እቲ ብሰማርያ ዝሓልፍ መንገዲ

ኣብ ዔላ ያእቆብ ደኺሙ፥ ኢየሱስ ንሓንቲ ሳምራዊት ሰበይቲ ዝሰትዮ ሓተታ፥ ብዛዕባ እተን ሓሙሽተ ሰብኡታ ሓቂ ነገራ፥ ኣብ ውሽጣ ዓይኒ ማይ ዝኸውን ማይ ድማ ሃባ። ኣቦ ብመንፈስን ብሓቅን ዝሰግዱ መምለኽቲ ይደሊ ኣሎ። ብምሉኣ እታ ኸተማ ኣመነት፤ ዝመውት ዝነበረ ቆልዓ ድማ ሓወየ።

ምዕራፍ 4።

ኢየሱስ ካብ ዮሃንስ ንላዕሊ ዝበዝሑ ደቀ መዛሙርቲ ከም ዝገብርን ከም ዘጥምቕን ፈሪሳውያን ከም ዝሰምዑ፥ ኢየሱስ ምስ ፈለጠ (ኢየሱስ ባዕሉ ግና ኣየጥምቕን ነበረ፥ ደቀ መዛሙርቱ ደኣ የጥምቑ ነበሩ እምበር)፥ ንይሁዳ ሓዲጉ ናብ ገሊላ ተመለሰ። ብሰማርያ ኣቢሉ ክሓልፍ ድማ ነበሮ። ስለዙይ ናብ ሲካር እትበሃል ከተማ ሰማርያ፥ ናብታ ያእቆብ ንወዱ ዮሴፍ ዝሃቦ ግራት ቀረባ ዝኾነት መፀ። ዔላ ያእቆብ ኣብኡ ነበረ። ኢየሱስ ድማ ካብ መገዱ ደኺሙ፥ ኣብቲ ዔላ ተቐመጠ፤ ግዜኡ ኸዓ ኣስታት ፍርቂ መዓልቲ ነበረ። ^a

ሓንቲ ሰበይቲ ሰማርያ ማይ ክትቀድሕ መፀት። ኢየሱስ ድማ “ዝሰትዮ ሃብኒ” በላ።

(ደቀ መዛሙርቱ ምግቢ ክሸምቱ ናብ ከተማ ኸይዶም ነበሩ እሞ)።

እታ ሳምራዊት ሰበይቲ ድማ “ንስኻ ኣይሁዳዊ ኽነስኻ፥ ንኣይ ሳምራዊት ሰበይቲ ኸመይ ኢልካ ዝሰትዮ ትልምነኒ?” በለቶ። (ኣይሁድ ምስ ሳምራውያን ኣይራኸቡን እዮም እሞ)።

ኢየሱስ ድማ ከምዙይ ኢሉ መለሰላ፦ “ህያብ ኣቦናን እቲ ‘ዝሰትዮ ሃብኒ’ ዝብለኪ ዘሎ መን ምዃኑን እንተ ትፈልጢ ኔርኪ፥ ንስኺ ምለመንክዮ ኔርኪ፥ ንሱ ድማ ማይ ህይወት ምሃበኪ ኔሩ።”

እታ ሰበይቲ ድማ “ጐይታይ! መቕድሒ የብልካን፥ እቲ ዔላ ኸዓ ዓሚቝ እዩ፤ ደኣ እዝ ማይ ህይወት እዙይ ካበይ ክትረኽቦ ኢኻ? ካብ ኣቦና ያእቆብ፥ እቲ ነዝ ዔላ ዝሃበና፥ ባዕሉ ድማ ምስ ደቁን ምስ እንስሳኡን ካብኡ ዝሰተየ፥ ንስኻዶ ትዓቢ ኢኻ?” በለቶ።

ኢየሱስ ድማ “ካብዝ ማይ እዙይ ዝሰቲ ዅሉ፥ መሊሱ ኽፀምእ እዩ፤ እቲ ኣነ ዝህቦ ማይ ዝሰቲ ግና፥ ንዘለኣለም ኣይፀምእን እዩ፤ እቲ ኣነ ዝህቦ ማይ ደኣ፥ ኣብኡ ናብ ናይ ዘለኣለም ህይወት ዝፍልፍል ዓይኒ ማይ ኮይኑ ኽኸውን እዩ እምበር” በላ።

