Yokanan 6 FHB Father's Heart Bible™

Pasal 6.

6 ¹Sawuse iku, Gusti Yesus nyabrang Sagara Galilea, kang uga kasebut Sagara Tiberias. ²Wong akeh padha ndherekake Panjenengane, amarga padha ndeleng mukjijat-mukjijat kang katindakake marang para wong lara. ³Gusti Yesus minggah ing gunung, banjur lenggah ana ing kono karo para sakabate. ⁴Anadene Paskah, riyayane wong Yahudi, wis cedhak.

⁵Bareng tumenga, Gusti Yesus mirsa wong akeh padha nekani Panjenengane, banjur ndangu marang Filipus: “Ing ngendi anggon kita tuku roti, supaya wong-wong iki bisa padha mangan?”

⁶Pangandikane kang mangkono iku kanggo nyoba Filipus, awit Panjenengane piyambak wis pirsa apa kang bakal katindakake.

⁷Wangsulane Filipus: “Roti pangaos kalih atus dinar boten badhe cekap, senajan saben tiyang namung angsal sakedhik.” ^a a v7 Sadinar iku kurang luwih upah sadina; rong atus dinar iku watara bayaran wolung sasi.

⁸Salah sawijining sakabate, yaiku Andreas, sadulure Simon Petrus, matur marang Panjenengane: ⁹“Ing ngriki wonten lare jaler ingkang gadhah roti jewawut gangsal lan ulam kalih — nanging punapa cekap kangge tiyang samanten kathahipun?”

¹⁰Gusti Yesus ngandika: “Wong-wong padha kongkonen lungguh.” Ing kono akeh suket, mulane wong lanang watara limang ewu padha lungguh.

¹¹Gusti Yesus banjur mundhut roti mau, saos sokur, nuli diedum-edumake marang wong-wong kang padha lungguh; semono uga iwake, sakarepe wong-wong mau.

¹²Bareng wis padha wareg, Panjenengane ngandika marang para sakabate: “Cuwil-cuwilan turahane padha klumpukna, supaya aja ana kang kebuwang.”

¹³Para sakabat banjur padha nglumpukake cuwilan turahane roti jewawut lima mau, sawise wong-wong padha mangan, nganti kebak rolas kranjang. ¹⁴Bareng wong-wong padha ndeleng mukjijat kang katindakake dening Gusti Yesus, banjur padha kandha: “Iki temenan Nabi kang bakal rawuh ing jagad!” ¹⁵Gusti Yesus mirsa yen wong-wong mau arep nekani lan nyekel Panjenengane, arep didadekake raja, mulane banjur sumingkir maneh menyang gunung piyambakan.

Ing Satengahing Prahara

¹⁶Bareng wis sore, para sakabate padha mudhun menyang sagara, ¹⁷banjur padha nunggang prau arep nyabrang sagara menyang Kapernaum. Nalika iku wis peteng, lan Gusti Yesus durung rawuh nemoni wong-wong mau. ¹⁸Angin gedhe sumribit, nganti sagarane dadi ngombak-ngombak. ¹⁹Sawise padha ndhayung watara telung nganti patang mil, wong-wong mau padha ndeleng Gusti Yesus tindak ing sadhuwure banyu, nyelaki prau, nganti padha wedi.

²⁰Nanging Panjenengane ngandika marang wong-wong mau: “Iki Aku; aja padha wedi.”

²¹Wong-wong mau banjur padha bungah nampani Panjenengane ing prau, lan sanalika prau mau tekan ing dharatan kang dituju.

²²Esuke, wong akeh kang isih padha ana ing sabrang ngerti yen mung ana prau siji ing kono, lan Gusti Yesus ora nunggang prau mau karo para sakabate, nanging para sakabate anggone mangkat mung dhewe. ²³Ana prau liyane teka saka Tiberias, cedhak panggonan anggone wong-wong padha mangan roti sawise Gusti saos sokur. ²⁴Bareng wong akeh padha weruh yen Gusti Yesus lan para sakabate ora ana ing kono, banjur padha nunggang prau menyang Kapernaum arep nggoleki Gusti Yesus. ²⁵Bareng wis padha ketemu Panjenengane ing sabrang sagara, wong-wong mau padha matur: “Rabi, kala punapa Panjenengan rawuh ing ngriki?”

