യോഹന്നാൻ 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ഇതിനുശേഷം യെഹൂദരുടെ ഒരു ഉത്സവം ഉണ്ടായി; യേശു യെരൂശലേമിലേക്കു പോയി. ²യെരൂശലേമിൽ ആട്ടുവാതിലിനരികെ അഞ്ച് മണ്ഡപങ്ങളുള്ള ഒരു കുളമുണ്ട്; അരാമ്യഭാഷയിൽ അതിനെ ബേഥെസ്ദാ എന്നു വിളിക്കുന്നു. ^a a v2 ബേഥെസ്ദാ എന്നാൽ ‘കരുണയുടെ ഭവനം’ എന്നർഥം — യേശു സൗഖ്യമാക്കിയ സ്ഥലത്തിന് അനുയോജ്യമായ പേര്. ³ഇവയിൽ അനേകം രോഗികൾ — അന്ധരും മുടന്തരും തളർവാതരോഗികളും — കിടന്നിരുന്നു. ^b b v3 ഏറ്റവും പുരാതനമായ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളിൽ ഇവിടെ 4-ആം വാക്യം ഇല്ല; പില്ക്കാലത്തെ പകർപ്പുകൾ ഇതു ചേർക്കുന്നു: “ചില സമയങ്ങളിൽ ഒരു ദൂതൻ കുളത്തിലിറങ്ങി വെള്ളം കലക്കുമായിരുന്നു; വെള്ളം കലങ്ങിയശേഷം ആദ്യം ഇറങ്ങുന്നവന് തനിക്കുണ്ടായിരുന്ന ഏതു രോഗവും സൗഖ്യമാകുമായിരുന്നു.” ⁵മുപ്പത്തെട്ടു വർഷമായി രോഗിയായിരുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

⁶അവൻ അവിടെ കിടക്കുന്നതു കണ്ട്, ഏറെക്കാലമായി അവൻ അങ്ങനെ കിടക്കുന്നു എന്നറിഞ്ഞ്, യേശു ചോദിച്ചു: “നിനക്കു സൗഖ്യമാകണമോ?”

⁷രോഗി അവിടുത്തോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “യജമാനനേ, വെള്ളം കലങ്ങുമ്പോൾ എന്നെ കുളത്തിൽ ഇറക്കുവാൻ എനിക്ക് ആരുമില്ല; ഞാൻ ചെല്ലുന്നതിനിടയിൽ മറ്റൊരുവൻ എനിക്കുമുമ്പേ ഇറങ്ങുന്നു.”

⁸യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: “എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ കിടക്ക എടുത്തു നടക്കുക.”

⁹ഉടനെ ആ മനുഷ്യൻ സൗഖ്യമായി, തന്റെ കിടക്ക എടുത്തു നടന്നു. ആ ദിവസം ശബ്ബത്ത് ആയിരുന്നു.

¹⁰അതിനാൽ യെഹൂദർ സൗഖ്യമായവനോടു പറഞ്ഞു: “ഇന്നു ശബ്ബത്താണ്; കിടക്ക ചുമക്കുവാൻ നിനക്ക് അനുവാദമില്ല.”

¹¹അവൻ അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “എന്നെ സൗഖ്യമാക്കിയവൻ, ‘നിന്റെ കിടക്ക എടുത്തു നടക്കുക’ എന്ന് എന്നോടു പറഞ്ഞു.”

¹²അവർ അവനോടു ചോദിച്ചു: “‘അത് എടുത്തു നടക്കുക’ എന്നു നിന്നോടു പറഞ്ഞ മനുഷ്യൻ ആരാണ്?”

¹³എന്നാൽ അത് ആരെന്നു സൗഖ്യമായവന് അറിയില്ലായിരുന്നു; യേശു അവിടത്തെ ജനക്കൂട്ടത്തിൽ മറഞ്ഞുപോയിരുന്നു.

¹⁴പിന്നീട് യേശു അവനെ ദൈവാലയത്തിൽ കണ്ടുമുട്ടി പറഞ്ഞു: “നീ ഇപ്പോൾ സൗഖ്യമായിരിക്കുന്നു. ഇനി പാപം ചെയ്യരുത്; അല്ലെങ്കിൽ ഇതിലും വഷളായത് നിനക്കു സംഭവിച്ചേക്കാം.”

¹⁵ആ മനുഷ്യൻ പോയി, തന്നെ സൗഖ്യമാക്കിയത് യേശുവാണെന്നു യെഹൂദരോടു പറഞ്ഞു.

