ଯୋହନ 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹ଏହାପରେ ଯୀଶୁ ଗାଲିଲୀ ସମୁଦ୍ର, ଯାହା ତିବିରୀୟା ସମୁଦ୍ର ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ, ତାହା ପାର ହୋଇ ଗଲେ। ²ପୁଣି ଅନେକ ଲୋକ ତାହାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗଲେ, କାରଣ ପୀଡ଼ିତମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେ ଯେଉଁ ଚିହ୍ନସବୁ ସାଧନ କରୁଥିଲେ, ତାହା ସେମାନେ ଦେଖିଥିଲେ। ³ଯୀଶୁ ପର୍ବତ ଉପରକୁ ଯାଇ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ବସିଲେ। ⁴ସେତେବେଳେ ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ପର୍ବ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ସନ୍ନିକଟ ଥିଲା।

⁵ଯୀଶୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରି ବହୁସଂଖ୍ୟକ ଲୋକ ଆପଣା ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଫିଲିପ୍ପଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ଏହି ଲୋକମାନେ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ କେଉଁଠାରୁ ଆହାର କିଣିବା?”

⁶ଫିଲିପ୍ପଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ସେ ଏହା କହିଲେ, କାରଣ ସେ କଅଣ କରିବେ, ତାହା ସେ ନିଜେ ଜାଣିଥିଲେ।

⁷ଫିଲିପ୍ପ ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣକ ଯେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ ପାଇବେ, ଏଥିପାଇଁ ଦୁଇ ଶହ ଦିନର ମଜୁରିର ଆହାର ମଧ୍ୟ ଯଥେଷ୍ଟ ନୁହେଁ।” ^a a v7 ଗୋଟିଏ ଦିନାର ପ୍ରାୟ ଏକ ଦିନର ମଜୁରି ଥିଲା; ଦୁଇ ଶହ ଦିନାର ପ୍ରାୟ ଆଠ ମାସର ବେତନ ଥିଲା।

⁸ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ, ଶିମୋନ ପିତରଙ୍କ ଭାଇ ଆନ୍ଦ୍ରିୟ, ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, ⁹“ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ବାଳକ ପାଖରେ ପାଞ୍ଚୋଟି ଯବ ରୁଟି ଓ ଦୁଇଟି ମାଛ ଅଛି—କିନ୍ତୁ ଏତେ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା କଅଣ?”

¹⁰ଯୀଶୁ କହିଲେ, “ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବସାଅ।” ସେଠାରେ ବହୁତ ଘାସ ଥିଲା, ଏଣୁ ପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରାୟ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ବସିଲେ।

¹¹ତାʼପରେ ଯୀଶୁ ରୁଟିସବୁ ନେଇ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇ ବସିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ବାଣ୍ଟିଦେଲେ; ସେହିପରି ମାଛ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ଯେତେ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ସେତେ ଦେଲେ।

¹²ସେମାନେ ତୃପ୍ତ ହେଲାପରେ ସେ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “କିଛି ହିଁ ନଷ୍ଟ ନ ହେଉ, ଏଥିପାଇଁ ବଳକା ଖଣ୍ଡସବୁ ସଂଗ୍ରହ କର।”

¹³ଅତଏବ ଲୋକମାନେ ଭୋଜନ କଲାପରେ ସେହି ପାଞ୍ଚୋଟି ଯବ ରୁଟିରୁ ଯେଉଁ ଖଣ୍ଡସବୁ ବଳିଲା, ସେମାନେ ସେହିସବୁ ସଂଗ୍ରହ କରି ବାର ଟୋକେଇ ଭର୍ତ୍ତି କଲେ। ¹⁴ଏଣୁ ସେ କରିଥିବା ଚିହ୍ନ ଦେଖି ଲୋକମାନେ କହିଲେ, “ଜଗତକୁ ଆସୁଥିବା ଭାବବାଦୀ ନିତାନ୍ତ ଏହି!” ¹⁵ସେମାନେ ଆସି ତାହାଙ୍କୁ ରାଜା କରିବା ନିମନ୍ତେ ବଳରେ ଧରିବାକୁ ମନସ୍ଥ କରିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି ଯୀଶୁ ପୁନର୍ବାର ଏକାକୀ ପର୍ବତକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ଝଡ଼ ମଧ୍ୟକୁ

¹⁶ସନ୍ଧ୍ୟା ହୁଅନ୍ତେ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସମୁଦ୍ର ନିକଟକୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଲେ, ¹⁷ପୁଣି ଗୋଟିଏ ନୌକାରେ ଚଢ଼ି ସମୁଦ୍ର ପାର ହୋଇ କଫର୍ନାହୂମ ଆଡ଼କୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେତେବେଳକୁ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଇଥିଲା, ଆଉ ଯୀଶୁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚି ନ ଥିଲେ। ¹⁸ପ୍ରବଳ ବାୟୁ ବହୁଥିଲା, ଆଉ ସମୁଦ୍ର ଉତ୍ତାଳ ହେଉଥିଲା। ¹⁹ତିନି କି ଚାରି ମାଇଲ ନୌକା ବାହିଲାପରେ ସେମାନେ ଯୀଶୁଙ୍କୁ ଜଳ ଉପରେ ଚାଲି ନୌକା ନିକଟକୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଭୀତ ହେଲେ।

