يوحنا 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹له دې نه پس، عيسىٰ د ګليل د سمندر نه، چې د طبريه سمندر هم ورته وائى، پورې لاړو. ²يو لوئ هجوم د هغۀ مزل کاوۀ، ځکه چې هغوئ هغه نښانې وليدلې چې هغۀ به په ناجوړو باندې کولې. ³عيسىٰ د غرۀ غاړې ته وختو او خپلو مريدانو سره هلته کښيناستو. ⁴د يهوديانو د فسح اختر نژدې وو.

⁵عيسىٰ پاس وکتل او يو لوئ هجوم يې وليدو چې هغۀ ته راروان وو، نو فيليپوس ته يې وفرمائيل چې، ”د دې خلقو د خوراک دپاره به مونږ له کوم ځائ نه ډوډۍ راخلو؟“

⁶هغۀ دا د فيليپوس د آزمېښت دپاره وفرمائيل، ځکه چې هغۀ پخپله دا مخکښې نه معلومه وه چې هغه څۀ کوى.

⁷فيليپوس هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”د دوه سوو ورځو د مزدورۍ هومره ډوډۍ هم بس نۀ ده چې هر يو ته ترې لږ لږ ورسيږى.“ ^a a v7 يو دينار نژدې د يوې ورځې مزدورى وه؛ دوه سوه دينار نژدې د اتو مياشتو تنخواه وه.

⁸د هغۀ له مريدانو نه يو، يعنې اندرياس چې د شمعون پطروس ورور وو، هغۀ ته ووئيل چې، ⁹”دلته يو هلک دے چې د وربشو پينځه ډوډۍ او دوه کبان لرى، خو دا د دومره زياتو خلقو دپاره څۀ دى؟“

¹⁰عيسىٰ وفرمائيل چې، ”خلق کښينوئ.“ هلته ډېرې واښۀ وې، نو نژدې پينځۀ زره سړى کښيناستل.

¹¹بيا عيسىٰ ډوډۍ راواخستلې، شکر يې ادا کړو او ناستو خلقو ته يې ووېشلې؛ هم دغه شان يې د کبانو سره هم وکړل، څومره چې هغوئ غوښتل.

¹²کله چې هغوئ موړ شول، نو هغۀ خپلو مريدانو ته وفرمائيل چې، ”پاتې ټوټې راجمع کړئ، چې هيڅ ضائع نۀ شى.“

¹³نو هغوئ هغه ټوټې راجمع کړې چې د وربشو له پينځو ډوډو نه د خلقو د خوراک نه پس پاتې شوې وې، او دولس ټوکرۍ يې ترې ډکې کړې. ¹⁴نو کله چې خلقو هغه نښان وليدو چې هغۀ وکړو، نو هغوئ ووئيل چې، ”رښتيا هم دا هغه نبى دے چې دُنيا ته راتلونکے دے!“ ¹⁵عيسىٰ پوهه شو چې هغوئ غواړى چې راشى او هغه ونيسى چې بادشاه يې کړى، نو هغه بيا يواځې غرۀ ته لاړو.

طوفان ته ننوتل

¹⁶کله چې ماښام شو، نو د هغۀ مريدان سمندر ته ښکته لاړل، ¹⁷په يوه کشتۍ کښې سور شول او سمندر پورې کپرنحوم ته روان شول. تياره شوې وه او عيسىٰ لا تر اوسه هغوئ ته نۀ وو رارسېدلے. ¹⁸يوه تېزه هوا لګېده او سمندر تيز شو. ¹⁹کله چې هغوئ درې څلور ميله کشتۍ چلولې، نو هغوئ عيسىٰ وليدو چې په اوبو باندې روان دے او کشتۍ ته راروان دے، نو هغوئ ووېرېدل.

²⁰خو هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ يم؛ مۀ يرېږئ.“

²¹نو هغوئ خوشحاله شول چې هغه په کشتۍ کښې راوبولى، او سمدستي کشتۍ هغه غاړې ته ورسېده چې هغوئ ورته روان وو.

²²بل ورځ، هغه هجوم چې د سمندر په هغه غاړه پاتې وو، وليدل چې هلته يواځې يوه کشتۍ وه، او دا چې عيسىٰ له خپلو مريدانو سره په هغې کښې سور شوے نۀ وو، بلکې د هغۀ مريدان يواځې لاړل. ²³نورې کشتۍ د طبريه نه هغه ځائ ته نژدې راغلې چرته چې خلقو د مالِک د شکر ادا کولو نه پس ډوډۍ خوړلې وه. ²⁴نو کله چې هجوم وليدل چې عيسىٰ او د هغۀ مريدان هلته نۀ دى، نو هغوئ په کشتيو کښې سور شول او د عيسىٰ په لټه کښې کپرنحوم ته لاړل. ²⁵کله چې هغوئ هغه د سمندر په هغه غاړه وموندلو، نو هغوئ ترې وپوښتل چې، ”اُستاذه، تۀ دلته کله راغلې؟“

