ଶମିରୋଣ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯାଉଥିବା ପଥ

ଯାକୁବଙ୍କ କୂଅ ପାଖରେ କ୍ଳାନ୍ତ ଯୀଶୁ ଜଣେ ଶମିରୋଣୀୟ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ପିଇବାକୁ ପାଣି ମାଗନ୍ତି, ତାଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ସତ୍ୟ କହିଦିଅନ୍ତି, ଏବଂ ଏପରି ଜଳ ଦେବାକୁ କହନ୍ତି ଯାହା ତାଙ୍କ ଭିତରେ ଏକ ନିର୍ଝର ହୋଇଯାଏ। ପିତା ଆତ୍ମାରେ ଓ ସତ୍ୟରେ ଉପାସନାକାରୀଙ୍କୁ ଖୋଜୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସାରା ନଗର ବିଶ୍ୱାସ କରେ; ମୃତ୍ୟୁମୁଖରେ ଥିବା ଏକ ବାଳକ ବଞ୍ଚିଯାଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 4।

ଅତଏବ ଯୀଶୁ ଯୋହନଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଶିଷ୍ୟ କରି ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଉଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଫାରୂଶୀମାନେ ଶୁଣିଅଛନ୍ତି, ଏହା ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଜାଣିଲେ, (ଅବଶ୍ୟ ଯୀଶୁ ନିଜେ ବାପ୍ତିସ୍ମ ଦେଉ ନ ଥିଲେ, ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦେଉଥିଲେ), ସେତେବେଳେ ସେ ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ପୁନର୍ବାର ଗାଲିଲୀକୁ ଗଲେ। ପୁଣି, ତାହାଙ୍କୁ ଶମିରୋଣ ମଧ୍ୟ ଦେଇ ଯିବାକୁ ପଡ଼ିଲା। ଏଣୁ ସେ ଶମିରୋଣର ସୁଖାର ନାମକ ଗୋଟିଏ ନଗରକୁ ଆସିଲେ, ତାହା ଯାକୁବ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଯୋଷେଫଙ୍କୁ ଦେଇଥିବା କ୍ଷେତ୍ର ନିକଟରେ ଥିଲା। ସେଠାରେ ଯାକୁବଙ୍କ କୂପ ଥିଲା। ଯୀଶୁ ଯାତ୍ରାରେ କ୍ଲାନ୍ତ ହୋଇ ସେହି କୂପ ନିକଟରେ ବସିଲେ—ପ୍ରାୟ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟ ଥିଲା। ^a

ଶମିରୋଣର ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ଜଳ କାଢ଼ିବାକୁ ଆସିଲା। ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ମୋତେ ପାନ କରିବାକୁ ଦିଅ।”

(କାରଣ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଖାଦ୍ୟ କିଣିବା ନିମନ୍ତେ ନଗର ଭିତରକୁ ଯାଇଥିଲେ)।

ସେହି ଶମିରୋଣୀୟ ସ୍ତ୍ରୀ କହିଲା, “ଆପଣ ଜଣେ ଯିହୂଦୀ; ତେବେ ଶମିରୋଣୀୟା ସ୍ତ୍ରୀ ମୋʼଠାରୁ କାହିଁକି ପାନ କରିବାକୁ ମାଗୁଅଛନ୍ତି?” (କାରଣ ଯିହୂଦୀମାନେ ଶମିରୋଣୀୟମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟଵହାର ରଖନ୍ତି ନାହିଁ)।

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯଦି ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦାନ ଜାଣିଥାʼନ୍ତ, ଆଉ ‘ମୋତେ ପାନ କରିବାକୁ ଦିଅ’ ବୋଲି ତୁମ୍ଭକୁ କିଏ କହୁଅଛି, ତାହା ଜାଣିଥାʼନ୍ତ, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ ତାହାଙ୍କୁ ମାଗିଥାʼନ୍ତ, ପୁଣି ସେ ତୁମ୍ଭକୁ ଜୀଵନ୍ତ ଜଳ ଦେଇଥାʼନ୍ତେ।”

ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମହାଶୟ, ଜଳ କାଢ଼ିବା ପାଇଁ ଆପଣଙ୍କ ପାଖରେ କିଛି ନାହିଁ, ଆଉ କୂପ ଗଭୀର। ତେବେ ସେହି ଜୀଵନ୍ତ ଜଳ ଆପଣ କେଉଁଠାରୁ ପାଆନ୍ତି? ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏହି କୂପ ଦେଇଥିଲେ, ଆଉ ନିଜେ ଆପଣା ପୁତ୍ର ଓ ପଶୁଗଣ ସହିତ ଏଥିରୁ ପାନ କରିଥିଲେ, ସେହି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷ ଯାକୁବଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ଆପଣ କି ବଡ଼?”

