Jeremia 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹Ny teny nolazain’i Raintsika ny amin’i Babylona, ny tanin’ny Kaldeana, tamin’ny alalan’i Jeremia mpaminany:

²Ambarao any amin’ny firenena sady ampahafantaro izany; asandrato ny faneva ary ampahafantaro; aza afenina na inona na inona. Lazao hoe: Voasambotra i Babylona; menatra i Bela, torotoro i Merodaka. Menatra ny sarin-tsampiny, torotoro ny sampiny. ^a a v2 I Bela sy i Merodaka no andriamanitra lehibe indrindra tao Babylona. ³Fa avy any avaratra no misy firenena miakatra hamely azy; hataony lao ny taniny, ka tsy hisy honina. Samy nandositra ny olona sy ny biby; lasa izy.

⁴Amin’izany andro izany sy amin’izany fotoana izany, hoy Raintsika, dia ho avy ny zanak’Isiraely, izy sy ny zanak’i Joda miaraka; handeha mitomany izy rehefa mandeha, ary hitady ny Rainy. ⁵Hanontany ny lalana mankany Siona izy, ka mitodika ho any ny tavany: « Avia, aoka isika hiray amin’i Raintsika amin’ny fanekena mandrakizay izay tsy hohadinoina intsony. » ⁶Ondry very ny oloko; nampaniasia azy ny mpiandry azy, ka navelany hirenireny eny an-tendrombohitra. Nirenireny nitety tendrombohitra sy havoana izy; nanadino ny fitsaharany. ⁷Ny nahita azy rehetra dia nandrapaka azy, ary hoy ny fahavalony: « Tsy meloka izahay, satria nanota tamin’NY TOMPO izy, ilay ahitra marina ho azy, NY TOMPO, ny fanantenan’ny razany. » ⁸Mandosira avy ao anatin’i Babylona; mivoaha amin’ny tanin’ny Kaldeana, ary aoka ho tahaka ny osilahy mitarika ny andian-ondry ianareo. ⁹Fa indro, Izaho mandrisika sy mitondra hamely an’i Babylona andian’firenena lehibe avy any amin’ny tany avaratra. Hirafitra hamely azy izy, ary avy any no hahazoana azy. Ny zana-tsipìkany dia tahaka ny an’ny mpiady mahay izay tsy mamerina tanana foana. ¹⁰Hobaboina i Kaldea; ho voky ny mpandroba azy rehetra, hoy Raintsika.

¹¹Satria mifaly ianareo, satria faly, ry mpandroba ny lovako, satria mitsambikina tahaka ny ombivavy mitoto vary ianareo ary mikiakiaka tahaka ny soavaly lahy, ¹²dia ho menatra tanteraka ny reninareo; ho afa-baraka izay niteraka anareo. Indro, izy no ho farany amin’ny firenena— efitra, tany maina, tany foana. ¹³Noho ny fahatezeran’i Raintsika dia tsy hisy honina azy; ho lao tanteraka izy. Ny mandalo an’i Babylona rehetra dia hitaitaitra ary hidanidany noho ny feriny rehetra. ¹⁴Mirafitra hamely an’i Babylona manodidina, ianareo mpanana-tsipìka rehetra. Alefaso izy; aza ahapoizina ny zana-tsipìka, fa nanota tamin’i Raintsika izy. ¹⁵Mikiakiaha hamely azy manodidina; efa nanolo-tena izy. Lavo ny tilikambony; rava ny mandany. Satria famaliana avy amin’i Raintsika izany, dia ampiharo aminy ny fitsarana; ataovy aminy araka izay nataony. ¹⁶Fafao tsy ho ao Babylona ny mpamafy sy ny mpijinja. Noho ny sabatry ny mpampahory dia samy hiverina any amin’ny olony avy izy, ary samy handositra ho any amin’ny taniny avy.

¹⁷Ondry nirenireny i Isiraely, izay nandroahan’ny liona azy. Voalohany dia nohanin’ny mpanjakan’i Asyria izy, ary ankehitriny, any amin’ny farany, dia nanaikitra ny taolany i Nebokadrezara mpanjakan’i Babylona.

¹⁸Izao no lazain’ny Ray Tompon’ny tafika any an-danitra, Raintsika, Ray’i Isiraely: Hasiko sazy ny mpanjakan’i Babylona sy ny taniny, tahaka ny nasiko sazy ny mpanjakan’i Asyria. ¹⁹Hampiverenako any amin’ny tany fiandrasany indray i Isiraely, ary hiandry any Karmela sy Basana izy; any amin’ny havoan’i Efraima sy Gileada no ho voky ny fanahiny. ²⁰Amin’izany andro izany sy amin’izany fotoana izany, hoy Raintsika, dia hotadiavina ny helokin’i Isiraely ka tsy hisy; ny fahotan’i Joda dia hotadiavina ka tsy ho hita, fa havelako ny heloky ny sisa navelako ho velona.

²¹Miakara hanohitra ny tanin’i Meratayima, sy ireo mponina any Pekoda. Vonoy ary atokiso ho fandringanana izy, hoy Raintsika; ataovy ny zavatra rehetra nandidiako anao. ²²Ny feon’ny ady no ao amin’ny tany, sy ny fandringanana lehibe. ²³Endrey ny mailakan’ny tany rehetra, ka voatapaka sy rovitra! Endrey ny nahatongavan’i Babylona ho fahatahorana eo amin’ny firenena! ²⁴Nanao fandrika ho anao Aho, ry Babylona, ka voasambotra ianao nefa tsy fantatrao izany. Hita sy voarohirohy ianao, satria niady tamin’i Raintsika.