²⁰କିନ୍ତୁ ସେ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏ ତ ମୁଁ; ଭୟ କର ନାହିଁ।”

²¹ତେଣୁ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ନୌକାରେ ନେବାକୁ ଇଚ୍ଛୁକ ହେଲେ, ଆଉ ସେମାନେ ଯେଉଁ କୂଳ ଆଡ଼କୁ ଯାଉଥିଲେ, ତତ୍‍କ୍ଷଣାତ୍ ନୌକା ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲା।

²²ତହିଁ ଆରଦିନ ଯେଉଁ ଲୋକସମୂହ ସମୁଦ୍ରର ଆରପାରିରେ ରହିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ସେଠାରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ନୌକା ଥିଲା, ଆଉ ଯୀଶୁ ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଥିରେ ଚଢ଼ି ନ ଥିଲେ, ମାତ୍ର ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏକା ଚାଲିଯାଇଥିଲେ। ²³ପ୍ରଭୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲାପରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ ସେମାନେ ରୁଟି ଭୋଜନ କରିଥିଲେ, ତାହାର ନିକଟକୁ ତିବିରୀୟାରୁ ଅନ୍ୟ ନୌକାସବୁ ଆସିଲା। ²⁴ଅତଏବ ସେଠାରେ ଯୀଶୁ କିମ୍ବା ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ନାହାନ୍ତି ବୋଲି ଦେଖି ଲୋକସମୂହ ନୌକାସବୁରେ ଚଢ଼ି ଯୀଶୁଙ୍କର ଅନ୍ଵେଷଣ କରିବାକୁ କଫର୍ନାହୂମକୁ ଗଲେ। ²⁵ସମୁଦ୍ରର ଆରପାରିରେ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, “ହେ ଗୁରୁ, ଆପଣ କେବେ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ?”

²⁶ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ଚିହ୍ନସବୁ ଦେଖିଥିବାରୁ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ରୁଟି ଭୋଜନ କରି ତୃପ୍ତ ହୋଇଥିବାରୁ ମୋʼ ଅନ୍ଵେଷଣ କରୁଅଛ। ²⁷ନଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ଆହାର ନିମନ୍ତେ ପରିଶ୍ରମ କର ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ଥାୟୀ ଆହାର ନିମନ୍ତେ ପରିଶ୍ରମ କର, ଯାହା ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଦେବେ। କାରଣ ତାହାଙ୍କ ଉପରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଆପଣା ମୁଦ୍ରାଙ୍କ ଦେଇଅଛନ୍ତି।”

²⁸ସେଥିରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଆମ୍ଭେମାନେ କଅଣ କରିବୁ?”

²⁹ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି, ଯେ ସେ ଯାହାଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରିଅଛନ୍ତି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କର।”

³⁰ତେଣୁ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତେବେ ଆପଣ କି ଚିହ୍ନ ଦେଖାଇବେ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଦେଖି ଆପଣଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରିବୁ? ଆପଣ କି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ? ³¹ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ମାନ୍ନା ଭୋଜନ କଲେ, ଯେପରି ଲେଖାଅଛି, ‘ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଆହାର ଦେଲେ।’”

³²ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ମୋଶା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଆହାର ଦେଇ ନ ଥିଲେ—ମୋହର ପିତା ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ପ୍ରକୃତ ଆହାର ଦେଉଅଛନ୍ତି। ³³କାରଣ ଯେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସି ଜଗତକୁ ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ହିଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଆହାର।”

³⁴ସେଥିରେ ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସର୍ବଦା ଏହି ଆହାର ଦିଅନ୍ତୁ।”

