يرمياه 50 FHB Father's Heart Bible™

50 ¹اهو ڪلام جيڪو اسان جي پيءُ يرمياه نبيءَ جي وسيلي بابل، يعني ڪلدين جي ملڪ بابت فرمايو:

²قومن ۾ اعلان ڪريو ۽ ان کي ٻڌايو؛ جهنڊو بلند ڪريو ۽ ٻڌايو، ڪجهہ بہ نہ لڪايو. چئو تہ بابل پڪڙجي ويو آهي؛ بيل شرمسار ٿيو آهي، مردوڪ چورا چورا ٿي ويو آهي. هن جون مورتيون شرمسار ٿيون آهن، هن جا بت چورا چورا ٿي ويا آهن. ^a a v2 بيل ۽ مردوڪ بابل جا مکيه ديوتا هئا. ³ڇاڪاڻ جو اتر کان هڪ قوم هن تي چڙهي ٿي اچي؛ اها هن جي ملڪ کي ويران ڪري ڇڏيندي، ۽ ان ۾ ڪوبہ نہ رهندو. ماڻهو ۽ جانور ٻئي ڀڄي ويا آهن؛ هليا ويا آهن.

⁴انهن ڏينهن ۾ ۽ ان وقت، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ اسرائيل جا ٻار ايندا، اهي ۽ يهوداه جا ٻار گڏجي؛ روئيندا هلندا ويندا، ۽ پنهنجي پيءُ کي ڳوليندا. ⁵اهي صيون جو رستو پڇندا، ۽ منهن ان ڏانهن ڪري چوندا تہ ”اچو، اسان پاڻ کي اسان جي پيءُ سان دائمي عهد ۾ ملايون، جيڪو ڪڏهن نہ وسرندو.“ ⁶منهنجا ماڻهو گم ٿيل رڍون رهيا آهن؛ سندن ڌنارن کين ڀٽڪائي ڇڏيو، ۽ جبلن تي کين آزاد ڪري ڇڏيو. اهي جبل کان ٽڪريءَ تائين ڀٽڪندا رهيا؛ پنهنجي آرام جي جاءِ وساري ڇڏيائون. ⁷جن بہ کين لڌو، تن کين کائي ڇڏيو، ۽ سندن دشمنن چيو تہ ”اسان ڏوهاري ناهيون، ڇاڪاڻ جو هنن خداوند خلاف گناهه ڪيو، جيڪو سندن سچي چراگاهه آهي، يعني خداوند، جيڪو سندن ابن ڏاڏن جي اميد آهي.“ ⁸بابل جي وچ مان ڀڄو؛ ڪلدين جي ملڪ مان نڪري وڃو، ۽ ڌڻ جي اڳيان هلندڙ ٻڪرن وانگر ٿيو. ⁹ڇاڪاڻ جو ڏسو، آءٌ بابل جي خلاف اتر جي ملڪ کان وڏين قومن جو هڪ ٽولو اُڀاري آڻي رهيو آهيان. اهي هن جي خلاف صفون ٻڌندا، ۽ اتان کان هوءَ پڪڙي ويندي. سندن تير هڪ ماهر جنگجو جي تيرن وانگر اڏامن ٿا، جيڪو ڪڏهن خالي هٿ نہ موٽندو آهي. ¹⁰ڪلديا لُٽيو ويندو؛ جيڪي بہ هن کي لُٽيندا، سي ڍاپي ويندا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو.

¹¹ڇاڪاڻ جو اوهان خوش ٿيا آهيو، ڇاڪاڻ جو اوهان خوشيون ملهايون آهن، اي منهنجي ميراث کي لُٽيندڙؤ، ڇاڪاڻ جو اوهان اناج ڳاهيندڙ جوان ڳئون وانگر ٽپا ڏيو ٿا ۽ نر گهوڙن وانگر هڻڪو ڪريو ٿا، ¹²اوهان جي ماءُ ڏاڍي شرمسار ٿيندي؛ جنهن اوهان کي ڄڻيو سا ذليل ٿيندي. ڏسو، هوءَ قومن ۾ آخري هوندي — بيابان، سڪل زمين ۽ ريگستان. ¹³اسان جي پيءُ جي غضب جي ڪري هوءَ آباد نہ ٿيندي؛ هوءَ پوريءَ طرح ويران ٿي ويندي. جيڪو بہ بابل وٽان لنگهندو، سو حيران ٿيندو ۽ هن جي سڀني زخمن تي سيٽون هڻندو. ¹⁴اي سڀ تير اندازؤ، بابل جي خلاف چوڌاري پنهنجون جايون وٺي بيهو. هن تي تير هڻو؛ تير نہ بچايو، ڇاڪاڻ جو هن اسان جي پيءُ خلاف گناهه ڪيو آهي. ¹⁵هن جي خلاف چوڌاري نعرو هڻو؛ هن هٿيار ڦٽا ڪري ڇڏيا آهن. هن جا برج ڪري پيا آهن؛ هن جون ديوارون ڊاهيون ويون آهن. جيئن تہ هي اسان جي پيءُ جو انصاف آهي، تنهنڪري هن تي انصاف ڪريو؛ جهڙو هن ڪيو آهي تهڙو هن سان ڪريو. ¹⁶بابل مان پوکيندڙ کي ۽ فصل لڻيندڙ کي ڪٽي ڇڏيو. ظالم جي تلوار کان هر ڪو پنهنجي قوم ڏانهن موٽي ويندو، ۽ هر ڪو پنهنجي ملڪ ڏانهن ڀڄي ويندو.