അവർ അവിടുത്തേക്കു വിരോധമായി തിരിയുന്നു

¹⁶യേശു ശബ്ബത്തിൽ ഇതൊക്കെ ചെയ്തതുകൊണ്ട് യെഹൂദർ അവിടുത്തെ ഉപദ്രവിക്കുവാൻ തുടങ്ങി.

¹⁷എന്നാൽ യേശു അവരോടു മറുപടി പറഞ്ഞു: “എന്റെ പിതാവ് ഇതുവരെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു; ഞാനും പ്രവർത്തിക്കുന്നു.”

¹⁸അതിനാൽ യെഹൂദർ അവിടുത്തെ കൊല്ലുവാൻ അധികമായി ശ്രമിച്ചു: അവിടുന്ന് ശബ്ബത്തിനെ ലംഘിച്ചതു മാത്രമല്ല, നമ്മുടെ പിതാവിനെ തന്റെ സ്വന്തം പിതാവെന്നു വിളിച്ച്, തന്നെത്തന്നെ അവിടുത്തോടു സമനാക്കുകയും ചെയ്തു. ^c c v18 യെഹൂദനേതാക്കൾ യേശുവിന്റെ വാക്കുകൾ ശരിയായി കേട്ടു: നമ്മുടെ പിതാവിനെ തന്റെ സ്വന്തം പിതാവായി അവകാശപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവിടുന്ന് നമ്മുടെ പിതാവിനോടുള്ള സമത്വമത്രേ അവകാശപ്പെട്ടത്. അധ്യായത്തിന്റെ ശേഷിച്ച ഭാഗം യേശു ആ അവകാശവാദത്തെ ന്യായീകരിക്കുകയും വിശദീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.

¹⁹അതിനാൽ യേശു അവരോടു പറഞ്ഞു: “സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: പിതാവ് ചെയ്യുന്നതു കാണുന്നതല്ലാതെ പുത്രനു സ്വന്തമായി ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിയുകയില്ല. പിതാവ് ചെയ്യുന്നതെന്തോ അതുതന്നെ പുത്രനും ചെയ്യുന്നു.

²⁰“പിതാവ് പുത്രനെ സ്നേഹിക്കുന്നു; താൻ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം പുത്രനു കാണിച്ചുകൊടുക്കുന്നു; നിങ്ങൾ ആശ്ചര്യപ്പെടത്തക്കവണ്ണം ഇവയെക്കാൾ വലിയ പ്രവൃത്തികൾ അവിടുന്ന് പുത്രനു കാണിച്ചുകൊടുക്കും. ²¹പിതാവ് മരിച്ചവരെ ഉയിർപ്പിച്ച് ജീവൻ നല്കുന്നതുപോലെ, പുത്രനും താൻ ഇച്ഛിക്കുന്നവർക്കു ജീവൻ നല്കുന്നു. ²²പിതാവ് ആരെയും ന്യായം വിധിക്കുന്നില്ല; സകല ന്യായവിധിയും പുത്രനെ ഏല്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ²³എല്ലാവരും പിതാവിനെ ബഹുമാനിക്കുന്നതുപോലെ പുത്രനെയും ബഹുമാനിക്കേണ്ടതിനുതന്നെ. പുത്രനെ ബഹുമാനിക്കാത്തവൻ അവിടുത്തെ അയച്ച പിതാവിനെയും ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല.

²⁴സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: എന്റെ വചനം കേട്ട് എന്നെ അയച്ചവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവന് അനശ്വരജീവൻ ഉണ്ട്; അവൻ ന്യായവിധിയിൽ വരികയില്ല, മരണത്തിൽനിന്നു ജീവനിലേക്കു കടന്നിരിക്കുന്നു. ²⁵സത്യം സത്യമായി ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു: മരിച്ചവർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ പുത്രന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന ഒരു സമയം വരുന്നു, അത് ഇപ്പോൾ വന്നുമിരിക്കുന്നു; കേൾക്കുന്നവർ ജീവിക്കും. ²⁶പിതാവിനു തന്നിൽത്തന്നെ ജീവൻ ഉള്ളതുപോലെ, പുത്രനും തന്നിൽത്തന്നെ ജീവൻ ഉണ്ടായിരിക്കുവാൻ അവിടുന്ന് നല്കി. ²⁷പുത്രൻ മനുഷ്യപുത്രൻ ആകയാൽ, ന്യായവിധി നടത്തുവാനുള്ള അധികാരവും പിതാവ് അവനു നല്കിയിരിക്കുന്നു. ²⁸ഇതിൽ ആശ്ചര്യപ്പെടരുത്; കല്ലറകളിലുള്ള എല്ലാവരും അവിടുത്തെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന ഒരു സമയം വരുന്നു, ²⁹അവർ പുറത്തുവരും — നന്മ ചെയ്തവർ ജീവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിലേക്കും, തിന്മ ചെയ്തവർ ന്യായവിധിയുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിലേക്കും. ³⁰എനിക്കു സ്വന്തമായി ഒന്നും ചെയ്യുവാൻ കഴിയുകയില്ല. ഞാൻ കേൾക്കുന്നതുപോലെ ന്യായം വിധിക്കുന്നു; എന്റെ ന്യായവിധി നീതിയുള്ളതാകുന്നു, കാരണം ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം ഇഷ്ടമല്ല, എന്നെ അയച്ചവന്റെ ഇഷ്ടമത്രേ അന്വേഷിക്കുന്നത്.