²⁶عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم: تاسو زما لټه ځکه نۀ کوئ چې تاسو نښانې وليدلې، بلکې ځکه چې تاسو ډوډۍ وخوړلې او موړ شوئ. ²⁷د هغه خوراک دپاره محنت مۀ کوئ چې خراب شى، بلکې د هغه خوراک دپاره چې د تل ژوندون پورې پاتې وى، کوم چې اِبن آدم به تاسو له درکوى. ځکه چې زمونږ پلار په هغۀ باندې خپله مهر لګولې ده.“

²⁸نو هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”مونږ څۀ وکړو چې د زمونږ پلار کارونه وکړو؟“

²⁹عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”د زمونږ پلار کار دا دے: چې تاسو په هغه چا ايمان راوړئ چې هغۀ لېږلے دے.“

³⁰نو هغوئ ترې وپوښتل چې، ”تۀ به کومه نښان ښکاره کړې، چې مونږ يې ووينو او په تا ايمان راوړو؟ تۀ به څۀ کار کوې؟ ³¹زمونږ مشرانو په بيابان کښې من وخوړو، لکه چې ليکلے دے: ’هغۀ هغوئ ته د خوراک دپاره د آسمان نه ډوډۍ ورکړه.‘“

³²عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم: موسىٰ تاسو له د آسمان نه ډوډۍ نۀ وه درکړې، بلکې زما پلار تاسو له د آسمان نه رښتينې ډوډۍ درکوى. ³³ځکه چې د زمونږ پلار ډوډۍ هغه ده چې د آسمان نه راکوزيږى او دُنيا ته ژوندون ورکوى.“

³⁴نو هغوئ هغۀ ته ووئيل چې، ”مالِکه، همېشه مونږ له دا ډوډۍ راکوه.“

³⁵عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ د ژوندون ډوډۍ يم. څوک چې ما ته راشى هغه به هيڅکله وږے نۀ شى؛ او څوک چې په ما ايمان راوړى هغه به هيڅکله تږے نۀ شى. ³⁶خو لکه چې ما تاسو ته ووئيل، تاسو زۀ وليدم او بيا هم ايمان نۀ راوړئ. ³⁷هر څۀ چې پلار ما ته راکوى هغه به ما ته راشى، او څوک چې ما ته راشى هغه به زۀ هيڅکله بهر ونۀ شړم. ³⁸ځکه چې زۀ د آسمان نه راکوز شوم، نۀ دې دپاره چې خپله رضا پوره کړم، بلکې د هغه چا رضا چې زۀ يې لېږلے يم. ³⁹د هغه چا رضا چې زۀ يې لېږلے يم دا ده: چې له هر څۀ نه چې هغۀ ما ته راکړى دى هيڅ هم ضائع نۀ کړم، بلکې په آخرى ورځ يې بيا راژوندى کړم. ⁴⁰ځکه چې زما د پلار رضا دا ده: چې هر څوک چې زوئ ته وګورى او په هغۀ ايمان راوړى هغه دې د تل ژوندون ولرى، او زۀ به هغه په آخرى ورځ بيا راژوندى کړم.“

⁴¹نو يهوديانو د هغۀ په حقله ګنګوسے وکړو، ځکه چې هغۀ وفرمائيل چې، ”زۀ هغه ډوډۍ يم چې د آسمان نه راکوزه شوه.“

⁴²هغوئ ووئيل چې، ”آيا دا د يوسف زوئ عيسىٰ نۀ دے، چې مونږ د هغۀ پلار او مور پېژنو؟ نو هغه اوس څنګه وائى چې، ’زۀ د آسمان نه راکوز شوے يم‘؟“

⁴³عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”په خپلو کښې ګنګوسے کول پرېږدئ.

⁴⁴هيڅوک ما ته نۀ شى راتلے تر څو چې هغه پلار يې راونۀ کاږى چې زۀ يې لېږلے يم، او زۀ به هغه په آخرى ورځ بيا راژوندى کړم. ^b b v44 عيسىٰ ته راتلل د زمونږ پلار کار دے — هغه خپل بچى د مينې په وسيله زوئ ته راکاږى چې پسې ګرځى، نۀ چې د زور په وسيله مجبوروى. ⁴⁵د نبيانو په کتابونو کښې ليکلے دے: ’او هغوئ به ټول زمونږ د پلار نه تعليم اخستونکى وى.‘ نو هر څوک چې د پلار نه اورېدلى او زده کړى دى هغه ما ته راځى. ⁴⁶دا نه چې چا پلار ليدلے وى، سوائې د هغه چا چې د پلار نه دے؛ هغۀ پلار ليدلے دے. ⁴⁷زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، څوک چې ايمان راوړى هغه د تل ژوندون لرى. ⁴⁸زۀ د ژوندون ډوډۍ يم. ⁴⁹ستاسو مشرانو په بيابان کښې من وخوړو، بيا هم هغوئ مړۀ شول. ⁵⁰دا هغه ډوډۍ ده چې د آسمان نه راکوزيږى، چې هر څوک يې وخورى او مړ نۀ شى. ⁵¹زۀ هغه ژوندۍ ډوډۍ يم چې د آسمان نه راکوزه شوې ده. څوک چې دا ډوډۍ وخورى هغه به تل ژوندے وى. او هغه ډوډۍ چې زۀ به يې ورکوم زما غوښه ده، د دُنيا د ژوندون دپاره.“

