Ny Famafana an’i Babylona

Babylona dia kaopy volamena nampamo ny tany; ankehitriny dia voavoaka toy ny varimbazaha izy, voaranty ny fandalovana ny ony, matory ny mpiady. Raintsika dia miantso ny zanany avy aminy alohan'ny hianjeran'ny fahatezerana. Seraia dia mamaky ny horonan-taratasy mafy, dia mandrotsaka azy ao amin'i Eofrata.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–4, 14, 20–26, 33, 36–48, 52–53, 57–58

Toko 51.

Izao no lazain’i Raintsika: Izaho no manainga fanahin’ny mpandringana hamely an’i Babylona sy ny monina ao Leb-kamai. ^a Handefa mpamafa ho any Babylona Aho, ka hamafa azy izy ireo ary hahabangana ny taniny, satria hanodidina azy avy amin’ny lafiny rehetra izy amin’ny andro loza. Aoka tsy hanety ny tsipìkany ny mpandefa zana-tsipìka, na hitafy ny fiadiany. Aza ahetsika ny zatovony; ataovy ho rava tanteraka ny miaramilany rehetra. Hilatsaka maty any amin’ny tanin’ny Kaldeana izy ireo, ary ho voatsatoka any an-dalambeny.

Fa tsy nandao an’i Isiraely sy Joda ny Ray, Tompon’ny tafika any an-danitra, na dia henika heloka aza ny taniny tamin’ny Iray Masin’ny Isiraely. Mandosira avy any afovoan’i Babylona; samy hamonjy ny ainy avy ianareo! Aza lany ho levona noho ny helony, fa izao no fotoanan’ny fitsarana marina avy amin’i Raintsika; mamaly azy araka izay nataony Izy. Kapoaka volamena teo an-tànan’i Raintsika i Babylona, nampimamo ny tany rehetra. Ny firenena nisotro ny divainy; noho izany dia very saina ny firenena. Tampoka dia lavo sy rava i Babylona. Mitomania azy! Alao ny balsama ho an’ny fanaintainany; angamba ho sitrana izy. Nitady hanasitrana an’i Babylona izahay, nefa tsy ho sitrana izy. Avelao izy, ary andeha isika, samy hankany amin’ny taniny avy, fa mahatratra hatrany an-danitra ny fitsarana azy ary miakatra hatrany amin’ny rahona. Nanamarina antsika Raintsika; andeha isika hitory ao Ziona ny asan’i Raintsika. Hamafiso ny zana-tsipìka! Fenoy ny tamàna! Nanainga ny fanahin’ny mpanjaka Medianina Raintsika, satria ny fikasany hamely an’i Babylona dia handrava azy, fa izany no fitsarana marina avy amin’i Raintsika—fitsarana marina noho ny tempoliny. Asandrato ny sainam-pirenena hanohitra ny mandan’i Babylona; hamafiso ny fiambenana, apetraho ny mpiambina, apetraho ny mpanotrika— fa nikasa sady nanatanteraka izay nolazainy hamely ny mponin’i Babylona Raintsika. Ianao izay monina eo amoron’ny rano maro, be harena, tonga ny farany, voatapaka ny kofehin’ny fiainanao.

Nianiana tamin’ny Tenany ny Ray, Tompon’ny tafika any an-danitra: « Marina fa hovenoiko olona maro toy ny valala ianao, ary hiakiaka hanao ady hamely anao izy ireo. »

Nanao ny tany tamin’ny heriny Izy; nanorina ny tontolo tamin’ny fahendreny, ary nanoatra ny lanitra tamin’ny fahalalany. Rehefa mikotroka Izy, dia mierona ny rano any an-danitra; Mampiakatra ny zavona avy any amin’ny faran’ny tany Izy. Mamorona tselatra ho an’ny orana Izy ary mamoaka ny rivotra avy amin’ny trano firaketany. Adala sy tsy manam-pahalalana ny olona rehetra; menatra noho ny sarivongany ny mpanefy volamena rehetra, fa lainga ny sary notsorina nataony—tsy misy fofon’aina ao aminy. Zava-poana izy ireo, asa fanesoana; amin’ny fotoana hitsaràna azy dia ho levona izy. Tsy tahaka ireo ny anjaran’i Jakoba, fa Izy no mpamorona ny zavatra rehetra, ary i Israely no fokon’ny lovany; ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra no anarany.

