Roti pikeun Jalma Rea nu Lapar

Lima roti nyumponan rébuan jalma sarta balaréa hayang ngangkat raja. Yesus leumpang ka maranéhna di luhur cai, tuluy ngandika yén Rama-Na masihkeun roti sajati ti sawarga, sarta Mantenna téh roti éta, daging-Na dibikeun pikeun dunya. Loba murid anu mundur; Petrus teu boga tempat séjén pikeun indit.

Pasal 6.

Sanggeus kitu, Yesus meuntasan Talaga Galilea, anu disebut oge Talaga Tiberias. Anjeunna diiring ku jalma rea, lantaran maranehna narenjo tanda-tanda ajaib anu dipidamel ku Anjeunna ka nu garering. Yesus unggah ka hiji pasir, tuluy calik di dinya jeung murid-murid-Na. Harita geus tereh waktuna Pesta Paska, pestana urang Yahudi.

Barang tanggah, Yesus ningali jalma rea nu ngadeukeutan, tuluy mariksa ka Pilipus, “Urang meuli roti ka mana pikeun jalma-jalma ieu dahareunana?”

Kitu saur-Na teh pikeun nyobian Pilipus, sabab saenyana Anjeunna geus uninga kana naon anu rek dipidamel.

Walon Pilipus, “Roti meunang gajih 200 poe ge teu cukup, sanajan unggal jalma mung kabagean saeutik.” ^a

Salah saurang murid-Na, nya eta Andreas, dulurna Simon Petrus, unjukan ka Anjeunna, “Di dieu aya hiji budak nu mawa roti jelai lima siki jeung lauk dua siki — tapi naon hartina pikeun jalma sakieu lobana?”

Saur Yesus, “Jalma-jalma teh sina dariuk.” Di dinya loba jukutan, nu matak brah-breh dariuk aya kira-kira 5.000 lalaki.

Geus kitu roti teh dicandak ku Yesus, tuluy Anjeunna muji sukur, terus dibagikeun ka nu geus dariuk tea; kitu deui laukna, sakahayang maranehna.

Sanggeus seubeuh, Anjeunna ngalahir ka murid-murid-Na, “Sesa-sesana kumpulkeun, supaya ulah aya nu kapiceun.”

Tuluy ku maranehna dikumpulkeun, nepi ka pinuh dua belas karanjang ku sesa roti jelai nu lima siki tea, sesa jalma-jalma dahar. Barang narenjo tanda ajaib anu dipidamel ku Anjeunna, jalma-jalma teh ngaromong, “Ieu teh sayaktina Nabi anu bakal sumping ka alam dunya!” Yesus uningaeun yen maranehna rek daratang nyusul sarta rek maksa ngangkat Anjeunna jadi raja, nu matak Anjeunna nyingkir deui ka pasir nyalira.

Asup kana Angin Ribut

Sanggeus sore, murid-murid-Na turun ka talaga, tuluy naraek kana parahu rek meuntas ka Kapernaum. Harita geus poek, sarta Yesus tacan sumping ka maranehna. Angin niupna tarik, nepi ka talagana ngagulidag. Sanggeus ngajalankeun parahu kira-kira tilu atawa opat mil, maranehna narenjo Yesus angkat dina cai ngadeukeutan parahu, tuluy maranehna sarieun.

Tapi Anjeunna ngalahir ka maranehna, “Ulah sarieun, ieu teh Kami.”

Kalawan atoh maranehna ngahaturanan Anjeunna naek kana parahu, sarta harita keneh parahuna geus nepi ka sisi nu dituju.

Poe isukna, jalma rea nu tinggaleun di peuntaseun talaga narenjo yen di dinya ngan aya hiji parahu, sarta Yesus henteu naek kana eta parahu jeung murid-murid-Na, tapi murid-murid-Na indit nyalira. Tuluy daratang parahu-parahu sejenna ti Tiberias, deukeut ka tempat maranehna ngadalahar roti sanggeus Gusti muji sukur. Nu matak barang jalma rea narenjo yen Yesus jeung murid-murid-Na geus teu araya di dinya, maranehna naraek kana parahu tuluy arindit ka Kapernaum neangan Yesus. Sanggeus kapanggih di peuntaseun talaga, maranehna naranya, “Rabi, iraha sumping ka dieu?”

