سندس وقت اڃا نہ آيو آهي
خيمن جي عيد تي يسوع کليل تعليم ڏئي ٿو، ۽ چوي ٿو ته تعليم سندس پيءُ جي آهي، سندس پنهنجي نه، جڏهن ته اڳواڻ کيس مارڻ جو رستو ڳولين ٿا ۽ ميڙ بحث ڪري ٿو ته هو ڪٿان جو آهي. هو اڃايلن کي پيئڻ لاءِ سڏي ٿو. پهريدار خالي هٿين موٽي اچن ٿا.
7 1ان کان پوءِ يسوع گليل ۾ گهمندو رهيو؛ يهوديه ۾ وڃڻ نہ پي چاهيائين، ڇاڪاڻ تہ اتي جا يهودي اڳواڻ کيس مارڻ جو موقعو ڳولي رهيا هئا. 2پر يهودين جي جهوپڙين جي عيد ويجهي هئي. a a v2 جهوپڙين جي عيد خزان ۾ ٿيندڙ هڪ هفتي جي عيد هئي، جڏهن اسرائيل عارضي جهوپڙين ۾ رهندو هو ۽ بيابان جي سالن کي ياد ڪندو هو. 3سندس ڀائرن کيس چيو تہ ”هتان نڪري يهوديه ۾ وڃ، تہ جيئن تنهنجا شاگرد بہ اهي ڪم ڏسن جيڪي تون ڪرين ٿو. 4جيڪو ماڻهن جي ڌيان جو طالب هجي، سو پنهنجو ڪم نہ ٿو لڪائي. جيڪڏهن تون اهي ڪم ڪرين ٿو تہ پاڻ کي دنيا آڏو ظاهر ڪر.“ 5ڇاڪاڻ تہ سندس ڀائر بہ مٿس ايمان نہ ٿي آڻيندا هئا.
6تنهنڪري يسوع کين چيو تہ ”منهنجو وقت اڃا نہ آيو آهي، پر اوهان لاءِ تہ هر وقت ٺيڪ آهي.
7”دنيا اوهان سان نفرت نہ ٿي ڪري سگهي، پر مون سان ٿي ڪري، ڇاڪاڻ تہ آءٌ ان جي ڪمن بابت شاهدي ٿو ڏيان تہ اهي بڇڙا آهن. 8اوهين پاڻ عيد تي وڃو؛ آءٌ هن عيد تي نہ ٿو وڃان، ڇاڪاڻ تہ منهنجو وقت اڃا پورو نہ آيو آهي.“
9اهو چئي هو گليل ۾ ئي رهيو. 10جڏهن سندس ڀائر عيد تي هليا ويا، تڏهن هو بہ ويو—کليل طرح نہ، پر ڳجهي طرح.
11تنهنڪري يهودي اڳواڻ عيد تي کيس ڳوليندا هئا ۽ پڇندا هئا تہ ”هو ڪٿي آهي؟“ 12ميڙن ۾ سندس باري ۾ گهڻيون ڳجهيون ڳالهيون پکڙجي ويون: ڪن چيو تہ ”هو سٺو ماڻهو آهي،“ ٻين چيو تہ ”نہ، هو ميڙ کي ڀلائي ٿو.“ 13تڏهن بہ يهودي اڳواڻن جي خوف کان ڪنهن بہ سندس باري ۾ کليل طرح ڳالهايو نہ. 14عيد جي اڌ ڌاري يسوع هيڪل ۾ وڃي تعليم ڏيڻ شروع ڪئي.
