ዮሐንስ 4

4 ¹ኢየሱስ ከዮሐንስ ይልቅ ብዙ ደቀ መዛሙርት እያፈራና እያጠመቀ እንደ ነበረ ፈሪሳውያን መስማታቸውን ባወቀ ጊዜ፣ ²(የሚያጠምቁት ደቀ መዛሙርቱ እንጂ ኢየሱስ ራሱ አልነበረም)፣ ³ይሁዳን ትቶ ወደ ገሊላ ተመለሰ። ⁴በሰማርያም ማለፍ ነበረበት። ⁵ስለዚህ ያዕቆብ ለልጁ ለዮሴፍ ወደ ሰጠው መሬት አጠገብ ወዳለች፣ ሲካር ወደምትባል የሰማርያ ከተማ መጣ። ⁶የያዕቆብ የውሃ ጒድጓድ በዚያ ነበር። ኢየሱስም ከጒዞው የተነሣ ደክሞት በጒድጓዱ አጠገብ ተቀመጠ፤ ጊዜውም ወደ ቀትር ገደማ ነበር። ^a a v6 ከፀሐይ መውጫ ጀምሮ ሲቈጠር፣ ስድስተኛው ሰዓት ወደ ቀትር ገደማ ነው።

⁷ከሰማርያም አንዲት ሴት ውሃ ለመቅዳት መጣች። ኢየሱስም፣ “የምጠጣ ስጪኝ” አላት።

⁸(ደቀ መዛሙርቱ ምግብ ለመግዛት ወደ ከተማ ገብተው ነበርና።)

⁹ሳምራዊቷ ሴትም፣ “አንተ አይሁዳዊ ስትሆን እንዴት እኔን ሳምራዊቷን ሴት የምጠጣ ትለምናለህ?” አለችው። (አይሁድ ከሳምራውያን ጋራ አይተባበሩምና።)

¹⁰ኢየሱስም መልሶ፣ “የአባታችንን ስጦታ፣ ‘የምጠጣ ስጪኝ’ የሚልሽንም ማን እንደ ሆነ ብታውቂ ኖሮ፣ አንቺ ትለምኚው ነበር፤ እርሱም የሕይወት ውሃ ይሰጥሽ ነበር” አላት።

¹¹ሴቲቱም፣ “ጌታ ሆይ፤ የምትቀዳበት ነገር የለህም፤ ጒድጓዱም ጥልቅ ነው፤ ታዲያ ይህን የሕይወት ውሃ ከወዴት ታገኛለህ? ¹²ጒድጓዱን ከሰጠን፣ ራሱም ከልጆቹና ከእንስሶቹ ጋራ ከጠጣበት ከአባታችን ከያዕቆብ ትበልጣለህን?” አለችው።

¹³ኢየሱስም፣ “ከዚህ ውሃ የሚጠጣ ሁሉ እንደ ገና ይጠማል፤ ¹⁴እኔ የምሰጠውን ውሃ የሚጠጣ ግን ከቶ አይጠማም፤ ይልቁንም ያ ውሃ በእርሱ ውስጥ ወደ ዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የውሃ ምንጭ ይሆንለታል” አላት።

¹⁵ሴቲቱም፣ “ጌታ ሆይ፤ እንዳልጠማኝና ውሃ ለመቅዳት ወደዚህ እንዳልመጣ ይህን ውሃ ስጠኝ” አለችው።

¹⁶ኢየሱስም፣ “ሄደሽ ባልሽን ጠርተሽ ወደዚህ ተመለሺ” አላት።

¹⁷ሴቲቱም መልሳ፣ “ባል የለኝም” አለች። ኢየሱስም፣ “ባል የለኝም ማለትሽ ትክክል ነው፤

¹⁸አምስት ባሎች ነበሩሽና፤ አሁን ያለሽም ባልሽ አይደለም፤ እውነት ተናገርሽ” አላት።

¹⁹ሴቲቱም፣ “ጌታ ሆይ፤ ነቢይ እንደ ሆንህ አያለሁ። ²⁰አባቶቻችን በዚህ ተራራ ላይ ሰገዱ፤ እናንተ ግን ሰው ሊሰግድበት የሚገባው ስፍራ ኢየሩሳሌም ነው ትላላችሁ” አለችው።

