3 1 و اما مردی از فریسیان بود به نام نیقودیموس، از بزرگان یهود. 2 او شبانه نزد عیسی آمد و گفت: «ای استاد، میدانیم که تو معلمی هستی که از جانب پدر ما آمدهای، زیرا هیچکس نمیتواند این آیاتی را که تو انجام میدهی به جا آورد، مگر آنکه پدر ما با او باشد.»
3 عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به تو میگویم، تا کسی از بالا زاده نشود، نمیتواند پادشاهی پدر ما را ببیند.» a a v3 واژهٔ یونانی «آنوثِن» هم به معنای «از بالا» و هم «دوباره» است. نیقودیموس آن را «دوباره» میشنود؛ از اینرو دربارهٔ بازگشت به رحم میپرسد (آیهٔ ۴).
4 نیقودیموس پرسید: «چگونه انسان میتواند در پیری زاده شود؟ آیا میتواند بار دیگر به رحم مادرش بازگردد و زاده شود؟»
5 عیسی پاسخ داد: «آمین، آمین، به تو میگویم، تا کسی از آب و روحالقدس زاده نشود، نمیتواند به پادشاهی پدر ما درآید.» 6 آنچه از جسم زاده شود، جسم است، و آنچه از روحالقدس زاده شود، روح است. 7 تعجب مکن که به تو گفتم: ‹شما باید از بالا زاده شوید.› 8 باد هر جا که بخواهد میوزد؛ صدایش را میشنوی، اما نمیدانی از کجا میآید و به کجا میرود. حال هر که از روح زاده شود، چنین است. b b v8 یک واژه هم به معنای «باد» و هم «روح» است — عیسی از آنچه میتوان حس کرد اما نمیتوان ردش را یافت بهره میگیرد تا آن را که تولّد تازه میبخشد، تصویر کند.
9 نیقودیموس به او گفت: «چگونه ممکن است این چیزها روی دهد؟»
10 عیسی به او پاسخ داد: «آیا تو معلّم اسرائیل هستی و این چیزها را نمیفهمی؟» 11 آمین، آمین، به تو میگویم، ما آنچه را میدانیم میگوییم و به آنچه دیدهایم شهادت میدهیم، اما شما شهادت ما را نمیپذیرید. 12 اگر دربارهٔ امور زمینی به شما گفتم و ایمان نیاوردید، چگونه ایمان خواهید آورد اگر از امور آسمانی سخن بگویم؟ 13 هیچکس به آسمان بالا نرفته است، مگر آن که از آسمان فرود آمد، یعنی پسرِ انسان. 14 همانگونه که موسی مار را در بیابان برافراشت، پسرِ انسان نیز باید برافراشته شود، c c v14 موسی در بیابان ماری برنجی را بر تیرکی برافراشت تا هر اسرائیلی که مار او را گزیده بود، به آن بنگرد و زنده بماند (اعداد ۲۱:۸–۹). 15 تا هر که به او ایمان آورد، حیاتِ جاودان یابد. 16 زیرا پدر ما جهان را آنقدر محبت کرد که پسرِ یگانهٔ خود را داد، تا هر که به او ایمان آورد هلاک نگردد، بلکه حیاتِ جاودان یابد. d d v16 محبتی که پسر را بخشید، محبت پدر است. پدر ما بیگانهای را به جهان نفرستاد — او پسر خود، عیسی، را داد تا ما همچون فرزندانش به خانه بازگردیم. 17 زیرا پدر ما پسر خود را به جهان نفرستاد تا جهان را محکوم کند، بلکه تا جهان بهواسطهٔ او نجات یابد. 18 هر که به او ایمان آورد محکوم نمیشود؛ اما هر که ایمان نیاورد، هماکنون محکوم شده است، زیرا به نام پسرِ یگانهٔ پدر ما ایمان نیاورده است. 19 داوری این است: نور به جهان آمده است، اما مردمان تاریکی را بیش از نور دوست داشتند، زیرا کارهایشان بد بود. 20 هر که بدی میکند از نور نفرت دارد و بهسوی نور نمیآید، مبادا کارهایش آشکار شود. 21 اما هر که بر طبق راستی عمل میکند، بهسوی نور میآید، تا آشکار شود که کارهایش در پدر ما انجام شده است.
تعمید دادن در یهودیه
22 پس از این، عیسی با شاگردانش به نواحی یهودیه رفت و در آنجا با ایشان ماند و تعمید میداد. 23 یحیی نیز در عینون، نزدیک سالیم، تعمید میداد، زیرا در آنجا آب فراوان بود؛ و مردم میآمدند و تعمید میگرفتند. 24 زیرا یحیی هنوز به زندان افکنده نشده بود. 25 آنگاه میان برخی از شاگردان یحیی و یک یهودی، بر سر مسئلهٔ تطهیر، بحثی درگرفت. 26 آنها نزد یحیی آمدند و گفتند: «ای استاد، آن مرد که آنسوی اردن با تو بود و تو دربارهٔ او شهادت دادی، اکنون او تعمید میدهد و همه نزد او میروند.»
27 یحیی پاسخ داد: «انسان نمیتواند حتی یک چیز نیز دریافت کند، مگر آنکه از آسمان به او عطا شود.» 28 شما خود شاهدید که گفتم من مسیح نیستم، بلکه پیشاپیش او فرستاده شدهام. 29 آن که عروس از آنِ اوست، داماد است — عیسی. اما دوستِ داماد که میایستد و به او گوش میدهد، از شنیدن صدای داماد بسیار شادمان میشود. پس اکنون شادی من کامل شده است. e e v29 یحیی عیسی را داماد میخواند — همان که پدر ما از دیرباز وعده داده بود برای عروس خود، یعنی قومی که او را دوست میدارد، خواهد آمد. شادی یحیی، شادی آن دوست است از فرارسیدن سرانجامِ جشن عروسی. 30 او باید افزون شود و من باید کاسته گردم.
31 آن که از بالا میآید، برتر از همه است. آن که از زمین است، به زمین تعلق دارد و بهگونهای زمینی سخن میگوید. آن که از آسمان میآید، برتر از همه است. 32 او به آنچه دیده و شنیده است شهادت میدهد، اما هیچکس شهادت او را نمیپذیرد. 33 هر که شهادت او را بپذیرد، تأیید میکند که پدر ما راستگوست. 34 آن که پدر ما او را فرستاد، سخنان پدر ما را میگوید، زیرا او روحالقدس را بیاندازه عطا میکند. 35 پدر ما پسر را محبت میکند و همه چیز را به دست او سپرده است. f f v35 محبتِ میان پدر و پسر که در این آیه آشکار میشود، حیاتِ درونی خودِ خداست — جاودان، تغییرناپذیر، و سرچشمهٔ هر آنچه پدر ما به پسر داده است تا به جهان بیاورد. 36 هر که به پسر ایمان آورد، حیاتِ جاودان دارد؛ اما هر که از پسر نافرمانی کند، حیات را نخواهد دید، بلکه غضبِ پدر ما بر او میماند.