Waler Yesus ka maranehna, “Saestuna, cek Kami: maraneh neangan Kami teh lain lantaran narenjo tanda-tanda ajaib, tapi lantaran dahar roti nepi ka seubeuh. Ulah digawe pikeun kadaharan nu bakal buruk, tapi pikeun kadaharan nu awet nepi ka hirup langgeng, nu bakal dipaparinkeun ku Putra Manusa ka maraneh. Sabab ka Anjeunna, Rama urang geus ngecapkeun cap-Na.”

Geus kitu maranehna naranya ka Anjeunna, “Naon anu kedah dipilampah ku abdi sadaya supados ngajalankeun padamelan Rama urang?”

Waler Yesus ka maranehna, “Ieu padamelan Rama urang: nya eta maraneh percaya ka nu diutus ku Mantenna.”

Tuluy maranehna naranya ka Anjeunna, “Tanda ajaib naon anu bade dipidamel ku Anjeun, supados ku abdi sadaya katingal sarta percanten ka Anjeun? Padamelan naon anu bade dipidamel? Karuhun abdi sadaya ngadahar manna di gurun keusik, saperti anu kaungel dina Kitab Suci: ‘Maranehna ku Mantenna dipaparin roti ti sawarga pikeun dahareun.’”

Saur Yesus ka maranehna, “Saestuna, cek Kami: lain Musa anu maparin roti ti sawarga ka maraneh — Ama Kami anu maparin roti sajati ti sawarga ka maraneh. Sabab roti ti Rama urang teh nya eta Anjeunna anu lungsur ti sawarga sarta maparin hirup ka alam dunya.”

Geus kitu maranehna unjukan ka Anjeunna, “Nun Gusti, paparin abdi sadaya roti eta salilana.”

Saur Yesus ka maranehna, “Kami teh roti kahirupan. Sing saha anu datang ka Kami moal lapar-lapar deui; sing saha anu percaya ka Kami moal halabhab-halabhab deui. Tapi sakumaha ceuk Kami ka maraneh, maraneh geus narenjo Kami tapi tetep teu palercaya. Sakur anu dipaparinkeun ku Rama ka Kami bakal datang ka Kami, sarta anu datang ka Kami moal rek diusir ku Kami. Sabab Kami lungsur ti sawarga lain rek ngajalankeun kahayang sorangan, tapi kersa Mantenna anu ngutus Kami. Jeung ieu kersa Mantenna anu ngutus Kami: nya eta ti sakur anu geus dipaparinkeun ka Kami ulah aya nu leungit saurang-urang acan, malah bakal digugahkeun ku Kami dina poe panungtungan. Sabab ieu kersa Ama Kami: nya eta sing saha anu neuteup ka Putra sarta percaya ka Anjeunna, meunang hirup langgeng, sarta bakal digugahkeun ku Kami dina poe panungtungan.”

Geus kitu urang Yahudi harekak-hekik ngagogolosor ka Anjeunna, lantaran Anjeunna ngalahir, “Kami teh roti anu lungsur ti sawarga.”

Pokna, “Lain ieu teh Yesus, anakna Yusup, anu bapa jeung indungna ge dipikawanoh ku urang? Ku naon ayeuna manehna bisa ngomong, ‘Kami lungsur ti sawarga’?”

Waler Yesus ka maranehna, “Ulah harekak-hekik di antara maraneh.

