يوحنا 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹ان کان پوءِ يهودين جي هڪ عيد آئي، تڏهن يسوع يروشلم ڏانهن هليو ويو. ²يروشلم ۾ رڍن واري دروازي وٽ هڪ تلاءُ آهي، جنهن کي آرامي ۾ بيت حسدا سڏين ٿا، ۽ ان جا پنج ڍڪيل برانڊا آهن. ^a a v2 بيت حسدا جو مطلب ’رحم جو گهر‘ آهي — جنهن جاءِ تي يسوع شفا ڏني، ان لاءِ اهو موزون نالو آهي. ³انهن ۾ بيمارن، يعني انڌن، لڙنگڙن ۽ مفلوجن جو وڏو انبوه پيو هو. ^b b v3 سڀ کان پراڻن نسخن ۾ هتي آيت 4 ناهي؛ پوءِ جي نقلن ۾ اهو شامل ڪيو ويو آهي: ”ڇاڪاڻ تہ هڪ ملائڪ مقرر وقتن تي تلاءَ ۾ لهندو هو ۽ پاڻيءَ کي لوڏيندو هو؛ لوڏڻ کان پوءِ جيڪو پهريون ماڻهو لهندو هو، سو ڪنهن بہ بيماريءَ ۾ ڦاٿل هجي، شفا ماڻيندو هو.“ ⁵اتي هڪ ماڻهو هو، جيڪو اٺٽيهن سالن کان بيمار هو.

⁶يسوع هن کي اتي پيل ڏسي ۽ ڄاڻي تہ هو گهڻي وقت کان اتي آهي، کانئس پڇيو تہ ”ڇا تون شفا ماڻڻ ٿو چاهين؟“

⁷بيمار وراڻيو تہ ”اي صاحب، مون وٽ ڪو ماڻهو ناهي جيڪو پاڻي لوڏجڻ مهل مون کي تلاءَ ۾ وجهي؛ آءٌ پهچڻ جي ڪوشش ڪريان ٿو تہ ٻيو ڪو مون کان اڳ لهي پوي ٿو.“

⁸يسوع کيس چيو تہ ”اُٿ، پنهنجو بسترو کڻي هل.“

⁹ان ئي گهڙيءَ اهو ماڻهو چڱو ڀلو ٿي پيو، ۽ پنهنجو بسترو کڻي هلڻ لڳو. اهو ڏينهن سبت جو هو.

¹⁰تنهنڪري يهودين شفا ماڻيندڙ کي چيو تہ ”اڄ سبت آهي، تنهنجي لاءِ بسترو کڻڻ روا ناهي.“

¹¹هن کين وراڻيو تہ ”جنهن مون کي شفا ڏني، تنهن مون کي چيو تہ ’پنهنجو بسترو کڻي هل.‘“

¹²هنن کانئس پڇيو تہ ”اهو ماڻهو ڪير آهي جنهن توکي چيو تہ ’کڻي هل‘؟“

¹³پر شفا ماڻيندڙ کي خبر نہ هئي تہ اهو ڪير هو، ڇاڪاڻ تہ يسوع اتي جي ميڙ ۾ لڪي هليو ويو هو.

¹⁴پوءِ يسوع هيڪل ۾ کيس ڏٺو ۽ چيائينس تہ ”هاڻي تون شفا ماڻي چڪو آهين. ٻيهر گناهه نہ ڪر، متان توتي ان کان بہ بڇڙي مصيبت اچي.“

¹⁵ان ماڻهوءَ وڃي يهودين کي ٻڌايو تہ مون کي چڱو ڀلو ڪندڙ يسوع آهي.

هو سندس خلاف ٿي پيا

¹⁶تنهنڪري يهودي يسوع کي ستائڻ لڳا، ڇاڪاڻ تہ هو اهي ڪم سبت جي ڏينهن ڪري رهيو هو.

