نیقودیموس شبانه می‌آید
نیقودیموس شبانه می‌آید و به او گفته می‌شود که هیچ‌کس پادشاهی را نمی‌بیند مگر آنکه از بالا زاده شود، از روح، که همچون باد می‌وزد. پدر ما جهان را چنان محبت کرد که پسر یگانهٔ خود را داد. یحیای تعمیددهنده با شادی می‌افزاید که او باید کاهش یابد.
3 1در میان فریسیان مردی بود به نام نیقودیموس، از رهبران یهود. 2او شبانه نزد عیسی آمد و گفت: «ای استاد، می‌دانیم که تو معلمی هستی که از جانب پدر ما آمده‌ای، زیرا هیچ‌کس نمی‌تواند این آیاتی را که تو به جا می‌آوری انجام دهد، مگر آنکه پدر ما با او باشد.»
3عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به تو می‌گویم، تا کسی از بالا تولد نیابد، نمی‌تواند پادشاهی پدر ما را ببیند.» a a v3 واژهٔ یونانی anōthen هم به معنای «از بالا» و هم «از نو» است. نیقودیموس آن را «از نو» می‌شنود؛ از همین رو دربارهٔ بازگشت به رحم می‌پرسد (آیهٔ ۴).
4نیقودیموس پرسید: «چگونه انسان می‌تواند در پیری متولد شود؟ آیا می‌تواند بار دیگر به رحم مادرش بازگردد و تولد یابد؟»
5عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به تو می‌گویم، تا کسی از آب و روح‌القدس تولد نیابد، نمی‌تواند به پادشاهی پدر ما درآید. 6آنچه از جسم زاده شود جسم است، و آنچه از روح‌القدس زاده شود روح است. 7از اینکه به تو گفتم ‹باید از بالا متولد شوید› شگفت‌زده مشو. 8باد هر جا که بخواهد می‌وزد؛ صدایش را می‌شنوی، اما نمی‌دانی از کجا می‌آید و به کجا می‌رود. حال هرکه از روح زاده شود، چنین است.» b b v8 یک واژه هم به معنای «باد» و هم «روح» است؛ عیسی آنچه را می‌توان حس کرد اما ردّش را نمی‌توان یافت به کار می‌برد تا آن را که تولد تازه می‌بخشد تصویر کند.
9نیقودیموس به او گفت: «چگونه چنین چیزهایی ممکن است؟»
10عیسی پاسخ داد: «آیا تو معلم اسرائیل هستی و این چیزها را نمی‌فهمی؟ 11آمین، آمین، به تو می‌گویم، ما آنچه می‌دانیم می‌گوییم و به آنچه دیده‌ایم شهادت می‌دهیم، اما شما شهادت ما را نمی‌پذیرید. 12اگر از امور زمینی به شما گفتم و ایمان نیاوردید، چگونه اگر از امور آسمانی بگویم ایمان خواهید آورد؟ 13هیچ‌کس به آسمان بالا نرفته است، مگر آن که از آسمان فرود آمد، یعنی پسرِ انسان. 14همان‌گونه که موسی در بیابان مار را برافراشت، پسرِ انسان نیز باید برافراشته شود، c c v14 موسی در بیابان ماری برنجی را بر تیرکی برافراشت تا هر اسرائیلی که مار او را گزیده بود، بدان بنگرد و زنده بماند (اعداد ۲۱:۸-۹). 15تا هرکه به او ایمان آورد، حیاتِ جاودان یابد. 16زیرا پدر ما جهان را آن‌قدر محبت کرد که پسرِ یگانهٔ خود را داد، تا هرکه به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیاتِ جاودان یابد. d d v16 محبتی که پسر را بخشید، محبت پدر است. پدر ما بیگانه‌ای را به جهان نفرستاد، بلکه پسر خود، عیسی، را داد تا ما همچون فرزندانش به خانه بازگردیم. 17زیرا پدر ما پسر خود را به جهان نفرستاد تا جهان را محکوم کند، بلکه تا جهان به‌واسطهٔ او نجات یابد. 18هرکه به او ایمان آورد محکوم نمی‌شود؛ اما هرکه ایمان نیاورد، هم‌اکنون محکوم شده است، زیرا به نام پسرِ یگانهٔ پدر ما ایمان نیاورده است. 19و داوری این است: نور به جهان آمده است، اما مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، زیرا کارهایشان شرارت‌بار بود. 20هرکه مرتکب شرارت شود از نور بیزار است و به‌سوی نور نمی‌آید، مبادا کارهایش آشکار گردد. 21اما هرکه بر طبق حقیقت عمل کند، به‌سوی نور می‌آید تا آشکار شود که کارهایش در پدر ما به انجام رسیده است.»
تعمید دادن در یهودیه
22پس از آن، عیسی و شاگردانش به نواحی یهودیه رفتند، و او در آنجا با ایشان ماند و تعمید می‌داد. 23یحیی نیز در عینون، نزدیک سالیم، تعمید می‌داد، زیرا آب در آنجا فراوان بود؛ و مردم می‌آمدند و تعمید می‌گرفتند، 24زیرا یحیی هنوز به زندان افکنده نشده بود. 25آنگاه میان برخی از شاگردان یحیی و یکی از یهودیان دربارهٔ طهارت بحثی درگرفت. 26آنان نزد یحیی آمدند و گفتند: «ای استاد، آن مرد که در آن سوی اردن با تو بود و تو درباره‌اش شهادت دادی، اکنون تعمید می‌دهد و همه نزد او می‌روند.»
27یحیی پاسخ داد: «انسان نمی‌تواند حتی یک چیز نیز بیابد، مگر آنکه از آسمان به او عطا شود. 28شما خود شاهد هستید که گفتم ‹من مسیح نیستم، بلکه پیشاپیش او فرستاده شده‌ام.› 29آن که عروس از آنِ اوست، داماد است — یعنی عیسی. اما دوست داماد که می‌ایستد و به او گوش می‌سپارد، از شنیدن صدای داماد بسیار شادمان می‌شود. پس شادی من اکنون کامل شده است. e e v29 یحیی عیسی را داماد می‌نامد — همان که پدر ما دیرزمانی وعده داده بود که برای عروس خود، یعنی قومی که دوستشان می‌دارد، خواهد آمد. شادی یحیی همان شادی دوستی است که سرانجام جشن عروسی فرا رسیده است. 30او باید افزون شود و من باید کاسته گردم.»
31آن که از بالا می‌آید، برتر از همه است. آن که از زمین است، به زمین تعلق دارد و به‌گونه‌ای زمینی سخن می‌گوید. آن که از آسمان می‌آید، برتر از همه است. 32او به آنچه دیده و شنیده است شهادت می‌دهد، اما هیچ‌کس شهادت او را نمی‌پذیرد. 33هرکه شهادت او را بپذیرد، تأیید می‌کند که پدر ما راست‌گوست. 34آن که پدر ما او را فرستاده است، کلام پدر ما را می‌گوید، زیرا او روح‌القدس را بی‌اندازه عطا می‌کند. 35پدر ما پسر را دوست می‌دارد و همه چیز را به دست او سپرده است. f f v35 محبت میان پدر و پسر که در این آیه آشکار می‌شود، حیات درونی خود خداست — ازلی، تغییرناپذیر، و سرچشمهٔ هر آنچه پدر ما به پسر بخشیده تا به جهان برساند. 36هرکه به پسر ایمان آورد، حیاتِ جاودان دارد؛ اما هرکه از پسر نافرمانی کند، حیات را نخواهد دید، بلکه غضب پدر ما بر او می‌ماند.
