يوحنا 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹له دې نه پس، عيسىٰ په ګليل کښې ګرځېدو، ځکه چې هغه نۀ غوښتل چې يهوديه ته لاړ شى، ځکه چې هلته د يهوديانو مشران د هغۀ د وژلو موقع لټول. ²خو د يهوديانو د خيمو اختر نزدے وو. ^a a v2 د خيمو اختر د منئ د يوې هفتې اختر وو، کله چې اِسرائيليانو په عارضى خيمو کښې اوسېدل، او د بيابان د کالونو يادونه يې کوله. ³د هغۀ ورو هغۀ ته ووئيل چې، ”له دې ځايه لاړ شه او يهوديه ته ورشه، دې دپاره چې ستا مريدان هم هغه کارونه وګورى چې تۀ يې کوې. ⁴هيڅوک چې د خلقو پاملرنه غواړى، هغه خپل کارونه نۀ پټوى. کۀ تۀ دا کارونه کوې، نو خپل ځان دُنيا ته وښيه.“ ⁵ځکه چې د هغۀ خپل ورو هم په هغۀ ايمان نۀ راووړو.

⁶نو عيسىٰ هغوئ ته وفرمائيل چې، ”زما وخت لا تر اوسه نۀ دے راغلے، خو ستاسو دپاره هر وخت ښۀ دے.

⁷دُنيا تاسو سره بغض نۀ شى کولے، خو ما سره بغض کوى، ځکه چې زۀ ګواهى ورکوم چې د دې کارونه بد دى. ⁸تاسو پخپله اختر ته ورخېژئ؛ زۀ دې اختر ته نۀ ورخېژم، ځکه چې زما وخت لا تر اوسه پوره نۀ دے راغلے.“

⁹دا وئيلو نه پس، هغه په ګليل کښې پاتې شو. ¹⁰کله چې د هغۀ ورو اختر ته ورخاتل، نو هغه هم ورخاتو، خو نۀ په ښکاره بلکې په پټه.

¹¹نو د يهوديانو مشرانو هغه په اختر کښې لټولو او پوښتل يې چې، ”هغه چرته دے؟“ ¹²د هغۀ په حقله د خلقو په ګڼه کښې ډېرې پوسپوسى شوې، ځنو ووئيل چې، ”هغه ښۀ سړے دے،“ او ځنو نورو ووئيل چې، ”نه، هغه خلق ګمراه کوى.“ ¹³خو د يهوديانو د مشرانو د وېرې هيچا د هغۀ په حقله په ښکاره خبره ونۀ کړه. ¹⁴د اختر نيمائى کښې، عيسىٰ هيکل ته ورخاتو او تعليم ورکول يې شروع کړل.

¹⁵د يهوديانو مشران حيران شول او پوښتل يې چې، ”دې سړى بې له تعليمه دومره علم څنګه زده کړو؟“

¹⁶عيسىٰ هغوئ ته جواب ورکړو چې، ”زما تعليم زما نۀ دے، بلکې د هغه چا دے چې زۀ يې لېږلے يم. ¹⁷څوک چې د زمونږ پلار رضا کول غواړى، هغه به پوهه شى چې زما تعليم زما د پلار نه دے کۀ زۀ د خپل ځان نه خبرې کوم. ¹⁸څوک چې د خپل ځان نه خبرې کوى، هغه د خپل ځان لوئى لټوى، خو څوک چې د لېږونکى لوئى لټوى، هغه رښتونے دے، او په هغۀ کښې هيڅ دروغ نشته. ¹⁹آيا موسىٰ تاسو له شريعت نۀ دے درکړے؟ خو په تاسو کښې هيڅوک د شريعت پابندى نۀ کوى. تاسو ولې زما د وژلو کوشش کوئ؟“

²⁰ګڼې جواب ورکړو چې، ”تا کښې بد روح دے! څوک ستا د وژلو کوشش کوى؟“

²¹عيسىٰ جواب ورکړو چې، ”ما يو کار وکړو، او تاسو ټول حيران يئ.

²²موسىٰ تاسو له د سُنت حُکم درکړو، نۀ له موسىٰ نه، بلکې له مشرانو نه، او تاسو د آرام په ورځ يو سړى سُنت کوئ. ²³کۀ د آرام په ورځ يو سړے سُنت کولے شى دې دپاره چې د موسىٰ شريعت مات نۀ شى، نو تاسو ولې په ما غصه يئ چې ما د آرام په ورځ يو سړے بالکل روغ کړو؟ ²⁴د ظاهر په ليدو فيصله کول پرېږدئ، او په صحيح فيصله سره فيصله کوئ.“

هغه د کومه ځائ نه دے؟

²⁵بيا ځنو يروشلميانو ووئيل چې، ”آيا دا هغه سړے نۀ دے چې هغوئ يې د وژلو کوشش کوى؟ ²⁶خو هغه په ښکاره خبرې کوى، او هغوئ هغۀ ته هيڅ نۀ وائى. آيا مشران په رښتيا پوهه شوى دى چې دا مسيح دے؟ ²⁷خو مونږ پوهېږو چې دا سړے د کومه ځائ نه دے. کله چې مسيح راشى، نو هيڅوک به نۀ پوهېږى چې هغه د کومه ځائ نه دے.“

