ዮሐንስ 5

5 ¹ከዚህ በኋላ የአይሁድ በዓል ነበር፤ ኢየሱስም ወደ ኢየሩሳሌም ወጣ። ²በኢየሩሳሌም በበጎች በር አጠገብ አምስት የተከደነ መመላለሻ ያለው መጠመቂያ አለ፤ በአራማይክ ቤተዛታ ይባላል። ^a a v2 ቤተዛታ ማለት ‘የምሕረት ቤት’ ማለት ነው፤ ኢየሱስ ለፈወሰበት ስፍራ የሚገባ ስም ነው። ³በእነዚህም ውስጥ ብዙ ሕመምተኞች ተኝተው ነበር፤ ዕውሮች፣ አንካሶችና ሽባዎች። ^b b v3 የቀደሙት የእጅ ጽሑፎች እዚህ ላይ ቍጥር 4 የላቸውም፤ የኋለኞቹ ቅጂዎች ግን እንዲህ የሚለውን ይጨምራሉ፤ “መልአክ በተወሰነ ጊዜ ወደ መጠመቂያው ወርዶ ውሃውን ያናውጠው ነበርና፤ ውሃው ከተናወጠ በኋላ መጀመሪያ የገባ ማንኛውም ሰው በማናቸውም ሕመም ተይዞ ቢሆን ይፈወስ ነበር።” ⁵በዚያም ሠላሳ ስምንት ዓመት የታመመ አንድ ሰው ነበር።

⁶ኢየሱስም እርሱ ተኝቶ ባየ ጊዜ፣ ከብዙ ጊዜ ጀምሮ እዚያ እንደ ነበረ ዐውቆ፣ “ልትድን ትወዳለህን?” ብሎ ጠየቀው።

⁷ሕመምተኛውም መልሶ፣ “ጌታ ሆይ፤ ውሃው በሚናወጥበት ጊዜ በመጠመቂያው ውስጥ የሚያስገባኝ ሰው የለኝም፤ እኔ ስመጣም ሌላው ቀድሞ ይገባል” አለው።

⁸ኢየሱስም፣ “ተነሥተህ አልጋህን ተሸክመህ ሂድ” አለው።

⁹ወዲያውም ሰውየው ዳነ፤ አልጋውንም ተሸክሞ ሄደ። ያም ቀን ሰንበት ነበር።

¹⁰ስለዚህ አይሁድ የተፈወሰውን ሰው፣ “ሰንበት ነው፤ አልጋህን መሸከም አይፈቀድልህም” አሉት።

¹¹እርሱም መልሶ፣ “የፈወሰኝ ሰው፣ ‘አልጋህን ተሸክመህ ሂድ’ አለኝ” አላቸው።

¹²እነርሱም፣ “‘ተሸክመህ ሂድ’ ያለህ ሰው ማን ነው?” ብለው ጠየቁት።

¹³ነገር ግን የተፈወሰው ሰው ማን እንደ ሆነ አላወቀም፤ ኢየሱስ በዚያ ወደ ነበረው ሕዝብ ተሰውሮ ነበርና።

¹⁴ከዚህ በኋላ ኢየሱስ በቤተ መቅደስ አገኘውና፣ “አሁን ተፈውሰሃል፤ የባሰ ነገር እንዳይደርስብህ ኀጢአት መሥራትን ተው” አለው።

¹⁵ሰውየውም ሄዶ ያዳነው ኢየሱስ እንደ ሆነ ለአይሁድ ነገራቸው።

በእርሱ ላይ ተነሡ

¹⁶ስለዚህ አይሁድ ይህን በሰንበት ስላደረገ ኢየሱስን ያሳድዱት ጀመር።

¹⁷ኢየሱስ ግን፣ “አባቴ እስከ አሁን ይሠራል፤ እኔም ደግሞ እሠራለሁ” ብሎ መለሰላቸው።

¹⁸ስለዚህ አይሁድ ይበልጥ ሊገድሉት ይፈልጉ ነበር፤ ሰንበትን ከመሻሩም ባሻገር አባታችንን የራሱ አባት ብሎ በመጥራት ራሱን ከእርሱ ጋር አስተካክሏልና። ^c c v18 የአይሁድ መሪዎች የኢየሱስን ቃል በትክክል ሰምተዋል፤ አባታችንን የራሱ አባት አድርጎ በተናገረ ጊዜ፣ ከአባታችን ጋር እኩል መሆኑን ይናገር ነበር። የተቀረው የምዕራፉ ክፍል ኢየሱስ ያንን አባባል ሲከላከልና ሲያብራራ ነው።

¹⁹ስለዚህ ኢየሱስ እንዲህ አላቸው፤ “እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ ወልድ አብ ሲሠራ ከሚያየው በቀር ከራሱ ምንም ሊያደርግ አይችልም። አብ የሚያደርገውን ሁሉ ወልድ ደግሞ ያንኑ ያደርጋል።

