Wektune Durung Tekan
Ing riyaya Tarub Gusti Yesus mulang kanthi blaka, ngandika yen piwulang iku kagungane RamaNe, dudu kagungane piyambak, dene para panggedhe padha golek dalan kanggo mateni Panjenengane lan wong akeh padha padu bab asale. Panjenengane nimbali wong kang ngelak supaya ngombe. Para pengawal bali kanthi tangan kothong.
7 1Sawuse iku, Gusti Yesus tindak ngubengi tanah Galilea, awit ora karsa menyang tanah Yudea, amarga para pemimpin Yahudi ing kana padha golek jalaran kanggo nyedani Panjenengane. 2Nanging Riyaya Tarub wong Yahudi wis cedhak. a a v2 Riyaya Tarub iku riyaya ing mangsa gugur kang suwene saminggu, nalika bangsa Israel manggon ing payon-payon sawatara, minangka pangeling-eling marang taun-taun nalika ana ing ara-ara samun. 3Para sadulure padha matur marang Panjenengane: “Panjenengan kesah saking ngriki lan tindak dhateng tanah Yudea, supados para sakabat Panjenengan ugi saged sumerep pakaryan ingkang Panjenengan tindakaken. 4Boten wonten tiyang ingkang kepengin kawuningan ing ngakathah, mangka ndhelikaken punapa ingkang katindakaken. Manawi Panjenengan nindakaken prakawis-prakawis punika, mugi Panjenengan ngatingalaken sarira dhateng jagad.” 5Awit para sadulure dhewe iya ora padha pracaya marang Panjenengane.
6Gusti Yesus banjur ngandika marang para sadulure: “Wektuku durung tekan, nanging tumrap kowe kabeh sadhengah wektu iku mathuk.
7Jagad ora bisa sengit marang kowe kabeh, nanging sengit marang Aku, amarga Aku nekseni yen panggawene jagad iku ala. 8Kowe kabeh padha munggaha menyang riyaya iku; Aku ora munggah menyang riyaya iki, amarga wektuku durung tekan kanthi sampurna.”
9Sawuse ngandika mangkono, Panjenengane tetep ana ing tanah Galilea. 10Bareng para sadulure wis padha munggah menyang riyaya mau, Panjenengane uga banjur tindak mrana—ora kanthi ngeblak, nanging kanthi sesideman.
11Mulane para pemimpin Yahudi padha nggoleki Panjenengane ing riyaya mau, pitakone: “Wong iku ana ing ngendi?” 12Akeh grenengan bab Panjenengane sumebar ing antarane wong akeh: ana kang padha ngucap: “Panjenengane iku becik,” ana maneh kang padha ngucap: “Ora, Panjenengane nasarake wong akeh.” 13Nanging ora ana wong siji-sijia kang wani ngomongake Panjenengane kanthi ngeblak, awit padha wedi marang para pemimpin Yahudi. 14Bareng riyaya mau wis lumaku saparo, Gusti Yesus minggah menyang Padaleman Suci, banjur wiwit memulang.
15Para pemimpin Yahudi padha gumun, pitakone: “Kepriye wong iki bisa sugih kawruh mangkono, mangka ora tau nampa piwulang?”
16Gusti Yesus paring wangsulan marang wong-wong mau: “PiwulangKu iki dudu saka Aku dhewe, nanging saka Panjenengane kang ngutus Aku. 17Sapa kang kepengin nindakake karsane Rama kita, bakal ngreti apa piwulangKu iki saka RamaKu apa Aku ngandika saka karepKu dhewe. 18Sapa kang guneme metu saka karepe dhewe iku ngupaya kamulyane dhewe, nanging sapa kang ngupaya kamulyane Panjenengane kang ngutus iku jujur, lan ora ana cidra ing Panjenengane. 19Apa dudu Nabi Musa kang wis menehi angger-angger marang kowe kabeh? Nanging ora ana siji-sijia panunggalanmu kang netepi angger-angger mau. Yagene kowe padha arep mateni Aku?”
20Wong akeh padha mangsuli: “Kowe kepanjingan dhemit! Sapa kang arep mateni kowe?”
21Gusti Yesus paring wangsulan: “Aku mung nindakake pakaryan siji, mangka kowe kabeh padha gumun.
22Nabi Musa wis menehi tetak marang kowe kabeh—sanadyan iku dudu saka Nabi Musa, nanging saka para leluhur—lan kowe padha netaki wong lanang ing dina Sabat. 23Manawa wong lanang bisa ditetaki ing dina Sabat supaya angger-anggere Nabi Musa ora dilanggar, yagene kowe padha nepsu marang Aku, merga Aku marasake wong siji nganti waras babar pisan ing dina Sabat? 24Aja padha ngadili mung saka apa kang katon ing jaba, nanging ngadilana kanthi pangadilan kang bener.”
Asale Saka Ngendi?
25Banjur ana sawatara wong Yerusalem kang padha ngucap: “Apa dudu wong iki kang arep dipateni dening wong-wong mau? 26Nanging mangka Panjenengane ngandika kanthi ngeblak, wong-wong mau ora padha matur apa-apa marang Panjenengane. Apa para panggedhe temenan wis padha nyumurupi yen wong iki pancen Sang Kristus? 27Nanging aku kabeh padha ngreti asale wong iki saka ngendi. Mangka samangsa Sang Kristus rawuh, ora ana wong siji-sijia kang ngreti asale saka ngendi.”
