ယေရမိ 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹ပရောဖက်ယေရမိအားဖြင့် ဗာဗုလုန်မြို့နှင့် ဗာဗုလုန်သားတို့၏ပြည်ကို ရည်မှတ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသောစကားဟူမူကား၊

²လူမျိုးတို့တွင် ကြွေးကြော်ကြလော့၊ ကြော်ငြာကြလော့၊ အလံကိုထူ၍ ကြော်ငြာကြလော့၊ အဘယ်အရာကိုမျှ မဖုံးဝှက်ဘဲ ဤသို့ဆိုကြလော့။ ဗာဗုလုန်မြို့ကို သိမ်းယူလိုက်ပြီ၊ ဗေလဘုရားသည် အရှက်ကွဲ၍ မေရောဒက်ဘုရားသည် ကြေမွပြီ။ သူ၏ရုပ်ပွားတို့သည် အရှက်ကွဲ၍ သူ၏ရုပ်တုတို့သည် ကြေမွကြပြီ။ ^a a v2 ဗေလနှင့် မေရောဒက်သည် ဗာဗုလုန်မြို့၏ အဓိကဘုရားများဖြစ်ကြ၏။ ³မြောက်အရပ်မှ လူမျိုးတစ်မျိုးသည် သူ့ကိုတိုက်ခိုက်ရန်တက်လာ၍ သူ၏ပြည်ကို လူသူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်စေလိမ့်မည်၊ ထိုပြည်၌ အဘယ်သူမျှ မနေရ။ လူနှင့်တိရစ္ဆာန်တို့သည် ထွက်ပြေးကြ၍ ကွယ်ပျောက်ကြပြီ။

⁴ထိုနေ့ရက်ကာလ၊ ထိုအချိန်၌ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ယုဒအမျိုးသားတို့နှင့်အတူ လာကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ငိုကြွေးလျက်သွားကြ၍ မိမိတို့၏ခမည်းတော်ကို ရှာကြလိမ့်မည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ⁵ဇိအုန်မြို့သို့ သွားရာလမ်းကို သူတို့မေးမြန်းကြ၍ မိမိတို့မျက်နှာကို ထိုမြို့ဘက်သို့လှည့်လျက် “လာကြလော့၊ ထာဝရပဋိညာဉ်ဖြင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်နှင့် ပေါင်းဖက်မှီဝဲကြကုန်အံ့၊ ထိုပဋိညာဉ်ကို အဘယ်အခါမျှ မမေ့လျော့ရ” ဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ ⁶ငါ၏လူမျိုးသည် ပျောက်သောသိုးများ ဖြစ်ကြပြီ၊ သူတို့၏သိုးထိန်းတို့သည် သူတို့ကို လမ်းလွဲစေ၍ တောင်များပေါ်တွင် လွှတ်ထားကြ၏။ သူတို့သည် တောင်ကြီးမှ တောင်ငယ်သို့ လှည့်လည်သွားလာ၍ မိမိတို့၏ နားနေရာအရပ်ကို မေ့လျော့ကြပြီ။ ⁷သူတို့ကိုတွေ့ရှိသမျှသောသူတို့သည် သူတို့ကို ကိုက်စားကြ၏။ သူတို့၏ရန်သူတို့က “ငါတို့၌ အပြစ်မရှိ၊ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် မိမိတို့၏ မှန်သောကျက်စားရာဖြစ်သော ထာဝရဘုရားကို၎င်း၊ မိမိတို့ဘိုးဘေးများ၏ မျှော်လင့်ရာဖြစ်သော ထာဝရဘုရားကို၎င်း ပြစ်မှားကြသောကြောင့်တည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ⁸ဗာဗုလုန်မြို့ထဲမှ ပြေးထွက်ကြလော့၊ ဗာဗုလုန်သားတို့၏ပြည်မှ ထွက်သွားကြ၍ သိုးစုကိုရှေ့ဆောင်သော ဆိတ်ထီးများကဲ့သို့ ဖြစ်ကြလော့။ ⁹ကြည့်လော့၊ ငါသည် ဗာဗုလုန်မြို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် မြောက်အရပ်မှ ကြီးမားသောလူမျိုးအစုအဝေးကို နှိုးဆော်ခေါ်ဆောင်လာမည်။ သူတို့သည် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် စီတန်းကြ၍ ထိုအရပ်မှ သူ့ကို သိမ်းယူကြလိမ့်မည်။ သူတို့၏မြားတို့သည် ကျွမ်းကျင်သော စစ်သူရဲ၏မြားကဲ့သို့ဖြစ်၍ ထိုစစ်သူရဲသည် လက်ချည်းသက်သက် အဘယ်အခါမျှ မပြန်။ ¹⁰ဗာဗုလုန်ပြည်သည် လုယက်ခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်၊ ထိုပြည်ကို လုယက်သမျှသောသူတို့သည် ရောင့်ရဲကြလိမ့်မည်ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။

