یوحنا 6

باب 6.

6 ¹پس از این، عیسی به آن سوی دریای جلیل، که دریای طبریه نیز خوانده می‌شود، گذر کرد. ²جمعیتی انبوه از پی او رفتند، زیرا نشانه‌هایی را که بر بیماران به‌جا می‌آورد، دیده بودند. ³عیسی بر فراز کوه برآمد و آنجا با شاگردان خود نشست. ⁴و عید پِسَح، عید یهودیان، نزدیک بود.

⁵عیسی چون نگریست و دید که جمعیتی انبوه به سویش می‌آیند، به فیلیپُس گفت: «از کجا نان بخریم تا این مردم بخورند؟»

⁶این را برای آزمودن فیلیپُس گفت، زیرا خود می‌دانست که چه خواهد کرد.

⁷فیلیپُس پاسخش داد: «دستمزد دویست روز هم برای خرید نان کافی نیست تا هر یک اندکی به دست آورد.» ^a a v7 یک دینار تقریباً دستمزد یک روز بود؛ دویست دینار برابر با حدود هشت ماه دستمزد بود.

⁸یکی از شاگردانش، آندریاس، برادر شَمعون پِطرُس، به او گفت: ⁹«پسری اینجاست که پنج نان جو و دو ماهی دارد؛ اما این برای چنین جمعیتی چه خواهد بود؟»

¹⁰عیسی گفت: «مردم را بنشانید.» در آنجا سبزهٔ بسیار بود، پس نزدیک به پنج هزار مرد نشستند.

¹¹آنگاه عیسی نان‌ها را گرفت و شکر نمود و میان نشستگان تقسیم کرد؛ همچنین ماهیان را، به هر اندازه که می‌خواستند.

¹²چون سیر شدند، به شاگردان خود گفت: «تکه‌های باقی‌مانده را جمع کنید تا چیزی تلف نشود.»

¹³پس آنها را جمع کردند و از خرده‌های آن پنج نان جو، که پس از خوردن مردم باقی مانده بود، دوازده سبد پر کردند. ¹⁴چون مردم این نشانه را که او به‌جا آورده بود دیدند، گفتند: «این به‌راستی همان پیامبری است که باید به جهان بیاید!» ¹⁵عیسی چون دریافت که می‌خواهند بیایند و او را به زور ببرند تا پادشاه سازند، بار دیگر تنها به کوه کناره گرفت.

به میان توفان

¹⁶چون شب فرا رسید، شاگردانش به سوی دریا فرود آمدند، ¹⁷و سوار قایقی شده، رهسپار آن سوی دریا به سوی کَفَرناحوم شدند. هوا تاریک شده بود و عیسی هنوز نزد ایشان نیامده بود. ¹⁸بادی سخت می‌وزید و دریا متلاطم شد. ¹⁹چون سه چهار میل پارو زده بودند، عیسی را دیدند که بر روی آب راه می‌رود و به قایق نزدیک می‌شود، و ترسیدند.

²⁰اما او به ایشان گفت: «من هستم؛ مترسید.»

²¹پس با شادی خواستند او را به قایق درآورند، و در دم قایق به ساحلی که رهسپار آن بودند رسید.

²²روز بعد، جمعیتی که در آن سوی دریا مانده بودند، دیدند که جز یک قایق قایق دیگری آنجا نبوده و عیسی با شاگردانش سوار آن نشده، بلکه شاگردانش تنها رفته بودند. ²³قایق‌های دیگری از طبریه به نزدیکی همان جایی رسیدند که پس از شکرگزاری خداوند، نان خورده بودند. ²⁴پس چون جمعیت دیدند که نه عیسی آنجاست و نه شاگردانش، خود سوار قایق‌ها شدند و به کَفَرناحوم رفتند تا عیسی را بجویند. ²⁵چون او را در آن سوی دریا یافتند، از او پرسیدند: «ای اُستاد، کِی به اینجا آمدی؟»

²⁶عیسی پاسخشان داد: «آمین، آمین، به شما می‌گویم: مرا می‌جویید، نه از آن رو که نشانه‌ها دیدید، بلکه از آن رو که از آن نان‌ها خوردید و سیر شدید. ²⁷برای خوراکی که فاسد می‌شود کار مکنید، بلکه برای خوراکی که تا حیاتِ جاودان باقی می‌ماند، که پسرِ انسان به شما خواهد داد. زیرا پدر ما مُهر تأیید خود را بر او نهاده است.»

