ኤርምያስ 51

51 ¹አባታችን እንዲህ ይላል፤ “በባቢሎን ላይና በሌብ-ቃማይ በሚኖሩ ሰዎች ላይ የአጥፊ መንፈስ አስነሣለሁ።” ^a a v1 ሌብ-ቃማይ ለከለዳውያን (ለባቢሎን) የተሰወረ የምስጢር ስም ነው፤ የስሙን ፊደላት በመገልበጥ የተሠራ ሆኖ፣ በፍርድ ሥር ያለውን መንግሥት የሚሰይም የተከደነ መንገድ ነው። ²ወደ ባቢሎን አበጣሪዎችን እልካለሁ፤ እነርሱም ያበጥሯታል፣ ምድሯንም ባዶ ያደርጋሉ፤ በመከራ ቀን ከየአቅጣጫው ሁሉ ይመጡባታልና። ³ቀስተኛው ቀስቱን አይለጥጥ፤ ጥሩሩንም አይልበስ። ጎበዛዝቶቿን አትማሩ፤ ሠራዊቷን ሁሉ ፈጽማችሁ አጥፉ። ⁴በባቢሎናውያን ምድር ተገድለው ይወድቃሉ፤ በአደባባዮቿም ተወግተው ይወድቃሉ።

⁵እስራኤልና ይሁዳ በሰማይ ሠራዊት አባት አልተተዉምና፤ ምድራቸው ግን በእስራኤል ቅዱስ ላይ በደል ተሞልታለች። ⁶ከባቢሎን መካከል ሽሹ፤ እያንዳንዱ ነፍሱን ያድን! በበደሏ አትጥፉ፤ ይህ የአባታችን የፍርድ ጊዜ ነውና፤ ያደረገችውን ይከፍላታል። ⁷ባቢሎን በአባታችን እጅ ምድርን ሁሉ የምታሰክር የወርቅ ጽዋ ነበረች። አሕዛብ ወይኗን ጠጡ፤ ስለዚህ አሕዛብ አበዱ። ⁸ባቢሎን በድንገት ወደቀች፤ ተሰበረችም። ስለ እርሷ አልቅሱ! ለሥቃይዋ የሚሆን ቅባት አምጡ፤ ምናልባት ትፈወስ ይሆናል። ⁹ባቢሎንን ልንፈውሳት ሞከርን፤ እርሷ ግን ልትፈወስ አልቻለችም። ተዉአት፣ እያንዳንዳችን ወደ ገዛ አገራችን እንሂድ፤ ፍርዷ እስከ ሰማያት ይደርሳልና፣ እስከ ደመናትም ከፍ ይላልና። ¹⁰አባታችን አጸደቀን፤ ኑ፣ የአባታችንን ሥራ በጽዮን እንንገር። ¹¹ፍላጻዎቹን ሳሉ! ኰረጆዎቹን ሙሉ! አባታችን የሜዶንን ነገሥታት መንፈስ አስነሥቶአል፤ በባቢሎን ላይ ያለው ዐሳቡ ሊያጠፋት ነውና፤ ይህ የአባታችን ፍርድ ነውና — ለቤተ መቅደሱ የሚሆን ፍርድ። ¹²በባቢሎን ቅጥር ላይ ዓላማ ስቀሉ፤ ጥበቃውን አጠንክሩ፣ ጠባቂዎችን አቁሙ፣ ድፍጠጣ አዘጋጁ፤ አባታችን በባቢሎን ሰዎች ላይ የተናገረውን አቅዶ ፈጽሞታልና። ¹³በብዙ ውሃዎች ዳር የምትኖሪ፣ በሀብት የበለጸግሽ፣ ፍጻሜሽ ደርሶአል፤ የሕይወትሽ ፈትል ተቈርጦአል።

¹⁴የሰማይ ሠራዊት አባት በራሱ ምሎአል፤ “እንደ አንበጣ የበዙ ሰዎችን በእርግጥ እሞላብሻለሁ፤ እነርሱም በአንቺ ላይ የጦር እልልታ ያሰማሉ።”