³⁵ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଜୀବନର ଆହାର। ଯେ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସେ, ସେ କଦାପି କ୍ଷୁଧିତ ହେବ ନାହିଁ; ଆଉ ଯେ ମୋʼଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ କଦାପି ତୃଷିତ ହେବ ନାହିଁ। ³⁶କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି ଯେ ତୁମ୍ଭେମାନେ ମୋତେ ଦେଖିଅଛ, ତଥାପି ବିଶ୍ଵାସ କରୁ ନାହଁ। ³⁷ପିତା ମୋତେ ଯାହା ଯାହା ଦିଅନ୍ତି, ସେସବୁ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସିବ, ଆଉ ଯେ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସେ, ତାହାକୁ ମୁଁ କଦାପି ବାହାର କରି ଦେବି ନାହିଁ। ³⁸କାରଣ ମୁଁ ଆପଣା ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ମୋʼ ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ସାଧନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଅଛି। ³⁹ଆଉ ମୋʼ ପ୍ରେରଣକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଏହି, ଯେ ସେ ମୋତେ ଯାହା ଯାହା ଦେଇଅଛନ୍ତି, ସେଥିରୁ ମୁଁ କାହାକୁ ନ ହରାଇ ଶେଷ ଦିନରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବି। ⁴⁰ଯେଣୁ ମୋହର ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଏହି, ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଯେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୃଷ୍ଟି କରି ତାହାଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ, ଆଉ ମୁଁ ଶେଷ ଦିନରେ ତାହାକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବି।”

⁴¹ସେଥିରେ “ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଥିବା ଆହାର” ବୋଲି ସେ କହିଥିବାରୁ ଯିହୂଦୀମାନେ ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ବଚସା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।

⁴²ସେମାନେ କହିଲେ, “ଏ କି ଯୋଷେଫଙ୍କ ପୁଅ ଯୀଶୁ ନୁହେଁ, ଯାହାର ପିତା ଓ ମାତାକୁ ଆମ୍ଭେମାନେ ଜାଣୁ? ‘ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଅଛି’ ବୋଲି ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ କିପରି କହୁଅଛି?”

⁴³ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ବଚସା କରିବା ବନ୍ଦ କର।

⁴⁴“ଯେ ମୋତେ ପ୍ରେରଣ କରିଅଛନ୍ତି, ସେହି ପିତା ତାହାକୁ ନ ଆକର୍ଷଣ କଲେ, କେହି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସି ପାରେ ନାହିଁ, ଆଉ ମୁଁ ଶେଷ ଦିନରେ ତାହାକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବି। ^b b v44 ଯୀଶୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଉଦ୍ୟୋଗ—ସେ ଆପଣା ସନ୍ତାନମାନଙ୍କୁ ବାଧ୍ୟ କରୁଥିବା ଶକ୍ତିରେ ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଅନୁଧାବନ କରୁଥିବା ପ୍ରେମରେ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷଣ କରନ୍ତି। ⁴⁵ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ଲେଖାଅଛି, ‘ଆଉ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ଵାରା ଶିକ୍ଷା ପାଇବେ।’ ଯେ କେହି ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣି ଶିକ୍ଷା ପାଇଅଛି, ସେ ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସେ। ⁴⁶ଯେ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆସିଅଛନ୍ତି, ତାହାଙ୍କ ବିନା ଯେ କେହି ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିଅଛନ୍ତି, ଏହା ନୁହେଁ; ସେ ହିଁ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିଅଛନ୍ତି। ⁴⁷ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ଯେ ବିଶ୍ଵାସ କରେ, ସେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛି। ⁴⁸ମୁଁ ଜୀବନର ଆହାର। ⁴⁹ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ପ୍ରାନ୍ତରରେ ମାନ୍ନା ଭୋଜନ କଲେ, ତଥାପି ମଲେ। ⁵⁰ଯାହା ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସେ, ସେ ଏହି ଆହାର, ଯେପରି କେହି ତାହା ଭୋଜନ କରି ନ ମରେ। ⁵¹ମୁଁ ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଥିବା ଜୀବନ୍ତ ଆହାର। ଯେ ଏହି ଆହାର ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଅନନ୍ତକାଳ ବଞ୍ଚିବ। ଆଉ ଜଗତର ଜୀବନ ନିମନ୍ତେ ଯେଉଁ ଆହାର ମୁଁ ଦେବି, ତାହା ମୋହର ମାଂସ।”

⁵²ସେଥିରେ ଯିହୂଦୀମାନେ ପରସ୍ପର ମଧ୍ୟରେ ତୀବ୍ର ବାଦାନୁବାଦ କରି କହିଲେ, “ଏ ଲୋକ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କିପରି ଆପଣା ମାଂସ ଭୋଜନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦେଇ ପାରେ?”