«Ianao no famaky Ahy, fiadiako amin’ny ady: Aminao no manorotoro ny firenena Aho, Aminao no mandrava ny fanjakana Aho, Aminao no manorotoro ny soavaly sy ny mpitaingina azy Aho, Aminao no manorotoro ny kalesy sy ny mpitondra azy Aho, Aminao no manorotoro ny lahy sy ny vavy Aho, Aminao no manorotoro ny antitra sy ny tanora Aho, Aminao no manorotoro ny zatovolahy sy ny ankizivavy Aho, Aminao no manorotoro ny mpiandry sy ny andian’ondriny Aho, Aminao no manorotoro ny mpamboly sy ny ombiny mpiasa Aho, Aminao no manorotoro ny governora sy ny manamboninahitra Aho.

«Kanefa hamaly i Babylona sy izay rehetra monina any Kaldea Aho, eo imasonareo, noho ny ratsy rehetra nataony tany Ziona,» hoy Raintsika. «Indro, manohitra anao Aho, ry tendrombohitra mpandrava,» hoy Raintsika, «ianao izay mandrava ny tany rehetra. Hamelatra ny tanako hanohitra anao Aho, hanakodia anao hidina avy eny amin’ny hantsana, ary hanao anao ho tendrombohitra may. Tsy hisy vato horaisina aminao ho vato fehizoro, tsy hisy vato ho fototra, fa ho foana mandrakizay ianao,» hoy Raintsika.

Asandrato ny sainam-pamantarana eny amin’ny tany! Tsofy ny trompetra eo amin’ny firenena! Ampitambaro ny firenena hanohitra azy; antsoy hanohitra azy ny fanjakan’i Ararata, Minny ary Askenaza. Anendreo mpifehy hanohitra azy; ento miakatra ny soavaly tahaka ny valala mihozohozo. Ampitambaro ny firenena hanohitra azy — ny mpanjakan’ny Medianina, ny governoranao sy ny manamboninahitra rehetra, ary ny tany rehetra eo ambany fanapahany. Mihetsiketsika sy mihorohoro ny tany, fa mitoetra ny fisainan’i Raintsika hanohitra an’i Babylona — hanao ny tanin’i Babylona ho efa-tany foana, tsy misy monina ao. Efa tsy miady intsony ny lehilahy mahery any Babylona; mipetraka ao amin’ny fiarovana mafy izy. Lany ny heriny; efa tonga tahaka ny vehivavy izy. Efa may ny tranony; simba ny hidin’ny vavahadiny. Mihazakazaka hitsena mpihazakazaka ny mpihazakazaka, ny iraka hitsena iraka, hilaza amin’ny mpanjakan’i Babylona fa azo ny tanànany hatramin’ny faran’izay, voasambotra ny fandalovana ny ony, may ny honahona, ary raiki-tahotra ny miaramila.

Fa izao no lazain’ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra: Ny zanakavavin’i Babylona dia tahaka ny kitrely amin’ny fotoana fanitsakitsahana; vetivety dia ho tonga ny fijinjany.

«Nihinana ahy i Nebokadnezara mpanjakan’i Babylona, nanorotoro ahy izy; nahafoana ahy tahaka ny fitoeran-javatra foana. Nitelina ahy tahaka ny biby goavana izy, nameno ny kibony tamin’ny zavatra soa nananako, dia nandroaka ahy. Aoka ny herisetra natao tamiko sy tamin’ny nofoko hihatra amin’i Babylona,» hoy ny mponina any Ziona. «Aoka ho eo amin’ny mponina any Kaldea ny rako,» hoy Jerosalema.

Koa izany, hoy Raintsika: Indro, hiaro ny adinao Aho ary hamaly ho anao. Hamangotra ny ranomasiny Aho ary hanamaina ny loharanony. Ho antontan-javatra simba i Babylona, fitoeran’ny amboadia, zava-mahatsiravina sy fanesoana, ka tsy hisy honina eo. Hiara-mierona toy ny liona tanora izy ireo, hierona toy ny zanaky ny liona. Raha mafana noho ny divay izy, dia hanisy fanasana eo anoloany Aho ka hampamamo azy, mba hifaly izy, dia hatory ny torimaso mandrakizay ka tsy hifoha intsony, hoy Raintsika.

« Hampidina azy ho amin’ny famonoana Aho toy ny zanak’ondry, toy ny ondrilahy sy osilahy. Endrey, i Sesaka voasambotra, voazaka ny voninahitry ny tany rehetra! Endrey ny nahatongavan’i Babylona ho zava-mahatsiravina eo amin’ny firenena! ^b Nisondrotra nanafotra an’i Babylona ny ranomasina; voasaron’ny onjany mirohondrohona izy. Lasa zava-mahatsiravina ny tanànany, tany karankaina sy efitra, tany tsy honenan’olona ary tsy andalovan’olona.

