یوحنا 2

2 ¹ در روز سوم، در قانای جلیل عروسی‌ای برپا شد و مادر عیسی در آنجا حضور داشت. ² عیسی و شاگردانش نیز به عروسی دعوت شده بودند. ³ چون شراب تمام شد، مادر عیسی به او گفت: «شرابی ندارند.»

⁴ عیسی پاسخ داد: «ای زن، چرا مرا در این کار درگیر می‌کنی؟ هنوز ساعت من فرا نرسیده است.»

⁵ مادرش به خدمتکاران گفت: «هر چه به شما بگوید، انجام دهید.»

⁶ در آنجا شش خمرهٔ سنگی آب بود که برای طهارتِ یهودیان به کار می‌رفت و هر یک بیست تا سی گالُن گنجایش داشت. ^a a v6 هر خمره حدود ۲۰ تا ۳۰ گالُن (۷۵ تا ۱۱۵ لیتر) گنجایش داشت — این‌ها ظروفی بزرگ بودند.

⁷ عیسی به آنان گفت: «خمره‌ها را از آب پر کنید»، و آنان آنها را لبالب پر کردند. ⁸ به ایشان گفت: «اکنون قدری از آن بردارید و نزد سرمیزبان ببرید.» آنان نیز چنین کردند.

⁹ سرمیزبان آبی را که اکنون شراب شده بود چشید، بی‌آنکه بداند از کجاست — هرچند خدمتکارانی که آب را برداشته بودند می‌دانستند. پس داماد را به کناری خواند ¹⁰ و گفت: «همه نخست شراب خوب را می‌آورند و چون مهمانان مست شدند، شراب پست‌تر را؛ اما تو شراب خوب را تا این دم نگاه داشته‌ای.» ¹¹ عیسی این نخستین آیت را در قانای جلیل به جا آورد. او جلال خود را آشکار ساخت و شاگردانش به او ایمان آوردند.

¹² پس از این، همراه مادر، برادران و شاگردانش به کَفَرناحوم فرود آمد و چند روزی در آنجا ماندند.

¹³ چون عید پِسَحِ یهودیان نزدیک شد، عیسی به اورشلیم رفت.

پاکسازی صحن معبد

¹⁴ در معبد کسانی را یافت که گاو و گوسفند و کبوتر می‌فروختند و صرّافان نیز آنجا نشسته بودند. ¹⁵ پس تازیانه‌ای از ریسمان ساخت و همه را با گوسفندان و گاوان از صحن معبد بیرون راند، سکه‌های صرّافان را فرو ریخت و میزهایشان را واژگون کرد.

¹⁶ و به کبوترفروشان گفت: «اینها را از اینجا بیرون ببرید! خانهٔ پدرم را بازارگاه مسازید.»

¹⁷ شاگردانش به یاد آوردند که نوشته شده است: «غیرت برای خانهٔ تو مرا خواهد سوزاند.»

¹⁸ پس یهودیان از او پرسیدند: «چه آیتی به ما نشان می‌دهی که این کارها را می‌کنی؟»

¹⁹ عیسی در پاسخ آنان گفت: «این معبد را ویران کنید، و من در سه روز آن را بازخواهم افراشت.»

²⁰ آنان پاسخ دادند: «ساختن این معبد چهل و شش سال طول کشید، و تو آن را در سه روز بازخواهی افراشت؟» ²¹ اما معبدی که او از آن سخن می‌گفت، بدن او بود. ²² پس چون از مردگان برخاست، شاگردانش به یاد آوردند که این را گفته بود، و به کتاب‌مقدس و کلامی که عیسی گفته بود ایمان آوردند.

²³ هنگامی که او در ایام عید پِسَح در اورشلیم بود، بسیاری آیاتی را که به جا می‌آورد دیدند و به نام او ایمان آوردند.

²⁴ اما عیسی خود را به آنان نمی‌سپرد، زیرا همه را می‌شناخت. ²⁵ و نیازی نداشت که کسی دربارهٔ انسان به او شهادت دهد، زیرا خود می‌دانست در درون هر کس چیست.