Maxxanfameera
Kitaaba

Ayyaana Yerusaalem Keessatti

Yesus nama waggaa soddomii saddeet dadhabbii'n dhukkubsate Sanbata irratti fayyisa, rakkoon dhugaan immoo Waaqayyoon Abbaa isaa mataa isaa jedhee yommuu waamu jalqaba. Ilmi Abbaan waan hojjetu argee malee homaa hin hojjetu, Abbaan jireenyaa fi murtii hundumaa isatti kenneera jedhee deebisa.

Boqonnaa 5.

Wanti kana booda ayyaanni Yihudootaa ture; Yesusis gara Yerusaalem ol ba'e. Yerusaalem keessatti balbala hoolotaa bira haroon gaaddisa uwwisaa shan qabu jira; inni Afaan Araamaatiin Betesdaa jedhama. a a v2 Betesdaan «mana araaraa» jechuu dha; maqaan kun iddoo Yesus itti fayyise sanaaf ni mijata. Isaan keessa tuuta guddaan dhukkubsattootaa—jaamaa, naafaa fi kan qaamni isaanii hin sochoone—ciisee ture. b b v3 Barreeffamoonni isaan duraanii as keessatti lakkoofsa 4 hin qaban; waraqaan booda garagalfaman akkana jedhanii dabalu: «Ergamaan tokko yeroo muraasa gara haroo gad bu'ee bishaan raase; erga bishaan raasamee booda namni jalqabaa seene dhukkuba qabu kamirraayyuu in fayye.» Namni tokko achi ture; inni waggaa soddomii saddeetiif dhukkubsatee ture.

Yesus isa achi ciisu argee, yeroo dheeraa achi akka ture beekee, «Ati fayyuu barbaaddaa?» jedhee isa gaafate.

Dhukkubsataan sun deebisee, «Yaa gooftaa, bishaan yeroo raasamu na kaa'ee haroo keessa kan na buusu nama hin qabu; ani yeroon deemu nama biraa dura in seena» jedhe.

Yesus, «Ka'i, sireen kee fudhadhuu deemi» jedhee isatti hime.

Yoomuma namichi fayyee, sireen isaa fudhatee deeme. Guyyaan sun Sanbata ture.

Kanaaf Yihudoonni nama fayyise sanaan, «Har'a Sanbata dha; sireen kee baachuun siif hin eeyyamamu» jedhan.

Innis deebisee, «Namni na fayyise sun, ‹Sireen kee fudhadhuu deemi› naan jedhe» jedhe.

Isaanis, «Namni ‹Ol fudhadhuu deemi› si jedhe sun eenyu?» jedhanii isa gaafatan.

Namni fayye sun garuu eenyu akka ta'e hin beekne, sababii Yesus namoota achi turan keessa dhokatee deemeef.

Booda Yesus mana qulqullummaa keessatti isa argee, «Kunoo, amma fayyiteetta. Cubbuu hojjechuu dhiisi, yoo kanaan ala waan caalaa hammaatu sitti dhufuu danda'a» jedhe.

Namichi deemee Yihudootatti, nama isa fayyise Yesus akka ta'e hime.

Isa Irratti Ka'an

Kanaaf Yihudoonni, Yesus waan kana Sanbata irratti hojjeteef, isa ari'uu jalqaban.

Yesus garuu deebisee, «Abbaan koo hamma ammaatti in hojjeta; anis in hojjedha» isaaniin jedhe.

Kanaaf Yihudoonni caalaatti isa ajjeesuu barbaadan: inni Sanbata cabsuu qofa osoo hin ta'in, Abbaa keenya Abbaa isaa mataa isaa jedhee waamee, ofii isaa isa wajjin wal-qixa godhe. c c v18 Hoggantoonni Yihudootaa dubbii Yesus sirriitti hubatan: inni Abbaa keenya Abbaa isaa mataa isaa jedhee yommuu waame, Abbaa keenya wajjin wal-qixa akka ta'e in labse. Kutaan boqonnaa kanaa inni hafe, Yesus dubbii kana ittisuu fi ibsuu isaati.

Yesus kanaaf isaaniin akkana jedhe, «Dhugaa dhugaa isiniin jedha: Ilmi of isaatiin waan tokkollee hojjechuu hin danda'u, waan Abbaan hojjetu arguu qofa malee. Waan Abbaan hojjetu kam iyyuu, Ilmis akkasuma in hojjeta.