²⁸پس به او گفتند: «چه باید بکنیم تا کارهای پدر ما را به‌جا آوریم؟»

²⁹عیسی پاسخشان داد: «کارِ پدر ما این است: که به آن کس که او فرستاده است، ایمان آورید.»

³⁰پس به او گفتند: «چه نشانه‌ای نشان می‌دهی تا ببینیم و به تو ایمان آوریم؟ چه کاری خواهی کرد؟ ³¹پدران ما در بیابان مَنّا خوردند، چنانکه نوشته شده است: ‹از آسمان بدیشان نان داد تا بخورند.›»

³²عیسی به ایشان گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم: موسی نبود که آن نان را از آسمان به شما داد، بلکه پدرِ من است که نانِ حقیقی را از آسمان به شما می‌دهد. ³³زیرا نانِ پدر ما آن است که از آسمان فرود می‌آید و به جهان حیات می‌بخشد.»

³⁴پس به او گفتند: «ای سرور، همیشه این نان را به ما بده.»

³⁵عیسی به ایشان گفت: «من نانِ حیات هستم. هر که نزد من آید، هرگز گرسنه نشود، و هر که به من ایمان آوَرَد، هرگز تشنه نگردد. ³⁶اما چنانکه به شما گفتم، مرا دیده‌اید و باز ایمان نمی‌آورید. ³⁷هر آنچه پدر به من می‌بخشد، نزد من خواهد آمد، و هر که نزد من آید، او را هرگز بیرون نخواهم راند. ³⁸زیرا از آسمان فرود آمدم، نه تا خواستِ خود را به‌جا آورم، بلکه خواستِ آن کس را که مرا فرستاده است. ³⁹و خواستِ آن کس که مرا فرستاده این است: که از همهٔ آنان که به من بخشیده، هیچ‌یک را از دست ندهم، بلکه در روز واپسین برخیزانم. ⁴⁰زیرا خواستِ پدرِ من این است: که هر که به پسر می‌نگرد و به او ایمان می‌آورد، حیاتِ جاودان داشته باشد، و من او را در روز واپسین برخواهم خیزانید.»

⁴¹پس یهودیان دربارهٔ او لب به شکایت گشودند، زیرا گفته بود: «من آن نانی هستم که از آسمان فرود آمد.»

⁴²و گفتند: «آیا این همان عیسی، پسر یوسف، نیست که ما پدر و مادرش را می‌شناسیم؟ پس چگونه اکنون می‌گوید: ‹از آسمان فرود آمده‌ام›؟»

⁴³عیسی پاسخشان داد: «در میان خود شکایت مکنید.

⁴⁴«هیچ‌کس نمی‌تواند نزد من آید، مگر آنکه پدری که مرا فرستاده او را جذب کند، و من او را در روز واپسین برخواهم خیزانید. ^b b v44 آمدن نزد عیسی به دستِ آغازینِ پدر ما انجام می‌گیرد — او فرزندانش را با محبتی که می‌جوید، نه قدرتی که وادار می‌کند، به سوی پسر می‌کشاند. ⁴⁵در کتب پیامبران نوشته شده است: ‹و همگان از پدر ما تعلیم خواهند یافت.› هر که از پدر شنیده و آموخته باشد، نزد من می‌آید. ⁴⁶نه اینکه کسی پدر را دیده باشد، جز آن کس که از نزد پدر است؛ او پدر را دیده است. ⁴⁷آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که ایمان آوَرَد، حیاتِ جاودان دارد. ⁴⁸من نانِ حیات هستم. ⁴⁹پدران شما در بیابان مَنّا خوردند و با این حال مردند. ⁵⁰این است آن نانی که از آسمان فرود می‌آید، تا هر که از آن بخورد، نمیرد. ⁵¹من آن نانِ زنده هستم که از آسمان فرود آمد. هر که از این نان بخورد، تا ابد زنده خواهد ماند. و نانی که من خواهم داد، تنِ من است، برای حیاتِ جهان.»