¹⁵ምድርን በኀይሉ ፈጠረ፤ ዓለምን በጥበቡ አጸና፤ ሰማያትንም በማስተዋሉ ዘረጋ። ¹⁶ሲያንጐደጕድ፣ በሰማይ ያሉት ውሃዎች ይጮኻሉ፤ ጉሞችን ከምድር ዳርቻ ያወጣል። ለዝናብ መብረቅን ያደርጋል፤ ነፋስንም ከመዛግብቱ ያወጣል። ¹⁷ሰው ሁሉ ደንቆሮ ነው፣ ዕውቀትም የለውም፤ ወርቅ አንጥረኛ ሁሉ በጣዖቱ ያፍራል፤ የቀለጠው ምስሉ ውሸት ነውና — በውስጣቸውም እስትንፋስ የለም። ¹⁸ከንቱዎች ናቸው፣ መሳለቂያም ናቸው፤ በሚቀጡበት ጊዜ ይጠፋሉ። ¹⁹የያዕቆብ ዕድል እንደ እነዚህ አይደለም፤ ሁሉን የፈጠረ እርሱ ነውና፤ እስራኤልም የርስቱ ነገድ ናት፤ የሰማይ ሠራዊት አባት ስሙ ነው።

²⁰“አንተ የጦር ዱላዬ ነህ፣ የሰልፍ መሣሪያዬ ነህ፤ በአንተ አሕዛብን እቀጠቅጣለሁ፣ በአንተ መንግሥታትን አጠፋለሁ፤ ²¹በአንተ ፈረስንና ጋላቢውን እቀጠቅጣለሁ፣ በአንተ ሰረገላንና ነጂውን እቀጠቅጣለሁ፤ ²²በአንተ ወንድንና ሴትን እቀጠቅጣለሁ፣ በአንተ ሽማግሌውንና ሕፃኑን እቀጠቅጣለሁ፣ በአንተ ጎበዙንና ቈንጆዋን እቀጠቅጣለሁ፤ ²³በአንተ እረኛውንና መንጋውን እቀጠቅጣለሁ፣ በአንተ አራሹንና የጥማድ በሬዎቹን እቀጠቅጣለሁ፣ በአንተ ገዦችንና ሹማምንትን እቀጠቅጣለሁ።

²⁴“ነገር ግን ባቢሎንንና በባቢሎናውያን ምድር የሚኖሩትን ሁሉ በጽዮን ስላደረጉት ክፋት ሁሉ፣ በዓይናችሁ ፊት እበቀላቸዋለሁ” ይላል አባታችን። ²⁵“እነሆ፣ አጥፊ ተራራ ሆይ፣ አንቺን እቃወማለሁ፣” ይላል አባታችን፤ “ምድርን ሁሉ የምታጠፊ ሆይ፤ እጄን በአንቺ ላይ እዘረጋለሁ፤ ከገደሎች ላይም አንከባልልሻለሁ፤ የተቃጠለ ተራራም አደርግሻለሁ። ²⁶ከአንቺ ለማእዘን ድንጋይ አይወሰድም፤ ለመሠረትም ድንጋይ አይወሰድም፤ ለዘላለም ባድማ ትሆኛለሽና፣” ይላል አባታችን።

²⁷በምድር ላይ ሰንደቅ ዓላማ አንሡ! በአሕዛብ መካከል መለከት ንፉ! አሕዛብን በእርሷ ላይ አዘጋጁ፤ የአራራትን፣ የሚኒንና የአሽኬናዝን መንግሥታት በእርሷ ላይ ጥሩ፤ በእርሷ ላይ የጦር አለቃ ሹሙ፤ እንደ ተመማ አንበጣ ፈረሶችን አምጡ። ²⁸አሕዛብን በእርሷ ላይ አዘጋጁ፤ የሜዶን ነገሥታት፣ ገዦቻቸውንና ሹማምንታቸውን ሁሉ፣ በግዛታቸውም ሥር ያለውን ምድር ሁሉ አዘጋጁ። ²⁹ምድር ትንቀጠቀጣለች፤ በጭንቅም ትወዛወዛለች፤ የአባታችን ዐላማ በባቢሎን ላይ ጸንቶ ቆሟልና፤ ይኸውም የባቢሎንን ምድር ነዋሪ የሌለባት ባድማ ለማድረግ ነው። ³⁰የባቢሎን ኀያላን መዋጋት አቁመዋል፤ በምሽጎቻቸውም ተሸሽገዋል፤ ኀይላቸው አልቋል፤ እንደ ሴቶችም ሆነዋል፤ ቤቶቿ በእሳት ተቃጥለዋል፤ የበሮቿም መወርወሪያዎች ተሰብረዋል። ³¹ከተማው ከዳር እስከ ዳር እንደ ተያዘ ለባቢሎን ንጉሥ ለመንገር፣ ሯጭ ሯጭን ሊቀበል ይሮጣል፤ መልእክተኛም መልእክተኛን ሊቀበል ይሮጣል። ³²የወንዙ መሻገሪያዎች ተያዙ፤ ረግረጋማ ቦታዎቹ በእሳት ተቃጠሉ፤ ወታደሮቹም ተደናገጡ።

