یوحنا 7

7 ¹پس از این، عیسی در جلیل می‌گشت و نمی‌خواست به یهودیه برود، زیرا سران یهود در آنجا در پی فرصتی بودند تا او را بکشند. ²اما عید خیمه‌های یهودیان نزدیک بود. ^a a v2 عید خیمه‌ها جشنی پاییزی و هفته‌روزه بود که در آن اسرائیل در سایه‌بان‌های موقت زندگی می‌کرد تا سال‌های سرگردانی در بیابان را به یاد آورد. ³برادرانش به او گفتند: «اینجا را ترک کن و به یهودیه برو تا شاگردانت نیز کارهایی را که می‌کنی ببینند. ⁴هیچ‌کس که در پی توجه همگان است، آنچه را می‌کند پنهان نمی‌سازد. اگر این کارها را انجام می‌دهی، خود را به جهان بنمایان.» ⁵زیرا حتی برادرانش نیز به او ایمان نداشتند.

⁶پس عیسی به آنان گفت: «وقت من هنوز نرسیده است، اما برای شما هر وقت مناسب است.

⁷جهان نمی‌تواند از شما نفرت کند، اما از من نفرت دارد، زیرا من شهادت می‌دهم که کارهایش پلید است. ⁸شما خود به عید بروید؛ من به این عید نمی‌روم، زیرا وقت من هنوز به‌تمامی نرسیده است.»

⁹پس از گفتن این سخنان، در جلیل ماند. ¹⁰چون برادرانش به عید رفتند، او نیز رفت—نه آشکارا، بلکه در نهان.

¹¹پس سران یهود در عید در جست‌وجوی او بودند و می‌پرسیدند: «او کجاست؟» ¹²زمزمه‌های بسیاری دربارهٔ او در میان جماعت‌ها پیچید: بعضی می‌گفتند: «او نیک است»، و دیگران: «نه، او مردم را گمراه می‌کند.» ¹³با این حال، هیچ‌کس از ترس سران یهود آشکارا دربارهٔ او سخن نمی‌گفت. ¹⁴حدود میانهٔ عید، عیسی به معبد رفت و به تعلیم دادن آغاز کرد.

¹⁵سران یهود در شگفت شدند و پرسیدند: «این مرد چگونه بی‌آنکه تعلیم دیده باشد، این‌همه می‌داند؟»

¹⁶عیسی به آنان پاسخ داد: «تعلیم من از آنِ من نیست—از آنِ کسی است که مرا فرستاده است. ¹⁷هر که بخواهد ارادهٔ پدر ما را به‌جا آورد، خواهد دانست که آیا تعلیم من از پدرم است یا از خود سخن می‌گویم. ¹⁸کسی که از خود سخن می‌گوید، در پی جلال خویش است، اما آن‌که در پی جلال فرستندهٔ خود است، راستگوست و در او ناراستی نیست. ¹⁹آیا موسی شریعت را به شما نداد؟ با این حال هیچ‌یک از شما شریعت را نگاه نمی‌دارد. چرا می‌کوشید مرا بکشید؟»

²⁰جماعت پاسخ داد: «تو دیو داری! چه کسی می‌کوشد تو را بکشد؟»

²¹عیسی در جواب گفت: «یک کار کردم و همهٔ شما در شگفت شدید.

²²موسی ختنه را به شما داد—نه از موسی، بلکه از پدران—و شما مردی را در روز شبات ختنه می‌کنید. ²³اگر مردی در روز شبات ختنه می‌شود تا شریعت موسی شکسته نشود، چرا از من خشمگین‌اید که در روز شبات مردی را به‌تمامی سالم ساختم؟ ²⁴از داوری بر پایهٔ ظاهر دست بکشید و با داوریِ درست داوری کنید.»

او از کجاست؟

²⁵آنگاه برخی از مردم اورشلیم گفتند: «آیا این همان مردی نیست که می‌خواهند بکشند؟ ²⁶با این حال، آشکارا سخن می‌گوید و آنان چیزی به او نمی‌گویند. آیا حاکمان به‌راستی دریافته‌اند که این همان مسیح است؟ ²⁷اما ما می‌دانیم این مرد از کجاست. چون مسیح بیاید، هیچ‌کس نخواهد دانست از کجاست.»