¹⁷پر يسوع کين وراڻيو تہ ”منهنجو پيءُ اڃا تائين ڪم ڪري رهيو آهي، ۽ آءٌ بہ ڪم ڪري رهيو آهيان.“

¹⁸انهيءَ ڪري يهودي کيس مارڻ جا اڃا بہ وڌيڪ خواهشمند ٿيا، ڇاڪاڻ تہ هن نہ رڳو سبت ٽوڙيو هو، پر اسان جي پيءُ کي پنهنجو ئي پيءُ سڏي پاڻ کي ساڻس برابر ڪيائين. ^c c v18 يهودي اڳواڻن يسوع جي ڳالهه صحيح سمجهي: جڏهن هن اسان جي پيءُ کي پنهنجو پيءُ چيو، تڏهن هن اسان جي پيءُ سان برابريءَ جي دعويٰ ڪئي. باقي باب ۾ يسوع انهيءَ دعويٰ جو دفاع ڪري ٿو ۽ ان جي وضاحت ڪري ٿو.

¹⁹تنهنڪري يسوع کين چيو تہ ”آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان تہ فرزند پنهنجي طرفان ڪجهه بہ ڪري نہ ٿو سگهي، سواءِ ان جي جيڪو پيءُ کي ڪندي ڏسي ٿو. ڇاڪاڻ تہ جيڪي ڪجهه پيءُ ڪري ٿو، سو فرزند بہ اهڙيءَ طرح ڪري ٿو.

²⁰”ڇاڪاڻ تہ پيءُ فرزند سان پيار ڪري ٿو ۽ جيڪي ڪجهه پاڻ ڪري ٿو، سو سڀ کيس ڏيکاري ٿو؛ هو کيس انهن کان بہ وڏا ڪم ڏيکاريندو، تہ جيئن اوهين حيران ٿي وڃو. ²¹جيئن پيءُ مئلن کي اُٿاري ٿو ۽ زندگي بخشي ٿو، تيئن فرزند بہ جن کي چاهي ٿو، تن کي زندگي بخشي ٿو. ²²ڇاڪاڻ تہ پيءُ ڪنهن جي بہ عدالت نہ ٿو ڪري، پر سموري عدالت فرزند جي حوالي ڪئي اٿس، ²³تہ جيئن سڀ ماڻهو فرزند جي ائين عزت ڪن، جيئن پيءُ جي ڪن ٿا. جيڪو فرزند جي عزت نہ ٿو ڪري، سو پيءُ جي بہ عزت نہ ٿو ڪري، جنهن کيس موڪليو آهي.

²⁴آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان تہ جيڪو منهنجو ڪلام ٻڌي ٿو ۽ مون کي موڪليندڙ تي ايمان آڻي ٿو، تنهن کي دائمي زندگي آهي، ۽ هو عدالت ۾ نہ ايندو؛ هو موت مان لنگهي زندگيءَ ۾ پهتو آهي. ²⁵آءٌ اوهان کي سچ سچ ٿو چوان تہ هڪ گهڙي اچي ٿي، بلڪ هاڻي ئي اچي چڪي آهي، جڏهن مئل اسان جي پيءُ جي فرزند جو آواز ٻڌندا، ۽ جيڪي ٻڌندا سي جيئرا ٿيندا. ²⁶جيئن پيءُ ۾ پنهنجي زندگي آهي، تيئن فرزند کي بہ هيءَ بخشش ڏنائين تہ هن ۾ پنهنجي زندگي هجي. ²⁷هن کيس عدالت ڪرڻ جو اختيار بہ ڏنو آهي، ڇاڪاڻ تہ هو ابنِ آدم آهي. ²⁸انهيءَ تي حيران نہ ٿيو؛ هڪ گهڙي اچي ٿي، جڏهن قبرن ۾ پيل سڀ ڪو سندس آواز ٻڌندو، ²⁹۽ ٻاهر نڪري ايندا — جن چڱايون ڪيون سي زندگيءَ لاءِ جيئري ٿي اٿڻ، ۽ جن بڇڙايون ڪيون سي عدالت لاءِ جيئري ٿي اٿڻ. ³⁰آءٌ پاڻ کان ڪجهه بہ نہ ٿو ڪري سگهان. جيئن ٻڌان ٿو تيئن عدالت ڪريان ٿو، ۽ منهنجي عدالت سچي آهي، ڇاڪاڻ تہ آءٌ پنهنجي مرضي نہ، پر مون کي موڪليندڙ جي مرضي ٿو ڳوليان.

