Çapkirî

Yûhenna 7 FHB Father's Heart Bible™

Li siparîşa te ya pêşî %15 daxistin →
Pirtûk

Wextê Wî Hê Nehatiye

Li Cejna Kepran Îsa bi eşkereyî hîn dike, û dibêje ku hînkirin ne ya wî ye lê ya Bavê wî ye, dema ku rêber li rêyekê digerin ku wî bikujin û elalet li ser cihê ku ew jê tê nîqaş dike. Ew tîbûyan bang dike ku vexwin. Nobedar destvala vedigerin.

Beş 7.

Piştî vê yekê Îsa li Celîlê digeriya. Wî nedixwest here Cihûdayê, çimkî rêberên Cihûyan li wir li derfetekê digeriyan ku wî bikujin. Lê Cejna Kepran a Cihûyan nêzîk bû. a a v2 Cejna Kepran (Holikan) cejneke payîzê ya heftiyekê bû. Tê de Îsraêl di holikên demkî de diman û salên çolê bi bîr dianîn. Birayên wî jê re gotin: “Ji vir derkeve û here Cihûdayê, da ku şagirtên te jî karên ku tu dikî bibînin. Tu kesê ku li navdariyê digere, tiştê ku dike venaşêre. Heke tu van tiştan dikî, xwe nîşanî dinyayê bide.” Çimkî heta birayên wî jî bawerî pê nedianîn.

Loma Îsa ji wan re got: “Wextê min hê nehatiye, lê ji bo we her wext guncav e.

“Dinya nikare ji we nefret bike, lê ew ji min nefret dike, çimkî ez şahidiyê didim ku karên wê xerab in. Hûn bi xwe derkevin cejnê; ez dernakevim vê cejnê, çimkî wextê min hê bi temamî nehatiye.”

Piştî ku wî ev yek got, ew li Celîlê ma. Piştî ku birayên wî derketin cejnê, ew jî derket, lê ne bi eşkereyî, belê bi dizî.

Loma rêberên Cihûyan di cejnê de li wî digeriyan û digotin: “Ew li ku ye?” Di nav elaletê de li ser wî gelek pistepist belav bû. Hinekan digot: “Ew mirovekî qenc e,” hinekên din jî digot: “Na, ew elaletê ji rê derdixe.” Lê ji tirsa rêberên Cihûyan tu kes bi eşkereyî li ser wî nedipeyivî. Nêzîkî nîvê cejnê Îsa derket perestgehê û dest bi hînkirinê kir.

Rêberên Cihûyan şaş man û pirsîn: “Ev mirov bê xwendin çawa ewqas tiştan dizane?”

Îsa bersiv da wan û got: “Hînkirina min ne ya min e, ya Yê ku ez şandime ye. Kesê ku bixwaze daxwaza Bavê me bîne cih, ew dizane ka hînkirina min ji Bavê min e, an ez ji ber xwe dipeyivim. Kesê ku ji ber xwe dipeyive, li rûmeta xwe digere. Lê kesê ku li rûmeta şanderê xwe digere, ew rast e û tu derew di wî de tune ye. Ma Mûsa Şerîet neda we? Lê ji we tu kes Şerîetê nayne cih. Hûn çima dixwazin min bikujin?”

Elaletê bersiv da: “Cin bi te ketiye! Kî dixwaze te bikuje?”

Îsa bersiv da: “Min karek kir û hûn hemû şaş man.

“Mûsa sinet da we. Ew ne ji Mûsa ye, lê ji bav û kalan e. Hûn roja Şemiyê mirovekî sinet dikin. Heke mirov roja Şemiyê tê sinetkirin da ku Şerîeta Mûsa neyê şikandin, çima hûn ji min diqehirin, çimkî min roja Şemiyê mirovekî bi tevahî qenc kir? Êdî li gorî xuyangê dadbar nekin, belê bi dadbariya rast dadbar bikin.”

Ew Ji Ku Ye?

Hingê hinek ji xelkê Orşelîmê gotin: “Ma ne ev mirov e yê ku ew dixwazin bikujin? Lê ew bi eşkereyî dipeyive û ew tiştekî jê re nabêjin. Gelo bi rastî serok dizanin ku ev Mesîh e? Lê em dizanin ev mirov ji ku ye. Gava Mesîh bê, tu kes wê nizanibe ew ji ku ye.”

