Samiriye'den Geçen Yol
4 1 İsa, Yahya'dan daha çok öğrenci edinip vaftiz ettiğini Ferisiler'in duyduğunu öğrenince 2 (gerçi vaftiz eden İsa'nın kendisi değil, öğrencileriydi) 3 Yahudiye'yi bırakıp yeniden Celile'ye döndü. 4 Giderken Samiriye'den geçmesi gerekiyordu. 5 Böylece Samiriye'nin Sihar denilen kentine geldi. Burası Yakup'un oğlu Yusuf'a verdiği tarlanın yakınındaydı. 6 Yakup'un kuyusu da oradaydı. İsa, yolculuktan yorgun düşmüş olarak kuyunun başına oturdu—öğleye doğruydu. a a v6 Gün doğumundan sayıldığında altıncı saat öğle vaktine denk gelir.
7 Samiriyeli bir kadın su çekmeye geldi. İsa ona, «Bana içecek su ver» dedi.
8 (Çünkü öğrencileri yiyecek satın almak için kente gitmişlerdi.)
9 Samiriyeli kadın, «Sen bir Yahudi'sin; nasıl olur da benden, Samiriyeli bir kadından içecek su istersin?» dedi. (Çünkü Yahudiler'in Samiriyeliler'le ilişkisi yoktur.)
10 İsa ona şöyle yanıt verdi: «Eğer Babamız'ın armağanını ve sana, ‹Bana içecek su ver› diyenin kim olduğunu bilseydin, sen O'ndan isterdin, O da sana yaşam suyu verirdi.»
11 Kadın O'na, «Efendim, su çekecek bir şeyin yok, kuyu da derin. Bu yaşam suyunu nereden bulacaksın?» dedi. 12 «Yoksa sen, bu kuyuyu bize veren, kendisi de oğulları ve hayvanları da ondan içen atamız Yakup'tan daha mı büyüksün?»
13 İsa ona şöyle dedi: «Bu sudan her içen yine susayacak, 14 ama benim vereceğim sudan içen sonsuza dek susamayacak; ona vereceğim su, onun içinde sonsuz yaşam için fışkıran bir su pınarı olacak.»
15 Kadın O'na, «Efendim, bana bu sudan ver; artık susamayayım, su çekmek için de buraya gelmeyeyim» dedi.
16 İsa ona, «Git, kocanı çağır, sonra buraya gel» dedi.
17 Kadın, «Kocam yok» diye yanıt verdi. İsa ona, «‹Kocam yok› demekle doğru söyledin» dedi.
18 «Çünkü beş kocan oldu; şimdi birlikte olduğun adam da kocan değil. Bu konuda gerçeği söyledin.»
19 Kadın O'na şöyle dedi: «Efendim, anlıyorum ki sen bir peygambersin. 20 Atalarımız bu dağda tapındılar, ama sizler tapınılması gereken yerin Yeruşalim olduğunu söylüyorsunuz.»
21 İsa ona şöyle dedi: «Kadın, bana inan: Öyle bir saat geliyor ki, Baba'ya ne bu dağda, ne de Yeruşalim'de tapınacaksınız. 22 Siz bilmediğinize tapıyorsunuz; biz ise bildiğimize tapıyoruz—çünkü kurtuluş Yahudiler'den gelir. 23 Ne var ki, gerçek tapınanların Baba'ya ruhta ve gerçekte tapınacakları saat geliyor; işte o saat şimdidir. Baba da kendisine böyle tapınanları arıyor. 24 Baba ruhtur; O'na tapınanlar da ruhta ve gerçekte tapınmalıdır.» b b v24 İsa bu bölümün tümü boyunca Baba'ya tapınmayı öğretir; doğası ruh olan O, gerçek tapınanları arayan aynı Baba'dır.
25 Kadın O'na, «Mesih'in—Hristos denilenin—geleceğini biliyorum. O gelince bize her şeyi bildirecek» dedi.
26 İsa ona, «Seninle konuşan benim; işte O benim» dedi.
