Johannes 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹Toe Jesus dus geweet het dat die Fariseërs gehoor het dat hy meer dissipels maak en doop as Johannes. ²(hoewel Jesus self nie gedoop het nie, maar sy dissipels wel), ³het hy Judea verlaat en teruggegaan na Galilea toe. ⁴En hy moes deur Samaria gaan. ⁵Hy het dus by ’n dorp van Samaria gekom met die naam Sigar, naby die stuk grond wat Jakob vir sy seun Josef gegee het. ⁶Die put van Jakob was daar. Jesus, moeg van die reis, het by die put gaan sit—so teen die middag. ^a a v6 Gereken van sonsopkoms af, is die sesde uur omtrent die middag.

⁷’n Vrou van Samaria het water kom haal. Jesus het vir haar gesê: “Gee vir my iets om te drink.”

⁸(Sy dissipels het immers die dorp in gegaan om kos te koop.).

⁹Die Samaritaanse vrou het gesê: “Jy is ’n Jood; waarom vra jy vir my, ’n Samaritaanse vrou, iets om te drink?” (Jode gaan nie met Samaritane om nie.).

¹⁰Jesus het haar geantwoord: “As jy ons Vader se gawe geken het, en wie dit is wat vir jou sê, ‘Gee vir my iets om te drink,’ sou jy hom gevra het, en hy sou vir jou lewende water gegee het.”

¹¹Die vrou het vir hom gesê: “Meneer, u het niks om mee water te skep nie, en die put is diep. Waar kry u dan hierdie lewende water? ¹²Is u groter as ons vader Jakob, wat die put vir ons gegee het en self daaruit gedrink het, saam met sy seuns en sy vee?”

¹³Jesus het vir haar gesê: “Elkeen wat van hierdie water drink, sal weer dors kry, ¹⁴maar elkeen wat die water drink wat ek hom gee, sal nooit weer dors kry nie; daardie water sal in hom ’n fontein van water word wat opborrel tot die ewige lewe.”

¹⁵Die vrou het vir hom gesê: “Meneer, gee vir my hierdie water, sodat ek nie dors kry nie en nie hierheen hoef te kom om water te skep nie.”

¹⁶Jesus het vir haar gesê: “Gaan roep jou man en kom terug hierheen.”

¹⁷Die vrou het geantwoord: “Ek het nie ’n man nie.” Jesus het vir haar gesê: “Jy is reg as jy sê jy het nie ’n man nie.

¹⁸Want jy het al vyf mans gehad, en die man wat jy nou het, is nie jou man nie. Jy het die waarheid gepraat.”

¹⁹Die vrou het vir hom gesê: “Meneer, ek sien dat u ’n profeet is. ²⁰Ons voorvaders het op hierdie berg aanbid, maar u sê Jerusalem is waar mense moet aanbid.”

²¹Jesus het vir haar gesê: “Vrou, glo my: daar kom ’n uur wanneer julle die Vader nie op hierdie berg of in Jerusalem sal aanbid nie. ²²Julle aanbid wat julle nie ken nie; ons aanbid wat ons ken—verlossing kom van die Jode af. ²³Maar daar kom ’n tyd, en dit is nou, wanneer die ware aanbidders die Vader in gees en waarheid sal aanbid—want die Vader soek sulke aanbidders. ²⁴Die Vader is Gees, en dié wat hom aanbid, moet in gees en waarheid aanbid.” ^b b v24 Dwarsdeur hierdie gedeelte leer Jesus oor die aanbidding van die Vader; die Een wie se wese Gees is, is dieselfde Vader wat ware aanbidders soek.

²⁵Die vrou het vir hom gesê: “Ek weet die Messias—die een wat Christus genoem word—kom. Wanneer hy kom, sal hy ons alles vertel.”

²⁶Jesus het vir haar gesê: “Dit is ek—die een wat met jou praat.”

²⁷Net toe het sy dissipels teruggekom, verbaas dat hy met ’n vrou praat. Tog het niemand gesê: “Wat wil u hê?” of: “Waarom praat u met haar?” nie. ²⁸Die vrou het dus haar waterkruik gelos en teruggegaan na die dorp toe en vir die mense gesê: ²⁹“Kom kyk, hier is ’n man wat my alles vertel het wat ek ooit gedoen het. Kan dit dalk die Christus wees?” ³⁰Hulle het die dorp verlaat en was op pad na hom toe.

³¹Intussen het die dissipels by hom aangedring: “Rabbi, eet tog.”

³²Maar hy het vir hulle gesê: “Ek het kos om te eet waarvan julle niks weet nie.”

³³Die dissipels het dus vir mekaar gesê: “Het iemand dalk vir hom iets gebring om te eet?”

³⁴Jesus het vir hulle gesê: “My kos is om die wil te doen van hom wat my gestuur het, en om sy werk te voltooi. ³⁵Sê julle nie, ‘Nog vier maande, dan kom die oes’ nie? Kyk, ek sê vir julle: slaan julle oë op en kyk na die lande—hulle is wit vir die oes. ³⁶Die oester ontvang reeds loon en vergader vrugte vir die ewige lewe, sodat die planter en die oester saam kan juig. ³⁷Want hier is die gesegde waar: ‘Een plant en ’n ander een oes.’ ³⁸Ek het julle gestuur om te oes waarvoor julle nie gewerk het nie. Ander het gewerk, en julle het in hulle arbeid ingegaan.”

Samaria Glo

³⁹Baie Samaritane uit daardie dorp het in hom geglo op grond van die vrou se getuienis: “Hy het my alles vertel wat ek ooit gedoen het.” ⁴⁰Toe die Samaritane by hom kom, het hulle hom gevra om by hulle te bly; en hy het twee dae daar gebly. ⁴¹En nog baie meer het geglo op grond van sy woord. ⁴²Hulle het vir die vrou gesê: “Dit is nie meer op grond van wat jy gesê het dat ons glo nie—ons het self gehoor, en ons weet dat hierdie man werklik die Verlosser van die wêreld is.”

Terug na Galilea

⁴³Ná die twee dae het hy daarvandaan na Galilea toe vertrek. ⁴⁴(Jesus self het immers getuig dat ’n profeet in sy eie tuisdorp nie eer geniet nie.). ⁴⁵Toe hy in Galilea aankom, het die Galileërs hom verwelkom, want hulle het alles gesien wat hy in Jerusalem tydens die fees gedoen het—hulle het ook na die fees toe gegaan. ⁴⁶Hy het weer na Kana in Galilea gegaan, waar hy water in wyn verander het. ’n Koninklike amptenaar se seun was siek in Kapernaum. ⁴⁷Toe hy hoor dat Jesus van Judea af na Galilea toe gekom het, het hy na hom toe gegaan en hom gesmeek om af te kom en sy seun gesond te maak, want hy was op die punt om te sterwe.

⁴⁸Jesus het dus vir hom gesê: “As julle nie tekens en wonders sien nie, sal julle nooit glo nie.”

⁴⁹Die koninklike amptenaar het vir hom gesê: “Meneer, kom af voordat my kind sterwe.”

⁵⁰Jesus het vir hom gesê: “Gaan; jou seun sal lewe.” Die man het geglo wat Jesus vir hom gesê het en het weggegaan.

⁵¹Terwyl hy nog op pad af was, het sy diensknegte hom tegemoetgekom en vir hom gesê dat sy seun lewe. ⁵²Hy het hulle dus gevra teen watter uur dit met hom beter gegaan het, en hulle het gesê: “Gister om die sewende uur het die koors hom verlaat.”

⁵³Die vader het dus geweet dit was die uur toe Jesus vir hom gesê het: “Jou seun sal lewe.” En hy en sy hele huisgesin het geglo.

⁵⁴Dit was nou die tweede teken wat Jesus gedoen het nadat hy van Judea af na Galilea toe gekom het.