ዮሐንስ 3

3 ¹ከፈሪሳውያን ወገን ኒቆዲሞስ የሚባል አንድ ሰው ነበረ፤ እርሱም የአይሁድ አለቃ ነበር። ²ይህ ሰው በሌሊት ወደ ኢየሱስ መጥቶ፣ “ረቢ ሆይ፤ ከአባታችን ዘንድ የመጣህ መምህር እንደ ሆንህ እናውቃለን፤ አባታችን ከእርሱ ጋር ካልሆነ፣ አንተ የምታደርጋቸውን እነዚህን ምልክቶች ሊያደርግ የሚችል የለምና” አለው።

³ኢየሱስም መልሶ፣ “እውነት እውነት እልሃለሁ፤ ማንም ከላይ ካልተወለደ በቀር፣ የአባታችንን መንግሥት ሊያይ አይችልም” አለው። ^a a v3 ‘አኖተን’ የሚለው ቃል ‘ከላይ’ ማለትም ‘እንደገና’ ማለት ነው። ኒቆዲሞስ ‘እንደገና’ ብሎ ሰማው፤ ስለዚህ ወደ ማኅፀን መልሶ ስለ መግባት ጠየቀ (ቍ 4)።

⁴ኒቆዲሞስም፣ “ሰው ከሸመገለ በኋላ እንዴት ሊወለድ ይችላል? ዳግመኛ ወደ እናቱ ማኅፀን ገብቶ ሊወለድ ይችላልን?” ብሎ ጠየቀ።

⁵ኢየሱስም መልሶ፣ “እውነት እውነት እልሃለሁ፤ ማንም ከውሃና ከመንፈስ ቅዱስ ካልተወለደ በቀር፣ ወደ አባታችን መንግሥት ሊገባ አይችልም። ⁶ከሥጋ የተወለደ ሥጋ ነው፤ ከመንፈስ ቅዱስ የተወለደ መንፈስ ነው። ⁷‘ከላይ መወለድ ይገባሃል’ ስላልሁህ አትደነቅ። ⁸ነፋስ ወደሚፈልገው ይነፍሳል፤ ድምፁን ትሰማለህ፤ ነገር ግን ከወዴት እንደሚመጣ ወይም ወዴት እንደሚሄድ አታውቅም። ከመንፈስ የተወለደ ሁሉ እንዲሁ ነው” አለው። ^b b v8 ያው ቃል ‘ነፋስ’ ማለትም ‘መንፈስ’ ማለት ነው፤ ኢየሱስ የምትሰማውን ነገር ግን ልትከተለው የማትችለውን ነገር ተጠቅሞ፣ ዳግም ልደትን የሚሰጠውን ያሳያል።

⁹ኒቆዲሞስም፣ “ይህ እንዴት ሊሆን ይችላል?” አለው።

¹⁰ኢየሱስም መልሶ፣ “አንተ የእስራኤል መምህር ስትሆን፣ ይህን አታውቅምን? ¹¹እውነት እውነት እልሃለሁ፤ የምናውቀውን እንናገራለን፤ ያየነውንም እንመሰክራለን፤ እናንተ ግን ምስክርነታችንን አትቀበሉም። ¹²ስለ ምድራዊ ነገር ነገርኋችሁ፣ ካላመናችሁ፣ ስለ ሰማያዊ ነገር ብነግራችሁ እንዴት ታምናላችሁ? ¹³ከሰማይ ከወረደው በቀር፣ ይኸውም የሰው ልጅ፣ ወደ ሰማይ የወጣ ማንም የለም። ¹⁴ሙሴ በምድረ በዳ እባቡን እንደ ሰቀለ፣ እንዲሁ የሰው ልጅ ከፍ ከፍ ሊል ይገባዋል፤ ^c c v14 በእባብ የተነደፈ ማንኛውም እስራኤላዊ ተመልክቶ በሕይወት እንዲኖር፣ ሙሴ በምድረ በዳ የናስ እባብ በእንጨት ላይ ሰቅሎ ነበር (ዘኍልቍ 21፥8-9)። ¹⁵ይህም በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው ነው። ¹⁶አባታችን ዓለምን እጅግ ከመውደዱ የተነሣ፣ በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ፣ አንድያ ልጁን ሰጠ። ^d d v16 ወልድን የሰጠው ፍቅር የአባታችን ፍቅር ነው። አባታችን እንግዳ የሆነ ሰው ወደ ዓለም አልላከም፤ ነገር ግን እንደ ልጆቹ ወደ ቤታችን እንድንመጣ፣ የገዛ ልጁን ኢየሱስን ሰጠ። ¹⁷አባታችን ልጁን ወደ ዓለም የላከው ዓለምን በእርሱ ለማዳን እንጂ፣ ዓለምን ለመፍረድ አይደለምና። ¹⁸በእርሱ የሚያምን አይፈረድበትም፤ የማያምን ግን በአባታችን አንድያ ልጅ ስም ስላላመነ አስቀድሞ ተፈርዶበታል። ¹⁹ፍርዱም ይህ ነው፤ ብርሃን ወደ ዓለም ገብቷል፤ ሰዎች ግን ሥራቸው ክፉ ስለ ነበር ከብርሃን ይልቅ ጨለማን ወደዱ። ²⁰ክፉ የሚያደርግ ሁሉ ብርሃንን ይጠላል፤ ሥራውም እንዳይገለጥ ወደ ብርሃን አይመጣም። ²¹እውነትን የሚያደርግ ግን ሥራው በአባታችን ተደርጎ እንደ ሆነ እንዲገለጥ ወደ ብርሃን ይመጣል” አለ።