⁵²پس یهودیان به‌سختی با یکدیگر به جدال پرداختند و گفتند: «چگونه این مرد می‌تواند تنِ خود را به ما بدهد تا بخوریم؟»

⁵³عیسی به ایشان گفت: «آمین، آمین، به شما می‌گویم، تا تنِ پسرِ انسان را نخورید و خونش را ننوشید، در خود حیات ندارید. ⁵⁴هر که تنِ مرا بخورد و خون مرا بنوشد، حیاتِ جاودان دارد، و من او را در روز واپسین برخواهم خیزانید. ⁵⁵زیرا تنِ من خوراکِ حقیقی است و خون من نوشیدنیِ حقیقی. ⁵⁶هر که تنِ مرا بخورد و خون مرا بنوشد، در من می‌ماند و من در او. ⁵⁷چنانکه پدرِ زنده مرا فرستاد و من به سبب پدر زنده‌ام، همچنین هر که مرا بخورد، به سبب من زنده خواهد بود. ⁵⁸این است آن نانی که از آسمان فرود آمد. مانند نانی نیست که پدرانتان خوردند و باز مردند. هر که از این نان بخورد، تا ابد زنده خواهد ماند.»

⁵⁹این سخنان را هنگام تعلیم در کنیسهٔ کَفَرناحوم گفت. ⁶⁰بسیاری از شاگردانش چون این را شنیدند، گفتند: «این تعلیمی است دشوار. کِه می‌تواند آن را بپذیرد؟»

آنگاه که بسیاری روی برمی‌گردانند

⁶¹عیسی چون دریافت که شاگردانش دربارهٔ این موضوع شکایت می‌کنند، به ایشان گفت: «آیا این شما را می‌رنجاند؟

⁶²«پس اگر ببینید که پسرِ انسان به جایی که پیش از این بود بالا می‌رود، چه خواهید کرد؟ ⁶³روح است که حیات می‌بخشد؛ تن هیچ سودی ندارد. سخنانی که به شما گفته‌ام، روح و حیات‌اند. ⁶⁴اما برخی از شما ایمان نمی‌آورند.» زیرا عیسی از آغاز می‌دانست چه کسانی ایمان نمی‌آورند و چه کسی او را تسلیم خواهد کرد. ⁶⁵و گفت: «از همین رو به شما گفتم که هیچ‌کس نمی‌تواند نزد من آید، مگر آنکه پدر این را به او عطا کند.»

⁶⁶از آن پس بسیاری از شاگردانش روی برگرداندند و دیگر با او راه نرفتند.

⁶⁷پس عیسی از آن دوازده تن پرسید: «آیا شما نیز می‌خواهید بروید؟»

⁶⁸شَمعون پِطرُس پاسخش داد: «ای سرور، نزد که برویم؟ سخنانِ حیاتِ جاودان نزد توست. ⁶⁹و ما ایمان آورده و دانسته‌ایم که تو آن قدّوسِ پدر ما هستی.»

⁷⁰عیسی پاسخشان داد: «آیا من شما دوازده تن را برنگزیدم؟ با این حال یکی از شما ابلیسی است.»

⁷¹مقصودش یهودای اِسخَریوطی، پسر شَمعون، بود؛ زیرا او که یکی از آن دوازده تن بود، در آستانهٔ تسلیم کردن او بود.