እታ ሰበይቲ ድማ “ጐይታይ! ምእንቲ ኸይፅምእ፥ ማይ ክቐድሕ ድማ ናብዙይ ምእንቲ ኸይመፅእ፥ እዝ ማይ እዙይ ሃበኒ” በለቶ።

ኢየሱስ ድማ “ኪዲ ሰብኣይኪ ፀዊዕኪ ናብዙይ ተመለሲ” በላ።

እታ ሰበይቲ ድማ “ሰብኣይ የብለይን” ኢላ መለሰትሉ። ኢየሱስ ከዓ “ሰብኣይ የብለይን ምባልኪ ቅኑዕ ኢኺ፤

ሓሙሽተ ሰብኡት ነይሮምኺ እዮም፤ እቲ ሕዚ ዘለኪ ሰብኣይ ከዓ ሰብኣይኪ ኣይኮነን፤ ነዙይ ሓቂ ተዛሪብኪ ኢኺ” በላ።

እታ ሰበይቲ ድማ “ጐይታይ! ንስኻ ነቢይ ከም ዝኾንካ ይርኢ ኣለኹ። ኣቦታትና ኣብዛ እምባ እዚኣ ሰገዱ፤ ንስኻትኩም ግና እቲ ክስገደሉ ዝግባእ ስፍራ ኣብ ኢየሩሳሌም እዩ ትብሉ ኣለኹም” በለቶ።

ኢየሱስ ድማ “ኣቲ ሰበይቲ! እመንኒ፤ ኣብዛ እምባ እዚኣ ኾነ ኣብ ኢየሩሳሌም ዘይኮነ፥ ንኣቦ እትሰግድሉ ሰዓት ክትመፅእ እያ። ንስኻትኩም ነቲ ዘይትፈልጥዎ ትሰግዱ ኣለኹም፤ ንሕና ግና ነቲ እንፈልጦ ንሰግድ ኣለና፤ ምድሓን ካብ ኣይሁድ እዩ እሞ። ግናኸ እቶም ናይ ሓቂ ሰገድቲ ንኣቦ ብመንፈስን ብሓቅን ዝሰግዱሉ ሰዓት ክትመፅእ እያ፤ ሕዚ እውን እያ፤ ኣቦ ድማ ነዞም ከምዙይ ዝበሉ ሰገድቲ ይደሊ ኣሎ እሞ። ኣቦ መንፈስ እዩ፤ እቶም ዝሰግዱሉ ድማ ብመንፈስን ብሓቅን ክሰግዱ ይግብኦም” በላ። ^b

እታ ሰበይቲ ድማ “መሲሕ፥ እቲ ክርስቶስ ዝብሃል፥ ከም ዝመፅእ እፈልጥ እየ፤ ንሱ ምስ መፀ ድማ ኵሉ ኽነግረና እዩ” በለቶ።

ኢየሱስ ድማ “ኣነ እቲ ምሳኺ ዝዛረብ ዘለኹ ንሱ እየ” በላ።

ሽዑ ደቀ መዛሙርቱ ተመለሱ፤ ምስ ሰበይቲ ይዛረብ ብምንባሩ ድማ ተገረሙ። ይኹን እምበር “እንታይ ትደሊ?” ወይ “ስለ ምንታይ ምስኣ ትዛረብ?” ዝበለ ሓደኳ ኣይነበረን። እታ ሰበይቲ ድማ ዕትሮኣ ሓዲጋ ናብ ከተማ ተመለሰት፤ ነቶም ሰባት ከዓ ከምዙይ በለቶም፦ “ንዑ፥ ዝገበርክዎ ኵሉ ዝነገረኒ ሰብኣይ ርኣዩ፤ እዝ ክርስቶስ ድዩ ኾን?” ካብ ከተማ ወፂኦም ድማ ናብኡ ይመፁ ነበሩ።

