يوحنا 4 FHB Father's Heart Bible™

4 ¹نو کله چې عيسىٰ ته پته ولګېده چې فريسيانو واورېدل چې هغه د يحيىٰ نه زيات مريدان جوړوى او بپتسمه ورکوى. ²(اګر چې عيسىٰ به پخپله بپتسمه نۀ ورکوله، بلکې د هغۀ مريدانو به ورکوله)، ³نو هغۀ يهوديه پرېښوده او بيرته ګليل ته لاړو. ⁴او هغۀ له د سامريه نه تېرېدل په کار وُو. ⁵نو هغه د سامريه يو ښار ته راغلو چې سوخار نومېدلو، هغه پټى ته نزدے چې يعقوب خپل زوئ يوسف ته ورکړے وو. ⁶د يعقوب کوهے هلته وو. عيسىٰ چې د سفر نه ستړے وو، د کوهى په غاړه کښېناستو—نږدے غرمه وه. ^a a v6 د لمر د راختو نه حساب، شپږمه ګهنټه نږدے غرمه ده.

⁷د سامريه يوه ښځه د اوبو راوړلو دپاره راغله. عيسىٰ هغې ته وفرمائيل چې، ”ما له اوبۀ راکړه.“

⁸(ځکه چې د هغۀ مريدان خوراک اخستلو دپاره ښار ته تلى وُو).

⁹سامرى ښځې ووئيل چې، ”تۀ يهودى يې، نو زما نه، چې يوه سامرى ښځه يم، اوبۀ ولې غواړې؟“ (يهوديان د سامريانو سره نۀ اوسيږى).

¹⁰عيسىٰ هغې ته جواب ورکړو چې، ”کۀ تا ته د زمونږ پلار بخشش معلوم وَے، او دا چې څوک درته وائى، ’ما له اوبۀ راکړه،‘ نو تا به ترې غوښتى وَے، او هغۀ به تا له ژوندى اوبۀ درکړى وَے.“

¹¹ښځې هغۀ ته ووئيل چې، ”صاحب، تا سره د اوبو راکښلو دپاره هيڅ نشته، او کوهے ژور دے. نو دا ژوندى اوبۀ به تۀ له کومه کوې؟ ¹²آيا تۀ زمونږ د پلار يعقوب نه لوئ يې، چې دا کوهے يې مونږ ته راکړو، او پخپله يې ترې اوبۀ وڅکلې، د خپلو زامنو او څارويو سره؟“

¹³عيسىٰ هغې ته وفرمائيل چې، ”هر څوک چې د دې اوبو نه څښى هغه به بيا تږے شى، ¹⁴خو څوک چې د هغه اوبو نه څښى چې زۀ به يې ورکوم هغه به هيچرې بيا تږے نۀ شى؛ بلکې هغه اوبۀ به په هغۀ کښې د اوبو داسې چينه شى چې د تل ژوندون دپاره به راوبهيږى.“

¹⁵ښځې هغۀ ته ووئيل چې، ”صاحب، دا اوبۀ ما له راکړه، چې زۀ بيا تږې نۀ شم او نۀ د اوبو راوړلو دپاره دلته راشم.“

¹⁶عيسىٰ هغې ته وفرمائيل چې، ”لاړه شه، خپل خاوند راوبوله، او بيرته دلته راشه.“

¹⁷ښځې جواب ورکړو چې، ”زما خاوند نشته.“ عيسىٰ هغې ته وفرمائيل چې، ”تا رښتيا ووئيل چې زما خاوند نشته.

¹⁸ځکه چې تا پينځۀ خاوندان کړى دى، او کوم سړے چې اوس درسره دے هغه ستا خاوند نۀ دے. تا رښتيا ووئيل.“

¹⁹ښځې هغۀ ته ووئيل چې، ”صاحب، زۀ ګورم چې تۀ نبى يې. ²⁰زمونږ پلارانو په دې غرۀ باندې عبادت کړے دے، خو تۀ وائې چې يروشلم هغه ځائ دے چرته چې خلق عبادت کول په کار دى.“

²¹عيسىٰ هغې ته وفرمائيل چې، ”اے ښځې، زما يقين وکړه، چې يو وخت راروان دے چې تاسو به نۀ په دې غرۀ باندې او نۀ په يروشلم کښې د پلار عبادت کوئ. ²²تاسو د هغه څۀ عبادت کوئ چې نۀ يې پېژنئ؛ مونږ د هغه څۀ عبادت کوو چې مونږ يې پېژنو—ځکه چې خلاصون د يهوديانو نه راځى. ²³خو يو وخت راروان دے، او اوس هم دے، چې رښتينى عبادت کوونکى به په روح او حقيقت کښې د پلار عبادت کوى—ځکه چې پلار داسې عبادت کوونکى لټوى. ²⁴پلار روح دے، او څوک چې د هغۀ عبادت کوى هغوئ له په روح او حقيقت کښې عبادت کول په کار دى.“ ^b b v24 په دې ټوله خبره کښې عيسىٰ د پلار د عبادت په حقله ښووُنه کوى؛ هغه ذات چې فطرت يې روح دے هم هغه پلار دے چې رښتينى عبادت کوونکى لټوى.