¹¹ငါ၏အမွေကို လုယက်သောသူတို့၊ သင်တို့သည် ဝမ်းမြောက်ကြသောကြောင့်၎င်း၊ ရွှင်လန်းကြသောကြောင့်၎င်း၊ စပါးနင်းနယ်သော နွားမပျိုကဲ့သို့ ခုန်ပေါက်ကြ၍ မြင်းထီးများကဲ့သို့ ဟီကြသောကြောင့်၎င်း၊ ¹²သင်တို့၏အမိသည် အလွန်အရှက်ကွဲလိမ့်မည်၊ သင်တို့ကိုမွေးဖွားသောသူသည် အသရေပျက်လိမ့်မည်။ ကြည့်လော့၊ သူသည် လူမျိုးတို့တွင် အယုတ်ဆုံးဖြစ်၍ တောကန္တာရ၊ သွေ့ခြောက်သောမြေ၊ လွင်ပြင်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ¹³ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ အမျက်တော်ကြောင့် ထိုမြို့၌ လူမနေရ၊ သူသည် လုံးဝ လူသူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဗာဗုလုန်မြို့အနားမှ ရှောက်သွားသမျှသောသူတို့သည် အံ့သြထိတ်လန့်ကြ၍ သူ၏ဒဏ်ရာရှိသမျှကို မြင်လျှင် သရော်သံပြုကြလိမ့်မည်။ ¹⁴ဗာဗုလုန်မြို့ကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ရန် လေးသမားအပေါင်းတို့၊ ပတ်လည်၌ နေရာယူကြလော့၊ သူ့ကို ပစ်ကြလော့၊ မြားတို့ကို မနှမြောကြနှင့်၊ အကြောင်းမူကား သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ပြစ်မှားပြီ။ ¹⁵အရပ်ရပ်မှ သူ့တစ်ဖက်၌ ကြွေးကြော်ကြလော့၊ သူသည် လက်နက်ချပြီ။ သူ၏ပြအိုးများ ပြိုလဲကြပြီ၊ သူ၏မြို့ရိုးများ ဖြိုဖျက်ခြင်းကို ခံရပြီ။ ဤသည်ကား ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ တရားစီရင်ချက်ဖြစ်သောကြောင့် သူ့ကို တရားစီရင်ကြလော့၊ သူပြုသကဲ့သို့ သူ့အား ပြုကြလော့။ ¹⁶ဗာဗုလုန်မြို့မှ မျိုးစေ့ကြဲသူနှင့် စပါးရိတ်သူကို ပယ်ဖြတ်လော့။ ညှဉ်းဆဲသူ၏ထားရှေ့တွင် လူတိုင်းသည် မိမိအမျိုးသားတို့ထံသို့ ပြန်လှည့်၍ မိမိပြည်သို့ ထွက်ပြေးကြလိမ့်မည်။

¹⁷ဣသရေလသည် ခြင်္သေ့တို့ လိုက်မောင်းနှင်သဖြင့် ကွဲလွင့်သွားသော သိုးစုဖြစ်၏။ ပထမဦးစွာ အာရှုရိဘုရင်သည် သူ့ကိုကိုက်စား၍၊ ယခု နောက်ဆုံး၌ ဗာဗုလုန်ဘုရင် နေဗုခဒ်နေဇာသည် သူ၏အရိုးများကို ကိုက်ချေလေပြီ။