ኣብ መንጎ እዙይ ደቀ መዛሙርቱ “መምህር፥ ብላዕ” እናበሉ ለመንዎ።

ንሱ ግና “ኣነ ንስኻትኩም ዘይትፈልጥዎ ዝበልዕ ምግቢ ኣለኒ” በሎም።

ደቀ መዛሙርቱ ድማ “ዝበልዕ ኣምፂኡሉ ዝኸውን ሰብ ኣሎ ድዩ?” ኢሎም ንሓድሕዶም ተበሃሃሉ።

ኢየሱስ ድማ “ምግበይ ፍቓድ እቲ ዝለኣኸኒ ምግባርን ግብሩ ምፍፃምን እዩ። ‘ገና ኣርባዕተ ወርሒ ኣሎ፥ ሽዑ ዓፂድ ይመፅእ’ ኢልኩም ኣይትብሉንዶ ኢኹም? እንሆ፥ ኣዒንትኹም ኣልዒልኩም ነተን ግራውቲ ርኣዩ፤ ንዓፂድ ፀዓዱ ኣለዋ እሞ፥ እብለኩም ኣለኹ። እቲ ዓፃዲ ድማ ድሮ ዓስቡ ይቕበል ኣሎ፤ ናብ ናይ ዘለኣለም ህይወት ዝኸውን ፍረ ድማ ይእክብ ኣሎ፤ ምእንቲ እቲ ዘራእን እቲ ዓፃድን ብሓንሳእ ክሕጐሱ። ‘ሓደ ይዘርእ ካልእ ድማ ይዓፅድ’ ዝብል ምስላ ኣብዙይ ሓቂ ኮይኑ እዩ እሞ። ኣነ ነቲ ዘይደኸምኩሙሉ ኽትዓፅዱ ለኣኽኩኹም፤ ካልኦት ደኸሙ፥ ንስኻትኩም ድማ ናብ ድኻሞም ኣቲኹም ኣለኹም” በሎም።

ሰማርያ ኣመነት

ካብታ ኸተማ እቲኣ ድማ ብዙሓት ሳምራውያን፥ ብሰሪ ምስክርነት እታ ሰበይቲ፥ “ዝገበርክዎ ኵሉ ነጊሩኒ” ብምባላ፥ ብእኡ ኣመኑ። እቶም ሳምራውያን ናብኡ ምስ መፁ፥ ምሳታቶም ክቕመጥ ለመንዎ፤ ንሱ ድማ ክልተ መዓልቲ ኣብኡ ተቐመጠ። ብዙሓት ካልኦት ድማ ብቓሉ ኣመኑ። ነታ ሰበይቲ ድማ “ደጊም ንሕና እነምን ብዘረባኺ ኣይኮነን፤ ባዕልትና ሰሚዕናዮ ኢና፥ እዝ ሰብኣይ ብሓቂ መድሕን ዓለም ምዃኑ ድማ ንፈልጥ ኢና” በልዋ።

ናብ ገሊላ ምምላስ

ድሕሪ እተን ክልተ መዓልቲ ድማ ካብኡ ናብ ገሊላ ኸደ። ኢየሱስ ባዕሉ ነቢይ ኣብ ዓዱ ኽብሪ ከም ዘይብሉ መስኪሩ ነበረ እሞ። ናብ ገሊላ ምስ በፅሐ ድማ፥ እቶም ገሊላውያን ተቐበልዎ፤ ንሳቶምውን ናብቲ በዓል ከይዶም ነይሮም እዮም እሞ፥ በቲ በዓል ኣብ ኢየሩሳሌም ዝገበሮ ዅሉ ርኢዮም ነበሩ። ናብታ ማይ ናብ ወይኒ ዝለወጠላ ቃና ናይ ገሊላ መሊሱ ኸደ። ኣብ ቅፍርናሆም ከዓ ወዲ ሓደ ናይ ንጉስ ኣዛዚ ሓሚሙ ነበረ። ኢየሱስ ካብ ይሁዳ ናብ ገሊላ ኸም ዝመፀ ምስ ሰምዐ፥ ናብኡ ኸደ፤ ወዱ ክመውት ቀሪቡ ስለ ዝነበረ ድማ፥ ወሪዱ ከሕውየሉ ለመኖ።

ኢየሱስ ድማ “ምልክትን ተኣምራትን እንተ ዘይረአኹም፥ ከቶ ኣይትኣምኑን ኢኹም” በሎ።

እቲ ናይ ንጉስ ኣዛዚ ድማ “ጐይታይ! ቅድሚ ውላደይ ምማቱ ውረድ” በሎ።

ኢየሱስ ድማ “ኪድ፤ ወድኻ ብህይወት ክነብር እዩ” በሎ። እቲ ሰብኣይ ከዓ ነቲ ኢየሱስ ዝበሎ ኣሚኑ ኸደ።

ንሱ ክወርድ እንተሎ ድማ፥ ኣገልገልቱ ተቐበልዎ፤ ወዱ ብህይወት ከም ዘሎ ድማ ነገርዎ። ሽዑ በየነይቲ ሰዓት ከም ዝሓወየ ጠየቖም፤ ንሳቶም ድማ “ትማሊ በታ ሻውዐይቲ ሰዓት እቲ ረስኒ ሓደጎ” በልዎ።

ሽዑ እቲ ኣቦ፥ እታ ኢየሱስ “ወድኻ ብህይወት ክነብር እዩ” ዝበሎ ሰዓት ከም ዝኾነት ፈለጠ። ንሱን ብዘቤቱ ዅሎምን ድማ ኣመኑ።

እዝ ድማ ኢየሱስ ካብ ይሁዳ ናብ ገሊላ ምስ መፀ ዝገበሮ ኻልኣይ ምልክት እዩ።