یوحنا 1

1 ¹در آغاز کلمه بود، و کلمه با پدر ما بود، و کلمه خدا بود. ²او در آغاز با پدر ما بود. ³همه چیز به‌واسطهٔ او آفریده شد، و از آنچه آفریده شد، هیچ چیز بدون او پدید نیامد. ⁴در او حیات بود، و آن حیات نورِ همهٔ مردمان بود. ⁵نور در تاریکی می‌درخشد، و تاریکی بر آن چیره نشده است.

⁶مردی از جانب پدر ما فرستاده شد که نامش یحیی بود. ⁷او به‌عنوان شاهد آمد تا بر آن نور شهادت دهد، تا همه به‌واسطهٔ شهادت یحیی ایمان آورند. ⁸او خودْ آن نور نبود، بلکه آمد تا بر آن نور شهادت دهد. ⁹آن نور حقیقی که به هر انسانی روشنایی می‌بخشد، به جهان می‌آمد. ¹⁰او در جهان بود، و جهان به‌واسطهٔ او پدید آمد، اما جهان او را نشناخت. ¹¹او به مِلک خویش آمد، ولی قومِ خودش او را نپذیرفتند. ¹²اما به همهٔ کسانی که او را پذیرفتند و به نام او ایمان آوردند، این حق را داد که فرزندان پدر ما شوند، ^a a v12 به آنان که عیسی را می‌پذیرند این حق داده می‌شود که فرزندان پدر ما شوند — به خانوادهٔ آن کس که پسر خود را فرستاد بازگردانده می‌شوند. ¹³فرزندانی که نه از خون، و نه از خواستهٔ جسم، و نه از خواستهٔ انسان، بلکه از پدر ما زاده شدند.

¹⁴کلمه جسم شد و در میان ما ساکن گشت. ما جلال او را دیدیم، جلالِ پسرِ یگانه که از پدر است، پُر از فیض و راستی. ¹⁵یحیی دربارهٔ او شهادت داد و ندا در داد: «این همان است که درباره‌اش گفتم: آن که پس از من می‌آید، بر من برتری دارد، زیرا پیش از من وجود داشت.» ¹⁶زیرا همهٔ ما از پُری او بهره یافتیم، فیض بر فیض. ¹⁷زیرا شریعت به‌واسطهٔ موسی داده شد، اما فیض و راستی به‌واسطهٔ عیسی مسیح آمد. ¹⁸هیچ‌کس هرگز پدر ما را ندیده است؛ پسرِ یگانه که در کنار پدر است، او را شناسانده است. ^b b v18 تنها پسری که همواره نزدیک به قلبِ پدر ما زیسته است می‌تواند به ما نشان دهد که پدر ما به‌راستی کیست — هر نظری که بر پدر می‌افتد، از راهِ عیسی است.

تو کیستی، یحیی؟

¹⁹و این است شهادت یحیی، آنگاه که یهودیان کاهنان و لاویان را از اورشلیم نزد او فرستادند تا بپرسند: «تو کیستی؟» ²⁰او اعتراف کرد و انکار ننمود، بلکه اعتراف کرد: «من مسیح نیستم.»

²¹پس از او پرسیدند: «پس چه؟ آیا تو ایلیا هستی؟» گفت: «نیستم.» «آیا تو آن پیامبر هستی؟» پاسخ داد: «نه.»

²²پس گفتند: «تو کیستی؟ باید به آنان که ما را فرستادند پاسخی بدهیم. دربارهٔ خود چه می‌گویی؟»

²³گفت: «من صدای ندا‌کننده‌ای در بیابانم که می‌گوید: ‹راه خداوند را راست کنید،› چنان‌که اِشعیای نبی گفت.»

²⁴و آن فرستادگان از فَریسیان بودند. ²⁵از او پرسیدند: «پس اگر نه مسیح هستی، نه ایلیا و نه آن پیامبر، چرا تعمید می‌دهی؟»

²⁶یحیی به آنان پاسخ داد: «من با آب تعمید می‌دهم، اما در میان شما کسی ایستاده که شما او را نمی‌شناسید، ²⁷همان که پس از من می‌آید، و من حتی شایستهٔ آن نیستم که بند کفشش را بگشایم.» ²⁸این وقایع در بیت‌عَنیا، در آن سوی رود اردن، جایی که یحیی تعمید می‌داد، روی داد.