²¹ኢየሱስም፣ “አንቺ ሴት፤ እመኚኝ፤ ለአብ በዚህ ተራራም ሆነ በኢየሩሳሌም የማትሰግዱበት ሰዓት ይመጣል። ²²እናንተ የማታውቁትን ትሰግዳላችሁ፤ እኛ ግን የምናውቀውን እንሰግዳለን፤ ድነት ከአይሁድ ነውና። ²³ነገር ግን እውነተኛ ሰጋጆች ለአብ በመንፈስና በእውነት የሚሰግዱበት ጊዜ ይመጣል፤ አሁንም ደርሷል፤ አብ እንደ እነዚህ ያሉትን ሰጋጆች ይሻልና። ²⁴አብ መንፈስ ነው፤ የሚሰግዱለትም በመንፈስና በእውነት ሊሰግዱለት ይገባል” አላት። ^b b v24 በዚህ ክፍል ሁሉ ኢየሱስ ለአብ ስለ መስገድ ያስተምራል፤ ባሕርዩ መንፈስ የሆነው እርሱ፣ እውነተኛ ሰጋጆችን የሚሻው ያው አብ ነው።

²⁵ሴቲቱም፣ “ክርስቶስ የሚባለው መሲሕ እንደሚመጣ አውቃለሁ፤ እርሱ በመጣ ጊዜ ሁሉን ነገር ይነግረናል” አለችው።

²⁶ኢየሱስም፣ “ከአንቺ ጋራ የምናገር እኔ ነኝ” አላት።

²⁷በዚያን ጊዜም ደቀ መዛሙርቱ ተመለሱ፤ ከሴት ጋራ ሲነጋገር አይተውም ተደነቁ። ነገር ግን ማንም፣ “ምን ትፈልጊያለሽ?” ወይም፣ “ከእርሷ ጋራ ስለ ምን ትነጋገራለህ?” አላለም። ²⁸ስለዚህ ሴቲቱ እንስራዋን ትታ ወደ ከተማ ተመልሳ ሄዳ ሰዎቹን እንዲህ አለች፤ ²⁹“ያደረግሁትን ሁሉ የነገረኝን ሰው መጥታችሁ እዩ፤ እንጃ ይህ ክርስቶስ ይሆንን?” ³⁰እነርሱም ከከተማ ወጥተው ወደ እርሱ ይመጡ ነበር።

³¹ይህ በእንዲህ እንዳለ ደቀ መዛሙርቱ፣ “ረቢ፤ ብላ” ብለው ይለምኑት ነበር።

³²እርሱ ግን፣ “እናንተ የማታውቁት የምበላው ምግብ አለኝ” አላቸው።

³³ስለዚህ ደቀ መዛሙርቱ እርስ በርሳቸው፣ “ይበላ ዘንድ ሰው አምጥቶለት ይሆንን?” ተባባሉ።

³⁴ኢየሱስም፣ “የእኔ ምግብ የላከኝን ፈቃድ ማድረግና ሥራውን መፈጸም ነው። ³⁵እናንተ፣ ‘ገና አራት ወር ይቀራል፤ ከዚያም መከር ይመጣል’ አትሉምን? እነሆ፤ እላችኋለሁ፤ ዐይናችሁን አንሥታችሁ እርሻዎቹን ተመልከቱ፤ ለመከር ነጭተዋል። ³⁶አጫጁ አሁኑኑ ዋጋውን ይቀበላል፤ ለዘላለም ሕይወትም ፍሬ ይሰበስባል፤ ይኸውም ዘሪውና አጫጁ አብረው ደስ እንዲላቸው ነው። ³⁷‘አንዱ ይዘራል፤ ሌላውም ያጭዳል’ የሚለው ቃል በዚህ እውነት ሆኖ ተገኝቷል። ³⁸እናንተ ያልደከማችሁበትን ታጭዱ ዘንድ ላክኋችሁ፤ ሌሎች ደከሙ፤ እናንተም በድካማቸው ገብታችኋል” አላቸው።