በይሁዳ ማጥመቅ

²²ከዚህ በኋላ፣ ኢየሱስ ከደቀ መዛሙርቱ ጋር ወደ ይሁዳ አገር ሄደ፤ በዚያም ከእነርሱ ጋር እየቆየ ያጠምቅ ነበር። ²³ዮሐንስም በሳሌም አቅራቢያ በሄኖን ያጠምቅ ነበር፤ በዚያ ብዙ ውሃ ነበርና፤ ሰዎችም እየመጡ ይጠመቁ ነበር፤ ²⁴ዮሐንስ ገና ወደ ወኅኒ አልተጣለም ነበርና። ²⁵በዮሐንስ ደቀ መዛሙርትና በአንድ አይሁዳዊ መካከል ስለ መንጻት ክርክር ተነሣ። ²⁶ወደ ዮሐንስም መጥተው፣ “ረቢ ሆይ፤ በዮርዳኖስ ማዶ ከአንተ ጋር የነበረው፣ አንተም የመሰከርህለት ሰው፣ እነሆ ያጠምቃል፤ ሁሉም ወደ እርሱ ይሄዳሉ” አሉት።

²⁷ዮሐንስም መልሶ፣ “ሰው ከሰማይ ካልተሰጠው በቀር፣ አንዲትን ነገር እንኳ ሊቀበል አይችልም። ²⁸‘እኔ ክርስቶስ አይደለሁም፤ ነገር ግን በፊቱ ተልኬአለሁ’ ማለቴን እናንተ ራሳችሁ ትመሰክራላችሁ። ²⁹ሙሽራዪት ያለችው ሙሽራው ነው፤ ይኸውም ኢየሱስ ነው። ቆሞ የሚሰማው የሙሽራው ወዳጅ ግን፣ በሙሽራው ድምፅ እጅግ ደስ ይለዋል። እንግዲህ ደስታዬ አሁን ተፈጽሟል። ^e e v29 ዮሐንስ ኢየሱስን ሙሽራ ብሎ ይጠራዋል፤ ይኸውም አባታችን ለሚወዳቸው ሕዝብ፣ ለሙሽራዪቱ ይመጣል ብሎ ከጥንት የተስፋ ቃል የሰጠው ነው። የዮሐንስ ደስታ ሰርጉ በመጨረሻ ሲደርስ፣ የወዳጅ ደስታ ነው። ³⁰እርሱ ሊልቅ ይገባዋል፤ እኔ ግን ላንስ ይገባኛል” አለ።

³¹ከላይ የሚመጣው ከሁሉ በላይ ነው። ከምድር የሆነው የምድር ነው፤ ምድራዊ በሆነ አነጋገርም ይናገራል። ከሰማይ የሚመጣው ከሁሉ በላይ ነው። ³²ያየውንና የሰማውን ይመሰክራል፤ ነገር ግን ምስክርነቱን ማንም አይቀበልም። ³³ምስክርነቱን የሚቀበል ግን አባታችን እውነተኛ እንደ ሆነ ያረጋግጣል። ³⁴አባታችን የላከው የአባታችንን ቃል ይናገራል፤ መንፈስ ቅዱስን ያለ መጠን ይሰጣልና። ³⁵አባታችን ወልድን ይወዳል፤ ሁሉንም ነገር በእጁ ሰጥቶታል። ^f f v35 በዚህ ቍጥር የተገለጠው የአብና የወልድ ፍቅር የእግዚአብሔር ራሱ ውስጣዊ ሕይወት ነው — ዘላለማዊ፣ የማይለወጥ፣ አባታችን ወልድ ወደ ዓለም ይዞ እንዲሄድ የሰጠው ሁሉ ምንጭ ነው። ³⁶በወልድ የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው፤ ወልድን የማይታዘዝ ግን ሕይወትን አያይም፤ የአባታችን ቍጣ በእርሱ ላይ ይኖራል።