metua saka tanahe wong Babil, lan dadia kaya wedhus lanang kang nuntun pepanthan. Awit lah, Aku lagi nangekake lan nekakake nglawan Babil sagolongan bangsa-bangsa gedhe saka tanah ing lor. Bangsa-bangsa iku bakal padha baris nglawan dheweke, lan saka kono dheweke bakal karebut. Panah-panahe mabur kaya panahe prajurit kang pinter kang ora tau bali tanpa asil. Tanah Babil bakal dijarah-rayah; kabeh kang njarah-rayah dheweke bakal padha wareg, mangkono pangandikane Rama kita.

Amarga kowe padha bungah-bungah, amarga kowe padha suka-suka, he para kang njarah-rayah pusakaKu, amarga kowe padha jingkrak-jingkrak kaya sapi wadon kang ngidak gandum lan padha mbengingeh kaya jaran lanang, ibumu bakal kawirangan banget; kang nglairake kowe bakal kawirangan. Lah, dheweke bakal dadi kang pungkasan ing antarane para bangsa—dadi pasamunan, tanah cengkar, lan ara-ara samun. Marga saka bebendune Rama kita, dheweke bakal ora dienggoni; dheweke bakal dadi sepi mamring babar pisan. Saben wong kang liwat ing Babil bakal gumun lan bakal mbekos marga saka sakehe tatune. Padha barisa nglawan Babil ing sakubenge, he kabeh para pamanah. Panahen dheweke; aja eman-eman panah, amarga dheweke wis gawe dosa marang Rama kita. Padha surak-suraka nglawan dheweke saka sakehe pinggir; dheweke wis masrahake dhiri. Menara-menarane wis padha rubuh; tembok-temboke wis padha dibubrah. Sarehne iki pangadilane Rama kita, padha nindakna pangadilan marang dheweke; tumindaka marang dheweke kaya kang wis ditindakake dheweke. Sirnakna saka Babil wong kang nyebar wiji lan wong kang derep. Ngadhepi pedhange wong kang nindhes, saben wong bakal bali marang bangsane dhewe, lan saben wong bakal mlayu menyang nagarane dhewe.

Israel iku pepanthan wedhus kang buyar, kang wis dioyak dening para singa. Wiwitane ratune Asyur mangsa dheweke, lan saiki ing wekasane Nebukadnezar ratu ing Babil nggerogoti balung-balunge.

Mangkene pangandikane Rama kita Gustining wadyabala swarga, Rama kita Israel: Aku bakal ngukum ratune Babil lan nagarane, kaya anggonKu wis ngukum ratune Asyur. Aku bakal mbalekake Israel menyang pangonane dhewe, sarta dheweke bakal nyenggut ing Karmel lan Basan; ing pagunungan Efraim lan Gilead jiwane bakal marem. Ing dina-dina iku lan ing wektu iku, mangkono pangandikane Rama kita, kaluputane Israel bakal digoleki, nanging ora ana; dosa-dosane Yehuda bakal digoleki, nanging ora bakal ketemu, awit Aku bakal ngapura wong turahan kang Dakkarekake urip.

Nyeranga nagara Merataim, lan wong kang padha manggon ing Pekod. Patenana lan sirnakna babar pisan, mangkono pangandikane Rama kita; tindakna samubarang kang wis Dakdhawuhake marang kowe. Swarane paprangan ana ing nagara kono, lan karusakan kang gedhe. Kaya ngapa anggone gandhene salumahing bumi wis ditegor lan diremuk! Kaya ngapa Babil wis dadi barang kang nggegirisi ing antarane para bangsa! Aku masang kala-jiret kanggo kowe, he Babil, lan kowe kecekel sadurunge kowe sumurup marang iku. Kowe ketemu lan dicekel, amarga kowe nglawan marang Rama kita.

Rama kita wis ngengakake gudhang gegamane sarta wis ngwedalake gegamaning bebendune, awit Rama kita Gustining wadyabala swarga kagungan pakaryan ing nagarane wong Babil. Padha nyerang dheweke saka sakehing panggonan; wukaken lumbung-lumbunge; tumpuken kaya tumpukan gandum. Sirnakna babar pisan; aja ana kang kari saka dheweke. Patenana sakehe sapi-sapi lanange kang isih enom; cikben padha mudhun menyang panyembelehan. Bilai tumrap wong-wong iku, amarga dinane wis teka, yaiku wektu paukumane. Rungokna—wong kang padha keplayu lan ngungsi saka ing nagara Babil, padha teka ing Sion ngabarake pangadilane Rama kita, pangadilane kanggo padalemane. Undangen para pamanah nglawan Babil, yaiku kabeh kang padha menthang gandhewa. Padha ngedegna tarub ngubengi dheweke saka sakehing pojok; aja ana siji-sijia kang bisa oncat. Walesen dheweke miturut panggawene; tumindakna marang dheweke kabeh kang wis ditindakake. Amarga dheweke wis gumunggung nglawan Rama kita, nglawan Sang Mahasuci ing Israel.