«Abbaan Ilma in jaallata, waan inni hojjetu hundas isatti in agarsiisa; kanaan caalaa hojii guddaa isatti in agarsiisa, akka isin dinqisiifattaniif. Akkuma Abbaan warra du'an kaasee jireenya kennu, Ilmis nama inni barbaade hundaaf jireenya in kenna. Abbaan nama tokkollee hin firdu, murtii hundumaa garuu Ilmatti kenneera, akka namni hundi akkuma Abbaa kabajutti Ilma kabajuuf. Namni Ilma hin kabajne Abbaa isa erge hin kabaju.

Dhugaa dhugaa isiniin jedha: namni dubbii koo dhaga'ee isa na erge amanu jireenya bara baraa qaba, murtiitti hin dhufu; du'aa gara jireenyaatti ce'eera. Dhugaa dhugaa isiniin jedha, sa'aatiin in dhufti, amma iyyuu as jirti; yeroo sanatti warri du'an sagalee Ilma Abbaa keenyaa in dhaga'u, warri dhaga'anis in jiraatu. Akkuma Abbaan of isaatti jireenya qabu, Ilmas of isaatti jireenya akka qabaatu isaaf kenne. Ilma Namaa waan ta'eef, murtii raawwachuuf aangoo isaaf kenneera. Waan kanaan hin dinqisiifatinaa; sa'aatiin in dhufti, yeroo sanatti warri awwaala keessa jiran hundi sagalee isaa in dhaga'u, ba'anis—warri gaarii hojjetan du'aa ka'uuf jireenyaaf; warri hamaa hojjetan du'aa ka'uuf murtiif. Ani of kootiin waan tokkollee hojjechuu hin danda'u. Akkuman dhaga'utti in murteessa; murtiin koo qajeelaa dha, sababii ani fedhii koo osoo hin ta'in fedhii isa na ergee barbaadaaf.

Ragaawwan Ilmaa

«Yoo ani waa'ee kootiif ragaa ba'e, ragaan koo kan fudhatama qabu miti. Isa waa'ee koo ragaa ba'u biraa jira; ragaan inni waa'ee koo ba'u dhugaa akka ta'es ani beeka. Isin gara Yohannisitti ergamtoota ergitan, innis dhugaaf ragaa ba'e. Ani ragaa namaa hin fudhadhu, garuu akka isin fayyaniif waan kana dubbadha. Yohannis ibsaa ho'aa fi ifu ture; isinis yeroo gabaabaaf ifa isaatti gammaduu fedhitan. Ani garuu ragaa Yohannis caalu qaba: hojiiwwan Abbaan koo akka ani xumuruuf naaf kenne, hojiiwwan ani hojjedhu sunneen, Abbaan koo akka na erge ragaa ba'u. Abbaan koo isa na erge, of isaatiin waa'ee koo ragaa ba'eera. Isin sagalee isaa yeroo kamiyyuu hin dhaga'in, bifa isaas hin argine, dubbiin isaas isin keessa hin jiraatu, sababii isa inni erge hin amantaniif.

Isin Caaffata Qulqulluu qoddu, jireenya bara baraa isa keessa akka jiru yaaddaniif—isaan sun immoo waa'ee koo ragaa ba'u, ta'ellee akka jireenya argattaniif gara koo dhufuu in didu. Ani ulfina namoota irraa hin fudhadhu, garuu isin beeka—jaalalli Abbaa keenyaa isin keessa akka hin jirre. Ani maqaa Abbaa kootiin dhufeera, isin garuu na hin simattan; yoo nama biraa maqaa ofii isaatiin dhufe, isa in simattu. Isin yoo wal-irraa ulfina fudhattanii, ulfina Waaqayyo tokkicha irraa dhufu hin barbaadne, akkamitti in amantu?

Ani Abbaa koo duratti isin himachuuf akka yaadu hin yaadinaa. Museen isa isin abdattan isin himata. Yoo Musee amantan ta'ee, na in amantu turtan; inni waa'ee koo barreesseeraatii. Yoo barreeffama isaa hin amanne, dubbii koo akkamitti in amantu?»