يوحنا 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹د دې نه پس د يهوديانو يوه عيد وه، او عيسىٰ يروشلم ته لاړو. ²په يروشلم کښې د ګډو د دروازې په خوا کښې يوه حوض دے چې پنځۀ پوښلى برنډې لرى، چې په آرامى ژبه کښې ورته بيت‌حسدا وائى. ^a a v2 د بيت‌حسدا مطلب دے ’د رحم کور‘ — هغه ځائ دپاره يو مناسب نوم چرته چې عيسىٰ شفا ورکوله. ³په دغو برنډو کښې ډېر ناروغان پراتۀ وُو — ړانده، ګوډان او شل. ^b b v3 تر ټولو زاړۀ مسوداتو کښې دلته آيت 4 نشته؛ وروستنى نقلونه دا زياتوى: ”ځکه چې يوه فرښته په ځنو وختونو کښې حوض ته راکوزېدله او اوبۀ يې خوزولې؛ د خوزېدو نه پس به چې څوک مخکښې ور ننوتو هغه به د هر هغه ناروغۍ نه روغ شو چې کومه يې لرله.“ ⁵هلته يو سړے وو چې اته دېرش کاله نه ناروغ وو.

⁶عيسىٰ هغه هلته پروت وليدو او پوهه شو چې هغه ډېر وخت نه هلته وو، نو ترې يې پوښتنه وکړه چې، ”تۀ غواړې چې روغ شې؟“

⁷ناروغ سړى هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”صاحبه، زما داسې څوک نشته چې کله اوبۀ وخوزيږى نو ما حوض ته واچوى — تر دې چې زۀ روان شم، بل څوک مخکښې ور داخليږى.“

⁸عيسىٰ هغۀ ته وفرمائيل چې، ”پاڅه، خپله بستره واخله او ګرځه.“

⁹سمدستى هغه سړے روغ شو، خپله بستره يې واخسته او وګرځېدو. هغه ورځ د آرام ورځ وه.

¹⁰نو يهوديانو روغ شوى سړى ته ووئيل چې، ”د آرام ورځ ده — تا له روا نۀ دى چې خپله بستره پورته کړې.“

¹¹هغۀ جواب ورکړو چې، ”هغه سړى چې زۀ يې روغ کړم، ما ته يې ووئيل، ’خپله بستره واخله او ګرځه.‘“

¹²هغوئ ترې پوښتنه وکړه چې، ”هغه سړے څوک دے چې تا ته يې ووئيل، ’دا پورته کړه او ګرځه‘؟“

¹³خو روغ شوى سړى ته معلوم نۀ وو چې هغه څوک وو، ځکه چې عيسىٰ هلته په ګڼه ګوڼه کښې ورک شوے وو.

¹⁴بيا وروستو عيسىٰ هغه په هيکل کښې وموندلو او ورته يې وفرمائيل چې، ”اوس تۀ روغ شوے يې. ګناه کول پرېږده، ګنې تا سره به د دې نه بتره څۀ وشى.“

¹⁵هغه سړے لاړو او يهوديانو ته يې ووئيل چې هغه عيسىٰ وو چې هغه يې روغ کړے وو.

هغوئ د هغۀ خلاف شول

¹⁶نو ځکه يهوديانو په عيسىٰ باندې ظلم کول شروع کړل، ځکه چې هغۀ دا کارونه د آرام په ورځ کول.

¹⁷خو عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”زما پلار تر اوسه کار کوى، او زۀ هم کار کوم.“

¹⁸نو يهوديانو نور هم زيات کوشش وکړو چې هغه ووژنى: نۀ يواځې دا چې هغۀ د آرام ورځ ماته کوله بلکې زمونږ پلار يې خپل پلار بللو، او ځان يې د هغۀ برابر کولو. ^c c v18 د يهوديانو مشرانو د عيسىٰ خبرې سمې واورېدې: کله چې هغۀ زمونږ پلار د خپل پلار په توګه ادعا وکړه، نو هغه د زمونږ پلار سره د برابرۍ ادعا کوله. د باب پاتې حصه کښې عيسىٰ د هغې ادعا دفاع او وضاحت کوى.

¹⁹نو عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم: زوئ په خپله هيڅ نۀ شى کولے، مګر صرف هغه څۀ چې هغه پلار وينى چې کوى يې. څۀ چې پلار کوى، هم هغه شان يې زوئ کوى.

²⁰”ځکه چې پلار د زوئ سره مينه کوى او څۀ چې پلار کوى هغه ټول زوئ ته ښايى؛ هغه به ورته د دې نه لوئ کارونه وښايى، چې تاسو به حيران شئ. ²¹ځکه چې لکه څنګه چې پلار مړى راپورته کوى او ژوندون ورکوى، هم هغه شان زوئ هم چا ته چې وغواړى ژوندون ورکوى. ²²ځکه چې پلار د هيچا عدالت نۀ کوى، بلکې ټول عدالت يې زوئ ته سپارلے دے، ²³دې دپاره چې هر څوک د زوئ عزت وکړى لکه څنګه چې د پلار عزت کوى؛ څوک چې د زوئ عزت نۀ کوى هغه د هغه پلار عزت هم نۀ کوى چې هغه يې لېږلے دے.