⁵³ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସତ୍ୟ ସତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛି, ତୁମ୍ଭେମାନେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ରଙ୍କ ମାଂସ ଭୋଜନ ଓ ତାହାଙ୍କ ରକ୍ତ ପାନ ନ କଲେ, ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରରେ ଜୀବନ ନାହିଁ। ⁵⁴ଯେ ମୋʼ ମାଂସ ଭୋଜନ ଓ ମୋʼ ରକ୍ତ ପାନ କରେ, ସେ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଅଛି, ଆଉ ମୁଁ ଶେଷ ଦିନରେ ତାହାକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବି। ⁵⁵କାରଣ ମୋହର ମାଂସ ପ୍ରକୃତ ଭୋଜନ ଓ ମୋହର ରକ୍ତ ପ୍ରକୃତ ପାନୀୟ। ⁵⁶ଯେ ମୋʼ ମାଂସ ଭୋଜନ ଓ ମୋʼ ରକ୍ତ ପାନ କରେ, ସେ ମୋʼଠାରେ ରହେ, ଆଉ ମୁଁ ତାହାଠାରେ ରହେ। ⁵⁷ଜୀବନ୍ତ ପିତା ଯେପରି ମୋତେ ପ୍ରେରଣ କରିଅଛନ୍ତି ଆଉ ମୁଁ ପିତାଙ୍କ ସକାଶେ ବଞ୍ଚେ, ସେହିପରି ଯେ ମୋତେ ଭୋଜନ କରେ, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋʼ ସକାଶେ ବଞ୍ଚିବ। ⁵⁸ଯାହା ସ୍ଵର୍ଗରୁ ଓହ୍ଲାଇ ଆସିଅଛି, ସେ ଏହି ଆହାର। ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତୃପୁରୁଷମାନେ ଭୋଜନ କରି ତଥାପି ଯେଉଁ ଆହାର ଖାଇ ମଲେ, ଏହା ତାହା ପରି ନୁହେଁ। ଯେ ଏହି ଆହାର ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଅନନ୍ତକାଳ ବଞ୍ଚିବ।”

⁵⁹କଫର୍ନାହୂମର ସମାଜଗୃହରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଉଥିବା ସମୟରେ ସେ ଏହିସବୁ କଥା କହିଲେ। ⁶⁰ଏହା ଶୁଣି ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ କହିଲେ, “ଏ ଏକ କଠିନ ଶିକ୍ଷା। କିଏ ଏହା ଗ୍ରହଣ କରି ପାରେ?”

ଯେତେବେଳେ ଅନେକେ ଫେରିଯାʼନ୍ତି

⁶¹ଆପଣା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏହି ବିଷୟରେ ବଚସା କରୁଅଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣି ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହା କି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ବିଘ୍ନ ଜନ୍ମାଉଅଛି?

⁶²“ତେବେ ମନୁଷ୍ୟପୁତ୍ର ଯେଉଁଠାରେ ପୂର୍ବେ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ତାହାଙ୍କୁ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖିଲେ କʼଣ କରିବ? ⁶³ଆତ୍ମା ଜୀବନ ଦିଅନ୍ତି; ମାଂସ କିଛି ଉପକାର କରେ ନାହିଁ। ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଯେଉଁ ବାକ୍ୟ କହିଅଛି, ତାହା ଆତ୍ମା ଓ ଜୀବନ। ⁶⁴କିନ୍ତୁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କେହି ବିଶ୍ଵାସ କରୁ ନାହଁ।” କାରଣ କେଉଁମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁ ନାହାନ୍ତି ଆଉ କିଏ ତାହାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବ, ଏହା ଯୀଶୁ ଆରମ୍ଭରୁ ଜାଣିଥିଲେ। ⁶⁵ଆଉ ସେ କହିଲେ, “ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ କହିଲି, ପିତା ତାହାକୁ ଶକ୍ତି ନ ଦେଲେ, କେହି ମୋʼ ନିକଟକୁ ଆସି ପାରେ ନାହିଁ।”

⁶⁶ଏହି ସମୟଠାରୁ ତାହାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକେ ଫେରିଯାଇ ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଗମନାଗମନ କଲେ ନାହିଁ।

⁶⁷ସେଥିରେ ଯୀଶୁ ସେହି ବାର ଜଣଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭେମାନେ ମଧ୍ୟ କʼଣ ଚାଲିଯିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଅଛ?”

⁶⁸ଶିମୋନ ପିତର ତାହାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମ୍ଭେମାନେ କାହା ନିକଟକୁ ଯିବୁ? ଅନନ୍ତ ଜୀବନର ବାକ୍ୟ ଆପଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଅଛି। ⁶⁹ଆଉ ଆପଣ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପବିତ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି, ଏହା ଆମ୍ଭେମାନେ ବିଶ୍ଵାସ କରିଅଛୁ ଓ ଜାଣିଅଛୁ।”

⁷⁰ଯୀଶୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମୁଁ କି ତୁମ୍ଭ ବାର ଜଣଙ୍କୁ ମନୋନୀତ କରି ନାହିଁ? ତଥାପି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଶୟତାନ।”

⁷¹ସେ ଶିମୋନ ଇଷ୍କାରିୟୋତୀୟର ପୁଅ ଯିହୂଦାର କଥା କହିଲେ, କାରଣ ସେହି ବାର ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ହୋଇ ସେ ତାହାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁ ହସ୍ତରେ ସମର୍ପଣ କରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଥିଲା।