Tinapay para sa Nagugutom na Karamihan
6 1 Pagkatapos nito, tumawid si Jesus sa Lawa ng Galilea, na tinatawag ding Lawa ng Tiberias. 2 Sinundan siya ng napakaraming tao, sapagkat nakita nila ang mga tandang ginawa niya sa mga maysakit. 3 Umahon si Jesus sa dakong bundok at doon umupo kasama ng kanyang mga alagad. 4 Ngayon, malapit na ang Paskuwa, ang pista ng mga Judio.
5 Nang tumingala si Jesus at makita ang napakaraming taong lumalapit, tinanong niya si Felipe, “Saan tayo makakabili ng tinapay upang makakain ang mga taong ito?”
6 Sinabi niya ito upang subukin si Felipe, sapagkat alam na niya sa kanyang sarili kung ano ang gagawin niya.
7 Sumagot sa kanya si Felipe, “Ang tinapay na katumbas ng sahod sa dalawang daang araw ay hindi sapat upang bawat isa ay magkaroon ng kahit kaunti.” a a v7 Ang isang denario ay katumbas ng sahod sa isang araw; ang dalawang daang denario ay umaabot sa sahod ng halos walong buwan.
8 Isa sa kanyang mga alagad, si Andres, na kapatid ni Simon Pedro, ang nagsabi sa kanya, 9 May isang batang lalaki rito na may limang tinapay na sebada at dalawang isda—ngunit ano ang halaga niyon para sa napakarami?
10 Sinabi ni Jesus, “Paupuin ninyo ang mga tao.” Marami ang damo roon, kaya umupo ang may limang libong lalaki.
11 Kinuha nga ni Jesus ang mga tinapay, nagpasalamat, at ipinamahagi ang mga ito sa mga nakaupo; gayon din ang mga isda, ayon sa kanilang naisin.
12 Nang mabusog na sila, sinabi niya sa kanyang mga alagad, “Tipunin ninyo ang mga tirang piraso, upang walang masayang.”
13 Kaya tinipon nila ang mga pirasong natira mula sa limang tinapay na sebada matapos kumain ang mga tao, at napuno ang labindalawang bakol. 14 Kaya nang makita ng mga tao ang tandang ginawa niya, sinabi nila, “Ito nga ang Propetang darating sa sanlibutan!” 15 Sa pagkaalam na balak nilang lumapit at sunggaban siya upang gawing hari, muling umalis si Jesus patungo sa bundok nang nag-iisa.
Patungo sa Unos
16 Nang sumapit ang gabi, bumaba ang kanyang mga alagad patungo sa lawa, 17 sumakay sa isang bangka at tumawid sa lawa patungong Capernaum. Madilim na noon, at hindi pa sila naaabutan ni Jesus. 18 Malakas ang hangin na umiihip, at nagsimulang gumalaw nang malakas ang tubig. 19 Matapos makagaod ng tatlo o apat na milya, nakita nila si Jesus na naglalakad sa ibabaw ng tubig, na lumalapit sa bangka, at natakot sila.
20 Ngunit sinabi niya sa kanila, “Ako ito; huwag kayong matakot.”
21 Kaya buong galak nilang isinakay siya sa bangka, at agad-agad ay narating ng bangka ang baybaying kanilang tinutungo.
22 Kinabukasan, nakita ng karamihang naiwan sa kabilang baybayin na iisang bangka lamang ang naroon, na hindi sumakay si Jesus dito kasama ng kanyang mga alagad, kundi ang kanyang mga alagad lamang ang umalis. 23 May ibang mga bangkang dumating mula sa Tiberias malapit sa dakong kinainan nila ng tinapay matapos magpasalamat ang Panginoon. 24 Kaya nang makita ng karamihan na wala roon si Jesus ni ang kanyang mga alagad, sumakay sila sa mga bangka at nagpunta sa Capernaum upang hanapin si Jesus. 25 Nang matagpuan siya sa kabila ng lawa, tinanong nila, “Rabi, kailan ka pa dumating dito?”
26 Sumagot sa kanila si Jesus, “Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo: hinahanap ninyo ako hindi dahil sa nakita ninyo ang mga tanda, kundi dahil kumain kayo ng mga tinapay at nabusog. 27 Huwag kayong magpagal para sa pagkaing nabubulok, kundi para sa pagkaing nananatili hanggang sa buhay na walang hanggan, na ibibigay sa inyo ng Anak ng Tao. Sapagkat sa kanya inilagay ng ating Ama ang kanyang tatak.
28 Kaya sinabi nila sa kanya, “Ano ang dapat naming gawin upang maisagawa ang mga gawa ng ating Ama?”
29 Sumagot sa kanila si Jesus, “Ito ang gawa ng ating Ama: na manalig kayo sa isinugo niya.”
30 Kaya tinanong nila siya, “Anong tanda ang ibibigay mo, upang makita namin at manalig sa iyo? Anong gawa ang gagawin mo? 31 Kumain ang aming mga ninuno ng manna sa ilang, gaya ng nasusulat: ‘Binigyan niya sila ng tinapay mula sa langit upang kainin.’
32 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo: hindi si Moises ang nagbigay sa inyo ng tinapay mula sa langit — ang aking Ama ang nagbibigay sa inyo ng tunay na tinapay mula sa langit. 33 Sapagkat ang tinapay ng ating Ama ay siyang bumababa mula sa langit at nagbibigay-buhay sa sanlibutan.”
34 Kaya sinabi nila sa kanya, “Panginoon, bigyan mo kami ng tinapay na ito sa tuwina.”
35 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Ako ang tinapay ng buhay. Ang lumalapit sa akin ay hindi na magugutom kailanman; ang nananalig sa akin ay hindi na mauuhaw kailanman. 36 Ngunit gaya ng sinabi ko sa inyo, nakita na ninyo ako at gayunma'y hindi pa rin kayo naniniwala. 37 Ang lahat ng ibinibigay sa akin ng Ama ay lalapit sa akin, at ang lumalapit sa akin ay hindi ko itataboy kailanman. 38 Sapagkat bumaba ako mula sa langit hindi upang gawin ang sarili kong kalooban, kundi ang kalooban niya na nagsugo sa akin. 39 Ito ang kalooban niya na nagsugo sa akin: na wala akong mawala sa lahat ng ibinigay niya sa akin, kundi ibangon ko sila sa huling araw. 40 Sapagkat ito ang kalooban ng aking Ama: na ang bawat isa na tumitingin sa Anak at nananalig sa kanya ay magkaroon ng buhay na walang hanggan, at ibabangon ko sila sa huling araw.”
41 Kaya nagbulung-bulungan ang mga Judio tungkol sa kanya sapagkat sinabi niya, “Ako ang tinapay na bumaba mula sa langit.”
42 Sinabi nila, “Hindi ba ito si Jesus, na anak ni Jose, na kilala natin ang kanyang ama at ina? Paano niya ngayon masasabi, ‘Bumaba ako mula sa langit’?”
43 Sumagot sa kanila si Jesus, “Tigilan ninyo ang pagbubulung-bulungan sa inyong sarili. 44 Walang makakalapit sa akin malibang ilapit siya ng Ama na nagsugo sa akin, at ibabangon ko siya sa huling araw. b b v44 Ang paglapit kay Jesus ay pagkukusa ng ating Ama — inilalapit niya ang kanyang mga anak sa Anak sa pamamagitan ng pag-ibig na humahabol, hindi ng kapangyarihang pumipilit. 45 Nasusulat sa mga Propeta: ‘At silang lahat ay tuturuan ng ating Ama.’ Ang bawat isa na nakarinig at natuto mula sa Ama ay lumalapit sa akin. 46 —Hindi sa may nakakita na sa Ama, maliban sa isa na mula sa Ama; siya ang nakakita sa Ama. 47 Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, ang nananalig ay may buhay na walang hanggan. 48 Ako ang tinapay ng buhay. 49 Kumain ang inyong mga ninuno ng manna sa ilang, gayunma'y namatay sila. 50 Ito ang tinapay na bumababa mula sa langit, upang ang sinuman ay makakain nito at hindi mamatay. 51 Ako ang buhay na tinapay na bumaba mula sa langit. Ang kumakain ng tinapay na ito ay mabubuhay magpakailanman. At ang tinapay na ibibigay ko ay ang aking laman, para sa buhay ng sanlibutan.”
52 Kaya nagtalo nang matindi ang mga Judio sa isa't isa, “Paano maibibigay ng taong ito ang kanyang laman upang kainin natin?”
53 Sinabi sa kanila ni Jesus, “Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, malibang kainin ninyo ang laman ng Anak ng Tao at inumin ang kanyang dugo, wala kayong buhay sa inyong sarili. 54 Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay may buhay na walang hanggan, at ibabangon ko siya sa huling araw. 55 Sapagkat ang aking laman ay tunay na pagkain, at ang aking dugo ay tunay na inumin. 56 Ang kumakain ng aking laman at umiinom ng aking dugo ay nananatili sa akin, at ako sa kanya. 57 Kung paanong isinugo ako ng buhay na Ama at ako'y nabubuhay dahil sa Ama, gayon din ang kumakain sa akin ay mabubuhay dahil sa akin. 58 Ito ang tinapay na bumaba mula sa langit. Hindi ito gaya ng tinapay na kinain ng inyong mga ninuno at gayunma'y namatay. Ang kumakain ng tinapay na ito ay mabubuhay magpakailanman.”
59 Sinabi niya ang mga bagay na ito habang nagtuturo sa sinagoga sa Capernaum. 60 Nang marinig ito, maraming alagad niya ang nagsabi, “Ito ay mahirap na turo. Sino ang makakatanggap nito?”
Nang Maraming Tumalikod
61 Sa pagkabatid na nagbubulung-bulungan ang kanyang mga alagad tungkol dito, sinabi sa kanila ni Jesus, “Nakakatisod ba sa inyo ito? 62 Kung gayon, paano kaya kung makita ninyo ang Anak ng Tao na umaakyat sa dati niyang kinaroroonan? 63 Ang Espiritu ang nagbibigay-buhay; ang laman ay walang naitutulong. Ang mga salitang sinabi ko sa inyo ay espiritu at buhay. 64 “Ngunit may ilan sa inyo na hindi naniniwala.” Sapagkat alam na ni Jesus mula pa sa simula kung sino ang hindi naniniwala, at kung sino ang magkakanulo sa kanya. 65 At sinabi niya, “Ito ang dahilan kung bakit sinabi ko sa inyo: walang makakalapit sa akin malibang ipagkaloob ito sa kanya ng Ama.”
66 Mula sa panahong ito, maraming alagad niya ang tumalikod at hindi na lumakad na kasama niya.
67 Kaya tinanong ni Jesus ang Labindalawa, “Nais din ba ninyong umalis?”
68 Sumagot sa kanya si Simon Pedro, “Panginoon, kanino kami pupunta? Nasa iyo ang mga salita ng buhay na walang hanggan, 69 At kami ay naniwala na at nakaalam na ikaw ang Banal ng ating Ama.”
70 Sumagot sa kanila si Jesus, “Hindi ba't pinili ko kayo, ang Labindalawa? Gayunma'y isa sa inyo ay diyablo.”
71 Ang tinutukoy niya ay si Judas, na anak ni Simon Iscariote, isa sa Labindalawa, na malapit nang magkanulo sa kanya.
