यूहन्ना 6 FHB Father's Heart Bible™

अध्याय 6।

6 ¹यसपछि येशू गालील समुद्र, जसलाई तिबेरियास समुद्र पनि भनिन्छ, त्यसको पारि जानुभयो। ²उहाँले बिरामीहरूमाथि गर्नुभएका चिन्हहरू देखेर ठूलो भीडले उहाँलाई पछ्यायो। ³येशू डाँडामाथि चढेर आफ्ना चेलाहरूसँग त्यहाँ बस्नुभयो। ⁴अब यहूदीहरूको चाड निस्तार-चाड नजिकै थियो।

⁵माथि हेर्नुहुँदा येशूले ठूलो भीड आइरहेको देख्नुभयो र फिलिपलाई सोध्नुभयो, “यी मानिसहरूले खानका लागि हामी कहाँबाट रोटी किन्न सक्छौँ?”

⁶फिलिपलाई जाँच्नका लागि उहाँले यसो भन्नुभयो, किनकि उहाँले आफूले के गर्न लाग्नुभएको थियो, त्यो उहाँलाई पहिल्यै थाहा थियो।

⁷फिलिपले उहाँलाई जवाफ दिए, “200 दिनको ज्यालाबराबरको रोटी किने पनि यिनीहरू हरेकले थोरै-थोरै पाउन पुग्दैन।” ^a a v7 एक दिनारियस लगभग एक दिनको ज्याला थियो; दुई सय दिनारियस करिब आठ महिनाको ज्याला हुन्थ्यो।

⁸उहाँका चेलाहरूमध्ये एक जना, सिमोन पत्रुसका भाइ अन्द्रियासले उहाँलाई भने, ⁹“यहाँ एक बालकसँग जौका पाँचवटा रोटी र दुईवटा माछा छन्—तर यति धेरैका लागि त्यो के नै हो र?”

¹⁰येशूले भन्नुभयो, “मानिसहरूलाई बसाल।” त्यहाँ धेरै घाँस थियो, त्यसैले करिब 5,000 पुरुष बसे।

¹¹तब येशूले रोटीहरू लिएर धन्यवाद दिनुभयो, र बसेकाहरूलाई बाँड्नुभयो; त्यसरी नै माछा पनि तिनीहरूले चाहेअनुसार बाँड्नुभयो।

¹²तिनीहरू अघाएपछि उहाँले आफ्ना चेलाहरूलाई भन्नुभयो, “बाँकी रहेका टुक्राहरू जम्मा गर, केही पनि नष्ट नहोस्।”

¹³त्यसैले मानिसहरूले खाइसकेपछि जौका पाँचवटा रोटीबाट बाँकी रहेका टुक्राहरू तिनीहरूले जम्मा गरे, र बाह्रवटा डाला भरे। ¹⁴उहाँले गर्नुभएको चिन्ह देखेपछि मानिसहरूले भने, “संसारमा आउनुहुने अगमवक्ता साँच्चै यिनै हुन्!” ¹⁵तिनीहरूले आएर उहाँलाई राजा बनाउन समात्न खोजेका थिए भनी जानेर येशू फेरि एक्लै डाँडातिर जानुभयो।

आँधीमा

¹⁶साँझ परेपछि उहाँका चेलाहरू समुद्रतिर ओर्ले, ¹⁷र डुङ्गामा चढेर समुद्रपारि कफर्नहुमतिर लागे। त्यतिबेला अँध्यारो भइसकेको थियो, र येशू तिनीहरूकहाँ अझै आइपुग्नुभएको थिएन। ¹⁸बतास जोडसँग चलिरहेको थियो, र समुद्र उर्लन थाल्यो। ¹⁹तीन-चार माइल डुङ्गा खियाएपछि तिनीहरूले येशू पानीमाथि हिँड्दै डुङ्गानजिक आइरहनुभएको देखे, र डराए।

²⁰तर उहाँले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “म नै हुँ; नडराओ।”

²¹त्यसैले तिनीहरूले उहाँलाई खुसीसाथ डुङ्गामा लिए, र तुरुन्तै डुङ्गा तिनीहरू जाने किनारमा पुग्यो।

²²भोलिपल्ट पारि किनारमा रहेको भीडले त्यहाँ एउटै मात्र डुङ्गा रहेको, र त्यसमा येशू आफ्ना चेलाहरूसँग नचढ्नुभएको, तर उहाँका चेलाहरू मात्र गएका थिए भन्ने देख्यो। ²³प्रभुले धन्यवाद दिनुभएपछि तिनीहरूले रोटी खाएका ठाउँनजिक तिबेरियासबाट अरू डुङ्गाहरू आए। ²⁴त्यसैले येशू र उहाँका चेलाहरू त्यहाँ नभएको भीडले देखेपछि, तिनीहरू डुङ्गाहरूमा चढेर येशूलाई खोज्न कफर्नहुम गए। ²⁵समुद्रपारि उहाँलाई भेट्टाएपछि तिनीहरूले सोधे, “रब्बी, तपाईं यहाँ कहिले आइपुग्नुभयो?”