28Gusti Yesus banjur nguwuh-uwuh sajrone memulang ing Padaleman Suci: “Kowe kabeh pancen padha wanuh marang Aku lan padha ngreti saka ngendi pinangkaKu. Mangka Aku ora rawuh saka karepKu dhewe—Panjenengane kang ngutus Aku iku bener, lan kowe padha ora wanuh marang Panjenengane. 29Aku wanuh marang Panjenengane, amarga Aku pinangka saka Panjenengane, lan Panjenengane kang ngutus Aku.”
30Mulane wong-wong mau padha mbudidaya nyekel Panjenengane, nanging ora ana wong siji-sijia kang wani ndemek Panjenengane, amarga wektune durung tekan. 31Nanging akeh wong ing antarane wong golongan mau kang padha pracaya marang Panjenengane, pangucape: “Samangsa Sang Kristus rawuh, apa Panjenengane bakal nindakake pratandha kang luwih akeh tinimbang kang ditindakake dening wong iki?” 32Para wong Farisi padha krungu grenengane wong golongan mau bab Panjenengane, mulane para pangareping imam lan wong Farisi padha ngutus para prajurit jaga Padaleman Suci supaya nyekel Panjenengane.
33Gusti Yesus banjur ngandika: “Mung kari sawetara wektu maneh anggonKu nunggal karo kowe kabeh, banjur Aku bakal tindak sowan marang Panjenengane kang ngutus Aku. 34Kowe bakal padha nggoleki Aku, nanging ora bakal ketemu; lan menyang ngendi dununganKu kowe kabeh ora bisa teka.”
35Mulane para pemimpin Yahudi padha sapatakon: “Wong iki arep lunga menyang ngendi, nganti aku kabeh ora bisa nemokake dheweke? Apa dheweke arep lunga menyang bangsa kita kang kasebar ana ing antarane wong Yunani, sarta mulang wong Yunani? 36Apa ta tegese tembunge mau: ‘Kowe bakal padha nggoleki Aku, nanging ora bakal ketemu,’ lan ‘Menyang ngendi dununganKu, kowe ora bisa teka’?”
37Ing dina pungkasan, yaiku dina kang punjul dhewe ing riyaya mau, Gusti Yesus jumeneng banjur nguwuh-uwuh: “Sing sapa ngelak, mrenea marang Aku lan ngombea. 38Sing sapa pracaya marang Aku, kaya kang wis kasebut ing Kitab Suci, saka telenging atine bakal mili kali-kali banyu urip.”
39Pangandika iki ngengingi bab Sang Roh Suci, kang bakal ditampa dening wong-wong kang padha pracaya marang Panjenengane; nalika iku Sang Roh durung diparingake, amarga Gusti Yesus durung kamulyakake.
40Bareng padha krungu tembung-tembung mau, sawatara wong ing antarane wong golongan padha ngucap: “Wong iki pancen temenan Sang Nabi mau.” 41Ana liyane kang padha ngucap: “Wong iki Sang Kristus.” Nanging ana maneh kang padha takon: “Kepriye Sang Kristus bisa rawuh saka tanah Galilea? 42Apa Kitab Suci ora mratelakake yen Sang Kristus iku rawuh saka tedhak turune Prabu Dawud lan saka Betlehem, desane Prabu Dawud?” 43Mulane wong golongan mau padha pecah pikire merga Panjenengane. 44Sawatara panunggalane ana kang arep nyekel Panjenengane, nanging ora ana wong siji-sijia kang wani numpangake tangane marang Panjenengane.
45Para prajurit jaga mau banjur padha bali marang para pangareping imam lan wong Farisi, kang banjur padha takon: “Yagene wong iku ora kokgawa mrene?”
46Para prajurit jaga padha mangsuli: “Ora tau ana wong kang guneme kaya wong iku.”
47“Apa kowe uga wis padha kena pambujuk?” pangucape wong Farisi. 48“Apa ana panggedhe utawa wong Farisi kang pracaya marang wong iku? 49Nanging wong golongan iki, kang ora ngreti babar pisan bab angger-angger—kabeh padha kena ing ipat-ipat.”
50Nikodhemus, yaiku wong kang maune wis tau sowan marang Gusti Yesus lan iya klebu panunggalane wong-wong mau, banjur matur marang wong-wong mau: 51“Apa angger-anggere kita ngukum wong sadurunge wong mau dirungokake dhisik lan dingreteni apa kang ditindakake?”
52Wong-wong mau padha mangsuli: “Apa kowe uga wong Galilea? Titinen lan delengen: ora ana nabi kang jumedhul saka tanah Galilea.”
53Wong kabeh mau banjur padha mulih menyang omahe dhewe-dhewe. b b v53 Carita iki ora kacakup ing naskah-naskah Injil Yokanan kang paling tuwa, lan salinan-salinan kang luwih anyar nyelehake carita iki ing panggonan kang beda-beda. Ing kene carita iki kacithak miturut panggonan kang wis ditetepake dening tradhisi, kaya ing umume Kitab Suci jaman saiki.