³³የሰማይ ሠራዊት አባት እንዲህ ይላልና፤ የባቢሎን ሴት ልጅ በሚረገጥበት ጊዜ እንዳለ አውድማ ናት፤ የመከር ጊዜዋም በቅርቡ ይመጣል።

³⁴“የባቢሎን ንጉሥ ናቡከደነፆር በላኝ፤ ደቆሰኝም፤ ባዶ ዕቃ አድርጎ ተወኝ፤ እንደ ዘንዶ ዋጠኝ፤ ሆዱንም በጣፋጭ ነገሮቼ ሞላ፤ ከዚያም ተፋኝ። ³⁵“በእኔ ላይ የተደረገው ግፍ፣ በሥጋዬም ላይ የደረሰው፣ በባቢሎን ላይ ይሁን፤” ይላል የጽዮን ነዋሪ። “ደሜም በባቢሎንያ ነዋሪዎች ላይ ይሁን፤” ይላል ኢየሩሳሌም።

³⁶ስለዚህ አባታችን እንዲህ ይላል፤ እነሆ፣ ጉዳይሽን እሟገታለሁ፤ ቂምሽንም እበቀልልሻለሁ፤ ባሕሯን አደርቃለሁ፤ ምንጯንም አደርቃለሁ። ³⁷ባቢሎን የፍርስራሽ ክምር፣ የቀበሮዎች መኖሪያ፣ የድንጋጤና የመሳለቂያ ነገር ትሆናለች፤ ነዋሪም አይኖርባትም። ³⁸እንደ ጎበዝ አንበሶች በአንድነት ያገሣሉ፤ እንደ አንበሳ ግልገሎችም ያጓራሉ። ³⁹በወይን ጠጅ በሚሞቁበት ጊዜ፣ ግብዣ አዘጋጅላቸዋለሁ፤ አሰክራቸዋለሁም፤ ይፈነድቃሉ—ከዚያም የዘላለምን እንቅልፍ ይተኛሉ፤ ከቶም አይነቁም፣ ይላል አባታችን።

⁴⁰“እንደ ጠቦቶች ለእርድ አወርዳቸዋለሁ፤ እንደ አውራ በጎችና እንደ ፍየሎችም። ⁴¹ሼሻክ እንዴት ተያዘች! የምድር ሁሉ ውዳሴ እንዴት ተማረከች! ባቢሎን በአሕዛብ መካከል እንዴት የድንጋጤ ነገር ሆነች! ^b b v41 ሼሻክ ለባቢሎን የተሰጠ ምስጢራዊ ስም ነው፤ ይህም ሁለቱ ስሞች በዚህ ምዕራፍ ውስጥ የሚታዩበትን ምክንያት ያብራራል። ⁴²ባሕር በባቢሎን ላይ ወጥቷል፤ በሚያገሡ ማዕበሎቹም ተሸፍናለች። ⁴³ከተሞቿ የድንጋጤ ነገር ሆነዋል፤ የደረቀችና የበረሃ ምድር፣ ማንም የማይኖርባት፣ ማንም የማያልፍባት ምድር ሆነዋል።

⁴⁴“በባቢሎን ያለውን ቤልን እቀጣለሁ፤ የዋጠውንም አስተፋዋለሁ፤ አሕዛብም ከእንግዲህ ወደ እርሱ አይጎርፉም፤ የባቢሎንም ቅጥር ይወድቃል። ^c c v44 ቤል የባቢሎን ዋነኛ አምላክ ነበር። አባታችን ይህ ጣዖት ይዤዋለሁ ብሎ የተመካበትን ሁሉ ያሳጣዋል። ⁴⁵ልጆቼ ሆይ፣ ከመካከሏ ውጡ! እያንዳንዱ ነፍሱን ከአባታችን ኀይለኛ ቍጣ ያድን! ⁴⁶በምድር ላይ በሚሰማው ወሬ ተስፋ አትቁረጡ፤ አትፍሩም—አንዱ ወሬ በአንድ ዓመት፣ ሌላውም በሚቀጥለው ዓመት ይመጣል፤ በምድርም ዐመፅ ይሆናል፤ ገዢ በገዢ ላይ ይነሣል። ⁴⁷ስለዚህ እነሆ፣ የባቢሎንን ጣዖታት የምቀጣበት ዘመን ይመጣል፤ ምድሯ ሁሉ ታፍራለች፤ የተገደሉቿም ሁሉ በመካከሏ ወድቀው ይቀራሉ። ⁴⁸ከዚያም ሰማይና ምድር በውስጣቸውም ያለው ሁሉ ስለ ባቢሎን በደስታ ይጮኻሉ፤ አጥፊዎች ከሰሜን ይመጡባታልና፣” ይላል አባታችን።