²⁶येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “साँच्चै, साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु: तिमीहरूले मलाई चिन्हहरू देखेर होइन, तर रोटी खाएर अघाएका कारण खोज्दै छौ। ²⁷नष्ट हुने खानाका लागि होइन, तर अनन्त जीवनसम्म रहिरहने खानाका लागि परिश्रम गर, जुन मानिसको पुत्रले तिमीहरूलाई दिनुहुनेछ। किनकि उहाँमाथि हाम्रा पिताले आफ्नो छाप लगाउनुभएको छ।”

²⁸तब तिनीहरूले उहाँलाई भने, “हाम्रा पिताका कामहरू गर्नका लागि हामीले के गर्नुपर्छ?”

²⁹येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “हाम्रा पिताको काम यही हो: उहाँले पठाउनुभएकोमा तिमीहरूले विश्वास गर।”

³⁰त्यसैले तिनीहरूले उहाँलाई सोधे, “तपाईं कस्तो चिन्ह देखाउनुहुन्छ, जसले गर्दा हामीले देखेर तपाईंमाथि विश्वास गरौँ? तपाईं के काम गर्नुहुन्छ? ³¹हाम्रा पुर्खाहरूले उजाड-स्थानमा मन्न खाए, जस्तो लेखिएको छ: ‘उहाँले तिनीहरूलाई खानका लागि स्वर्गबाट रोटी दिनुभयो।’”

³²येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै, साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु: मोशाले तिमीहरूलाई स्वर्गबाटको रोटी दिएनन्—मेरा पिताले तिमीहरूलाई स्वर्गबाटको साँचो रोटी दिनुहुन्छ। ³³किनकि हाम्रा पिताको रोटी त उहाँ नै हुनुहुन्छ, जो स्वर्गबाट ओर्लनुहुन्छ र संसारलाई जीवन दिनुहुन्छ।”

³⁴त्यसैले तिनीहरूले उहाँलाई भने, “प्रभु, हामीलाई यो रोटी सधैँ दिनुहोस्।”

³⁵येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “जीवनको रोटी म नै हुँ। मकहाँ आउने कहिल्यै भोकाउनेछैन; ममाथि विश्वास गर्ने कहिल्यै तिर्खाउनेछैन। ³⁶तर मैले तिमीहरूलाई भनेझैँ, तिमीहरूले मलाई देखेका छौ, तरै पनि विश्वास गर्दैनौ। ³⁷पिताले मलाई दिनुहुने सबै मकहाँ आउनेछन्, र मकहाँ आउनेलाई म कहिल्यै निकाल्नेछैनँ। ³⁸किनकि म आफ्नो इच्छा पूरा गर्न होइन, तर मलाई पठाउनुहुनेको इच्छा पूरा गर्न स्वर्गबाट ओर्लेको हुँ। ³⁹मलाई पठाउनुहुनेको इच्छा यही हो: उहाँले मलाई दिनुभएका सबैमध्ये कसैलाई म नगुमाऊँ, तर अन्तिम दिनमा तिनीहरूलाई जीवित पारूँ। ⁴⁰किनकि मेरा पिताको इच्छा यही हो: पुत्रलाई हेर्ने र उहाँमाथि विश्वास गर्ने हरेकले अनन्त जीवन पाओस्, र अन्तिम दिनमा म तिनीहरूलाई जीवित पार्नेछु।”

⁴¹उहाँले “स्वर्गबाट ओर्लेको रोटी म नै हुँ” भन्नुभएको कारण यहूदीहरूले उहाँको विषयमा गनगन गरे।

⁴²तिनीहरूले भने, “योसेफका छोरा येशू यिनै होइनन् र, जसका बुबा र आमालाई हामी चिन्छौँ? अब यिनले कसरी ‘म स्वर्गबाट ओर्लेको हुँ’ भन्न सक्छन्?”

⁴³येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “आपसमा गनगन गर्न छोड।

⁴⁴मलाई पठाउनुहुने पिताले नतानेसम्म कोही पनि मकहाँ आउन सक्दैन, र म त्यसलाई अन्तिम दिनमा जीवित पार्नेछु। ^b b v44 येशूकहाँ आउनु हाम्रा पिताको अग्रसरता हो—उहाँले आफ्ना सन्तानलाई बाध्य पार्ने शक्तिले होइन, तर खोजिरहने प्रेमले पुत्रतिर तान्नुहुन्छ। ⁴⁵अगमवक्ताहरूका पुस्तकमा यस्तो लेखिएको छ: ‘अनि तिनीहरू सबैलाई हाम्रा पिताले सिकाउनुहुनेछ।’ पिताबाट सुनेर सिक्ने हरेक मकहाँ आउँछ। ⁴⁶पिताबाट आउनुभएकाबाहेक कसैले पितालाई देखेको छैन; उहाँले मात्र पितालाई देख्नुभएको छ। ⁴⁷साँच्चै, साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, विश्वास गर्नेसँग अनन्त जीवन छ। ⁴⁸जीवनको रोटी म नै हुँ। ⁴⁹तिमीहरूका पुर्खाहरूले उजाड-स्थानमा मन्न खाए, तापनि तिनीहरू मरे। ⁵⁰स्वर्गबाट ओर्लने रोटी यही हो, जसले गर्दा कसैले यो खाओस् र नमरोस्। ⁵¹स्वर्गबाट ओर्लेको जीवित रोटी म नै हुँ। यो रोटी खाने सदासर्वदा जिउनेछ। मैले दिने रोटी मेरो मासु हो, जुन संसारको जीवनका लागि हो।”