¹⁸ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ အာရှုရိဘုရင်ကို ငါဒဏ်ခတ်ခဲ့သကဲ့သို့ ဗာဗုလုန်ဘုရင်နှင့် သူ၏ပြည်ကို ငါဒဏ်ခတ်မည်။ ¹⁹ငါသည် ဣသရေလကို မိမိကျက်စားရာအရပ်သို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်မည်။ သူသည် ကရမေလနှင့် ဗာရှန်ပြည်၌ ကျက်စားလိမ့်မည်။ ဧဖရိမ်နှင့် ဂိလဒ်တောင်များပေါ်တွင် သူ၏ဝိညာဉ်သည် ရောင့်ရဲလိမ့်မည်။ ²⁰ထိုနေ့ရက်၊ ထိုအချိန်ကာလ၌ ဣသရေလ၏အပြစ်ကို ရှာကြသော်လည်း မတွေ့ရ။ ယုဒ၏အပြစ်တို့ကိုလည်း ရှာကြသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုမျှ မတွေ့ရ။ အကြောင်းမူကား ငါချန်ထားသော အကြွင်းအကျန်တို့ကို ငါခွင့်လွှတ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။

²¹မေရသိမ်ပြည်ကိုလည်းကောင်း၊ ပေကုဒ်မြို့၌ နေသူတို့ကိုလည်းကောင်း တိုက်ခိုက်ရန် ချီတက်လော့။ သူတို့ကို သတ်ဖြတ်၍ အကုန်အစင်ဖျက်ဆီးလော့၊ ငါမှာထားသမျှကို ပြုလော့ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ²²တိုင်းပြည်၌ စစ်တိုက်သံနှင့် ကြီးစွာသောပျက်စီးခြင်း ရှိ၏။ ²³မြေတစ်ပြင်လုံး၏ သံတူသည် အဘယ်သို့ ခုတ်ဖြတ်ကျိုးပဲ့ရသနည်း။ ဗာဗုလုန်သည် လူမျိုးတို့အလယ်တွင် အဘယ်သို့ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်လေပြီနည်း။ ²⁴အို ဗာဗုလုန်၊ ငါသည် သင့်အတွက် ကျော့ကွင်းကို ထောင်ထားရာ သင်မသိမီ မိလေပြီ။ သင်သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့သောကြောင့် တွေ့ရှိ၍ ဖမ်းဆီးခြင်းခံရ၏။

²⁵ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိလက်နက်တိုက်ကို ဖွင့်တော်မူ၍ အမျက်တော်၏လက်နက်များကို ထုတ်ဆောင်တော်မူပြီ။ အကြောင်းမူကား ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်သည် ဗာဗုလုန်ပြည်၌ ပြုစရာအမှုရှိတော်မူသောကြောင့်တည်း။ ²⁶အရပ်ရပ်မှ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လာကြလော့။ သူ၏စပါးကျီများကို ဖွင့်ကြလော့။ စပါးပုံများကဲ့သို့ သူ့ကို ပုံထားကြလော့။ သူ့ကို အကုန်အစင်ဖျက်ဆီးကြလော့။ သူ၏အရာ တစ်စုံတစ်ရာမျှ မကျန်စေနှင့်။ ²⁷သူ၏နွားထီးပျိုအပေါင်းကို သတ်ကြလော့။ သတ်ရာအရပ်သို့ ဆင်းသက်စေကြလော့။ သူတို့သည် အမင်္ဂလာရှိကြ၏။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏နေ့ရက်၊ ဒဏ်ခံရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ။ ²⁸နားထောင်ကြလော့။ ဗာဗုလုန်ပြည်မှ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်လာသူတို့သည် ဇိအုန်မြို့သို့ လာ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ တရားစီရင်တော်မူခြင်းကို၊ ဗိမာန်တော်အတွက် တရားစီရင်တော်မူခြင်းကို ကြွေးကြော်ကြ၏။ ²⁹ဗာဗုလုန်ကို တိုက်ခိုက်ရန် လေးသမားအပေါင်း၊ လေးကိုတင်သူအပေါင်းကို ခေါ်ဖိတ်လော့။ သူ့ကို ပတ်လည်မှ ဝိုင်းရံ၍ တပ်ချကြလော့။ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မလွတ်စေနှင့်။ သူ၏အကျင့်အတိုင်း သူ့ကို ဆပ်ပေးလော့။ သူပြုခဲ့သမျှအတိုင်း သူ့ကို ပြုလော့။ အကြောင်းမူကား သူသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ သန့်ရှင်းတော်မူသောအရှင်ကို ဆန့်ကျင်၍ မာန်မာနထောင်လွှားခဲ့သောကြောင့်တည်း။

