Saiki wis dicithak

Yokanan 3 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Nikodhemus Sowan ing Wayah Bengi

Nikodhemus sowan ing wayah bengi lan kadhawuhan yen ora ana wong kang bisa ndeleng Kratoning Allah kajaba yen dilairake saka ndhuwur, dening Roh, kang obahe kaya angin. Rama kita ngasihi jagad nganti masrahake Putrane ontang-anting. Yokanan Pambaptis nambahi, kanthi bungah, yen dheweke kudu saya suda.

Pasal 3.

Ana sawijining wong Farisi kang jenenge Nikodhemus, sawijining panggedhene wong Yahudi. Wong iku sowan marang Gusti Yesus ing wayah bengi, ature: “Rabbi, kawula sami mangertos bilih Panjenengan punika guru ingkang rawuh saking Rama kita; awit boten wonten tiyang ingkang saged nindakaken mukjijat-mukjijat kados ingkang Panjenengan tindakaken, kajawi manawi Rama kita nunggil kaliyan tiyang punika.”

Paring wangsulane Gusti Yesus: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe: manawa wong ora kalairake saka ngaluhur, wong iku ora bisa ndeleng Kratone Rama kita.” a a v3 Tembung Yunani anōthen tegese ‘saka ngaluhur’ lan uga ‘maneh’. Nikodhemus ngrungu tegese ‘maneh’ — mulane dheweke takon bab mlebu maneh ing guwa-garba (ayat 4).

Nikodhemus matur: “Kadospundi tiyang saged kalairaken manawi sampun sepuh? Punapa saged mlebet malih dhateng guwa-garbaning ibunipun lajeng kalairaken?”

Paring wangsulane Gusti Yesus: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe, manawa wong ora kalairake saka banyu lan Sang Roh Suci, wong iku ora bisa mlebu ing Kratone Rama kita. Apa kang kalairake saka daging iku daging, lan apa kang kalairake saka Sang Roh Suci iku roh. Aja gumun dene Aku wis pitutur marang kowe, ‘Kowe kudu kalairake saka ngaluhur.’” “Angin midid menyang ngendi kang dikarepake; kowe krungu swarane, nanging ora ngerti saka ngendi tekane lan menyang ngendi parane. Mangkono uga saben wong kang kalairake saka Sang Roh.” b b v8 Tembung kang padha tegese “angin” lan uga “Roh” — Gusti Yesus migunakake barang kang bisa dirasakake nanging ora bisa dilacak kanggo nggambarake Panjenengane kang maringi kalairan anyar.

Nikodhemus matur: “Kadospundi bab-bab punika saged kelampahan?”

Paring wangsulane Gusti Yesus: “Apa kowe iki guru ing Israel, kok ora mangerteni bab-bab iki? Satemen-temene Aku pitutur marang kowe: Aku padha ngucapake apa kang Dakngerteni, lan padha nekseni apa kang wis Dakdeleng, nanging kowe padha ora nampa paseksenku. Yen Aku crita marang kowe bab-bab kadonyan nanging kowe padha ora ngandel, kepriye kowe bakal ngandel yen Aku crita bab-bab kaswargan? Ora ana wong siji-sijia kang wis munggah menyang swarga, kajaba Panjenengane kang wis tumurun saka swarga, yaiku Putraning Manungsa. Kayadene Nabi Musa wis njunjung ula ing ara-ara samun, mangkono uga Putraning Manungsa kudu kajunjung, c c v14 Nabi Musa njunjung ula tembaga ing pucuking galah ana ing ara-ara samun, supaya saben wong Israel kang dicokot ula bisa ndeleng ula mau lan urip (Wilangan 21:8–9). supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane oleh urip langgeng. Awit Rama kita anggone ngasihi marang jagad iku nganti maringake Kang Putra ontang-anting, supaya saben wong kang pracaya marang Panjenengane ora nemu karusakan, nanging oleh urip langgeng. d d v16 Katresnan kang maringake Sang Putra iku katresnane Sang Rama. Rama kita ora ngutus wong liya menyang jagad — Panjenengane maringake Putrane piyambak, yaiku Gusti Yesus, supaya kita bisa mulih dadi para putrane. Awit Rama kita anggone ngutus Kang Putra menyang jagad iku ora kanggo ngadili jagad, nanging supaya jagad bisa kaslametake lantaran Panjenengane. Sing sapa pracaya marang Panjenengane ora diadili; nanging sing sapa ora pracaya iku wis diadili, amarga ora pracaya marang asmane Kang Putra ontang-antinge Rama kita. Dene pangadilane yaiku: pepadhang wis teka ing jagad, nanging manungsa luwih tresna marang pepeteng tinimbang marang pepadhang, amarga panggawene ala. Saben wong kang nglakoni piala sengit marang pepadhang lan ora gelem marani pepadhang, supaya panggawene aja nganti kawiyak. Nanging sing sapa nglakoni kayekten iku marani pepadhang, supaya cetha yen sakehing panggawene wis katindakake ana ing patunggilane Rama kita.”