²⁴زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم: څوک چې زما خبره واورى او په هغه ايمان راوړى چې زۀ يې لېږلے يم، هغه د تل ژوندون لرى او په عدالت کښې به ونۀ درېږى — هغه د مرګ نه ژوندون ته تېر شوے دے. ²⁵زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، هغه وخت راځى، او اوس راغلے دے، چې مړى به د زمونږ پلار د زوئ آواز واورى، او څوک چې واورى هغوئ به ژوندى شى. ²⁶ځکه چې لکه څنګه چې پلار په خپل ځان کښې ژوندون لرى، هم هغه شان يې زوئ ته ورکړو چې هغه هم په خپل ځان کښې ژوندون ولرى. ²⁷او هغۀ ورته اختيار ورکړے دے چې عدالت وکړى، ځکه چې هغه اِبن آدم دے. ²⁸په دې مۀ حيرانېږئ — هغه وخت راځى چې کله به ټول هغه څوک چې په قبرونو کښې دى د هغۀ آواز واورى، ²⁹او راووځى — هغه کسان چې ښۀ کارونه يې کړى دى، د ژوندون د بيا ژوندېدو دپاره؛ هغه کسان چې بد کارونه يې کړى دى، د عدالت د بيا ژوندېدو دپاره. ³⁰زۀ په خپله هيڅ نۀ شم کولے. لکه څنګه چې زۀ اورم هغه شان عدالت کوم؛ زما عدالت صحيح دے، ځکه چې زۀ د خپلې خوښې نه بلکې د هغه د خوښې طلب کوم چې زۀ يې لېږلے يم.

د زوئ دپاره ګواهى

³¹”کۀ زۀ د خپل ځان په حقله ګواهى ورکوم، نو زما ګواهى معتبره نۀ ده. ³²يو بل شته چې زما په حقله ګواهى ورکوى، او زۀ پوهيږم چې زما په حقله د هغۀ ګواهى رښتيا ده. ³³تاسو يوحنا ته قاصدان لېږلى وُو، او هغۀ د حق ګواهى ورکړې ده. ³⁴داسې نۀ ده چې زۀ د انسان ګواهى قبلوم، خو زۀ دا خبرې دې دپاره کوم چې تاسو خلاصون ومومئ. ³⁵يوحنا يو بلېدونکے، روښانه ډيوه وو، او تاسو تيار وئ چې د هغۀ په رڼا کښې لږ وخت خوشحالى وکړئ. ³⁶خو زما سره د يوحنا نه لوئه ګواهى شته: هغه کارونه چې زما پلار ما ته د پوره کولو دپاره راکړل — هم هغه کارونه چې زۀ يې کوم — ګواهى ورکوى چې زما پلار زۀ لېږلے يم. ³⁷او زما هغه پلار چې زۀ يې لېږلے يم په خپله زما په حقله ګواهى ورکړې ده. تاسو هيڅکله د هغۀ آواز نۀ دے اورېدلے او نۀ د هغۀ شکل ليدلے، ³⁸او د هغۀ کلام ستاسو کښې نۀ دے پاتې، ځکه چې تاسو په هغه ايمان نۀ راوړئ چې هغۀ لېږلے دے.

³⁹تاسو په پاک نوشتو کښې لټون کوئ، دا ګومان کوئ چې په هغو کښې د تل ژوندون شته — خو هم هغه زما په حقله ګواهى ورکوى، ⁴⁰خو تاسو انکار کوئ چې ما ته راشئ دې دپاره چې ژوندون ومومئ. ⁴¹زۀ د خلقو نه لوئى نۀ قبلوم، ⁴²خو زۀ تاسو پېژنم — چې د زمونږ پلار مينه ستاسو په زړونو کښې نشته. ⁴³زۀ د خپل پلار په نوم راغلے يم، او تاسو ما نۀ قبلوئ؛ کۀ بل څوک په خپل نوم راشى، نو تاسو به هغه قبول کړئ. ⁴⁴تاسو څنګه ايمان راوړلے شئ، کله چې تاسو يو له بل نه لوئى قبلوئ او هغه لوئى نۀ لټوئ چې د يواځنى خُدائ پاک له طرف نه ده؟

⁴⁵دا مۀ ګڼئ چې زۀ به زما د پلار په مخکښې په تاسو الزام ولګوم. موسىٰ چې تاسو پرې اُميد کړے دے، هم هغه په تاسو الزام لګوى. ⁴⁶ځکه چې کۀ تاسو په موسىٰ ايمان راوړے وَى، نو په ما به مو هم ايمان راوړے وو، ځکه چې هغۀ زما په حقله ليکلى وُو. ⁴⁷خو کۀ تاسو د هغۀ په ليکلو ايمان نۀ راوړئ، نو زما په خبرو به څنګه ايمان راوړئ؟“