15يهودي اڳواڻ حيران ٿي پڇيائون تہ ”هي ماڻهو سکيا ورتي کان سواءِ ايترو ڪيئن ٿو ڄاڻي؟“
16يسوع کين وراڻيو تہ ”منهنجي تعليم منهنجي پنهنجي نہ آهي—اها مون کي موڪليندڙ جي آهي. 17جيڪو اسان جي پيءُ جي مرضي پوري ڪرڻ چاهي ٿو، سو ڄاڻي ٿو تہ منهنجي تعليم منهنجي پيءُ وٽان آهي يا آءٌ پنهنجي طرفان ٿو ڳالهايان. 18جيڪو پنهنجي طرفان ٿو ڳالهائي، سو پنهنجو جلوو ٿو ڳولي، پر جيڪو موڪليندڙ جو جلوو ٿو ڳولي، سو سچو آهي ۽ ان ۾ ڪابہ ڪوڙ ناهي. 19ڇا موسيٰ اوهان کي شريعت نہ ڏني هئي؟ تڏهن بہ اوهان مان ڪو بہ شريعت تي نہ ٿو هلي. اوهين مون کي مارڻ جي ڪوشش ڇو ٿا ڪريو؟“
20ميڙ وراڻيو تہ ”تو ۾ بدروح آهي! ڪير توکي مارڻ جي ڪوشش ٿو ڪري؟“
21يسوع وراڻيو تہ ”مون هڪڙو ڪم ڪيو، ۽ اوهين سڀ حيران ٿي ويا آهيو.
22”موسيٰ اوهان کي ختني جو حڪم ڏنو—اهو موسيٰ کان نہ، پر ابن ڏاڏن کان آيو آهي—۽ اوهين سبت جي ڏينهن ماڻهوءَ جو ختنو ڪريو ٿا. 23جيڪڏهن سبت جي ڏينهن ماڻهوءَ جو ختنو ان ڪري ڪيو وڃي ٿو تہ جيئن موسيٰ جي شريعت نہ ٽٽي، تہ پوءِ اوهين مون تي ڇو ڪاوڙيل آهيو جو مون سبت جي ڏينهن هڪ پورو ماڻهو تندرست ڪيو؟ 24ظاهري صورت ڏسي فيصلو ڪرڻ ڇڏيو، ۽ سچي انصاف سان فيصلو ڪريو.“
هو ڪٿان جو آهي؟
25پوءِ يروشلم جي ڪن رهاڪن چيو تہ ”ڇا هي اهو ماڻهو ناهي جنهن کي اهي مارڻ چاهين ٿا؟ 26ڏسو، هو کليل طرح ٿو ڳالهائي، ۽ اهي کيس ڪجهہ نہ ٿا چون. ڇا حاڪمن کي سچ پچ خبر پئجي وئي آهي تہ هي مسيح آهي؟ 27پر اسين هن ماڻهوءَ جي اصل کي ڄاڻون ٿا. جڏهن مسيح ايندو، تڏهن ڪنهن کي بہ خبر نہ پوندي تہ هو ڪٿان جو آهي.“
28تڏهن يسوع هيڪل ۾ تعليم ڏيندي وڏي آواز سان چيو تہ ”اوهين مون کي ڄاڻو ٿا، ۽ اهو بہ ڄاڻو ٿا تہ آءٌ ڪٿان جو آهيان. تڏهن بہ آءٌ پنهنجي طرفان نہ آيو آهيان—مون کي موڪليندڙ سچو آهي، ۽ اوهين هن کي نہ ٿا ڄاڻو. 29آءٌ هن کي ڄاڻان ٿو، ڇاڪاڻ تہ آءٌ هن وٽان آهيان، ۽ هن مون کي موڪليو آهي.“
30تنهنڪري هنن کيس پڪڙڻ جي ڪوشش ڪئي، پر ڪنهن بہ مٿس هٿ نہ وڌو، ڇاڪاڻ تہ سندس گهڙي اڃا نہ آئي هئي. 31پر ميڙ مان گهڻن ماڻهن مٿس ايمان آندو ۽ چوڻ لڳا تہ ”جڏهن مسيح ايندو، تڏهن ڇا هو هن ماڻهوءَ کان وڌيڪ نشان ڏيکاريندو؟“ 32فريسين ٻڌو تہ ميڙ سندس باري ۾ اهي ڳالهيون ڪري رهيو آهي، تنهنڪري وڏن ڪاهنن ۽ فريسين هيڪل جا سپاهي موڪليا تہ کيس پڪڙي اچن.