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଯେକେହି ଏହି ଜଳ ପାନ କରେ, ସେ ପୁନର୍ବାର ତୃଷିତ ହେବ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଜଳ ଦେବି, ତାହା ଯେ ପାନ କରିବ, ସେ କଦାପି ଆଉ ତୃଷିତ ହେବ ନାହିଁ; ବରଂ ମୁଁ ଯେଉଁ ଜଳ ଦେବି, ତାହା ତାହା ଅନ୍ତରରେ ଅନନ୍ତ ଜୀଵନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଛୁଳି ଉଠୁଥିବା ଜଳର ନିର୍ଝର ହେବ।”

ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମହାଶୟ, ମୋତେ ସେହି ଜଳ ଦିଅନ୍ତୁ, ଯେପରି ମୁଁ ତୃଷିତ ନ ହୁଏ ଅବା ଜଳ କାଢ଼ିବା ନିମନ୍ତେ ଏଠାକୁ ନ ଆସେ।”

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ଯାଅ, ତୁମ୍ଭ ସ୍ଵାମୀକୁ ଡାକି ଏଠାକୁ ଆସ।”

ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଉତ୍ତର ଦେଲା, “ମୋହର ସ୍ଵାମୀ ନାହିଁ।” ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ମୋହର ସ୍ଵାମୀ ନାହିଁ ବୋଲି ତୁମ୍ଭେ ଯଥାର୍ଥ କହିଲ।

କାରଣ ତୁମ୍ଭର ପାଞ୍ଚ ଜଣ ସ୍ଵାମୀ ଥିଲେ, ଆଉ ବର୍ତ୍ତମାନ ଯାହାକୁ ତୁମ୍ଭେ ରଖିଅଛ, ସେ ତୁମ୍ଭର ସ୍ଵାମୀ ନୁହେଁ। ତୁମ୍ଭେ ଏହା ସତ୍ୟ କହିଅଛ।”

ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମହାଶୟ, ଆପଣ ଯେ ଜଣେ ଭାବବାଦୀ, ଏହା ମୁଁ ଦେଖୁଅଛି। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଏହି ପର୍ବତ ଉପରେ ଉପାସନା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଆପଣମାନେ କହନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଯିରୂଶାଲମରେ ଉପାସନା କରିବାକୁ ହେବ।”

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ହେ ନାରୀ, ମୋ କଥାରେ ବିଶ୍ଵାସ କର: ଏପରି ସମୟ ଆସୁଅଛି, ଯେତେବେଳେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ପର୍ବତ ଉପରେ କିମ୍ବା ଯିରୂଶାଲମରେ ପିତାଙ୍କ ଉପାସନା କରିବ ନାହିଁ। ତୁମ୍ଭେମାନେ ଯାହାକୁ ଜାଣ ନାହିଁ, ତାହାର ଉପାସନା କରୁଅଛ; ଆମ୍ଭେମାନେ ଯାହାକୁ ଜାଣୁ, ତାହାର ଉପାସନା କରୁଅଛୁ—କାରଣ ପରିତ୍ରାଣ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କଠାରୁ ଆସେ। କିନ୍ତୁ ଏପରି ସମୟ ଆସୁଅଛି, ଆଉ ବର୍ତ୍ତମାନ ଉପସ୍ଥିତ, ଯେତେବେଳେ ସତ୍ୟ ଉପାସକମାନେ ଆତ୍ମାରେ ଓ ସତ୍ୟରେ ପିତାଙ୍କ ଉପାସନା କରିବେ—କାରଣ ପିତା ଏପରି ଉପାସକମାନଙ୍କୁ ଖୋଜନ୍ତି। ପିତା ଆତ୍ମା ଅଟନ୍ତି, ଆଉ ଯେଉଁମାନେ ତାହାଙ୍କ ଉପାସନା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆତ୍ମାରେ ଓ ସତ୍ୟରେ ଉପାସନା କରିବାକୁ ହେବ।” ^b

ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲା, “ମସୀହ—ଯାହାଙ୍କୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ—ଆସୁଅଛନ୍ତି, ଏହା ମୁଁ ଜାଣେ। ସେ ଆସିଲେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଷୟ ଜଣାଇଦେବେ।”

ଯୀଶୁ ତାହାକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ସହିତ କଥା କହୁଥିବା ଯେ ମୁଁ, ମୁଁ ସେହି ଅଟେ।”

ସେହି କ୍ଷଣି ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଫେରିଆସିଲେ, ଆଉ ସେ ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବାରୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ତଥାପି “ଆପଣ କʼଣ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛନ୍ତି?” ଅବା “ତାହା ସହିତ କାହିଁକି କଥା କହୁଅଛନ୍ତି?” ବୋଲି କେହି କହିଲା ନାହିଁ। ଅତଏବ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀ ଆପଣା ଜଳ କଳସ ଛାଡ଼ି ନଗରକୁ ଫେରିଯାଇ ଲୋକମାନଙ୍କୁ କହିଲା, “ଆସ, ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେଖ, ମୁଁ ଯାହା ଯାହା କରିଅଛି, ସେସମସ୍ତ ସେ ମୋତେ କହିଦେଲେ। ଏ କʼଣ ସେହି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ହୋଇ ପାରନ୍ତି?” ସେଥିରେ ସେମାନେ ନଗରରୁ ବାହାରି ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

ଇତିମଧ୍ୟରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କରି କହିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଭୋଜନ କରନ୍ତୁ।”

କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ମୋହର ଏପରି ଖାଦ୍ୟ ଅଛି, ଯାହା ବିଷୟରେ ତୁମ୍ଭେମାନେ କିଛି ଜାଣ ନାହିଁ।”

ସେଥିରେ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପରସ୍ପର କହାକହି ହେଲେ, “କେହି କି ତାହାଙ୍କୁ ଖାଇବାକୁ କିଛି ଆଣିଦେଇଅଛି?”

ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋହର ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବା ଆଉ ତାହାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରିବା ହିଁ ମୋହର ଖାଦ୍ୟ। ‘ଆଉ ଚାରି ମାସ ଅଛି, ତେବେ ଶସ୍ୟଚ୍ଛେଦନ ଆସିବ’ ବୋଲି କି ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁ ନାହଁ? ଦେଖ, ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି: ଆପଣା ଆପଣା ଆଖି ଉଠାଇ କ୍ଷେତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଦେଖ—ସେସବୁ ଶସ୍ୟଚ୍ଛେଦନ ନିମନ୍ତେ ଶୁଭ୍ର ହୋଇଅଛି। ଏବେ ହିଁ ଶସ୍ୟଚ୍ଛେଦକ ବେତନ ପାଉଅଛି ଆଉ ଅନନ୍ତ ଜୀଵନ ନିମନ୍ତେ ଫଳ ସଂଗ୍ରହ କରୁଅଛି, ଯେପରି ବୁଣିବା ଲୋକ ଓ ଶସ୍ୟଚ୍ଛେଦକ ଏକତ୍ର ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। କାରଣ ଏ ବିଷୟରେ ଏହି ଉକ୍ତି ସତ୍ୟ ହୁଏ: ‘ଜଣେ ବୁଣେ, ଆଉ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ଶସ୍ୟ କାଟେ।’ ଯେଥିପାଇଁ ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରିଶ୍ରମ କର ନାହିଁ, ତାହା କାଟିବା ନିମନ୍ତେ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କଲି। ଅନ୍ୟମାନେ ପରିଶ୍ରମ କଲେ, ଆଉ ତୁମ୍ଭେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପରିଶ୍ରମର ଫଳ ଭୋଗ କରୁଅଛ।”

