യോഹന്നാൻ 6 FHB Father's Heart Bible™

അധ്യായം 6.

6 ¹ഇതിനുശേഷം, തിബെര്യാസ് കടൽ എന്നുകൂടി വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഗലീലക്കടൽ യേശു മറുകരയിലേക്കു കടന്നു. ²രോഗികളിൽ അവിടുന്നു ചെയ്ത അടയാളങ്ങൾ കണ്ടതുകൊണ്ട് വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം അവിടുത്തെ അനുഗമിച്ചു. ³യേശു മലമുകളിലേക്കു കയറി, അവിടെ തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ ഇരുന്നു. ⁴യഹൂദരുടെ പെരുന്നാളായ പെസഹാ അടുത്തിരുന്നു.

⁵വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടം തന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ണുയർത്തി കണ്ടപ്പോൾ, യേശു ഫിലിപ്പോസിനോട്, “ഇവർക്കു ഭക്ഷിക്കുവാൻ നാം എവിടെനിന്ന് അപ്പം വാങ്ങും?” എന്നു ചോദിച്ചു.

⁶താൻ ചെയ്യുവാൻ പോകുന്നത് അവിടുന്ന് മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞിരുന്നതുകൊണ്ട്, ഫിലിപ്പോസിനെ പരീക്ഷിക്കുവാനാണ് ഇതു ചോദിച്ചത്.

⁷ഫിലിപ്പോസ് അവിടുത്തോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഇരുനൂറു ദിവസത്തെ കൂലിക്കുള്ള അപ്പം വാങ്ങിയാലും ഓരോരുത്തർക്കും അല്പം വീതം കിട്ടുവാൻ മതിയാകില്ല.” ^a a v7 ഒരു ദിനാറ ഏകദേശം ഒരു ദിവസത്തെ കൂലിയായിരുന്നു; ഇരുനൂറു ദിനാറ ഏകദേശം എട്ടു മാസത്തെ ശമ്പളമായിരുന്നു.

⁸അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരിൽ ഒരുവനായ, ശിമോൻ പത്രോസിന്റെ സഹോദരൻ അന്ത്രയോസ് അവിടുത്തോടു പറഞ്ഞു: ⁹“ഇവിടെ ഒരു ബാലന്റെ പക്കൽ അഞ്ച് യവയപ്പവും രണ്ടു മീനും ഉണ്ട്—എന്നാൽ ഇത്രയധികംപേർക്ക് അത് എന്തിന്?”

¹⁰“ആളുകളെ ഇരുത്തുവിൻ” എന്നു യേശു പറഞ്ഞു. അവിടെ ധാരാളം പുല്ലുണ്ടായിരുന്നു; അതിനാൽ ഏകദേശം അയ്യായിരം പുരുഷന്മാർ ഇരുന്നു.

¹¹അപ്പോൾ യേശു അപ്പം എടുത്ത് സ്തോത്രം ചെയ്ത് ഇരുന്നവർക്കു വിതരണം ചെയ്തു; അപ്രകാരംതന്നെ അവർ ആഗ്രഹിച്ചത്ര മീനും കൊടുത്തു.

¹²അവർക്കു തൃപ്തിയായപ്പോൾ, അവിടുന്നു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോട്, “ഒന്നും നഷ്ടമാകാതിരിക്കേണ്ടതിന് ശേഷിച്ച കഷണങ്ങൾ ശേഖരിക്കുവിൻ” എന്നു പറഞ്ഞു.

¹³അങ്ങനെ ആളുകൾ ഭക്ഷിച്ചശേഷം അഞ്ച് യവയപ്പത്തിൽനിന്നു ശേഷിച്ച കഷണങ്ങൾ അവർ ശേഖരിച്ചു; പന്ത്രണ്ടു കുട്ട നിറഞ്ഞു. ¹⁴അവിടുന്നു ചെയ്ത അടയാളം കണ്ടപ്പോൾ ആളുകൾ, “ലോകത്തിലേക്കു വരുവാനുള്ള പ്രവാചകൻ ഇദ്ദേഹംതന്നെ!” എന്നു പറഞ്ഞു. ¹⁵തന്നെ രാജാവാക്കുവാൻ അവർ വന്നു പിടിക്കുവാൻ ഭാവിക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ്, യേശു വീണ്ടും തനിയേ മലയിലേക്കു വാങ്ങിപ്പോയി.

കൊടുങ്കാറ്റിലേക്ക്

¹⁶സന്ധ്യയായപ്പോൾ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാർ കടൽക്കരയിലേക്ക് ഇറങ്ങി, ¹⁷ഒരു വള്ളത്തിൽ കയറി കടലിനക്കരെ കഫർന്നഹൂമിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു. അപ്പോഴേക്കും ഇരുട്ടായിരുന്നു; യേശു അവരുടെ അടുക്കൽ എത്തിയിരുന്നതുമില്ല. ¹⁸ശക്തമായ കാറ്റു വീശി, കടൽ പ്രക്ഷുബ്ധമായി. ¹⁹മൂന്നു നാലു നാഴിക തുഴഞ്ഞശേഷം, യേശു വെള്ളത്തിന്മേൽ നടന്നു വള്ളത്തിന്റെ അടുത്തേക്കു വരുന്നതു കണ്ട് അവർ ഭയപ്പെട്ടു.

²⁰എന്നാൽ അവിടുന്ന് അവരോട്, “ഞാനാകുന്നു; ഭയപ്പെടേണ്ടാ” എന്നു പറഞ്ഞു.

²¹അപ്പോൾ അവർ സന്തോഷത്തോടെ അവിടുത്തെ വള്ളത്തിൽ കയറ്റി; ഉടനെ അവർ പോകുവാനിരുന്ന കരയിൽ വള്ളം എത്തി.

²²പിറ്റേന്ന്, മറുകരയിൽ ശേഷിച്ച ജനക്കൂട്ടം, അവിടെ ഒരു വള്ളം മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ എന്നും, യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടുകൂടെ അതിൽ കയറിയിരുന്നില്ല എന്നും, ശിഷ്യന്മാർ മാത്രം പോയിരുന്നു എന്നും കണ്ടു. ²³കർത്താവു സ്തോത്രം ചെയ്തശേഷം അവർ അപ്പം ഭക്ഷിച്ച സ്ഥലത്തിനു സമീപം തിബെര്യാസിൽനിന്നു മറ്റു വള്ളങ്ങൾ വന്നു. ²⁴യേശുവും അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരും അവിടെ ഇല്ല എന്നു ജനക്കൂട്ടം കണ്ടപ്പോൾ, അവർ വള്ളങ്ങളിൽ കയറി യേശുവിനെ അന്വേഷിച്ച് കഫർന്നഹൂമിലേക്കു പോയി. ²⁵കടലിനക്കരെ അവിടുത്തെ കണ്ടെത്തിയപ്പോൾ അവർ, “റബ്ബീ, അങ്ങ് എപ്പോൾ ഇവിടെ എത്തി?” എന്നു ചോദിച്ചു.

²⁶യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: അടയാളങ്ങൾ കണ്ടതുകൊണ്ടല്ല, അപ്പം തിന്നു തൃപ്തരായതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ എന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നത്. ²⁷നശിച്ചുപോകുന്ന ആഹാരത്തിനുവേണ്ടിയല്ല, അനശ്വരജീവനോളം നിലനില്ക്കുന്ന ആഹാരത്തിനുവേണ്ടി അധ്വാനിക്കുവിൻ; അതു മനുഷ്യപുത്രൻ നിങ്ങൾക്കു നല്കും. എന്തെന്നാൽ അവന്റെമേൽ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ മുദ്ര പതിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.”

²⁸അപ്പോൾ അവർ അവിടുത്തോട്, “നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുവാൻ ഞങ്ങൾ എന്തു ചെയ്യണം?” എന്നു ചോദിച്ചു.

²⁹യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “അവിടുന്ന് അയച്ചവനിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതുതന്നെയാണ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പ്രവൃത്തി.”

³⁰അപ്പോൾ അവർ അവിടുത്തോടു ചോദിച്ചു: “ഞങ്ങൾ കണ്ട് അങ്ങയിൽ വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന് അങ്ങ് എന്ത് അടയാളം കാണിക്കും? അങ്ങ് എന്തു പ്രവൃത്തി ചെയ്യും? ³¹‘ഭക്ഷിക്കുവാൻ അവിടുന്ന് അവർക്കു സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് അപ്പം നല്കി’ എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഞങ്ങളുടെ പൂർവികർ മരുഭൂമിയിൽ മന്ന ഭക്ഷിച്ചു.”

³²യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള അപ്പം നിങ്ങൾക്കു തന്നതു മോശയല്ല—സ്വർഗത്തിൽനിന്നുള്ള യഥാർഥ അപ്പം എന്റെ പിതാവാണ് നിങ്ങൾക്കു തരുന്നത്. ³³എന്തെന്നാൽ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന് ലോകത്തിനു ജീവൻ നല്കുന്നവനാണ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അപ്പം.”

³⁴അപ്പോൾ അവർ അവിടുത്തോട്, “കർത്താവേ, ഈ അപ്പം എപ്പോഴും ഞങ്ങൾക്കു തരേണമേ” എന്നു പറഞ്ഞു.

