Zamanı Henüz Gelmedi
Çardak Bayramı'nda İsa açıkça öğretir; öğretinin kendisinin değil, Babası'nın olduğunu söyler. Bu sırada önderler O'nu öldürmenin bir yolunu arar, kalabalık da O'nun nereden geldiğini tartışır. Susamışları içmeye çağırır. Nöbetçiler eli boş döner.
7 1Bundan sonra İsa Celile'yi dolaştı. Yahudiye'ye gitmek istemiyordu, çünkü oradaki Yahudi önderler O'nu öldürmek için fırsat kolluyordu. 2Yahudilerin Çardak Bayramı ise yaklaşmıştı. a a v2 Çardak Bayramı, İsrail'in çöl yıllarını anarak geçici barınaklarda yaşadığı, bir hafta süren bir sonbahar bayramıydı. 3Kardeşleri O'na, «Buradan ayrıl, Yahudiye'ye git ki, öğrencilerin de yaptığın işleri görsün. 4Herkesçe tanınmak isteyen kimse yaptıklarını gizlemez. Madem bunları yapıyorsun, kendini dünyaya göster» dediler. 5Çünkü kardeşleri bile O'na iman etmiyordu.
6İsa onlara, «Benim zamanım henüz gelmedi, ama sizin için her zaman uygundur» dedi.
7«Dünya sizden nefret edemez, ama benden nefret ediyor. Çünkü ben dünyanın işlerinin kötü olduğuna tanıklık ediyorum. 8Siz bayrama çıkın. Ben bu bayrama çıkmıyorum, çünkü benim zamanım henüz tam olarak gelmedi.»
9Bunu söyledikten sonra Celile'de kaldı. 10Ne var ki, kardeşleri bayrama çıktıktan sonra kendisi de çıktı; ama açıkça değil, gizlice gitti.
11Yahudi önderler ise bayramda O'nu arıyor, «O nerede?» diye soruyorlardı. 12Halk arasında O'nunla ilgili birçok fısıltı dolaşıyordu. Kimileri, «İyi adamdır» diyor, kimileri de, «Hayır, halkı saptırıyor» diyordu. 13Yine de Yahudi önderlerin korkusundan kimse O'ndan açıkça söz etmiyordu. 14Bayramın yarısına doğru İsa tapınağa çıkıp öğretmeye başladı.
15Yahudi önderler şaşırıp, «Bu adam hiç öğrenim görmediği halde nasıl bu kadar çok şey biliyor?» dediler.
16İsa onlara şu karşılığı verdi: «Benim öğretim benim değil, beni gönderenindir. 17Babamız'ın isteğini yerine getirmek isteyen, bu öğretinin Babam'dan mı olduğunu, yoksa kendiliğimden mi konuştuğumu bilir. 18Kendiliğinden konuşan kendi yüceliğini arar, ama kendisini göndereni yüceltmek isteyen doğrudur ve O'nda yalan yoktur. 19Musa size Kutsal Yasa'yı vermedi mi? Yine de hiçbiriniz Yasa'ya uymuyor. Neden beni öldürmeye çalışıyorsunuz?»
20Halk, «Cin çarpmış seni! Kim seni öldürmeye çalışıyor?» diye karşılık verdi.
21İsa onlara şöyle dedi: «Ben bir tek iş yaptım, hepiniz şaşıp kaldınız.
22«Musa size sünneti buyurdu; aslında bu Musa'dan değil, atalardan gelir; ve siz Şabat Günü bir insanı sünnet ediyorsunuz. 23Musa'nın Yasası bozulmasın diye Şabat Günü bir insan sünnet ediliyorsa, ben Şabat Günü bir insanı tamamen iyileştirdim diye neden bana öfkeleniyorsunuz? 24Görünüşe göre yargılamayı bırakın, adaletle yargılayın.»
O Nereden Geliyor?
25Bunun üzerine Yeruşalimlilerin bazıları, «Öldürmek istedikleri adam bu değil mi?» dediler. 26«Bakın, açıkça konuşuyor, O'na bir şey demiyorlar. Yoksa önderler O'nun gerçekten Mesih olduğunu mu anladılar? 27Ama biz bu adamın nereden geldiğini biliyoruz. Oysa Mesih geldiğinde O'nun nereden geldiğini kimse bilmeyecek.»