⁵²तब यहूदीहरूले आपसमा चर्को विवाद गरे, “यिनले कसरी हामीलाई आफ्नो मासु खान दिन सक्छन्?”

⁵³येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “साँच्चै, साँच्चै म तिमीहरूलाई भन्दछु, मानिसको पुत्रको मासु नखाएसम्म र उहाँको रगत नपिएसम्म तिमीहरूमा जीवन हुँदैन। ⁵⁴मेरो मासु खाने र मेरो रगत पिउनेसँग अनन्त जीवन छ, र म त्यसलाई अन्तिम दिनमा जीवित पार्नेछु। ⁵⁵किनकि मेरो मासु साँचो खाना हो, र मेरो रगत साँचो पिउने कुरा हो। ⁵⁶मेरो मासु खाने र मेरो रगत पिउने ममा रहन्छ, र म त्यसमा रहन्छु। ⁵⁷जीवित पिताले मलाई पठाउनुभयो र म पिताको कारण जिउँछु, त्यसरी नै मलाई खाने पनि मेरो कारण जिउनेछ। ⁵⁸स्वर्गबाट ओर्लेको रोटी यही हो। यो तिमीहरूका पुर्खाहरूले खाएर पनि मरेका रोटीजस्तो होइन। यो रोटी खाने सदासर्वदा जिउनेछ।”

⁵⁹कफर्नहुमको सभाघरमा सिकाउनुहुँदा उहाँले यी कुराहरू भन्नुभयो। ⁶⁰यो सुनेपछि उहाँका चेलाहरूमध्ये धेरैले भने, “यो त कठिन शिक्षा हो। यसलाई कसले स्वीकार्न सक्छ?”

जब धेरै जना पछि फर्कन्छन्

⁶¹आफ्ना चेलाहरूले यस विषयमा गनगन गरिरहेका छन् भनी थाहा पाएर येशूले तिनीहरूलाई भन्नुभयो, “के यसले तिमीहरूलाई ठेस पुर्‍याउँछ?

⁶²त्यसो भए, मानिसको पुत्र पहिले हुनुभएकै ठाउँमा उक्लिरहनुभएको तिमीहरूले देख्यौ भने के होला? ⁶³आत्माले जीवन दिनुहुन्छ; शरीरले केही सहायता गर्दैन। मैले तिमीहरूलाई भनेका वचनहरू आत्मा र जीवन हुन्। ⁶⁴तर तिमीहरूमध्ये कोही-कोही विश्वास गर्दैनौ।” किनकि कसले विश्वास गर्दैन र कसले उहाँलाई धोका दिनेछ, त्यो येशूले सुरुदेखि नै जान्नुहुन्थ्यो। ⁶⁵अनि उहाँले भन्नुभयो, “यसैकारण मैले तिमीहरूलाई भनेँ: पिताले सामर्थ्य नदिनुभएसम्म कोही पनि मकहाँ आउन सक्दैन।”

⁶⁶त्यस बेलादेखि उहाँका चेलाहरूमध्ये धेरै पछि फर्के र उहाँसँग फेरि हिँडेनन्।

⁶⁷त्यसैले येशूले ती बाह्र जनालाई सोध्नुभयो, “के तिमीहरू पनि छोडेर जान चाहन्छौ?”

⁶⁸सिमोन पत्रुसले उहाँलाई जवाफ दिए, “प्रभु, हामी कसकहाँ जाऔँ? अनन्त जीवनका वचनहरू त तपाईंसँग छन्। ⁶⁹तपाईं हाम्रा पिताका पवित्र जन हुनुहुन्छ भनी हामीले विश्वास गरेका छौँ र जानेका छौँ।”

⁷⁰येशूले तिनीहरूलाई जवाफ दिनुभयो, “के मैले तिमीहरू बाह्र जनालाई चुनेको होइन र? तरै पनि तिमीहरूमध्ये एक जना शैतान छ।”

⁷¹उहाँले सिमोन इस्करियोतका छोरा यहूदाको विषयमा भन्नुभएको थियो, जो ती बाह्र जनामध्येको एक थियो, र जसले उहाँलाई धोका दिन लागेको थियो।