33تنهنڪري يسوع چيو تہ ”آءٌ اڃا ٿورو وقت اوهان سان گڏ آهيان، پوءِ مون کي موڪليندڙ وٽ وڃان ٿو. 34اوهين مون کي ڳوليندا پر نہ لهندا؛ جتي آءٌ آهيان اتي اوهين اچي نہ ٿا سگهو.“
35تنهنڪري يهودي اڳواڻن هڪ ٻئي کان پڇيو تہ ”هو ڪيڏانهن وڃڻ ٿو گهري جو اسين کيس لهي نہ سگهنداسين؟ ڇا هو يونانين ۾ پکڙيل اسان جي ماڻهن ڏانهن وڃڻ ٿو گهري ۽ يونانين کي تعليم ڏيڻ ٿو گهري؟ 36هن جي چوڻ جو مطلب ڇا آهي: ’اوهين مون کي ڳوليندا پر نہ لهندا،‘ ۽ ’جتي آءٌ آهيان اتي اوهين اچي نہ ٿا سگهو‘؟“
37عيد جي آخري، وڏي ڏينهن تي يسوع بيهي وڏي آواز سان چيو تہ ”جيڪو اڃايل هجي، سو مون وٽ اچي ۽ پيئي. 38جيڪو مون تي ايمان آڻي ٿو، تنهن بابت جيئن پاڪ ڪتاب ۾ چيل آهي تہ سندس دل مان جيئري پاڻيءَ جون نديون وهنديون.“
39هن اها ڳالهه پاڪ روح بابت چئي، جيڪو مٿس ايمان آڻيندڙن کي ملڻو هو؛ روح اڃا ڏنو نہ ويو هو، ڇاڪاڻ تہ يسوع کي اڃا جلوو نہ مليو هو.
40جڏهن هنن اهي ڳالهيون ٻڌيون، تڏهن ميڙ مان ڪن چيو تہ ”هي سچ پچ اهو نبي آهي.“ 41ٻين چيو تہ ”هي مسيح آهي.“ پر ٻين پڇيو تہ ”مسيح گليل مان ڪيئن ٿو اچي سگهي؟ 42ڇا پاڪ ڪتاب نہ ٿو چوي تہ مسيح دائود جي نسل مان ۽ بيت لحم مان، يعني دائود جي ڳوٺ مان ايندو؟“ 43تنهنڪري ميڙ ۾ سندس باري ۾ اختلاف پئجي ويو. 44انهن مان ڪن کيس پڪڙڻ چاهيو، پر ڪنهن بہ مٿس هٿ نہ وڌو.
45تنهنڪري هيڪل جا سپاهي وڏن ڪاهنن ۽ فريسين وٽ موٽي آيا، جن پڇيو تہ ”اوهان کيس ڇو نہ آندو؟“
46سپاهين وراڻيو تہ ”ڪنهن بہ ڪڏهن اهڙي ريت نہ ڳالهايو جهڙي ريت هي ماڻهو ٿو ڳالهائي.“
47فريسين وراڻيو تہ ”ڇا اوهين بہ ٺڳيا ويا آهيو؟“ 48”ڇا حاڪمن يا فريسين مان ڪنهن بہ مٿس ايمان آندو آهي؟ 49پر هي ميڙ، جيڪو شريعت جي ڪابہ ڄاڻ نہ ٿو رکي—اهي لعنتي آهن.“
50نيڪديمس، جيڪو اڳ ۾ يسوع وٽ ويو هو ۽ انهن مان ئي هڪ هو، هنن کان پڇيو تہ 51”ڇا اسان جي شريعت ڪنهن ماڻهوءَ کي پهرين ٻڌڻ ۽ هن جو ڪم ڄاڻڻ کان سواءِ ملزم ٺهرائي ٿي؟“
52هنن وراڻيو تہ ”ڇا تون بہ گليل جو آهين؟ ڳول ڪر ۽ ڏس: گليل مان ڪو نبي نہ ٿو اڀري.“
53پوءِ سڀ پنهنجي پنهنجي گهر هليا ويا. b b v53 هي احوال يوحنا جي سڀ کان پراڻن قلمي نسخن ۾ ناهي، ۽ پوئين نقلن ۾ ڪيترن مختلف هنڌن تي رکيل آهي. اهو هتي ڇپيل آهي، جتي روايت ۾ اهو ٺهي ويو، جيئن گهڻين جديد بائيبلن ۾ آهي.