³⁵യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ജീവന്റെ അപ്പം ഞാനാകുന്നു. എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നവന് ഒരിക്കലും വിശക്കുകയില്ല; എന്നിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും ദാഹിക്കുകയുമില്ല. ³⁶എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞതുപോലെ, നിങ്ങൾ എന്നെ കണ്ടിട്ടും വിശ്വസിക്കുന്നില്ല. ³⁷പിതാവ് എനിക്കു തരുന്നവരെല്ലാം എന്റെ അടുക്കൽ വരും; എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നവനെ ഞാൻ ഒരിക്കലും തള്ളിക്കളയുകയുമില്ല. ³⁸എന്തെന്നാൽ എന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുവാനല്ല, എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുവാനാണ് ഞാൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നത്. ³⁹എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടമോ ഇതാകുന്നു: അവിടുന്ന് എനിക്കു തന്നവരിൽ ഒരുവനെപ്പോലും ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്താതെ, അവസാനനാളിൽ അവരെ ഉയിർപ്പിക്കണം എന്നതുതന്നെ. ⁴⁰പുത്രനെ നോക്കി അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവനും അനശ്വരജീവൻ പ്രാപിക്കണം എന്നതാണ് എന്റെ പിതാവിന്റെ ഇഷ്ടം; അവസാനനാളിൽ ഞാൻ അവനെ ഉയിർപ്പിക്കും.”

⁴¹“സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന അപ്പം ഞാനാകുന്നു” എന്ന് അവിടുന്നു പറഞ്ഞതുകൊണ്ട് യഹൂദർ അവിടുത്തെക്കുറിച്ചു പിറുപിറുത്തു.

⁴²അവർ പറഞ്ഞു: “യോസേഫിന്റെ മകനായ, അപ്പനെയും അമ്മയെയും നമുക്ക് അറിയാവുന്ന യേശു ഇവനല്ലയോ? ‘ഞാൻ സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നു’ എന്ന് ഇവന് ഇപ്പോൾ എങ്ങനെ പറയുവാൻ കഴിയും?”

⁴³യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ തമ്മിൽ പിറുപിറുക്കുന്നതു മതിയാക്കുവിൻ.

⁴⁴“എന്നെ അയച്ച പിതാവ് ആകർഷിച്ചിട്ടല്ലാതെ ആർക്കും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവാൻ കഴിയുകയില്ല; അവസാനനാളിൽ ഞാൻ അവനെ ഉയിർപ്പിക്കും. ^b b v44 യേശുവിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നതു നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുൻകൈയാണ്—നിർബന്ധിക്കുന്ന ശക്തിയാലല്ല, പിന്തുടരുന്ന സ്നേഹത്താലാണ് അവിടുന്നു തന്റെ മക്കളെ പുത്രനിലേക്ക് ആകർഷിക്കുന്നത്. ⁴⁵‘അവരെല്ലാവരും നമ്മുടെ പിതാവിനാൽ ഉപദേശിക്കപ്പെടും’ എന്നു പ്രവാചകന്മാരുടെ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നു. പിതാവിങ്കൽനിന്നു കേട്ടു പഠിച്ച ഏവനും എന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു. ⁴⁶പിതാവിങ്കൽനിന്നുള്ളവനല്ലാതെ മറ്റാരും പിതാവിനെ കണ്ടിട്ടുണ്ടെന്നല്ല; അവൻ പിതാവിനെ കണ്ടിരിക്കുന്നു. ⁴⁷സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: വിശ്വസിക്കുന്നവന് അനശ്വരജീവൻ ഉണ്ട്. ⁴⁸ജീവന്റെ അപ്പം ഞാനാകുന്നു. ⁴⁹നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ മരുഭൂമിയിൽ മന്ന ഭക്ഷിച്ചു; എന്നിട്ടും അവർ മരിച്ചു. ⁵⁰സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന അപ്പം ഇതാകുന്നു; ഒരുവൻ അതു ഭക്ഷിച്ചു മരിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിനുതന്നെ. ⁵¹സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന ജീവനുള്ള അപ്പം ഞാനാകുന്നു. ഈ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കും. ഞാൻ നല്കുവാനിരിക്കുന്ന അപ്പം, ലോകത്തിന്റെ ജീവനുവേണ്ടിയുള്ള എന്റെ ജഡമാകുന്നു.”

⁵²അപ്പോൾ യഹൂദർ, “ഇവന് തന്റെ ജഡം ഭക്ഷിക്കുവാൻ നമുക്ക് എങ്ങനെ തരുവാൻ കഴിയും?” എന്നു തമ്മിൽ ഉഗ്രമായി തർക്കിച്ചു.