ሰማርያ አመነች

³⁹ከዚያች ከተማ ብዙ ሳምራውያን፣ “ያደረግሁትን ሁሉ ነገረኝ” ብላ በመሰከረችው በሴቲቱ ቃል ምክንያት በእርሱ አመኑ። ⁴⁰ሳምራውያኑም ወደ እርሱ መጥተው ከእነርሱ ጋራ እንዲቈይ ለመኑት፤ እርሱም ሁለት ቀን በዚያ ቈየ። ⁴¹ከቃሉም የተነሣ ብዙ ሌሎች አመኑ። ⁴²ሴቲቱንም፣ “ከእንግዲህ የምናምነው አንቺ በተናገርሽው ምክንያት አይደለም፤ እኛ ራሳችን ሰምተናልና፤ ይህም ሰው በእውነት የዓለም አዳኝ እንደ ሆነ እናውቃለን” አሏት።

ወደ ገሊላ መመለስ

⁴³ከሁለቱ ቀን በኋላ ከዚያ ወጥቶ ወደ ገሊላ ሄደ። ⁴⁴(ነቢይ በገዛ አገሩ እንደማይከበር ኢየሱስ ራሱ መስክሮ ነበርና።) ⁴⁵ወደ ገሊላ በደረሰም ጊዜ፣ ገሊላውያን ተቀበሉት፤ እነርሱ ደግሞ ለበዓሉ ሄደው ነበርና በኢየሩሳሌም በበዓሉ ወቅት ያደረገውን ሁሉ አይተው ነበር። ⁴⁶ውሃውን ወደ ወይን ጠጅ ወደ ለወጠባት ወደ ገሊላዋ ቃና እንደ ገና መጣ። በቅፍርናሆምም የአንድ የንጉሥ ሹም ልጅ ታሞ ነበር። ⁴⁷ኢየሱስ ከይሁዳ ወደ ገሊላ መምጣቱን በሰማ ጊዜ፣ ወደ እርሱ ሄዶ እንዲወርድና ሊሞት የተቃረበውን ልጁን እንዲፈውስለት ለመነው።

⁴⁸ስለዚህ ኢየሱስ፣ “እናንተ ምልክቶችንና ድንቆችን ካላያችሁ በቀር ከቶ አታምኑም” አለው።

⁴⁹የንጉሡ ሹምም፣ “ጌታ ሆይ፤ ልጄ ሳይሞት ውረድ” አለው።

⁵⁰ኢየሱስም፣ “ሂድ፤ ልጅህ በሕይወት ይኖራል” አለው። ሰውየውም ኢየሱስ የነገረውን አምኖ ሄደ።

⁵¹ወደ ቤቱ ሲወርድም፣ ባሪያዎቹ ተገናኝተውት ልጁ በሕይወት እንዳለ ነገሩት። ⁵²እርሱም የተሻለው በስንት ሰዓት እንደ ሆነ ጠየቃቸው፤ እነርሱም፣ “ትናንት በሰባት ሰዓት ንዳዱ ለቀቀው” አሉት።

⁵³አባትየውም ኢየሱስ፣ “ልጅህ በሕይወት ይኖራል” ያለው በዚያ ሰዓት እንደ ሆነ ዐወቀ፤ እርሱና ቤተ ሰዎቹ ሁሉ አመኑ።

⁵⁴ይህም ኢየሱስ ከይሁዳ ወደ ገሊላ መጥቶ ያደረገው ሁለተኛው ምልክት ነበር።