²⁵Nanokatra ny trano fitehirizam-piadiany Raintsika ary nitondra ny fiadian’ny fahatezerany, fa misy asa hataon’ny Ray Tompon’ny tafika any an-danitra any amin’ny tanin’ny Kaldeana. ²⁶Mankanesa hanafika azy avy amin’ny lafiny rehetra; sokafy ny tranom-bariny; ontsoy toy ny antontan-vary izy. Atokiso ho fandringanana izy; aza avela hisy sisa aminy. ²⁷Vonoy ny zanak’omby lahy rehetra aminy; aoka hidina ho amin’ny famonoana izy. Loza ho azy, fa tonga ny androny, ny fotoana hasaziana azy. ²⁸Henoy! Misy mpitsoa-ponenana sy mpandositra avy any amin’ny tanin’i Babylona, tonga any Ziona hanambara ny rariny ataon’i Raintsika, ny rariny ho an’ny tempoliny. ²⁹Antsoy hanohitra an’i Babylona ny mpanatsipika, izay rehetra mamatotra tsipika. Mitobia manodidina azy amin’ny lafiny rehetra; aza avela handositra na iza na iza. Valio araka ny asany izy; ataovy aminy izay rehetra nataony. Fa nanao avonavona tamin’i Raintsika izy, tamin’ilay Masin’i Isiraely.

³⁰Koa ho lavo eny an-dalany ny zatovony, ary ho moana amin’izany andro izany ny mpiady rehetra aminy, hoy Raintsika. ³¹Indro, manohitra anao Aho, ry mpirehareha, hoy ny Ray Tompon’ny tafika any an-danitra, fa tonga ny androanao, ny fotoana hasaziako anao. ³²Ho tafintohina sy ho lavo ilay mpirehareha, ka tsy hisy hanarina azy. Hasiko afo ny tanànany, ary handevona izay rehetra manodidina azy izany. ³³Izao no lazain’ny Ray, Rain’ny tafiky ny lanitra: Voatsindrona ny zanak’Israely, ary ny zanak’i Joda koa. Izay rehetra nandray babo azy dia mihazona azy mafy; tsy mety hamela azy handeha.

³⁴Mahery ny Mpanavotra azy; Rain’ny tafiky ny lanitra no anarany. Hiaro mafy ny raharahany Izy, mba hanome fitsaharana ny tany, fa fikorontanana kosa ho an’ny mponina any Babylona.

³⁵Sabatra hamely ny Kaldeana, hoy Raintsika, sy ny mponina any Babylona, ary ny lehibeny sy ny hendriny! ³⁶Sabatra hamely ny mpaminany sandoka, dia ho adala izy! Sabatra hamely ny lehilahy mahery azy, dia ho torotoro izy! ³⁷Sabatra hamely ny soavaliny sy ny kalesiny, ary ny vahiny rehetra eo afovoany, dia ho tahaka ny vehivavy izy! Sabatra hamely ny harenany, dia hobaboina izy! ³⁸Hain-tany hamely ny rano ao aminy, dia ho ritra izy! Fa tany feno sampy izy, ary mivalo noho ny sarin-javatra mampihorohoro azy. ³⁹Koa ny biby any an’efitra sy ny amboadia no honina any, ary ny ostrisy no honina ao aminy. Tsy honenana intsony izy, ary tsy hitoerana mandritra ny taranaka rehetra. ⁴⁰Tahaka ny nandravan’i Raintsika an’i Sodoma sy Gomora ary ny tanàna manodidina azy, hoy Raintsika, no tsy hisy olona hipetraka any; tsy hisy zanak’olombelona hitoetra ao aminy. ⁴¹Indro, tafika avy any avaratra; firenena lehibe sy mpanjaka maro no mifoha avy any amin’ny faran’ny tany. ⁴²Mihazona tsipìka sy lefona izy; mahery setra ka tsy mamindra fo. Mikotroka tahaka ny ranomasina ny feony, rehefa mitaingina soavaly izy, voalamina tahaka ny lehilahy hiady aminao, ry zanakavavin’i Babylona. ⁴³Efa nandre ny filazana azy ny mpanjakan’i Babylona, ary malaina ny tanany. Mahazo azy ny alahelo, fanaintainana tahaka ny vehivavy miteraka. ⁴⁴Indro, tahaka ny liona miakatra avy any amin’ny ala ritra amoron’i Jordana mankany amin’ny kijana mitoetra, dia hanenjika an’i Babylona hiala amin’ny taniny Aho indray mipy, ary hanendry izay sitrako ho mpitondra azy. Fa iza no tahaka Ahy? Iza no hamory Ahy? Ary mpiandry ondry iza no hahasahy hijoro eo anatrehako?

⁴⁵Koa henoy ny fisainana nataon’i Raintsika tamin’i Babylona sy ny fikasana nokasainy tamin’ny tanin’ny Kaldeana: Marina fa hotarihina ny ondry kely amin’ny ondriny; marina fa ho gaga ny kijanany noho ny anjarany. ⁴⁶Rehefa re ny feon’ny fahalavoan’i Babylona dia hihorohoro ny tany, ary ho re eny amin’ny firenena ny fitarainany.