¹⁷اسرائيل هڪ ڇڙوڇڙ ٿيل ڌڻ آهي، جنهن کي شينهن ڀڄائي ڪڍيو آهي. پهرين اسور جي بادشاهه کيس کائي ورتو، ۽ هاڻي آخر ۾ بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر سندس هڏا چٻاڙي ڇڏيا آهن.

¹⁸آسمان جي لشڪرن جو پيءُ، يعني اسرائيل جو اسان جو پيءُ فرمائي ٿو تہ جيئن مون اسور جي بادشاهه کي سزا ڏني هئي، تيئن آءٌ بابل جي بادشاهه کي ۽ سندس ملڪ کي سزا ڏيندس. ¹⁹آءٌ اسرائيل کي سندس چراگاھ ڏانهن موٽائي آڻيندس، ۽ هو ڪرمل ۽ بسن تي چرندو؛ افرائيم ۽ جلعاد جي ٽڪرين تي سندس جان ڍاپي ويندي. ²⁰انهن ڏينهن ۾ ۽ انهيءَ وقت، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، اسرائيل جو ڏوهه ڳوليو ويندو پر ڪو بہ نہ هوندو؛ يهوداہ جا گناھ ڳوليا ويندا پر ڪو بہ نہ لڀندو، ڇاڪاڻ تہ جن بچيلن کي آءٌ جيئرو ڇڏيندس، تن کي معاف ڪندس.

²¹مراتائيم جي ملڪ تي، ۽ فقود ۾ رهندڙن تي چڙهائي ڪريو. کين ماريو ۽ پوريءَ طرح تباهه ڪري ڇڏيو، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو؛ جيڪو ڪجهه مون توکي حڪم ڏنو آهي سو سڀ ڪر. ²²ملڪ ۾ جنگ جو شور آهي، ۽ وڏي تباهي آهي. ²³سڄيءَ زمين جو هٿوڙو ڪيئن ڪٽجي ڀڄي پيو آهي! بابل قومن ۾ ڪيئن خوفناڪ عبرت بڻجي ويو آهي! ²⁴اي بابل، مون تو لاءِ ڦندو وڇايو، ۽ تو کي خبر پوڻ کان اڳ ئي تون ڦاسي پئين. تون لڌي وئين ۽ جهلجي وئين، ڇاڪاڻ تہ تو اسان جي پيءُ سان جهيڙو ڪيو.

²⁵اسان جي پيءُ پنهنجو هٿيارن جو ڀنڊار کوليو آهي ۽ پنهنجي غضب جا هٿيار ڪڍي آندا آهن، ڇاڪاڻ تہ بابل وارن جي ملڪ ۾ آسمان جي لشڪرن جي پيءُ جو ڪم آهي. ²⁶هر طرف کان اچي ان تي چڙهائي ڪريو؛ ان جا اناج گھر کوليو؛ ان کي اناج جي ڍڪن وانگر ڍير ڪري ڇڏيو. ان کي پوريءَ طرح تباهه ڪري ڇڏيو؛ ان مان ڪجهه بہ نہ بچي. ²⁷ان جا سڀ جوان ڏاند ماري ڇڏيو؛ کين ڪُهڻ لاءِ هيٺ وڃڻ ڏيو. انهن تي افسوس، ڇاڪاڻ تہ انهن جو ڏينهن اچي ويو آهي، انهن جي سزا جو وقت. ²⁸ٻڌو! بابل جي ملڪ مان ڀڄي نڪتل ۽ پناهگير صيون ۾ اچن ٿا تہ اسان جي پيءُ جو انصاف، سندس هيڪل لاءِ سندس انصاف ٻڌائين. ²⁹بابل جي خلاف تيرانداز گڏ ڪريو، سڀ ڪمان ڇڪيندڙ. ان جي چوڌاري هر طرف ڇانوڻي هڻو؛ ڪنهن کي بہ نڪري وڃڻ نہ ڏيو. ان کي سندس ڪمن موجب بدلو ڏيو؛ جيڪو ڪجهه ان ڪيو آهي سو سڀ ان سان ڪريو. ڇاڪاڻ تہ ان اسان جي پيءُ جي خلاف، اسرائيل جي پاڪ ذات جي خلاف غرور ڪيو آهي.