²⁶Paring wangsulane Gusti Yesus: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe kabeh: kowe padha nggoleki Aku iku ora amarga ndeleng mukjijat, nanging amarga padha mangan roti nganti wareg. ²⁷Aja padha nyambut gawe kanggo pangan kang bakal rusak, nanging kanggo pangan kang lestari tumeka urip langgeng, kang bakal diparingake dening Putraning Manungsa marang kowe kabeh. Awit Panjenengane iku kang wis dicap dening Rama kita.”

²⁸Wong-wong mau banjur padha matur: “Punapa ingkang kedah kawula tindakaken, supados saged nglampahi pandamelipun Rama kita?”

²⁹Paring wangsulane Gusti Yesus: “Iki pagaweane Rama kita, yaiku supaya kowe padha pracaya marang Kang wis diutus dening Panjenengane.”

³⁰Wong-wong mau banjur padha matur: “Mukjijat punapa ingkang badhe Panjenengan tedahaken, supados kawula sami saged ningali lan pitados dhateng Panjenengan? Pandamel punapa ingkang badhe Panjenengan tindakaken? ³¹Para leluhur kawula sami nedha manna wonten ing ara-ara samun, kados ingkang sinerat: ‘Panjenengane maringi tiyang-tiyang punika roti saking swarga kangge tetedhanipun.’”

³²Pangandikane Gusti Yesus: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe kabeh: dudu Nabi Musa kang wis menehi kowe roti saka swarga, nanging RamaKu kang maringi kowe roti saka swarga kang sejati. ³³Awit rotine Rama kita iku kang tumurun saka swarga lan kang maringi urip marang jagad.”

³⁴Wong-wong mau banjur padha matur: “Gusti, mugi tansah kaparingana roti punika dhateng kawula sadaya.”

³⁵Pangandikane Gusti Yesus: “Aku iki roti panguripan. Sing sapa marani Aku, ora bakal keluwen; lan sing sapa pracaya marang Aku, ora bakal ngelak ing salawase. ³⁶Nanging kaya kang wis Dakkandhakake marang kowe, kowe wis padha ndeleng Aku, nanging meksa padha ora pracaya. ³⁷Kabeh kang diparingake dening Sang Rama marang Aku bakal padha marani Aku, lan sing sapa marani Aku, ora bakal Daktampik. ³⁸Awit anggonKu tumurun saka swarga iku ora kanggo nindakake karsaKu dhewe, nanging karsane Panjenengane kang ngutus Aku. ³⁹Lan iki karsane Panjenengane kang ngutus Aku, yaiku supaya Aku aja nganti kelangan siji bae saka kabeh kang wis diparingake marang Aku, nanging bakal Daktangekake ing dina wekasan. ⁴⁰Awit iki karsane RamaKu, yaiku supaya saben wong kang ndeleng marang Sang Putra lan pracaya marang Panjenengane, bakal nduweni urip langgeng, lan Aku bakal nangekake wong mau ing dina wekasan.”

⁴¹Wong-wong Yahudi banjur padha nggrundel bab Panjenengane, amarga Gusti Yesus ngandika: “Aku iki roti kang wis tumurun saka swarga.”

⁴²Wong-wong mau padha kandha: “Apa iki dudu Yesus, anake Yusuf, kang bapak lan biyunge padha kita kenal? Kepriye dene saiki dheweke kandha: ‘Aku wis tumurun saka swarga’?”

⁴³Paring wangsulane Gusti Yesus: “Aja padha nggrundel ing antaramu dhewe.

⁴⁴Ora ana wong kang bisa marani Aku, yen ora ditarik dening Sang Rama kang ngutus Aku, lan Aku bakal nangekake wong mau ing dina wekasan. ^b b v44 Marani Gusti Yesus iku wiwitane saka Rama kita — Panjenengane narik para putrane marang Sang Putra kanthi katresnan kang ngupaya, dudu panguwasa kang meksa. ⁴⁵Ing kitab para nabi ana tulisan: ‘Lan wong kabeh bakal padha diwulang dening Rama kita.’ Saben wong kang wis krungu lan nampa piwulang saka Sang Rama, mesthi bakal marani Aku. ⁴⁶Iki ora ateges yen ana wong kang wis tau ndeleng Sang Rama, kajaba mung Panjenengane kang asale saka Sang Rama; Panjenengane iku kang wis mirsani Sang Rama. ⁴⁷Satemen-temene Aku pitutur marang kowe kabeh, sing sapa pracaya, nduweni urip langgeng. ⁴⁸Aku iki roti panguripan. ⁴⁹Para leluhurmu wis padha mangan manna ing ara-ara samun, nanging meksa padha mati. ⁵⁰Iki roti kang tumurun saka swarga, supaya sing sapa mangan, ora mati. ⁵¹Aku iki roti kang urip, kang wis tumurun saka swarga. Sing sapa mangan roti iki, bakal urip salawas-lawase. Lan roti kang bakal Dakparingake iku dagingKu, kanggo kauripane jagad.”