⁴⁹ባቢሎን ስለ እስራኤል የተገደሉ መውደቅ አለባት፤ የምድር ሁሉ የተገደሉ ስለ ባቢሎን እንደ ወደቁ ሁሉ። ⁵⁰ከሰይፍ ያመለጣችሁ ሆይ፣ ሂዱ፣ አትዘግዩ! ከሩቅ ሆናችሁ አባታችንን አስቡ፤ ኢየሩሳሌምም በልባችሁ ትነሣ። ⁵¹“ነቀፋ ስለ ሰማን አፍረናል፤ መጻተኞች ወደ አባታችን ቤት ቅዱሳት ስፍራዎች ስለ ገቡ ውርደት ፊታችንን ሸፍኖታል።”

⁵²ስለዚህ እነሆ፣ ጣዖቶቿን የምቀጣበት ዘመን ይመጣል ይላል አባታችን፤ በምድሯም ሁሉ ቍስለኞች ያቃስታሉ። ⁵³ባቢሎን ወደ ሰማያት ብትወጣም፣ ከፍ ያለውን ምሽጓን ብታጸናም፣ ከእኔ ዘንድ አጥፊዎች ይመጡባታል ይላል አባታችን።

⁵⁴ስሙ፤ ጩኸት ከባቢሎን፣ የታላቅ ጥፋት ድምፅ ከባቢሎናውያን ምድር ይሰማል! ⁵⁵አባታችን ባቢሎንን ያጠፋታልና ኀይለኛ ድምፅዋንም ያጠፋል። ማዕበላቸው እንደ ብዙ ውሃ ያገሣል፤ የድምፃቸው ጩኸት ይሰማል። ⁵⁶አጥፊ መጥቶባታልና በባቢሎን ላይ፤ ኀያላኖቿ ተማርከዋል፣ ቀስታቸው ተሰብሯል፤ አባታችን ብድራትን ይከፍላልና፤ በእርግጥ ሙሉ በሙሉ ይከፍላል።

⁵⁷“ሹማምንቶቿንና ጠቢባኖቿን፣ ገዦቿንም፣ አዛዦቿንም፣ ኀያላኖቿንም አሰክራለሁ፤ የዘላለምን እንቅልፍ ይተኛሉ፣ ከቶም አይነቁም” ይላል ንጉሡ፣ ስሙ የሰማይ ሠራዊት አባት የሆነው።

⁵⁸የሰማይ ሠራዊት አባት እንዲህ ይላል፤ የባቢሎን ሰፊ ቅጥር ፈርሶ ከምድር ይስተካከላል፤ ከፍ ያሉ በሮቿም በእሳት ይቃጠላሉ። አሕዛብ በከንቱ ይደክማሉ፤ ሕዝቦችም ለእሳት ብቻ ራሳቸውን ያደክማሉ።

⁵⁹ነቢዩ ኤርምያስ ይህን መልእክት ለኔርያ ልጅ ለማሕሤያ ልጅ ለሠራያ ሰጠው፤ ይህም የይሁዳ ንጉሥ ሴዴቅያስ በነገሠ በአራተኛው ዓመት ከእርሱ ጋር ወደ ባቢሎን በሄደ ጊዜ ነበር። ሠራያም የሰፈር ኀላፊ ነበር። ⁶⁰ኤርምያስ በባቢሎን ላይ የሚመጣውን መዓት ሁሉ፣ ስለ ባቢሎን የተጻፉትን እነዚህን ቃሎች ሁሉ፣ በአንድ ጥቅልል መጽሐፍ ጽፎ ነበር። ⁶¹ኤርምያስም ሠራያን እንዲህ አለው፤ “ባቢሎን በደረስህ ጊዜ፣ እነዚህን ቃሎች ሁሉ ጮኽ ብለህ ማንበብህን አረጋግጥ፤ ⁶²እንዲህም በል፤ ‘አባታችን ሆይ፣ ይህን ስፍራ ልታጠፋው፣ ሰውም እንስሳም ሳይኖር ለዘላለም ባድማ እንዲሆን ስለ እርሱ ተናግረሃል።’ ⁶³ይህን ጥቅልል መጽሐፍ አንብበህ በጨረስህ ጊዜ፣ ድንጋይ አስረህበት ወደ ኤፍራጥስ መካከል ጣለው፤ ⁶⁴እንዲህም በል፤ ‘ባቢሎን እንዲህ ትሰጥማለች፤ በእርስዋ ላይ ስለማመጣው መዓት ዳግመኛ አትነሣም፤ ሕዝቦቿም ይደክማሉ።’” የኤርምያስ ቃላት በዚህ ያበቃሉ።