³⁰ထို့ကြောင့် ထိုနေ့၌ သူ၏လူပျိုတို့သည် လမ်းများ၌ ကျဆုံး၍ စစ်သူရဲအပေါင်းတို့သည် ဆိတ်ဆိတ်ငြိမ်သွားကြလိမ့်မည် ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ³¹ကြည့်လော့၊ အို မာန်မာနထောင်လွှားသူ၊ ငါသည် သင့်ကို ဆန့်ကျင်၏ ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား သင်၏နေ့ရက်၊ သင့်ကို ငါဒဏ်ခတ်မည့်အချိန် ရောက်လာပြီ။ ³²မာန်မာနထောင်လွှားသူသည် ထိမိ၍ လဲကျလိမ့်မည်။ သူ့ကို ချီကြွပေးမည့်သူ တစ်ဦးမျှ မရှိ။ ငါသည် သူ၏မြို့များ၌ မီးကိုညှိမည်။ ထိုမီးသည် သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာခပ်သိမ်းကို လောင်ကျွမ်းစေလိမ့်မည်။ ³³ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် ညှဉ်းဆဲခြင်းကိုခံရကြ၍ ယုဒအမျိုးသားတို့သည်လည်း သူတို့နှင့်အတူ ညှဉ်းဆဲခြင်းကိုခံရကြ၏။ သူတို့ကိုဖမ်းဆီးသွားသူအပေါင်းတို့သည် သူတို့ကို တင်းကြပ်စွာဆုပ်ကိုင်ထား၍ လွှတ်ပေးရန်ငြင်းဆန်ကြ၏။

³⁴သူတို့၏ရွေးနုတ်ကယ်တင်ရှင်သည် ခွန်အားကြီးတော်မူ၏။ နာမတော်ကား ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်ပေတည်း။ ကိုယ်တော်သည် သူတို့၏အမှုကို ဧကန်မုချချေပပေးတော်မူ၍ မြေကြီးအား ငြိမ်သက်ခြင်းကိုပေးတော်မူမည်။ သို့ရာတွင် ဗာဗုလုန်မြို့သားတို့အား မငြိမ်မသက်ခြင်းကိုပေးတော်မူမည်။