فرزند بابت شاهديون

³¹”جيڪڏهن آءٌ پنهنجي باري ۾ شاهدي ڏيان، تہ منهنجي شاهدي صحيح ناهي. ³²ٻيو هڪڙو آهي جيڪو منهنجي باري ۾ شاهدي ٿو ڏئي، ۽ آءٌ ڄاڻان ٿو تہ منهنجي باري ۾ سندس شاهدي سچي آهي. ³³اوهان يوحنا ڏانهن قاصد موڪليا، ۽ هن سچائيءَ جي شاهدي ڏني آهي. ³⁴آءٌ ماڻهوءَ جي شاهدي نہ ٿو وٺان، پر اهي ڳالهيون ان لاءِ ٿو چوان تہ اوهين ڇوٽڪارو ماڻيو. ³⁵يوحنا ٻرندڙ ۽ چمڪندڙ چراغ هو، ۽ اوهان کي ٿوري وقت لاءِ سندس روشنيءَ ۾ خوش ٿيڻ منظور هو. ³⁶پر مون وٽ يوحنا جي شاهديءَ کان وڏي شاهدي آهي: جيڪي ڪم منهنجي پيءُ مون کي پورا ڪرڻ لاءِ ڏنا، اهي ئي ڪم جيڪي آءٌ ڪري رهيو آهيان، شاهدي ٿا ڏين تہ منهنجي پيءُ مون کي موڪليو آهي. ³⁷منهنجي پيءُ، جنهن مون کي موڪليو، پاڻ بہ منهنجي شاهدي ڏني آهي. اوهان نہ ڪڏهن سندس آواز ٻڌو آهي نہ سندس صورت ڏٺي آهي، ³⁸سندس ڪلام اوهان ۾ قائم نہ ٿو رهي، ڇاڪاڻ تہ جنهن کي هن موڪليو آهي، تنهن تي اوهين ايمان نہ ٿا آڻيو.

³⁹اوهين پاڪ ڪتابن ۾ ڳولا ٿا ڪريو، ان خيال سان تہ انهن ۾ دائمي زندگي آهي — پر اهي پاڻ منهنجي شاهدي ٿا ڏين، ⁴⁰تڏهن بہ اوهين منهنجي وٽ اچڻ نہ ٿا چاهيو تہ جيئن اوهان کي زندگي ملي. ⁴¹آءٌ ماڻهن کان جلوو نہ ٿو وٺان، ⁴²پر آءٌ اوهان کي ڄاڻان ٿو تہ اوهان ۾ اسان جي پيءُ جو پيار ناهي. ⁴³آءٌ پنهنجي پيءُ جي نالي ۾ آيو آهيان، ۽ اوهين مون کي قبول نہ ٿا ڪريو؛ جيڪڏهن ٻيو ڪو پنهنجي ئي نالي ۾ ايندو، تہ کيس قبول ڪندا. ⁴⁴هڪ ٻئي کان جلوو وٺندي ۽ اڪيلي خدا وٽان ايندڙ جلوي کي نہ ڳوليندي، اوهين ڪيئن ايمان آڻي سگهندا؟

⁴⁵اهو نہ سمجهو تہ آءٌ منهنجي پيءُ اڳيان اوهان تي الزام هڻندس. جنهن موسيٰ تي اوهان اميد رکي آهي، سو ئي اوهان تي الزام هڻي ٿو. ⁴⁶جيڪڏهن اوهين موسيٰ تي ايمان آڻيو ها، تہ مون تي بہ آڻيو ها، ڇاڪاڻ تہ هن منهنجي باري ۾ لکيو آهي. ⁴⁷پر جيڪڏهن اوهين سندس لکڻين تي ايمان نہ ٿا آڻيو، تہ منهنجن ڳالهين تي ڪيئن ايمان آڻيندا؟“