اینک، برّه

²⁹روز بعد، چون یحیی عیسی را دید که به سوی او می‌آید، گفت: «اینک برّهٔ پدر ما — عیسی — که گناه جهان را برمی‌دارد! ^c c v29 یحیی عیسی را «برّهٔ پدر ما» می‌نامد، زیرا این پدر است که برّه را فراهم می‌کند — همان پدری که به ابراهیم وعده داد ‹خدا برّه را برای خود فراهم خواهد کرد،› و اکنون آن وعده را در پسر خود به انجام می‌رساند. ³⁰این همان است که درباره‌اش گفتم: ‹پس از من مردی می‌آید که بر من مقدّم است، زیرا پیش از من وجود داشت.› ³¹من او را نمی‌شناختم، اما آمدم تا با آب تعمید دهم تا او بر اسرائیل آشکار شود.» ³²یحیی شهادت داد: «روح‌القدس را دیدم که همچون کبوتری از آسمان فرود آمد و بر او قرار گرفت. ³³من او را نمی‌شناختم، اما آن که مرا فرستاد تا با آب تعمید دهم، به من گفت: ‹هر که ببینی روح‌القدس بر او فرود می‌آید و بر او می‌ماند، همان است که با روح‌القدس تعمید می‌دهد.› ³⁴و من دیده‌ام و شهادت داده‌ام که این همان پسرِ پدر ما است.» ^d d v34 شهادت یحیی عیسی را پسرِ پدر ما می‌نامد — نه صرفاً «پسری از خدا» بلکه پسرِ ازلی که پدر او را از پیش از آغاز جهان دوست داشته است.

بیا و ببین

³⁵روز بعد، یحیی باز با دو تن از شاگردان خود ایستاده بود، ³⁶و چون نگاهش به عیسی افتاد که می‌گذشت، گفت: «اینک برّهٔ پدر ما!» ³⁷آن دو شاگرد این سخن را از او شنیدند و از پی عیسی رفتند.

³⁸عیسی برگشت و دید که از پی او می‌آیند، پرسید: «چه می‌خواهید؟» گفتند: «رَبّی» (که به معنای اُستاد است)، «کجا اقامت داری؟»

³⁹به آنان گفت: «بیایید و خواهید دید.» پس رفتند و دیدند کجا اقامت دارد، و آن روز نزد او ماندند — نزدیک به ساعت چهار بعدازظهر بود.

⁴⁰یکی از آن دو که سخن یحیی را شنیدند و از پی عیسی رفتند، آندریاس، برادر شمعون پطرس بود. ⁴¹او نخست برادر خود شمعون را یافت و به او گفت: «ما مسیحِ موعود را یافته‌ایم» (که به معنای مسیح است).

⁴²او را نزد عیسی آورد. عیسی بر او نگریست و گفت: «تو شمعون، پسر یوحنا هستی. تو کیفا خوانده خواهی شد» (که به معنای پطرس است).

⁴³روز بعد، عیسی بر آن شد که به جلیل برود. فیلیپُس را یافت و به او گفت: «از پی من بیا.»

⁴⁴و فیلیپُس اهل بیت‌صِیدا بود، شهرِ آندریاس و پطرس. ⁴⁵فیلیپُس نَتَنائیل را یافت و به او گفت: «ما همان کسی را که موسی در شریعت و پیامبران درباره‌اش نوشت، یافته‌ایم — عیسی، پسر یوسف، از ناصره.»

⁴⁶نَتَنائیل گفت: «آیا از ناصره چیز خوبی می‌تواند برآید؟» فیلیپُس گفت: «بیا و ببین.»

⁴⁷عیسی نَتَنائیل را دید که نزدیک می‌آید و درباره‌اش گفت: «اینک یک اسرائیلی راستین که در او هیچ فریبی نیست!»

⁴⁸نَتَنائیل از او پرسید: «مرا از کجا می‌شناسی؟» عیسی پاسخ داد: «پیش از آنکه فیلیپُس تو را بخواند، آنگاه که زیر درخت انجیر بودی، تو را دیدم.»

⁴⁹نَتَنائیل پاسخ داد: «رَبّی، تو پسرِ پدر ما هستی! تو پادشاه اسرائیل هستی!»

⁵⁰عیسی به او پاسخ داد: «آیا به این سبب ایمان آوردی که به تو گفتم زیر درخت انجیر تو را دیدم؟ چیزهایی بزرگ‌تر از این خواهی دید.» ⁵¹و به او گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، آسمان را گشوده خواهید دید، و فرشتگان پدر ما را که بر پسرِ انسان بالا می‌روند و فرود می‌آیند.» ^e e v51 عیسی رؤیای یعقوب در بیت‌ئیل (پیدایش ۲۸:۱۲) را بازتاب می‌دهد، جایی که فرشتگان بر نردبانی میان آسمان و زمین در رفت‌وآمد بودند — که اکنون در او به انجام رسیده است.