³⁵ဗာဗုလုန်အမျိုးသားတို့အပေါ်သို့ ဓားဘေးကျရောက်စေဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ဗာဗုလုန်မြို့၌နေထိုင်သူတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း၊ မြို့၏မင်းအရာရှိတို့နှင့် ပညာရှိတို့အပေါ်သို့လည်းကောင်း ကျရောက်စေ။ ³⁶မိစ္ဆာပရောဖက်တို့အပေါ်သို့ ဓားဘေးကျရောက်စေ၊ သူတို့သည် လူမိုက်များဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ မြို့၏စစ်သူရဲတို့အပေါ်သို့ ဓားဘေးကျရောက်စေ၊ သူတို့သည် ချေမှုန်းဖျက်ဆီးခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ ³⁷မြို့၏မြင်းများနှင့် ရထားများအပေါ်သို့ ဓားဘေးကျရောက်စေ၊ မြို့အလယ်၌ရှိသော တိုင်းတစ်ပါးသားစစ်သည်အပေါင်းအပေါ်သို့လည်း ကျရောက်စေ၊ သူတို့သည် မိန်းမများကဲ့သို့ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။ မြို့၏ဘဏ္ဍာများအပေါ်သို့ ဓားဘေးကျရောက်စေ၊ ၎င်းတို့ကို လုယက်ခြင်းခံရကြလိမ့်မည်။ ³⁸မြို့၏ရေများအပေါ်သို့ မိုးခေါင်ခြင်းကျရောက်စေ၊ ရေများသည် ခန်းခြောက်ကြလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား ထိုပြည်သည် ရုပ်တုများ၏ပြည်ဖြစ်၍ သူတို့သည် ကြောက်မက်ဖွယ်သောရုပ်တုများအတွက် ရူးသွပ်ကြ၏။ ³⁹ထို့ကြောင့် တောသတ္တဝါများနှင့် တောခွေးများသည် ထိုအရပ်၌နေကြ၍ ငှက်ကုလားအုတ်များသည်လည်း ထိုမြို့၌ နေထိုင်ကြလိမ့်မည်။ ထိုမြို့၌ နောက်တစ်ဖန် အဘယ်သူမျှ အခြေမချရ၊ လူမျိုးအဆက်ဆက် အဘယ်သူမျှ နေထိုင်ရကြတော့မည်မဟုတ်။ ⁴⁰ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သောဒုံမြို့နှင့် ဂေါမောရမြို့တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်းတို့အနီးအနားရှိမြို့တို့ကိုလည်းကောင်း မှောက်လှန်ဖျက်ဆီးတော်မူသကဲ့သို့ ထိုမြို့၌ အဘယ်သူမျှမနေရ၊ အဘယ်လူသားမျှ မခိုအောင်းရဟု ငါတို့၏ခမည်းတော်မိန့်တော်မူ၏။ ⁴¹ကြည့်လော့၊ မြောက်မျက်နှာမှ စစ်တပ်တစ်ခုချီလာ၏။ မြေကြီးစွန်းမှ လူမျိုးကြီးတစ်မျိုးနှင့် ရှင်ဘုရင်များစွာတို့သည် ထကြွလာကြ၏။ ⁴²သူတို့သည် လေးနှင့်လှံကို ကိုင်စွဲကြ၏။ ကြမ်းကြုတ်၍ ကရုဏာကင်းမဲ့ကြ၏။ သူတို့၏အသံသည် ပင်လယ်ကဲ့သို့ ဟုန်းဟုန်းမြည်၏။ မြင်းစီး၍ အိုဗာဗုလုန်သတို့သမီး၊ သင့်ကိုတိုက်ခိုက်ရန် စစ်သူရဲတစ်ယောက်ကဲ့သို့ စီတန်းလျက်လာကြ၏။ ⁴³ဗာဗုလုန်ရှင်ဘုရင်သည် ထိုသူတို့၏သတင်းကိုကြား၍ သူ၏လက်တို့သည် အားလျော့ကျ၏။ သားဖွားသောမိန်းမ၏ဝေဒနာကဲ့သို့ ပြင်းစွာသောဝေဒနာသည် သူ့ကိုဖမ်းစားလေ၏။ ⁴⁴ကြည့်လော့၊ ယော်ဒန်မြစ်၏တောအုပ်ထဲမှ ခိုင်ခံ့သောစားကျက်သို့ ခြင်္သေ့တက်လာသကဲ့သို့ ချက်ချင်းပင် ငါသည် ဗာဗုလုန်ကို သူ၏ပြည်မှ နှင်ထုတ်မည်။ ငါရွေးချယ်သောသူကို သူ့အပေါ်၌ ငါခန့်ထားမည်။ ငါနှင့်တူသောသူကား အဘယ်သူနည်း။ ငါ့ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်သောသူကား အဘယ်သူနည်း။ ငါ့ရှေ့၌ ရပ်တည်နိုင်သော သိုးထိန်းကား အဘယ်သူနည်း။

⁴⁵ထို့ကြောင့် ဗာဗုလုန်မြို့ကို ရည်မှတ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော် ကြံစည်တော်မူသောအကြံအစည်ကိုလည်းကောင်း၊ ဗာဗုလုန်ပြည်ကို ရည်မှတ်၍ စီမံတော်မူသောအကြံတို့ကိုလည်းကောင်း နားထောင်ကြလော့။ အကယ်စင်စစ် သူတို့၏သိုးစု၏သားငယ်တို့ကို ဆွဲငင်သွားကြလိမ့်မည်။ ဧကန်အမှန် သူတို့၏စားကျက်သည် သူတို့၏အဖြစ်ကြောင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်လိမ့်မည်။ ⁴⁶ဗာဗုလုန်မြို့ကို သိမ်းယူသောအသံကြောင့် မြေကြီးသည် တုန်လှုပ်လိမ့်မည်။ မြို့၏အော်ဟစ်သံကို လူမျိုးတို့တွင် ကြားရလိမ့်မည်။