³⁰تنهنڪري ان جا جوان ان جي گهٽين ۾ ڪرندا، ۽ ان جا سڀ سپاهي انهيءَ ڏينهن چپ ٿي ويندا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو. ³¹ڏس، اي مغرور، آءٌ تنهنجي خلاف آهيان، آسمان جي لشڪرن جو پيءُ فرمائي ٿو، ڇاڪاڻ تہ تنهنجو ڏينهن اچي ويو آهي، اهو وقت جڏهن آءٌ تو کي سزا ڏيندس. ³²مغرور ٿاٻو کائي ڪري پوندو، ۽ کيس اٿارڻ وارو ڪو بہ نہ هوندو. آءٌ سندس شهرن ۾ باھ ٻاريندس، ۽ اها سندس چوڌاري سڀ ڪجهه ساڙي ڇڏيندي. ³³آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن فرمائي ٿو تہ اسرائيل جا ٻار ظلم هيٺ آهن، يهوداه جا ٻار بہ انهن سان گڏ آهن. جن کين قيد ڪيو، تن کين مضبوطيءَ سان جڪڙي رکيو آهي؛ اهي کين ڇڏڻ کان انڪار ٿا ڪن.

³⁴سندن ڇڏائيندڙ طاقتور آهي؛ آسمان جي لشڪرن جو پيءُ سندس نالو آهي. هو ضرور سندن حق ۾ وڙهندو، تہ جيئن ڌرتيءَ کي آرام ڏئي، پر بابل ۾ رهندڙن کي بي آرامي.

³⁵بابلين تي تلوار، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، ۽ بابل ۾ رهندڙن تي، ۽ سندس اميرن ۽ دانائن تي بہ! ³⁶ڪوڙن نبين تي تلوار، پوءِ اهي بيوقوف ٿي ويندا! سندس سورمن تي تلوار، پوءِ اهي ٽڪرا ٽڪرا ٿي ويندا! ³⁷سندس گھوڙن ۽ رٿن تي تلوار، ۽ سندس وچ ۾ سڀني پرڏيهي لشڪرن تي، پوءِ اهي عورتن جهڙا ٿي ويندا! سندس خزانن تي تلوار، پوءِ اهي لٽيا ويندا! ³⁸سندس پاڻين تي ڏڪار، پوءِ اهي سُڪي ويندا! ڇالاءِ جو اها بتن جي سرزمين آهي، ۽ اهي پنهنجين خوفناڪ مورتين پويان چريا ٿين ٿا. ³⁹تنهنڪري صحرائي جانور ۽ گدڙ اتي رهندا، ۽ شترمرغ ان ۾ رهندا. اها وري ڪڏهن بہ آباد نہ ٿيندي، ۽ نہ ئي سڀني نسلن تائين ان ۾ ڪو رهندو. ⁴⁰جهڙيءَ طرح اسان جي پيءُ سدوم ۽ گموره ۽ سندن آسپاس جا شهر اونڌا ڪري ڇڏيا، اسان جو پيءُ فرمائي ٿو، تهڙيءَ طرح اتي ڪو نہ رهندو؛ ڪوبہ انسان ان ۾ نہ ٽڪندو. ⁴¹ڏس، اتر کان هڪ لشڪر اچي رهيو آهي؛ هڪ وڏي قوم ۽ ڪيترائي بادشاهه ڌرتيءَ جي ڏورانهن ڪنڊن کان اُٿي رهيا آهن. ⁴²اهي ڪمان ۽ ڀالو جهلي بيٺا آهن؛ اهي ظالم آهن ۽ رحم نہ ٿا ڪن. سندن آواز سمنڊ وانگر گجي ٿو، اهي گھوڙن تي سوار ٿي اچن ٿا، اي بابل جي ڌيءَ، تو سان وڙهڻ لاءِ مڙس وانگر صف ٻڌيل آهن. ⁴³بابل جي بادشاهه سندن خبر ٻڌي آهي، ۽ سندس هٿ ڍرا ٿي ويا آهن. کيس ڏک ورتو آهي، ڄڻندڙ عورت جهڙو سور. ⁴⁴ڏس، شينهن وانگر جيڪو اردن جي جهنگ مان آباد چراگاهه ڏانهن چڙهي ٿو، هڪ پل ۾ بابل کي سندس ملڪ مان ڀڄائي ڪڍندس، ۽ جنهن کي چونڊيندس، تنهن کي ان تي مقرر ڪندس. ڇالاءِ جو مون جهڙو ڪير آهي؟ مون کي ڪير گهرائي سگهي ٿو؟ ڪهڙو ڌنار منهنجي اڳيان بيهي سگهي ٿو؟

⁴⁵تنهنڪري اها رٿ ٻڌو جيڪا اسان جي پيءُ بابل خلاف ٺاهي آهي، ۽ اهي ارادا جيڪي بابلين جي ملڪ خلاف ٺاهيا اٿس: ضرور سندن ڌڻ جا ننڍڙا ڇڪي گھليا ويندا؛ ضرور سندن چراگاهه سندن حال تي حيران ٿي ويندو. ⁴⁶بابل جي قبضي جي آواز تي ڌرتي لرزندي، ۽ سندس رڙ قومن ۾ ٻڌي ويندي.