⁵²Wong-wong Yahudi banjur padha bebantahan rame, pangucape: “Kepriye wong iki bisa menehi daginge marang kita kanggo dipangan?”

⁵³Pangandikane Gusti Yesus: “Satemen-temene Aku pitutur marang kowe kabeh, yen kowe ora padha mangan daginge Putraning Manungsa lan ngombe getihe, kowe ora padha nduweni urip ing awakmu dhewe. ⁵⁴Sing sapa mangan dagingKu lan ngombe getihKu, nduweni urip langgeng, lan Aku bakal nangekake wong mau ing dina wekasan. ⁵⁵Awit dagingKu iku pangan kang sejati, lan getihKu iku omben-omben kang sejati. ⁵⁶Sing sapa mangan dagingKu lan ngombe getihKu, tetep dumunung ing Aku, lan Aku ana ing wong mau. ⁵⁷Kaya dene Sang Rama kang gesang wis ngutus Aku, lan Aku urip marga saka Sang Rama, mangkono uga sing sapa mangan Aku, bakal urip marga saka Aku. ⁵⁸Iki roti kang wis tumurun saka swarga. Ora kaya roti kang wis dipangan dening para leluhurmu, nanging meksa padha mati. Sing sapa mangan roti iki, bakal urip salawas-lawase.”

⁵⁹Pangandikane kabeh iku diucapake dening Gusti Yesus nalika memulang ing papan pangibadah ing Kapernaum. ⁶⁰Bareng krungu kang mangkono iku, akeh sakabate kang padha kandha: “Piwulang iki abot. Sapa kang bisa nampa?”

Nalika Akeh kang Mundur

⁶¹Gusti Yesus mirsa yen para sakabate padha nggrundel bab iku, mulane banjur ngandika marang wong-wong mau: “Apa kang mangkono iku dadi sandhungan tumrap kowe?

⁶²Lah kepriye yen kowe padha ndeleng Putraning Manungsa sumengka menyang panggonane kang maune? ⁶³Sang Roh kang paring urip; daging iku ora migunani apa-apa. Tembung-tembung kang wis Dakkandhakake marang kowe iku roh lan urip. ⁶⁴Nanging ana sawetara panunggalanmu kang padha ora pracaya.” Awit Gusti Yesus wis pirsa wiwit wiwitan sapa kang padha ora pracaya, lan sapa kang bakal ngianati Panjenengane. ⁶⁵Panjenengane banjur ngandika maneh: “Iki sababe Aku wis kandha marang kowe, yen ora ana wong kang bisa marani Aku, kajaba yen wong mau diparengake dening Sang Rama.”

⁶⁶Wiwit nalika iku akeh sakabate kang padha mundur, lan ora gelem ndherek Panjenengane maneh.

⁶⁷Gusti Yesus banjur ndangu marang sakabat rolas: “Apa kowe uga padha arep ninggal Aku?”

⁶⁸Ature Simon Petrus: “Gusti, kawula badhe sami dhateng sinten malih? Namung Paduka ingkang kagungan tembung-tembung gesang langgeng. ⁶⁹Kawula sampun sami pitados saha sumerep, bilih Paduka punika Ingkang Suci kagunganipun Rama kita.”

⁷⁰Paring wangsulane Gusti Yesus: “Apa kowe sakabat rolas iki dudu Aku kang milih? Nanging salah sijine panunggalanmu iku Iblis.”

⁷¹Kang dikarsakake Panjenengane iku Yudas, anake Simon Iskariot, salah sijine sakabat rolas, kang bakal ngianati Gusti Yesus.