⁵³യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: മനുഷ്യപുത്രന്റെ ജഡം ഭക്ഷിക്കുകയും അവന്റെ രക്തം പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളിൽ ജീവൻ ഇല്ല. ⁵⁴എന്റെ ജഡം ഭക്ഷിക്കുകയും എന്റെ രക്തം പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവന് അനശ്വരജീവൻ ഉണ്ട്; അവസാനനാളിൽ ഞാൻ അവനെ ഉയിർപ്പിക്കും. ⁵⁵എന്തെന്നാൽ എന്റെ ജഡം യഥാർഥ ഭക്ഷണവും എന്റെ രക്തം യഥാർഥ പാനീയവുമാകുന്നു. ⁵⁶എന്റെ ജഡം ഭക്ഷിക്കുകയും എന്റെ രക്തം പാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവൻ എന്നിലും ഞാൻ അവനിലും വസിക്കുന്നു. ⁵⁷ജീവനുള്ള പിതാവ് എന്നെ അയച്ചതുപോലെയും പിതാവുനിമിത്തം ഞാൻ ജീവിക്കുന്നതുപോലെയും, എന്നെ ഭക്ഷിക്കുന്നവനും എന്നിമിത്തം ജീവിക്കും. ⁵⁸സ്വർഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവന്ന അപ്പം ഇതാകുന്നു. നിങ്ങളുടെ പൂർവികർ ഭക്ഷിച്ചിട്ടും മരിച്ചുപോയ അപ്പത്തെപ്പോലെയല്ല ഇത്. ഈ അപ്പം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്നേക്കും ജീവിക്കും.”

⁵⁹കഫർന്നഹൂമിലെ പള്ളിയിൽ ഉപദേശിക്കുമ്പോഴാണ് അവിടുന്ന് ഇതു പറഞ്ഞത്. ⁶⁰ഇതു കേട്ടപ്പോൾ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പലരും, “ഇതു കഠിനമായ ഉപദേശം. ഇത് ആർക്ക് ഉൾക്കൊള്ളുവാൻ കഴിയും?” എന്നു പറഞ്ഞു.

പലരും പിന്തിരിയുമ്പോൾ

⁶¹തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ ഇതിനെക്കുറിച്ചു പിറുപിറുക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ്, യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “ഇതു നിങ്ങൾക്ക് ഇടർച്ചയാകുന്നുവോ?

⁶²“മനുഷ്യപുത്രൻ താൻ മുമ്പുണ്ടായിരുന്നിടത്തേക്കു കയറിപ്പോകുന്നതു നിങ്ങൾ കണ്ടാലോ? ⁶³ആത്മാവാണു ജീവൻ നല്കുന്നത്; ജഡം ഒന്നിനും ഉപകരിക്കുന്നില്ല. ഞാൻ നിങ്ങളോടു സംസാരിച്ച വചനങ്ങൾ ആത്മാവും ജീവനുമാകുന്നു. ⁶⁴എന്നാൽ നിങ്ങളിൽ ചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല.” വിശ്വസിക്കാത്തവർ ആരെന്നും തന്നെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുവാനിരുന്നവൻ ആരെന്നും യേശു ആദിമുതൽ അറിഞ്ഞിരുന്നു. ⁶⁵അവിടുന്നു തുടർന്നു പറഞ്ഞു: “ഇതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞത്: പിതാവ് കൃപ നല്കിയിട്ടല്ലാതെ ആർക്കും എന്റെ അടുക്കൽ വരുവാൻ കഴിയുകയില്ല.”

⁶⁶ഈ സമയംമുതൽ അവിടുത്തെ ശിഷ്യന്മാരിൽ പലരും പിന്തിരിഞ്ഞു; പിന്നെ അവിടുത്തോടുകൂടെ നടന്നതുമില്ല.

⁶⁷അപ്പോൾ യേശു പന്ത്രണ്ടുപേരോട്, “നിങ്ങളും പോകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ?” എന്നു ചോദിച്ചു.

⁶⁸ശിമോൻ പത്രോസ് അവിടുത്തോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “കർത്താവേ, ഞങ്ങൾ ആരുടെ അടുക്കൽ പോകും? അനശ്വരജീവന്റെ വചനങ്ങൾ അങ്ങയുടെ പക്കൽ ഉണ്ട്. ⁶⁹അങ്ങ് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പരിശുദ്ധൻ ആകുന്നു എന്നു ഞങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”

⁷⁰യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “പന്ത്രണ്ടുപേരായ നിങ്ങളെ ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തില്ലയോ? എന്നിട്ടും നിങ്ങളിൽ ഒരുവൻ ഒരു പിശാചാകുന്നു.”

⁷¹ശിമോൻ ഈസ്കര്യോത്തായുടെ മകനായ യൂദായെക്കുറിച്ചാണ് അവിടുന്ന് ഇതു പറഞ്ഞത്; പന്ത്രണ്ടുപേരിൽ ഒരുവനായ അവൻ അവിടുത്തെ ഒറ്റിക്കൊടുക്കുവാനിരുന്നു.