പുത്രനെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങൾ

³¹“ഞാൻ എന്നെക്കുറിച്ചുതന്നെ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞാൽ, എന്റെ സാക്ഷ്യം സത്യമല്ല. ³²എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറയുന്ന മറ്റൊരുവൻ ഉണ്ട്; അവിടുന്ന് എന്നെക്കുറിച്ചു പറയുന്ന സാക്ഷ്യം സത്യമാണെന്ന് എനിക്കറിയാം. ³³നിങ്ങൾ യോഹന്നാന്റെ അടുക്കൽ ദൂതന്മാരെ അയച്ചു; അദ്ദേഹം സത്യത്തിനു സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ³⁴ഞാൻ മനുഷ്യന്റെ സാക്ഷ്യം സ്വീകരിക്കുന്നു എന്നല്ല; നിങ്ങൾ രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന് ഞാൻ ഇതു പറയുന്നു. ³⁵യോഹന്നാൻ കത്തിജ്വലിച്ച് പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു വിളക്കായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അല്പനേരം ആനന്ദിക്കുവാൻ നിങ്ങൾ ഒരുക്കമായിരുന്നു. ³⁶എന്നാൽ യോഹന്നാന്റേതിലും വലിയ സാക്ഷ്യം എനിക്കുണ്ട്: പൂർത്തിയാക്കുവാൻ എന്റെ പിതാവ് എന്നെ ഏല്പിച്ച പ്രവൃത്തികൾ — ഞാൻ ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തികൾതന്നെ — എന്റെ പിതാവ് എന്നെ അയച്ചു എന്നതിനു സാക്ഷ്യം പറയുന്നു. ³⁷എന്നെ അയച്ച എന്റെ പിതാവുതന്നെ എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവിടുത്തെ ശബ്ദം നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും കേട്ടിട്ടില്ല, അവിടുത്തെ രൂപം കണ്ടിട്ടുമില്ല, ³⁸അവിടുന്ന് അയച്ചവനിൽ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കാത്തതിനാൽ, അവിടുത്തെ വചനം നിങ്ങളിൽ നിലനില്ക്കുന്നതായി ഇല്ല.

³⁹തിരുവെഴുത്തുകളിൽ അനശ്വരജീവൻ ഉണ്ടെന്നു നിരൂപിച്ച് നിങ്ങൾ അവയെ പരിശോധിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവതന്നെ എന്നെക്കുറിച്ചു സാക്ഷ്യം പറയുന്നു, ⁴⁰എന്നിട്ടും ജീവൻ പ്രാപിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ അടുക്കൽ വരുവാൻ നിങ്ങൾ വിസമ്മതിക്കുന്നു. ⁴¹ഞാൻ മനുഷ്യരിൽനിന്നു മഹത്ത്വം സ്വീകരിക്കുന്നില്ല, ⁴²എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളെ അറിയുന്നു — നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സ്നേഹം നിങ്ങളിൽ ഇല്ല എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു. ⁴³ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നില്ല. മറ്റൊരുവൻ തന്റെ സ്വന്തം നാമത്തിൽ വന്നാൽ, അവനെ നിങ്ങൾ സ്വീകരിക്കും. ⁴⁴നിങ്ങൾ അന്യോന്യം മഹത്ത്വം സ്വീകരിക്കുകയും ഏകദൈവത്തിൽനിന്നുള്ള മഹത്ത്വം അന്വേഷിക്കാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കുവാൻ കഴിയും?

⁴⁵ഞാൻ എന്റെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തും എന്നു നിരൂപിക്കരുത്. നിങ്ങൾ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന മോശയത്രേ നിങ്ങളെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്. ⁴⁶നിങ്ങൾ മോശയെ വിശ്വസിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ എന്നെയും വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നു; അദ്ദേഹം എന്നെക്കുറിച്ച് എഴുതിയിരിക്കുന്നുവല്ലോ. ⁴⁷എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തുകളെ നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, എന്റെ വാക്കുകളെ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും?”