²⁰“አብ ወልድን ይወዳልና የሚያደርገውንም ሁሉ ያሳየዋል፤ ከእነዚህም የሚበልጡ ሥራዎችን ያሳየዋል፤ እናንተም ትደነቃላችሁ። ²¹አብ ሙታንን እንደሚያስነሣና ሕይወት እንደሚሰጥ፣ እንዲሁ ወልድ ደግሞ ለሚወደው ሁሉ ሕይወት ይሰጣል። ²²አብ በማንም አይፈርድም፤ ፍርድን ሁሉ ግን ለወልድ ሰጥቶታል፤ ²³ሰው ሁሉ አብን እንደሚያከብር ወልድን ደግሞ እንዲያከብር ነው፤ ወልድን የማያከብር የላከውን አብን አያከብርም።

²⁴እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ ቃሌን የሚሰማ የላከኝንም የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው፤ ወደ ፍርድም አይመጣም፤ ከሞት ወደ ሕይወት ተሻግሯልና። ²⁵እውነት እውነት እላችኋለሁ፤ ሙታን የአባታችንን ልጅ ድምፅ የሚሰሙበት ሰዓት ይመጣል፤ አሁንም ደርሷል፤ የሚሰሙትም በሕይወት ይኖራሉ። ²⁶አብ በራሱ ሕይወት እንዳለው፣ እንዲሁ ወልድ ደግሞ በራሱ ሕይወት እንዲኖረው ሰጠው። ²⁷የሰው ልጅ ስለ ሆነም ፍርድን የማድረግ ሥልጣን ሰጠው። ²⁸በዚህ አትደነቁ፤ በመቃብር ያሉ ሁሉ ድምፁን የሚሰሙበት ሰዓት ይመጣል፤ ²⁹ይወጡማል፤ መልካም ያደረጉ ለሕይወት ትንሣኤ፣ ክፉ ያደረጉ ለፍርድ ትንሣኤ። ³⁰እኔ ከራሴ ምንም ላደርግ አይቻለኝም። እንደ ሰማሁ እፈርዳለሁ፤ ፍርዴም ትክክል ነው፤ የላከኝን ፈቃድ እንጂ የራሴን ፈቃድ አልሻምና።

ስለ ወልድ የሚመሰክሩ

³¹“ስለ ራሴ እኔ ብመሰክር፣ ምስክርነቴ እውነት አይደለም። ³²ስለ እኔ የሚመሰክር ሌላ አለ፤ ስለ እኔ የሚመሰክረውም ምስክርነት እውነት እንደ ሆነ ዐውቃለሁ። ³³እናንተ ወደ ዮሐንስ መልእክተኞችን ላካችሁ፤ እርሱም ለእውነት መስክሯል። ³⁴እኔ ከሰው ምስክርነትን አልቀበልም፤ ነገር ግን እናንተ እንድትድኑ ይህን እላለሁ። ³⁵ዮሐንስ የሚነድና የሚያበራ መብራት ነበር፤ እናንተም በብርሃኑ ጥቂት ጊዜ ደስ ሊላችሁ ወደዳችሁ። ³⁶እኔ ግን ከዮሐንስ ምስክርነት የሚበልጥ ምስክርነት አለኝ፤ አባቴ እንድጨርሳቸው የሰጠኝ ሥራዎች፣ እነዚሁ የማደርጋቸው ሥራዎች፣ አባቴ እንደ ላከኝ ይመሰክራሉ። ³⁷የላከኝም አባቴ ራሱ ስለ እኔ መስክሯል። እናንተም ከቶ ድምፁን አልሰማችሁም፤ መልኩንም አላያችሁም፤ ³⁸የላከውንም ስለማታምኑ ቃሉ በእናንተ ውስጥ ጸንቶ የላችሁም።

³⁹የዘላለም ሕይወት በእነርሱ ዘንድ ያለ የሚመስላችሁ መጻሕፍትን ትመረምራላችሁ፤ እነርሱ ራሳቸው ስለ እኔ ይመሰክራሉ፤ ⁴⁰ነገር ግን ሕይወት እንዲኖራችሁ ወደ እኔ ልትመጡ አትወዱም። ⁴¹እኔ ከሰዎች ክብርን አልቀበልም፤ ⁴²ነገር ግን የአባታችን ፍቅር በእናንተ ውስጥ እንደ ሌለ ዐውቃችኋለሁ። ⁴³እኔ በአባቴ ስም መጥቻለሁ፤ አትቀበሉኝምም፤ ሌላው በራሱ ስም ቢመጣ እርሱን ትቀበሉታላችሁ። ⁴⁴እርስ በርሳችሁ ክብርን እየተቀባበላችሁ ከአንዱ እግዚአብሔር ዘንድ ያለውን ክብር ሳትሹ እንዴት ልታምኑ ትችላላችሁ?

⁴⁵በአባቴ ፊት የምከሳችሁ አይምሰላችሁ፤ የምትታመኑበት ሙሴ ይከሳችኋል። ⁴⁶ሙሴን ብታምኑ ኖሮ እኔን ባመናችሁ ነበር፤ እርሱ ስለ እኔ ጽፏልና። ⁴⁷ነገር ግን እርሱ የጻፈውን ባታምኑ የእኔን ቃል እንዴት ታምናላችሁ?”