28O sırada tapınakta öğreten İsa yüksek sesle şöyle dedi: «Hem beni tanıyorsunuz, hem de nereden olduğumu biliyorsunuz. Ne var ki, ben kendiliğimden gelmedim; beni gönderen gerçektir. O'nu siz tanımıyorsunuz. 29Ben O'nu tanırım. Çünkü ben O'ndanım, beni O gönderdi.»
30Bunun üzerine O'nu yakalamak istediler, ama kimse el süremedi; çünkü O'nun saati henüz gelmemişti. 31Halktan birçok kişi ise O'na iman etti. «Mesih geldiğinde, bu adamın yaptığından daha çok belirti mi gösterecek?» diyorlardı. 32Ferisiler, halkın O'nunla ilgili bu şeyleri fısıldadığını duydular. Başkâhinler ve Ferisiler O'nu tutuklamak için tapınak görevlileri gönderdiler.
33İsa, «Kısa bir süre daha sizinle birlikteyim» dedi, «sonra beni gönderene gideceğim. 34Beni arayacaksınız, ama bulamayacaksınız. Benim bulunduğum yere siz gelemezsiniz.»
35Bunun üzerine Yahudi önderler birbirlerine, «Bu adam nereye gitmeye niyetleniyor ki, biz O'nu bulamayalım?» dediler. «Yoksa Grekler arasına dağılmış olan halkımızın yanına gidip Greklere mi öğretecek? 36‹Beni arayacaksınız, ama bulamayacaksınız› ve ‹Benim bulunduğum yere siz gelemezsiniz› sözüyle ne demek istiyor?»
37Bayramın son ve en büyük günü İsa ayağa kalktı ve yüksek sesle şöyle dedi: «Bir kimse susamışsa, bana gelsin, içsin. 38Kutsal Yazı'nın dediği gibi, bana iman edenin yüreğinden diri su ırmakları akacak.»
39Bunu, kendisine iman edenlerin alacağı Kutsal Ruh'la ilgili söyledi. Ruh henüz verilmemişti, çünkü İsa henüz yüceltilmemişti.
40Halktan bazıları bu sözleri işitince, «Gerçekten beklediğimiz peygamber budur» dediler. 41Kimileri, «Bu Mesih'tir» diyordu. Başkaları ise, «Mesih Celile'den mi çıkar?» diye soruyordu. 42«Kutsal Yazı, Mesih'in Davut'un soyundan, Davut'un köyü olan Beytlehem'den geleceğini söylemiyor mu?» 43Böylece halk O'nun yüzünden ikiye bölündü. 44Bazıları O'nu yakalamak istedi, ama kimse O'na el sürmedi.
45Tapınak görevlileri başkâhinlerle Ferisiler'in yanına döndüler. Onlar görevlilere, «Neden O'nu getirmediniz?» diye sordular.
46Görevliler, «Hiç kimse hiçbir zaman bu adamın konuştuğu gibi konuşmadı» diye karşılık verdiler.
47Ferisiler, «Yoksa siz de mi aldatıldınız?» dediler. 48«Önderlerden ya da Ferisiler'den O'na iman eden oldu mu hiç? 49Ama Yasa'yı bilmeyen bu halk lanetlidir.»
50İçlerinden biri olan ve daha önce İsa'ya gitmiş bulunan Nikodim onlara şöyle dedi: 51«Yasamız, bir kimseyi önce dinleyip ne yaptığını öğrenmeden yargılar mı?»
52Onlar da, «Yoksa sen de mi Celile'densin? Araştır da gör: Celile'den peygamber çıkmaz» diye karşılık verdiler.
53Bundan sonra herkes evine gitti. b b v53 Bu bölüm, Yuhanna'nın en eski elyazmalarında yer almaz; sonraki kopyalar onu birkaç ayrı yere koyar. Çoğu çağdaş Kutsal Kitap'ta olduğu gibi, geleneğin yerleştirdiği bu noktada basılmıştır.