²⁵ښځې هغۀ ته ووئيل چې، ”زۀ پوهيږم چې مسيح—هغه چې کرستوس ورته وائى—راروان دے. کله چې هغه راشى، هغه به مونږ ته هر څۀ ووائى.“

²⁶عيسىٰ هغې ته وفرمائيل چې، ”زۀ هم هغه يم—هغه چې تا سره خبرې کوى.“

²⁷هم په دې وخت کښې د هغۀ مريدان راغلل، او حېران شول چې هغه د يوې ښځې سره خبرې کوى. خو هيچا ونۀ وئيل چې، ”تۀ څۀ غواړې؟“ يا، ”د هغې سره ولې خبرې کوې؟“ ²⁸نو ښځې خپله د اوبو منګے پرېښودو او بيرته ښار ته لاړه او خلقو ته يې ووئيل چې، ²⁹”راځئ، يو داسې سړے وګورئ چې هر څۀ يې ما ته ووئيل چې ما کړى وُو. آيا دا مسيح خو به نۀ وى؟“ ³⁰هغوئ د ښار نه راووتل او هغۀ ته راتلل.

³¹په دې دوران کښې مريدانو هغۀ له زورول چې، ”اے اُستاذه، څۀ وخوره.“

³²خو هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زما سره داسې خوراک شته چې زۀ يې خورم خو تاسو ترې هيڅ خبر نۀ ياست.“

³³نو مريدانو يو بل ته ووئيل چې، ”چا هغۀ ته خوراک راوړے خو نۀ دے؟“

³⁴عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زما خوراک دا دے چې د هغۀ رضا پوره کړم چا چې زۀ راستولے يم او د هغۀ کار پوره کړم. ³⁵آيا تاسو نۀ وايئ چې، ’لا څلور مياشتې دى، بيا به لو راشى‘؟ ګورئ، زۀ تاسو ته وايم: خپلې سترګې پورته کړئ، پټى وګورئ—د لو دپاره سپين دى. ³⁶اوس هم لوګر مزدورى اخلى، او د تل ژوندون دپاره مېوه را ټولوى، دې دپاره چې کرونکے او لوګر دواړه په يو ځائ خوشحالى وکړى. ³⁷ځکه چې دلته دا خبره رښتيا ثابتيږى چې، ’يو کرى او بل لو کوى.‘ ³⁸ما تاسو هغه څۀ لو کولو ته ولېږلئ چې تاسو پرې محنت نۀ وو کړے. نورو محنت وکړو، او تاسو د هغوئ په محنت کښې داخل شوئ.“

سامريه ايمان راوړى

³⁹د هغه ښار ډېر سامريان د ښځې د ګواهۍ په سبب په هغۀ ايمان راوړو، چې، ”هر څۀ يې ما ته ووئيل چې ما کړى وُو.“ ⁴⁰نو کله چې سامريان هغۀ ته راغلل، هغوئ ترې غوښتل چې د هغوئ سره پاتې شى؛ نو هغه دوه ورځې هلته پاتې شو. ⁴¹او نورو ډېرو د هغۀ د خبرو په سبب ايمان راوړو. ⁴²هغوئ ښځې ته ووئيل چې، ”اوس مونږ ستا د خبرو په سبب ايمان نۀ راوړو—مونږ پخپله واورېدل، او مونږ پوهيږو چې دا سړے په رښتيا د دُنيا خلاصونکے دے.“

بيرته ګليل ته

⁴³د دوو ورځو نه پس هغه له هغه ځائ نه ګليل ته روان شو. ⁴⁴(ځکه چې عيسىٰ پخپله ګواهى ورکړې وه چې نبى په خپل وطن کښې عزت نۀ لرى). ⁴⁵نو کله چې هغه ګليل ته ورسېدو، ګليليانو هغه ته ښۀ راغلاست ووئيلو، ځکه چې هغوئ ټول هغه څۀ ليدلى وُو چې هغۀ په يروشلم کښې د اختر پر مهال کړى وُو—هغوئ هم اختر ته تلى وُو. ⁴⁶هغه بيا د ګليل قانا ته لاړو، چرته چې هغۀ اوبۀ مے ګرځولې وې. د يو بادشاهى عهدېدار زوئ په کفرنحوم کښې ناجوړه وو. ⁴⁷کله چې هغۀ واورېدل چې عيسىٰ د يهوديه نه ګليل ته راغلے دے، نو هغه ورته لاړو او ترې يې زارى وکړه چې راشى او زوئ يې روغ کړى، چې مرګ ته نزدے وو.

⁴⁸نو عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”ترڅو چې تاسو خلق نښې او معجزې ونۀ ګورئ، تاسو به هيچرې ايمان رانۀ وړئ.“

⁴⁹بادشاهى عهدېدار هغۀ ته ووئيل چې، ”صاحب، زما د بچى د مرګ نه مخکښې راشه.“

⁵⁰عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”لاړ شه؛ ستا زوئ به ژوندے وى.“ هغه سړى په هغه خبره ايمان راوړو چې عيسىٰ ورته وفرمائيله، او لاړو.

⁵¹کله چې هغه روان وو، د هغۀ نوکرانو ورسره مخامخ شول او ورته يې ووئيل چې د هغۀ هلک ژوندے دے. ⁵²نو هغۀ ترې پوښتنه وکړه چې کوم وخت هغه ته آرام شوے وو، او هغوئ ووئيل چې، ”پرون د ورځې په اوومه ګهنټه، تبه ترې لاړه.“

⁵³نو پلار پوهه شو چې دا هم هغه وخت وو کله چې عيسىٰ ورته وفرمائيل چې، ”ستا زوئ به ژوندے وى.“ هغه او د هغۀ ټول کورنى ايمان راوړو.

⁵⁴دا دوېمه نښه وه چې عيسىٰ کړه کله چې هغه د يهوديه نه ګليل ته راغلے وو.