⁵²نو يهوديانو په خپلو کښې سخته جګړه شروع کړه چې، ”دا سړے مونږ ته د خوراک دپاره خپله غوښه څنګه راکولے شى؟“

⁵³عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زۀ تاسو ته رښتيا رښتيا وايم، تر څو چې تاسو د اِبن آدم غوښه ونۀ خورئ او د هغۀ وينه ونۀ څښئ، تاسو په خپلو ځانونو کښې ژوندون نۀ لرئ. ⁵⁴څوک چې زما غوښه خورى او زما وينه څښى هغه د تل ژوندون لرى، او زۀ به هغه په آخرى ورځ بيا راژوندى کړم. ⁵⁵ځکه چې زما غوښه رښتينے خوراک دے او زما وينه رښتينے څښاک دے. ⁵⁶څوک چې زما غوښه خورى او زما وينه څښى هغه په ما کښې پاتې کيږى، او زۀ په هغۀ کښې. ⁵⁷لکه څنګه چې ژوندى پلار زۀ ولېږلم او زۀ د پلار په سبب ژوندے يم، هم دغه شان څوک چې ما خورى هغه به زما په سبب ژوندے وى. ⁵⁸دا هغه ډوډۍ ده چې د آسمان نه راکوزه شوه. دا د هغې ډوډۍ په شان نۀ ده چې ستاسو مشرانو وخوړه او بيا هم مړۀ شول. څوک چې دا ډوډۍ خورى هغه به تل ژوندے وى.“

⁵⁹هغۀ دا خبرې هغه وخت وفرمائيلې کله چې هغه په کپرنحوم کښې په عبادت خانه کښې تعليم ورکاوۀ. ⁶⁰د دې په اورېدو، د هغۀ له مريدانو نه ډېرو ووئيل چې، ”دا خو ګران تعليم دے. دا څوک قبلولے شى؟“

کله چې ډېر بيرته واپس ګرځى

⁶¹عيسىٰ پوهه شو چې د هغۀ مريدان د دې په حقله ګنګوسے کوى، نو هغۀ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”آيا دا تاسو ته ثوکر دے؟

⁶²نو بيا کۀ تاسو اِبن آدم وګورئ چې هغه ځائ ته پاس خيژى چرته چې مخکښې وو، نو بيا به څۀ کوئ؟ ⁶³روح ژوندون ورکوى؛ غوښه هيڅ ګټه نۀ کوى. هغه خبرې چې ما تاسو ته کړې دى روح او ژوندون دى. ⁶⁴خو ستاسو ځنې ايمان نۀ راوړى.“ ځکه چې عيسىٰ له اوله نه معلومه وه چې څوک ايمان نۀ راوړى او څوک به يې دوکه کوى. ⁶⁵او هغۀ وفرمائيل چې، ”ځکه مې نو تاسو ته وفرمائيل: هيڅوک ما ته نۀ شى راتلے تر څو چې پلار يې طاقت ورنۀ کړى.“

⁶⁶له دې وخت نه د هغۀ ډېر مريدان بيرته واپس ګرځېدل او بيا د هغۀ سره نۀ ګرځېدل.

⁶⁷نو عيسىٰ له دولسو نه وپوښتل چې، ”آيا تاسو هم غواړئ چې لاړ شئ؟“

⁶⁸شمعون پطروس هغۀ ته جواب ورکړو چې، ”مالِکه، مونږ به چا ته ځو؟ تۀ د تل ژوندون خبرې لرې. ⁶⁹مونږ ايمان راوړے دے او پوهه شوى يُو چې تۀ د زمونږ پلار پاک ذات يې.“

⁷⁰عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”آيا ما تاسو، دولس تنه، نۀ يئ ټاکلى؟ بيا هم ستاسو له منځ نه يو شيطان دے.“

⁷¹د هغۀ مطلب يهوداه، د شمعون اِسکريوتى زوئ وو، چې د دولسو نه يو وو او هغه به يې دوکه کوله.