Hingê Îsa, gava di perestgehê de hîn dikir, bi dengekî bilind got: “Hûn min nas dikin û dizanin ez ji ku me. Lê ez ji ber xwe nehatime. Yê ku ez şandime rast e û hûn wî nas nakin. Ez wî nas dikim, çimkî ez ji wî me û wî ez şandime.”

Loma wan xwest wî bigirin, lê tu kesî dest neda wî, çimkî saeta wî hê nehatibû. Lê gelek kesan ji elaletê bawerî pê anîn û pirsîn: “Gava Mesîh bê, ma wê ji yên ku vî mirovî kirine bêtir nîşanan bike?” Fêrisiyan bihîst ku elalet li ser wî van tiştan pistepist dike. Loma serokkahînan û Fêrisiyan cerdevanên perestgehê şandin ku wî bigirin.

Loma Îsa got: “Ez hê demeke kurt bi we re me, paşê ez diçim ba Yê ku ez şandime. Hûnê li min bigerin û min nebînin. Hûn nikarin werin cihê ku ez lê me.”

Loma rêberên Cihûyan ji hev pirsîn: “Ew dixwaze here ku derê ku em wî nebînin? Ma ew dixwaze here ba gelê me yê ku di nav Yewnaniyan de belav bûye û Yewnaniyan hîn bike? Wateya vê gotina wî çi ye: ‘Hûnê li min bigerin, lê hûnê min nebînin,’ û ‘Cihê ku ez lê me, hûn nikarin werin wir’?”

Di roja dawî ya cejnê de, ku roja wê ya mezin bû, Îsa rabû ser piyan û bi dengekî bilind got: “Kesê ku tî ye, bila were ba min û vexwe. Kesê ku bawerî bi min tîne, wek ku Nivîsara Pîroz gotiye, wê ji dilê wî çemên ava zindî biherikin.”

Wî ev yek li ser Ruhê Pîroz got, yê ku wê yên ku bawerî bi wî tînin bistandana. Hê Ruh nehatibû dayîn, çimkî Îsa hê nehatibû birûmetkirin.

Gava hinekan ji elaletê ev gotin bihîstin, wan got: “Bi rastî ev ew Pêxember e.” Hinekên din gotin: “Ev Mesîh e.” Lê hinekên din pirsîn: “Ma Mesîh wê çawa ji Celîlê bê? Ma Nivîsara Pîroz nabêje ku Mesîh ji dûndana Dawid û ji Beytlehmê, gundê Dawid, tê?” Loma li ser wî di nav elaletê de dubendî çêbû. Hinekan ji wan dixwest wî bigirin, lê tu kesî dest danedanî ser wî.

Loma cerdevanên perestgehê vegeriyan ba serokkahînan û Fêrisiyan. Wan ji cerdevanan pirsî: “Çima we ew neanî?”

Cerdevanan bersiv da: “Qet tu kes wek vî mirovî nepeyiviye.”

Fêrisiyan bersiv da wan: “Ma hûn jî hatin xapandin?” “Ma ji serokan an ji Fêrisiyan kesekî bawerî pê aniye? Lê ev elaleta ku tiştekî ji Şerîetê nizane, ew di bin nifirê de ne.”

Nîqodîmos, yê ku berê çûbû ba Îsa û yek ji wan bû, ji wan pirsî: “Ma Şerîeta me berî ku guh bide mirovekî û bizane ka ew çi dike, wî sûcdar dike?”

Wan bersiv da wî: “Ma tu jî ji Celîlê yî? Lêkolîn bike û bibîne: ji Celîlê tu pêxember dernakeve.”

Piştre hemû çûn malên xwe. b b v53 Ev serpêhatî di destnivîsên herî kevn ên Yûhenna de tune ye, û nusxeyên paşê wê li çend cihên cuda datînin. Ew li vir, li cihê ku kevneşopî lê sekiniye, wek di piraniya Kitêbên Pîroz ên nûjen de, hatiye çapkirin.