Teu aya saurang-urang acan anu bisa datang ka Kami lamun teu ditarik ku Rama anu ngutus Kami, sarta ku Kami bakal digugahkeun dina poe panungtungan. ^b Dina Kitab Para Nabi aya ungelna: ‘Maranehna kabeh bakal diwuruk ku Rama urang.’ Sing saha anu geus ngadenge sarta diajar ti Rama, bakal datang ka Kami. Lain hartina aya jalma anu kungsi ningali Rama, anging anu sumping ti Mantenna; Anjeunna anu geus ningali Rama. Saestuna, cek Kami, sing saha anu percaya meunang hirup langgeng. Kami teh roti kahirupan. Karuhun maraneh ngadahar manna di gurun keusik, tapi tetep mararanggeuy. Ieu roti anu lungsur ti sawarga, supaya sing saha bae bisa ngadahar roti ieu sarta moal maot. Kami teh roti nu hirup anu lungsur ti sawarga. Sing saha anu ngadahar roti ieu bakal hirup salalanggengna. Ari roti anu bakal dipaparinkeun ku Kami teh nya eta daging Kami, pikeun kahirupan alam dunya.”

Geus kitu urang Yahudi parasea nyeukseukan di antara maranehna, “Kumaha ieu jelema bisa maparin dagingna pikeun didahar ku urang?”

Saur Yesus ka maranehna, “Saestuna, cek Kami, lamun maraneh teu ngadahar daging Putra Manusa sarta teu nginum getih-Na, maraneh moal boga hirup dina diri sorangan. Sing saha anu ngadahar daging Kami sarta nginum getih Kami, meunang hirup langgeng, sarta ku Kami bakal digugahkeun dina poe panungtungan. Sabab daging Kami teh kadaharan sajati, sarta getih Kami inuman sajati. Sing saha anu ngadahar daging Kami sarta nginum getih Kami, tetep ngancik di jero Kami, sarta Kami di jero manehna. Sakumaha Rama nu jumeneng teh ngutus Kami sarta Kami hirup ku jalaran Rama, kitu deui sing saha anu ngadahar Kami bakal hirup ku jalaran Kami. Ieu roti anu lungsur ti sawarga. Lain cara roti anu didahar ku karuhun maraneh tapi tetep maot. Sing saha anu ngadahar roti ieu bakal hirup salalanggengna.”

Hal eta kabeh diwurukkeun ku Anjeunna waktu keur ngawuruk di tempat ibadah di Kapernaum. Barang ngadarenge kitu, loba murid-Na anu ngaromong, “Ieu piwuruk teh beurat. Saha nu bisa narimana?”

Nalika Loba nu Marulang Deui

Yesus uningaeun yen murid-murid-Na keur harekak-hekik ngeunaan hal eta, nu matak Anjeunna ngalahir ka maranehna, “Naha maraneh ngarasa jadi era ku ieu?

Kumaha mun maraneh narenjo Putra Manusa unggah deui ka tempat asalna tadina? Roh teh maparin hirup; daging mah teu aya pisan gunana. Pangandika anu geus diucapkeun ku Kami ka maraneh teh roh jeung hirup. Tapi aya sawatara ti antara maraneh anu teu palercaya.” Sabab ti barang mimiti Yesus geus uninga saha-saha anu teu palercaya, jeung saha anu bakal ngahianat ka Anjeunna. Tuluy Anjeunna ngalahir, “Eta sababna Kami nyarita ka maraneh: teu aya saurang-urang acan anu bisa datang ka Kami lamun teu dimeunangkeun ku Rama.”

Ti harita loba murid-Na anu marulang deui, teu daek deui milu leumpang jeung Anjeunna.

Geus kitu Yesus mariksa ka nu Dua Belas, “Maraneh rek arindit deui?”

Waler Simon Petrus ka Anjeunna, “Nun Gusti, ka saha deui abdi sadaya kedah nyalindung? Mung Gusti anu kagungan pangandika hirup langgeng. Abdi sadaya parantos percaya sarta terang yen Gusti teh Anu Suci ti Rama urang.”

Waler Yesus ka maranehna, “Lain Kami anu geus milih maraneh, nu Dua Belas? Tapi anu saurang ti antara maraneh teh Iblis.”

Anu dimaksad ku Anjeunna nya eta Yudas, anakna Simon Iskariot, salah saurang ti nu Dua Belas, anu bakal ngahianat ka Anjeunna.