²⁸پس عیسی، در حالی که در معبد تعلیم می‌داد، ندا در داد: «شما مرا می‌شناسید و می‌دانید از کجا هستم. با این حال، من از خود نیامده‌ام—آن‌که مرا فرستاده است، راستگوست و شما او را نمی‌شناسید. ²⁹من او را می‌شناسم، زیرا از او هستم و او مرا فرستاده است.»

³⁰پس در پی گرفتن او برآمدند، اما هیچ‌کس بر او دست ننهاد، زیرا ساعت او هنوز نرسیده بود. ³¹اما بسیاری از جماعت به او ایمان آوردند و می‌پرسیدند: «چون مسیح بیاید، آیا نشانه‌هایی بیش از آنچه این مرد کرده است، به‌جا خواهد آورد؟» ³²فَریسیان شنیدند که جماعت این سخنان را دربارهٔ او زمزمه می‌کنند، پس سران کاهنان و فَریسیان نگهبانان معبد را فرستادند تا او را بگیرند.

³³پس عیسی گفت: «اندک زمانی دیگر با شما هستم، و آنگاه نزد کسی می‌روم که مرا فرستاده است. ³⁴مرا خواهید جست و نخواهید یافت؛ و به آنجا که من هستم، نمی‌توانید بیایید.»

³⁵پس سران یهود از یکدیگر پرسیدند: «او کجا می‌خواهد برود که ما او را نیابیم؟ آیا می‌خواهد نزد قوم ما که در میان یونانیان پراکنده‌اند برود و یونانیان را تعلیم دهد؟ ³⁶منظورش از این سخن چیست: ‹مرا خواهید جست، اما نخواهید یافت› و ‹به آنجا که من هستم، نمی‌توانید بیایید›؟»

³⁷در روز آخر و بزرگِ عید، عیسی برخاست و ندا در داد: «هر که تشنه است، نزد من بیاید و بنوشد. ³⁸هر که به من ایمان آورد، چنان‌که کتاب گفته است، از دلِ او رودهای آب زنده جاری خواهد شد.»

³⁹این را دربارهٔ روح‌القدس گفت که ایمان‌آورندگان به او قرار بود بیابند؛ زیرا روح هنوز عطا نشده بود، چراکه عیسی هنوز جلال نیافته بود.

⁴⁰چون این سخنان را شنیدند، برخی از جماعت گفتند: «این به‌راستی همان نبی است.» ⁴¹دیگران گفتند: «این همان مسیح است.» اما دیگران پرسیدند: «آیا مسیح می‌تواند از جلیل بیاید؟ ⁴²آیا کتاب نمی‌گوید که مسیح از نسل داوود و از بیت‌لحم، دهکدهٔ داوود، می‌آید؟» ⁴³پس جماعت دربارهٔ او دودسته شدند. ⁴⁴برخی از آنان می‌خواستند او را بگیرند، اما هیچ‌کس بر او دست ننهاد.

⁴⁵پس نگهبانان معبد نزد سران کاهنان و فَریسیان بازگشتند و آنان پرسیدند: «چرا او را نیاوردید؟»

⁴⁶نگهبانان پاسخ دادند: «هرگز کسی مانند این مرد سخن نگفته است.»

⁴⁷فَریسیان در جواب گفتند: «آیا شما نیز فریب خورده‌اید؟ ⁴⁸آیا هیچ‌یک از حاکمان یا فَریسیان به او ایمان آورده است؟ ⁴⁹اما این جماعت که چیزی از شریعت نمی‌دانند—آنان زیر لعنت‌اند.»

⁵⁰نیقودیموس که پیش‌تر نزد عیسی رفته بود و یکی از خودشان بود، به آنان گفت: ⁵¹«آیا شریعت ما مردی را پیش از آنکه نخست سخنش را بشنود و دریابد چه می‌کند، محکوم می‌سازد؟»

⁵²آنان پاسخ دادند: «آیا تو نیز از جلیل هستی؟ بجوی و ببین: هیچ نبی‌ای از جلیل برنمی‌خیزد.»

⁵³آنگاه همه به خانه‌های خود رفتند. ^b b v53 این روایت در کهن‌ترین دست‌نوشته‌های انجیل یوحنا نیست، و نسخه‌های متأخر آن را در چند جای گوناگون آورده‌اند. اینجا، جایی که سنت بر آن آرام گرفت، چاپ شده است، چنان‌که در بیشتر کتاب‌مقدس‌های امروزی.