Mbaptis ing Tanah Yudea

Sawuse iku, Gusti Yesus lan para sakabate tindak menyang tanah padesan ing Yudea; ana ing kono Panjenengane nunggal karo para sakabat mau sarta mbaptis. Nabi Yokanan uga mbaptis ana ing Ainon, sacedhake Salim, amarga ing kono akeh banyune, banjur wong-wong padha teka lan dibaptis, awit Nabi Yokanan durung dilebokake ing pakunjaran. Nuli tuwuh bebantahan antarane para sakabate Nabi Yokanan lan sawijining wong Yahudi bab sesuci. Wong-wong mau padha sowan marang Nabi Yokanan, ature: “Rabbi, tiyang ingkang nunggil kaliyan panjenengan wonten sabrangipun Bengawan Yarden, ingkang panjenengan sekseni punika — sapunika mbaptis, lan sadaya tiyang sami murugi Panjenenganipun.”

Wangsulane Nabi Yokanan: “Wong ora bisa nampa apa-apa, kajaba yen kaparingake saka swarga. Kowe kabeh dhewe bisa nekseni, yen aku wis kandha, ‘Aku dudu Sang Kristus, nanging aku diutus dhisik ngarepake Panjenengane.’ Sing nduweni penganten wadon iku penganten lanang — yaiku Gusti Yesus. Dene mitrane penganten lanang, kang ngadeg lan ngrungokake, bungah banget dene krungu swarane penganten lanang. Mulane saiki kabungahanku wis sampurna. e e v29 Nabi Yokanan ngarani Gusti Yesus minangka Sang Penganten Lanang — Panjenengane kang wis suwe dijanjekake dening Rama kita bakal rawuh kanggo Sang Pengantene, yaiku umat kang dikasihi. Kabungahane Nabi Yokanan iku kabungahane mitra nalika pahargyan manton pungkasane teka. Panjenengane kudu saya wuwuh, nanging aku kudu saya suda.”

Panjenengane kang rawuh saka ngaluhur iku ngungkuli samubarang kabeh. Wong kang asale saka bumi iku kagolong ing bumi lan guneme uga cara kadonyan. Panjenengane kang rawuh saka swarga iku ngungkuli samubarang kabeh. Panjenengane neksèni apa kang wis dipirsani lan dipiyarsakake, nanging ora ana wong kang nampa paseksene. Sing sapa nampa paseksene iku netepake yen Rama kita iku setya. Panjenengane kang diutus dening Rama kita iku ngandikakake pangandikane Rama kita, awit Rama kita maringake Sang Roh Suci tanpa winates. Rama kita ngasihi Sang Putra lan wis maringake samubarang kabeh ing astane. f f v35 Katresnan antarane Sang Rama lan Sang Putra kang kawedharake ing ayat iki yaiku urip batine Gusti Allah piyambak — langgeng, ora owah gingsir, lan dadi sumbere samubarang kabeh kang wis diparingake dening Rama kita marang Sang Putra supaya digawa menyang jagad. Sing sapa pracaya marang Sang Putra iku nduweni urip langgeng; nanging sing sapa ora mbangun-turut marang Sang Putra ora bakal ndeleng urip, malah bebendune Rama kita tetep ana ing dheweke.