« Hasiko famaizana i Bela any Babylona ka hataoko mandoa izay efa nalany. Tsy hiara-mikoriana aminy intsony ny firenena, ary hianjera ny manda any Babylona. ^c Mivoaha eo aminy, ry zanako! Aoka ny tsirairay hamonjy ny ainy amin’ny firehetan’ny fahatezeran’i Raintsika! Aza kivy na matahotra noho ny tsaho re eto amin’ny tany—fa tonga ny tsaho iray amin’ny taona iray, ary ny hafa amin’ny taona manaraka, ary misy herisetra eto amin’ny tany sy mpanapaka manohitra mpanapaka. Koa indro, avy ny andro hamaizako ny sampin’i Babylona. Ho menatra ny taniny rehetra, ary ny voavony rehetra ho lavo maty ao aminy. Dia ny lanitra sy ny tany ary izay rehetra ao aminy no hihoby noho i Babylona, fa avy any avaratra hanohitra azy ny mpandrava, » hoy Raintsika.

Tsy maintsy ho lavo i Babylona noho ny voavon’i Israely, toy ny nilavoan’ny voavon’ny tany rehetra noho i Babylona. Ianareo izay nandositra ny sabatra, mandehana, aza mijanona! Tsarovy avy any lavitra Raintsika, ary aoka hiakatra ao am-ponareo i Jerosalema. « Menatra isika, fa efa nandre tsiny; manarona ny endritsika ny henatra, satria efa niditra tao amin’ny fitoerana masin’ny tranon’i Raintsika ny vahiny.

Koa indro, avy ny andro, » hoy Raintsika, « izay hamaizako ny sampiny, ary manerana ny taniny dia hisento ny naratra. Na dia miakatra any amin’ny lanitra aza i Babylona ary mamatratra ny tanàna mimanda avo, dia avy Amiko ny mpandrava hanohitra azy, » hoy Raintsika.

Henoy—tabataba avy any Babylona, feon’ny fandringanana lehibe avy any amin’ny tanin’ny Kaldeana! Fa Raintsika no mandrava an’i Babylona sy mampangina ny feony mahery. Mirohondrohona tahaka ny rano be ny onjan’izy ireo; maneno ny tabataban’ny feony. Fa tonga hamely azy, dia i Babylona, ny mpandrava; voasambotra ny lehilahy mahery fony, vaky ny tsipìkany, fa Raintsika no mamaly—hamaly tanteraka tokoa Izy.

«Hovonoiko ho mamo ny lehibeny sy ny olon-kendry, ny governoriny sy ny komandy ary ny lehilahy mahery fony; hatory torimaso tsy hifarana izy ka tsy hifoha intsony,» hoy ny Mpanjaka, izay Ray ny miaramilan’ny lanitra no anarany.

Izao no lazain’ny Ray, Tompon’ny miaramilan’ny lanitra: Havetavetaka ho tonga tany lemaka ny manda midadasika an’i Babylona, ary hodorana amin’ny afo ny vavahadiny avo. Miasa foana ny vahoaka, ary mandreraka tena ho an’ny afo ihany ny firenena.

Ary ny teny nampitain’i Jeremia mpaminany tamin’i Seraia zanak’i Neria, zanak’i Mahaseia, rehefa nankany Babylona niaraka tamin’i Zedekia mpanjakan’i Joda izy tamin’ny taona fahefatra nanjakany. Ary i Seraia dia lehiben’ny mpikarakara ny fitoeram-pialan-tsasatra. Nosoratan’i Jeremia tamin’ny horonan-taratasy iray ny loza rehetra ho avy amin’i Babylona, dia ireo teny rehetra ireo voasoratra momba an’i Babylona. Hoy i Jeremia tamin’i Seraia: «Rehefa tonga any Babylona ianao, dia aza adino ny mamaky mafy ireo teny rehetra ireo, ary lazao hoe: “Rainay ô, Ianao no niteny ny amin’ity toerana ity, fa hovonoina izy ka tsy hisy hitoetra ao, na olona na biby, fa ho efitra mandrakizay.” Rehefa vita ny famakiana ity horonan-taratasy ity, dia afatory vato izy ka atsipy ao afovoan’ny Eofrata, ary lazao hoe: “Toy izany no handentika an’i Babylona ka tsy hiakatra intsony, noho ny loza entiko hanjo azy; ary ho reraka ny olony.”» Mifarana eto ny tenin’i Jeremia.