27 Tam o sırada öğrencileri döndü ve İsa'nın bir kadınla konuşmasına şaştılar. Yine de hiçbiri, «Ne istiyorsun?» ya da «Neden onunla konuşuyorsun?» demedi. 28 Bunun üzerine kadın su testisini bırakıp kente döndü ve halka şöyle dedi: 29 «Gelin, yaptığım her şeyi bana söyleyen bir adamı görün. Yoksa Mesih bu mudur?» 30 Onlar da kentten çıkıp İsa'ya doğru gelmeye başladılar.
31 Bu arada öğrencileri O'na, «Rabbî, yemek ye» diye üsteliyorlardı.
32 Ama O onlara, «Benim, sizin bilmediğiniz bir yiyeceğim var» dedi.
33 Bunun üzerine öğrenciler birbirlerine, «Yoksa biri O'na yiyecek mi getirdi?» dediler.
34 İsa onlara şöyle dedi: «Benim yemeğim, beni gönderenin isteğini yerine getirmek ve O'nun işini tamamlamaktır. 35 Siz, ‹Ekine daha dört ay var› demiyor musunuz? İşte size söylüyorum: Gözlerinizi kaldırıp tarlalara bakın—hasat için ağarmışlar. 36 Orak vuran şimdiden ücretini alıyor ve sonsuz yaşam için ürün topluyor; öyle ki, eken de biçen de birlikte sevinsin. 37 Çünkü burada, ‹Biri eker, başkası biçer› sözü doğrulanıyor. 38 Ben sizi, emek vermediğiniz bir ürünü biçmeye gönderdim. Başkaları emek verdi, siz ise onların emeğinden yararlandınız.»
Samiriye İman Ediyor
39 O kentteki Samiriyeliler'in birçoğu, kadının, «Yaptığım her şeyi bana söyledi» diyen tanıklığı sayesinde İsa'ya iman etti. 40 Samiriyeliler O'na gelince, yanlarında kalması için O'na yalvardılar; O da orada iki gün kaldı. 41 O'nun sözü sayesinde daha birçokları iman etti. 42 Kadına da, «Artık senin sözlerin yüzünden inanmıyoruz; çünkü kendimiz duyduk ve biliyoruz ki bu adam gerçekten dünyanın Kurtarıcısı'dır» dediler.
Celile'ye Dönüş
43 İki günün ardından İsa oradan ayrılıp Celile'ye gitti. 44 (Çünkü İsa'nın kendisi, bir peygamberin kendi memleketinde saygı görmediğine tanıklık etmişti.) 45 Celile'ye vardığında Celileliler O'nu iyi karşıladılar; çünkü bayramda Yeruşalim'de yaptığı her şeyi görmüşlerdi—onlar da bayrama gitmişlerdi. 46 İsa yeniden Celile'deki Kana'ya gitti; burası suyu şaraba çevirdiği yerdi. Kefarnahum'da saray görevlisinin bir oğlu hastaydı. 47 Adam, İsa'nın Yahudiye'den Celile'ye geldiğini duyunca O'na gitti ve ölmek üzere olan oğlunu iyileştirmek için gelmesi için yalvardı.
48 Bunun üzerine İsa ona, «Siz belirtiler ve harikalar görmedikçe asla iman etmeyeceksiniz» dedi.
49 Saray görevlisi O'na, «Efendim, çocuğum ölmeden gel» dedi.
50 İsa ona, «Git, oğlun yaşayacak» dedi. Adam, İsa'nın söylediği söze inandı ve yola koyuldu.
51 Daha yolda inerken köleleri onu karşıladılar ve çocuğunun yaşadığını söylediler. 52 Adam, oğlunun hangi saatte iyileştiğini onlara sordu. Onlar da, «Dün yedinci saatte ateşi düştü» dediler.
53 Böylece baba, bunun, İsa'nın kendisine, «Oğlun yaşayacak» dediği saat olduğunu anladı. Kendisi ve bütün ev halkı iman etti.
54 İsa, Yahudiye'den Celile'ye geldikten sonra yaptığı bu ikinci belirtiydi.