Mulane para nom-nomane bakal padha tiwas ing lurung-lurunge, lan sakehe prajurite bakal padha dibungkem ing dina iku, mangkono pangandikane Rama kita. Lah, Aku nglawan kowe, he wong kang gumunggung, mangkono pangandikane Rama kita Gustining wadyabala swarga, amarga dinamu wis teka, yaiku wektu nalika Aku bakal ngukum kowe. Wong kang gumunggung iku bakal kesandhung lan ambruk, lan ora ana wong kang ngadegake dheweke maneh. Aku bakal nyumed geni ing kutha-kuthane, lan geni iku bakal mangan sabarang ing saubenge. Mangkene pangandikane Rama kang nguwasani balatentarane swarga: Para turune Israel padha katindhes, lan para turune Yehuda uga tumut. Sakabehe kang nawan wong-wong mau padha nyekeli kenceng; padha ora gelem nguculake.

Juru Panebuse iku santosa; asmane Rama kang nguwasani balatentarane swarga. Panjenengane mesthi bakal mbelani prakarane, supaya maringi katentreman marang bumi nanging karusuhan marang wong-wong kang manggon ing Babil.

Pedhang bakal nempuh wong Babil, mangkono pangandikane Rama kita, lan nempuh wong-wong kang manggon ing Babil, lan nempuh para panggedhene sarta para wong wicaksanane! Pedhang bakal nempuh para nabi palsu, temah bakal padha dadi wong gemblung! Pedhang bakal nempuh para prajurite, temah bakal padha ajur! Pedhang bakal nempuh jarane lan kretane, lan nempuh sakabehe prajurit manca ing satengahe, temah bakal padha dadi kaya wong wadon! Pedhang bakal nempuh bandha-bandhane, temah bakal padha dirayah! Katiga bakal nempuh banyune, temah bakal padha asat! Amarga iku tanahe brahala, lan wong-wong padha edan marga saka reca-recane kang nggegirisi. Mulane kewan-kewan ara-ara samun lan asu ajag bakal padha manggon ing kono, sarta manuk unta bakal padha ngenggoni. Kutha iku ora bakal dienggoni maneh ing salawase utawa dipanggoni turun-tumurun. Kaya nalika Rama kita ngrusak Sodom lan Gomora sarta kutha-kutha ing sakiwa-tengene, mangkono pangandikane Rama kita, mangkono uga ora bakal ana wong kang manggon ing kono; ora ana manungsa kang bakal lereb ing kutha iku. Lah, ana bala kang teka saka lor; sawijining bangsa gedhe lan akeh raja padha tangi saka pungkasaning bumi. Padha nyekel gandhewa lan tumbak; padha ambek siya lan tanpa welas. Swarane gumuruh kaya segara nalika padha nunggang jaran, kabeh samekta kaya prajurit kang arep perang nglawan kowe, he putri Babil. Prabu ing Babil wis krungu pawartane wong-wong mau, temah tangane padha lemes. Panjenengane katrajang ing kasusahan, lara kaya wong wadon kang nglarani. Lah, kaya singa kang mentas saka grumbul-grumbule Kali Yarden menyang pangonan kang subur, mangkono Aku bakal nundhung Babil saka tanahe sakedhap netra, lan Aku bakal ngangkat sapa kang Dakpilih kanggo ngereh negara iku. Amarga sapa kang kaya Aku? Sapa kang bisa nggugat Aku? Pangon endi kang bisa ngadeg ana ing ngarsaKu?

Mulane rungokna rancangane Rama kita kang wis katetepake kanggo nglawan Babil lan sakabehe karsane kang wis karantam kanggo nglawan tanahe wong Babil: Satemene cempe-cempe ing pepanthane bakal padha diseret lunga; satemene pangonane bakal padha giris marga saka nasibe. Nalika keprungu swara tibane Babil, bumi bakal gonjing, lan panjerite bakal keprungu ing antarane para bangsa.