²⁸بيا عيسىٰ، چې په هيکل کښې يې تعليم ورکولو، چغه کړه چې، ”تاسو ما پېژنئ، او پوهېږئ چې زۀ د کومه ځائ نه يم. خو زۀ د خپل ځان نه نۀ يم راغلے، هغه چې زۀ يې لېږلے يم رښتونے دے، او تاسو هغه نۀ پېژنئ. ²⁹زۀ هغه پېژنم، ځکه چې زۀ د هغۀ نه يم، او هغۀ زۀ لېږلے يم.“

³⁰نو هغوئ د هغۀ د نيولو کوشش وکړو، خو هيچا پرې لاس ونۀ ايښودو، ځکه چې د هغۀ وخت لا تر اوسه نۀ وو راغلے. ³¹خو په ګڼه کښې ډېرو خلقو په هغۀ ايمان راووړو او پوښتل يې چې، ”کله چې مسيح راشى، نو آيا هغه به د دې سړى نه زياتې معجزې وکړى؟“ ³²فريسيانو واورېدل چې خلق د هغۀ په حقله دا پوسپوسى کوى، نو مشرانو کاهنانو او فريسيانو د هيکل پهرېدار ولېږل چې هغه ونيسى.

³³نو عيسىٰ وفرمائيل چې، ”زۀ لا لږ وخت تاسو سره يم، او بيا به هغه ته لاړ شم چې زۀ يې لېږلے يم. ³⁴تاسو به ما لټوئ خو نۀ به مې مومئ؛ چرته چې زۀ يم، هلته تاسو نۀ شئ راتلے.“

³⁵نو د يهوديانو مشرانو يو بل نه پوښتل چې، ”دا چرته تلل غواړى چې مونږ به يې ونۀ مومو؟ آيا هغه زمونږ خلقو ته، چې د يونانيانو په مينځ کښې خواره شوى دى، تلل غواړى او يونانيانو ته تعليم ورکول غواړى؟ ³⁶د دې خبرې مطلب څۀ دے چې، ’تاسو به ما لټوئ خو نۀ به مې مومئ،‘ او ’چرته چې زۀ يم، هلته تاسو نۀ شئ راتلے‘؟“

³⁷د اختر په وروستۍ لويه ورځ، عيسىٰ ودرېدو او چغه يې کړه چې، ”څوک چې تږے وى، هغه دې ما ته راشى او اوبۀ دې وڅښى. ³⁸څوک چې په ما ايمان راوړى، لکه څنګه چې کِتاب وئيلى دى، د هغۀ د زړۀ نه به د ژوندون د اوبو نهرونه روان شى.“

³⁹دا يې د روحُ القُدس په حقله وفرمائيل، چې هغوئ به يې اخستلو چې په هغۀ يې ايمان راووړو؛ روح لا تر اوسه نۀ وو ورکړے شوے، ځکه چې عيسىٰ ته لا تر اوسه لوئى نۀ وه ورکړے شوې.

⁴⁰کله چې خلقو دا خبرې واورېدلې، نو په ګڼه کښې ځنو ووئيل چې، ”دا په رښتيا هغه نبى دے.“ ⁴¹نورو ووئيل چې، ”دا مسيح دے.“ خو نورو پوښتل چې، ”آيا مسيح د ګليل نه راتلے شى؟ ⁴²آيا کِتاب نۀ دى وئيلى چې مسيح به د داؤد د نسل نه او د بيت لحم نه، د داؤد د کلى نه، راځى؟“ ⁴³نو خلق د هغۀ په حقله بېل بېل شول. ⁴⁴په هغوئ کښې ځنو د هغۀ د نيولو کوشش وکړو، خو هيچا پرې لاس ونۀ ايښودو.

⁴⁵نو د هيکل پهرېدار بيرته مشرانو کاهنانو او فريسيانو ته راغلل، چې هغوئ وپوښتل چې، ”تاسو هغه ولې رانۀ وستو؟“

⁴⁶پهرېدارو جواب ورکړو چې، ”هيچا هيکله داسې خبرې نۀ دى کړې لکه دا سړے چې کوى.“

⁴⁷فريسيانو جواب ورکړو چې، ”آيا تاسو هم دوکه شوى يئ؟ ⁴⁸آيا په مشرانو يا په فريسيانو کښې چا په هغۀ ايمان راووړو؟ ⁴⁹خو دا ګڼه، چې د شريعت نه هيڅ نۀ پوهېږى، هغوئ تر لعنت لاندې دى.“

⁵⁰نيکوديموس، چې مخکښې عيسىٰ ته تلے وو او د هغوئ د جملې نه يو وو، هغوئ ته ووئيل چې، ⁵¹”آيا زمونږ شريعت يو سړى ته سزا ورکوى، بې له دې چې اول د هغۀ خبره واورى او معلومه کړى چې هغه څۀ کوى؟“

⁵²هغوئ جواب ورکړو چې، ”آيا تۀ هم د ګليل نه يې؟ ولټوه، او وګوره چې د ګليل نه هيڅ نبى نۀ راپورته کيږى.“

⁵³بيا هغوئ ټول خپلو کورونو ته لاړل. ^b b v53 دا واقعه د يوحنا په تر ټولو زړو نسخو کښې نشته، او وروستو نقلونو کښې په څو بيلو ځايونو کښې راغلې ده. دلته چاپ شوې ده، چرته چې روايت ټينګ شو، لکه څنګه چې په ډېرو نوو بائبلونو کښې دے.