ଶମିରୋଣ ବିଶ୍ଵାସ କରେ

“ମୁଁ ଯାହା ଯାହା କରିଅଛି, ସେସମସ୍ତ ସେ ମୋତେ କହିଦେଲେ,” ସେହି ସ୍ତ୍ରୀର ଏହି ସାକ୍ଷ୍ୟ ହେତୁ ସେହି ନଗରର ଅନେକ ଶମିରୋଣୀୟ ଲୋକ ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ଏଣୁ ଶମିରୋଣୀୟମାନେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ରହିବା ପାଇଁ ତାହାଙ୍କୁ ବିନତି କଲେ; ଆଉ ସେ ସେଠାରେ ଦୁଇ ଦିନ ରହିଲେ। ପୁଣି, ତାହାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ହେତୁ ଆହୁରି ଅନେକ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ସେମାନେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀକୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭ କଥା ହେତୁ ଯେ ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁଅଛୁ, ତାହା ଆଉ ନୁହେଁ—କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ନିଜେ ଶୁଣିଅଛୁ, ଆଉ ଏହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯେ ସତ୍ୟରେ ଜଗତର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା, ଏହା ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁଅଛୁ।”

ଗାଲିଲୀକୁ ପ୍ରତ୍ୟାବର୍ତ୍ତନ

ସେହି ଦୁଇ ଦିନ ପରେ ସେ ସେଠାରୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି ଗାଲିଲୀକୁ ଗଲେ। (କାରଣ ଭାବବାଦୀ ଆପଣା ନିଜ ସ୍ଵଦେଶରେ ସମ୍ମାନ ପାଏ ନାହିଁ ବୋଲି ଯୀଶୁ ନିଜେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ)। ସେ ଗାଲିଲୀରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତେ, ଗାଲିଲୀୟ ଲୋକମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, କାରଣ ପର୍ବ ସମୟରେ ଯିରୂଶାଲମରେ ସେ ଯାହା ଯାହା କରିଥିଲେ, ସେସମସ୍ତ ସେମାନେ ଦେଖିଥିଲେ—ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ପର୍ବକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ଯେଉଁ ଗାଲିଲୀର କାନ୍ନାରେ ଜଳକୁ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ କରିଥିଲେ, ସେ ପୁନର୍ବାର ସେଠାକୁ ଆସିଲେ। ସେତେବେଳେ କଫର୍ନାହୂମରେ ଜଣେ ରାଜକର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ପୀଡ଼ିତ ଥିଲା। ଯୀଶୁ ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶରୁ ଗାଲିଲୀକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ସେ ତାହାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ତାହାଙ୍କ ମୃତକଳ୍ପ ପୁତ୍ରକୁ ସୁସ୍ଥ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିବା ପାଇଁ ବିନତି କଲେ।

ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚିହ୍ନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ କର୍ମ ନ ଦେଖିଲେ କଦାପି ବିଶ୍ଵାସ କରିବ ନାହିଁ।”

ସେହି ରାଜକର୍ମଚାରୀ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମହାଶୟ, ମୋହର ବାଳକ ମରିବା ପୂର୍ବରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସନ୍ତୁ।”

ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯାଅ; ତୁମ୍ଭର ପୁତ୍ର ବଞ୍ଚିବ।” ସେହି ବ୍ୟକ୍ତି ଯୀଶୁ ତାହାଙ୍କୁ କହିଥିବା ବାକ୍ୟରେ ବିଶ୍ଵାସ କରି ଚାଲିଗଲେ।

ସେ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ତାହାଙ୍କ ଦାସମାନେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଭେଟି ତାହାଙ୍କ ବାଳକ ବଞ୍ଚିଅଛି ବୋଲି କହିଲେ। ସେଥିରେ ସେ ଆରୋଗ୍ୟ ହେବା ସମୟ ସେମାନଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଗତକାଲି ସପ୍ତମ ଘଣ୍ଟା ସମୟରେ ଜ୍ଵର ତାହାକୁ ଛାଡ଼ିଲା।”

ଅତଏବ, “ତୁମ୍ଭର ପୁତ୍ର ବଞ୍ଚିବ,” ବୋଲି ଯୀଶୁ ଯେଉଁ ସମୟରେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ତାହା ଯେ ସେହି ସମୟ, ଏହା ପିତା ବୁଝିଲେ। ପୁଣି, ସେ ଓ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପରିବାର ବିଶ୍ଵାସ କଲେ।

ଯୀଶୁ ଯିହୂଦା ପ୍ରଦେଶରୁ ଗାଲିଲୀକୁ ଆସିଲା ପରେ ଏହା ତାହାଙ୍କ କରିଥିବା ଦ୍ଵିତୀୟ ଚିହ୍ନ ଥିଲା।